Εμφανίζει 37 αποτελέσματα

Ο Γεώργιος Μουρίκης ήταν δικηγόρος, μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου της Θεσσαλονίκης και Εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Τον Οκτώβριο του 1925 συμμετείχε στις δημοτικές εκλογές της Θεσσαλονίκης με το ψηφοδέλτιο του Μηνά Πατρικίου ο οποίος είχε την στήριξη από το Εργατικό Κέντρο, το ΚΚΕ, το προσφυγικό στοιχείο της πόλης και μερίδα του Λαϊκού Κόμματος. Ο Πατρίκιος πρώτευσε στις εκλογές συγκεντρώνοντας 5.279 ψήφους (ποσοστό 30%) και επικρατώντας του βενιζελικού υποψηφίου Κωνσταντίνου Αγγελάκη, ο οποίος έλαβε 4,536 ψήφους (ποσοστό 26%). Όμως ο δικτάτορας Θεόδωρος Πάγκαλος ακύρωσε τις εκλογές συνεπικουρούμενος από τους πολιτευτές (τόσο του Λαϊκού όσο και του Κόμματος Φιλελευθέρων) και προκήρυξε νέες για το Δεκέμβριο. Σε εκείνες τις επαναληπτικές εκλογές ο Πατρίκιος εξελέγη κε νέου Δήμαρχος, αποσπώντας το 50,6% των ψήφων έναντι 31,1% για τον υποστηριζόμενο από τον Πάγκαλο Κ. Αγγελάκη. Το 1926 λίγο πριν αναλάβει καθήκοντα η νέα Δημοτική Αρχή, με διαταγή του δικτάτορα Πάγκαλου, αποπέμφθηκαν 7 δημοτικοί σύμβουλοι από την πλειοψηφία "ως κομμουνιστές" και αντικαταστάθηκαν από άλλους της μειοψηφίας. Τον Αύγουστο το καθεστώς απέλυσε το νέο Δήμαρχο. Ο Γεώργιος Μουρίκης ήταν ο μοναδικός υποψήφιος του συνδυασμού του Πατρικίου που διορίσθηκε στη θέση τους, καθώς οι περισσότεροι προέρχονταν από τον συνδυασμό του Αγγελάκη, αλλά είχε πάψει να τον στηρίζει. Πλέον συμμετείχε ενεργά στην «αντιπατρικική» παράταξη πρωταγωνιστώντας στη διαμάχη εναντίον του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου Καμμωνά και του δημάρχου Πατρικίου (Μακεδονία, 26/6/1927). Στις εκλογές του 1929 επανεκλέγεται στηρίζοντας τον Νικόλαο Μάνο. Στις δημοτικές εκλογές του 1930 δεν θα εκλεγεί και δεν θα συμμετέχει στο δημοτικό συμβούλιο. Ο Γιώργος Μουρίκης ορίστηκε εκ μέρους του δημοτικού συμβουλίου μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ από τις 8 Μαΐου 1929. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 ως αντιπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Αποχώρησε από μέλος της Επιτροπείας του ΛΤΘ στις 20/4/1932. Ο πρόεδρος του ΛΤΘ Βασίλης Δημητρίου ευχαρίστησε τον Μουρίκη για την «πολύτιμον συνεργασίνα του κατά το διάστημα της θητείας,» δηλώνοντας ότι «λυπείται δε διότι δια της αποχωρήσεώς του το σώμα χάνει έναν πολύ καλόν συνεργάτην». (Πρακτικά ΛΤΘ, πρώτος τόμος, Συνεδρία 38η, 16/4/1931, 39η Συνεδρία, 19/5/1931, 65η Συνεδρία, 20/4/1932)

Ο Αναστάσιος Μπραχάλης του Αριστείδη ήταν διαπρεπής δικηγόρος και διακεκριμένος πολίτης της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1874 στην Αθήνα και ήταν έγγαμος. Συμμετείχε στο ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης από την ίδρυσή του το 1914.
Συμμετείχε στο ΔΣ της ΧΑΝΘ, σε διάφορες συσκέψεις, όπως π.χ. για την πορεία του πανεπιστημίου, σε επιτροπές για εορτές της πόλης, στο ΔΣ του ορφανοτροφείου της πόλης Μέλισσα, αλλά και αναλάμβανε δίκες με ευρύτερο κοινωνικό ενδιαφέρον.

