Showing 12134 results

Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (ΕΤΕ) είναι η παλαιότερη και μία από τις σημαντικότερες τράπεζες της χώρας, ιδρύθηκε το 1841 στην Αθήνα με πρωτοβουλία του Ελβετού τραπεζίτη Ζαν-Γκαμπριέλ Εϋνάρ και του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια. Η ΕΤΕ ήταν η πρώτη τράπεζα που λειτούργησε στο ανεξάρτητο ελληνικό κράτος και μέχρι το 1928 είχε το αποκλειστικό δικαίωμα έκδοσης χαρτονομίσματος.

Στη διάρκεια των δεκαετιών, η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας, στη χρηματοδότηση βιομηχανικών και εμπορικών δραστηριοτήτων, καθώς και στη δημιουργία υποδομών.

Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (ΕΤΕ) εγκαινίασε το πρώτο της υποκατάστημα στη Θεσσαλονίκη το 1890, αποτελώντας έναν από τους πρώτους τραπεζικούς οργανισμούς που δραστηριοποιήθηκαν στην πόλη. Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912, η τράπεζα επεκτάθηκε δυναμικά, διαδραματίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη της πόλης.

Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, η Εθνική Τράπεζα ανέθεσε στην Οικοδομική Εταιρεία "Ο Τέκτων" , υπό την καθοδήγηση του Αλέξανδρου Ζαχαρίου, την ανέγερση του μεγαλοπρεπούς κτιρίου της, το οποίο ανεγέρθηκε μεταξύ 1928-1932, αποτελώντας σημείο αναφοράς για τη Θεσσαλονίκη. Στη Θεσσαλονίκη, η τράπεζα απέκτησε κεντρικό ρόλο στην οικονομική ζωή της πόλης, χρηματοδοτώντας μεγάλα έργα και στηρίζοντας τη βιομηχανική ανάπτυξη. Το κτίριο της Εθνικής Τράπεζας στη Θεσσαλονίκη ανεγέρθηκε την περίοδο 1928-1932 από την Οικοδομική Εταιρεία "Ο Τέκτων"

Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ΕΤΕ βρέθηκε υπό έλεγχο των κατοχικών δυνάμεων, ενώ μετά τον πόλεμο διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας.

Από το 1990 και μετά, η Εθνική Τράπεζα επεκτάθηκε διεθνώς, ιδρύοντας θυγατρικές στη Βαλκανική, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Σήμερα, αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες τράπεζες της Ελλάδας και έναν από τους βασικούς πυλώνες του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Η Προνομιούχος Ανώνυμος Εταιρία Γενικών Αποθηκών Ελλάδος Α.Ε. (ΠΑΕΓΑΕ) ιδρύθηκε το 1907 με έδρα την Αθήνα, κατόπιν της θέσπισης του θεσμού των «Γενικών Αποθηκών» στην Ελλάδα με τον Νόμο ΒΥΙΗ/1896. Το Ελληνικό κράτος εκχώρησε στην ΠΑΕΓΑΕ το αποκλειστικό δικαίωμα σύστασης και λειτουργίας Γενικών Αποθηκών, παρέχοντας στην εταιρεία προνόμια στην αποθήκευση και διαχείριση εμπορευμάτων.

Το 1908, η εταιρεία, στον δεύτερο χρόνο λειτουργίας της, είχε παρουσία σε πέντε πόλεις της Ελλάδας, εκδίδοντας την πρώτη «Απόδειξη Αποθηκεύσεως» στον Βόλο. Κατά τις επόμενες δεκαετίες, η ΠΑΕΓΑΕ επέκτεινε το δίκτυο των καταστημάτων της σε πάνω από 30 πόλεις στην ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα.

Δραστηριότητα στη Θεσσαλονίκη:

Μετά την ενσωμάτωση της Μακεδονίας στο ελληνικό κράτος το 1912, η ΠΑΕΓΑΕ επέκτεινε τις δραστηριότητές της στη Θεσσαλονίκη. Αρχικά, νοίκιασε την Αποθήκη 8 στην Πρώτη Προβλήτα του λιμανιού (τότε γνωστή ως Ανατολικός Λιμένας).