Μετά το θάνατο του πρώτου νομικού συμβούλου της ΕΖΘ Φλασκάκη, ο Αναστάσιος Μπραχάλης θα αναλάβει τη θέση του τον Δεκέμβριο του 1924. Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος της ΕΖΘ θα απευθυνθεί για πρώτη φορά σε αυτόν σχετικά με το ζήτημα χρηματισμού του εργολάβου κατασκευής του περιτειχίσματος από ξυλεμπόρους με κατάστημα εντός της Ζώνης για να καθυστερήσει την ανέγερσή του μπροστά από αυτά. Ο Μπραχάλης θα χαρακτηρίσει την πράξη του ποινικά κολάσιμη, αλλά η Επιτροπεία δεν θα δώσει συνέχεια επιτυγχάνοντας την επιστροφή των χρημάτων. Για το ζήτημα των απαλλοτριώσεων προσλαμβάνονται από την Επιτροπεία δύο δικηγόροι, ο Μπραχάλης και ακόμη ένας ο Στράτσας. Τον Απρίλιο του 1925, ο Μπραχάλης θα υποβάλει σχέδιο διατάγματος που κανονίζει τον τρόπο αποζημίωσης των εκτοπιζομένων από την Ζώνη βιομηχανικών εγκαταστάσεων. Με βάση αυτό η κυβέρνηση θα εκδώσει το σχετικό νομοθετικό διάταγμα. Θα γνωματεύει για πολλά ζητήματα, όπως π.χ. για την εκφόρτωση ή για το ζήτημα της τακτοποίησης του συστήματος των πληρωμών των εργατικών προς τους αχθοφόρους της Κομιστικής τον Δεκέμβριο του 1926. Στις 16 Απριλίου 1926 αποφασίζεται ότι από το νέο οικονομικό έτος 1926/1927 η θέση των δύο νομικών συμβούλων θα περιληφθεί στο έμμισθο προσωπικό της Ζώνης. Πράγματι, ο Μπραχάλης από 1 Ιανουαρίου 1925 θα έχει σταθερή ανάθεση λαμβάνοντας 2.500 δρχ. το μήνα και κατ’ αποκοπή αμοιβή.