Το 1927, για να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες αποθήκευσης στην Ελεύθερη Ζώνη του λιμανιού, η εταιρεία ανέθεσε στην κατασκευαστική εταιρεία ΤΕΚΤΩΝ την κατασκευή ενός μεγάλου κτιρίου, γνωστού ως Κτίριο της ΠΑΕΓΑΕ. Το έργο κόστισε 22.000 χρυσές λίρες (υπερβαίνοντας τον αρχικό προϋπολογισμό των 12 εκατομμυρίων δραχμών). Το κτίριο, με επιφάνεια 3.000 τ.μ. ανά όροφο και συνολικά τέσσερις ορόφους, θεωρήθηκε καινοτόμο για την εποχή του, καθώς κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από οπλισμένο σκυρόδεμα (μπετόν αρμέ).

Η θεμελίωση του κτιρίου παρουσίασε ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω του ασταθούς εδάφους της περιοχής. Η ΤΕΚΤΩΝ χρησιμοποίησε τη μέθοδο των πασσάλων Franki, εισάγοντας μηχανήματα από τη Societe Internationale des Pieux Armés Frankignoul για την κατασκευή πασσάλων μπετόν αρμέ σε βάθος έως 14 μέτρων.

Σκάνδαλο του 1933:

Το 1933, ο αντιπολιτευτικός τύπος κατήγγειλε την κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη για σκανδαλώδη συμφωνία με την ΠΑΕΓΑΕ. Σύμφωνα με απόφαση του υπουργού Οικονομικών Σ. Λοβέρδου, εκχωρήθηκε στην εταιρεία το δικαίωμα της άμεσης παραλαβής και αποταμίευσης εμπορευμάτων από τα πλοία στις αποθήκες της, ακόμα και σε λιμάνια με ελεύθερες ζώνες, όπως η Θεσσαλονίκη και ο Πειραιάς. Αυτό προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς θεωρήθηκε ότι υπονομεύει τα συμφέροντα των ελεύθερων ζωνών και ευνοεί το λαθρεμπόριο. Η Επιτροπεία της Ελεύθερης Ζώνης Θεσσαλονίκης (ΕΖΘ) διαμαρτυρήθηκε έντονα.

Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και Μεταπολεμική Περίοδος:

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το κτίριο της ΠΑΕΓΑΕ στη Θεσσαλονίκη επιτάχθηκε από τις γερμανικές δυνάμεις και χρησιμοποιήθηκε μέχρι την αποχώρησή τους το 1945. Την περίοδο 1947-1955, το κτίριο στέγασε υλικό για λογαριασμό της UNRRA (United Nations Relief and Rehabilitation Administration), συμβάλλοντας στην αρωγή και αποκατάσταση της χώρας μετά τον πόλεμο.

Από το 1953 και μετά, το κτίριο επαναλειτούργησε ως αποθήκη της ΠΑΕΓΑΕ. Το 1972, στους 2ο και 3ο ορόφους εγκαταστάθηκε η γερμανική εταιρεία ενδυμάτων Von Baum, ενώ η ΠΑΕΓΑΕ συνέχισε να χρησιμοποιεί το ισόγειο και τον 1ο όροφο. Οι δύο εταιρείες συστεγάστηκαν μέχρι το 1982, οπότε το κτίριο πέρασε στην ιδιοκτησία του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ).

Το κτίριο της ΠΑΕΓΑΕ, με συνολική έκταση 13.872 τ.μ., αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και υψηλότερα κτίρια του λιμανιού, δεσπόζοντας στο θαλάσσιο μέτωπο της Θεσσαλονίκης. Είναι συνδεδεμένο με την ιστορία των μεταφορών, της αποθήκευσης εμπορευμάτων και της βιομηχανικής ανάπτυξης της πόλης.

Η εταιρεία Αρσένιος Χιδήρογλου ιδρύθηκε το 1924 και κατασκεύαζε τζάμια και υαλικά.

Η Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.) ιδρύθηκε και ξεκίνησε να λειτουργεί το έτος 1930.