Η Επιτροπεία συχνά παραπέμπει τα ζητήματα που ανακύπτουν στους δικηγόρους της Ζώνης. Όταν τον Ιούνιο του 1925, η διοίκηση της ΠΑΕΓΑ θα έρθει σε σύγκρουση με την Επιτροπεία της ΕΖΘ, καθώς θα απορρίψει το σχέδιο σύμβασης που της έστειλε η ΕΖΘ για τους όρους κατασκευής και λειτουργίας της αποθήκης εντός της Ζώνης, οι δικηγόροι θα προτείνουν αυστηρή στάση, εν ανάγκη στην ακύρωση του προσυμφώνου εφόσον έχει παρέλθει η ταχθείσα ημερομηνία. Όταν πάλι τον Νοέμβριο του 1925 η Επιτροπεία θα βρίσκει αστήρικτα τα παράπονα και αιτήματα των εργολάβων της κομιστικής υπηρεσίας για αναθεώρηση των τιμών, θα ρωτηθούν οι νομικοί σύμβουλοι. Συγκεκριμένα, σε συνεργασία με τον Διευθυντής της ΕΖΘ Διονύσιο Βάλσαμο θα μελετήσουν τα μέτρα που θα ήταν δυνατόν να ληφθούν προς διευκόλυνση της Κομιστικής υπηρεσίας. Τον Ιούνιο του 1926, μαζί με τον Π. Στράγγα θα υποστηρίξουν νομικά την άποψη της Επιτροπείας χωρίς να επιτευχθεί συνεννόηση όταν κατά τη διαμάχη των εταίρων της εργολαβικής εταιρίας της κομιστικής υπηρεσίας Λεφάκη, Αλμυράντη και Ρούση οι δύο πρώτοι θα επιχειρήσουν να εξοβελίσουν το δεύτερο. Τότε, οι δικηγόροι της εργολαβίας θα στηρίζουν το δίκαιο και νόμιμο της αξιώσεως των πελατών τους Λεφάκη και Αλμυράντη περί αποπομπής του Ρούση ως διαχειριστή της Κομιστικής υπηρεσίας, ενώ η Επιτροπεία θα στηρίξει τον Ρούση. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους νομικούς της ζώνης οι εταίροι της Εταιρίας Αλμυράντη, Λεφάκη και Ρούση Α. Αλμυράντης και Επ. Λεφάκης κωλύονται εκ του καταστατικού της εταιρίας και εκ του νόμου να αποπέμψουν από τη διαχείριση της κομιστικής υπηρεσίας τον Ρούση και την αντικατάστασή του με άλλο πρόσωπο. Η ΕΖΘ υποχρεούται να αναγνωρίσει τον Ρούση ως διαχειριστή της Κομιστικής Υπηρεσίας συναλλασσόμενη με αυτόν υπό την ανωτέρω ιδιότητά του. Πράγματι, η Επιτροπεία αποφασίζει να ενεργήσει με βάση τις γνωμοδοτήσεις των νομικών ερχόμενη σε ρήξη με τους δύο εταίρους. Όταν λοιπόν εργολάβοι της κομιστικής υπηρεσίας θα ζητούν επανειλημμένως την καταβολή σε αυτούς των κομιστικών δικαιωμάτων αλλά δεν θα τους δοθούν με βάση την απόφαση της νομικής υπηρεσίας. Στο ζήτημα θα παρέμβει και η Γενική Διοίκηση.
Οι δύο νομικοί σύμβουλοι πάλι θα αναλάβουν κεντρικό ρόλο με τις γνωματεύσεις τους κατά την αντιπαράθεση της Επιτροπείας της ΕΖΘ με το Ναυτικό Επιμελητήριο και τους ναυτικούς πράκτορες τον Δεκέμβριο του 1926. Συγκεκριμένα, η Επιτροπεία θα διεκδικήσει να αναλάβει η ίδια το δικαίωμα της εκφόρτωσης εμπορευμάτων από τα ατμόπλοια δια θαλάσσης με φορτηγίδες, ενώ οι πράκτορες επιθυμούν να διατηρήσουν οι ίδιοι την εποτπεία αυτής της εργασίας. Οι δικηγόροι σε κοινή σύσκεψη θα αναλάβουν με νομικά επιχειρήματα να πείσουν για το δίκαιο της κάθε πλευράς. Συγκεκριμένα, Ο νομικός σύμβουλος της ΕΖΘ υποστήριξε ότι εφ’ όσον ο νόμος καθορίζει ρητώς το δικαίωμα της Ζώνης περί ανάληψης των φορτοεκφορτώσεων δεν θα υπήρχε θέμα προς συζήτηση. Ωστόσο, θα ζητήσουν και την υποστήριξη του Υπουργείου με υπόμνημα.

Στις 31 Ιανουαρίου 1942 αποχώρησε από την υπηρεσία και η Επιτροπεία εξέφρασε σε αυτόν τις ευχαριστίες της ΕΖΘ «δια τας επί σειράν ετών παραχθείσας υπηρεσίας αυτού».

Δικηγόρος εκτός οργανισμού

Ο Αλέξανδρος Νεδέλκος του Δημητρίου γεννήθηκε το 1915 στη Θεσσαλονίκη. Είχε πτυχίο Νομικών και οικονομικών Επιστημών. Ανήκε στην κλάση του 1936 και υπηρέτησε ως υπολοχαγός στρατιωτικής δικαιοσύνης. Στις 3 Μαρτίου 1951 προσλήφθηκε στη Νομική Υπηρεσία της ΕΖΘ. Στις 19 Ιουλίου τοποθετήθηκε στο Δικαστικό Τμήμα της ΕΖΛΘ. Στις 13 Οκτωβρίου 1956 ορίζεται αναπληρωτής Προϊστάμενος του Δικαστικού Τμήματος.

Ο Παπαγεράκης Αθανάσιος ήταν δικηγόρος του Χρυσού Κωνσταντίνου.