Εμφανίζει 38 αποτελέσματα

Ο Κωνσταντίνος Κώνστας ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος και διετέλεσε Διευθυντής Τελωνείων Θεσσαλονίκης την δύσκολη περίοδο από το 1936 μέχρι και το 1947. Θα επιτελέσει κεντρικό ρόλο στα πράγματα του λιμανιού καθώς θα διατελέσει πρόεδρος του ΛΤΘ την πρώτη μεταπολεμική περίοδο.

Θα συμμετάσχει πρώτη φορά στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 22 Δεκεμβρίου 1936 και στην πέμπτη περίοδο Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 27 Νοεμβρίου 1936 μέχρι τις 8 Φεβρουαρίου 1937, όταν θα τον διαδεχθεί ο προκάτοχός του Κωνσταντίνος Στριφτάρης. Στις 9 Δεκεμβρίου 1937 ο Κ. Κώνστας επανέρχεται στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938. Εκλέχθηκε Α΄Αντιπρόεδρος, ενώ προήδρευσε στις 29 Σεπτεμβρίου 1938 όταν απουσίαζε ο πρόεδρος Γρηγοριάδης. Στην έβδομη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ στις 31 Οκτωβρίου 1941 εκλέχθηκε εκ νέου Α΄Αντιπρόεδρος, ενώ συμμετέχει παράλληλα στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. Ο Κώνστας θα αποτύχει να εκλεγεί πρόεδρος, αλλά θα εκλεγεί αντιπρόεδρος του ΛΤΘ. Στην όγδοη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ εκλέγεται α΄ Αντιπρόεδρος. Κατά την έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ, εκλέχθηκε πρόεδρος. Συγκεκριμένα, διετέλεσε πρόεδρος Επιτροπείας ΛΤΘ από 3 Μαΐου 1944 έως 17 Απριλίου 1947. Συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 9 Μαΐου 1950 και εκλέχθηκε β Αντιπρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ. Επίσης, ο Κώνστας Κωνσταντίνος συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947. Στην επαναληπτική συνεδρίαση της ίδιας ημέρας , ο Φαλτσής συμμετείχε στην διαδικασία εκλογής προέδρου μαζί με τον Κώνστα Κωνσταντίνο. Ο Φαλτσής συγκέντρωσε 10 ψήφους και εκλέχθηκε πρόεδρος, ενώ ο Κώνστας είχε συγκέντρωσε μόλις 4 ψήφους. Έκτοτε, αποχώρησε από τις δύο Επιτροπείες παραμένοντας διευθυντής των Τελωνείων Θεσσαλονίκης και ανώτατος Επόπτης περιφερειακών Εφορειών Εξαγωγών. Ακόμα, ο Κώνστας Κωνσταντίνος συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ. Ωστόσο, επανήλθε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 9 Μαΐου 1950 και παρέμεινε αργότερα στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και στην ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 14 Μαΐου 1953. Ο Κώνστας Κωνσταντίνος συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953. Η τελευταία φυσική παρουσία του Κώνστα Κωνσταντίνου είναι στις 7 Δεκεμβρίου 1953 σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ. Έπειτα αναπληρώνει τη θέση του για ένα διάστημα ο Μελισσαράτος Σπύρος μέχρι τις 9 Απριλίου 1954 και από τις 16 Απριλίου 1954 αναλαμβάνει ως τακτικός στη θέση του αντιπροσώπου του Τελωνείου Θεσσαλονίκης ο Λεονταρίδης Σταύρος.

Ο Λαμπριανίδης Χρήστος ήταν πολιτικός μηχανικός και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο ΕΜΠ το 1930 και έλαβε το δίπλωμα του. Κατά το 1930-1931 εργάστηκε ως μηχανικός της εταιρείας "Α.Γκιρτζής και Σία" (κατασκευή εθνικής οδού Καβάλας-Δράμας). Και στα 1932 ανέλαβε προϊστάμενος της τεχνικής υπηρεσίας Εποπτείας παραμεθορίων Δράμας. Ακόμα, έχει εντοπιστεί πως αρθρογραφούσε στο περιοδικό Τεχνικά Χρονικά. Ήταν Διευθυντής Ομόρρυθμης Τεχνικής Εταιρίας. Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και διετέλεσε πρόεδρος του διαδεχόμενος τον Αλέξανδρο Καρδασιάδη. Ο Χρήστος Λαμπριανίδης συμμετείχε στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 21 Δεκεμβρίου 1956, ως εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Ο Χρήστος Λαμπριανίδης εκλέχθηκε στην τέταρτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 31 Δεκεμβρίου 1956 με τέσσερις ψήφους έναντι τριών του Αλέξανδρου Καρδασιάδη και μία του Κοτσερώνη. Ο Λαμπριανίδης ευχαριστεί του Συμβούλους "δια την μεγάλην τιμήν την οποίαν τω έκαμον να τω αναθέσουν το βαρύ φορτίον της προεδρείας του σοβαρού τούτου Οργανισμού της πόλεως Θεσσαλονίκης." Συγκεκριμένα λέει: "Κατεχόμεθα από μεγάλην όρεξον ίνα εργασθώμεν. Μετά εξονυχιστικάς συζητήσεις εφ' όλων των απασχολούντων τον Οργανισμόν ζητημάτων θα επιδιώκωμεν μεταξύ των πολλών προβαλλομένων λύσεων την μάλλον συμφέρουσαν και προάγουσαν τα ζητήματα τα οποία θα μας απασχολήσουν." Υπογραμμίζει ιδιαιτέρως " την εξαιρετικήν συμβολήν των τεχνικών εις την ανασυγκρότησιν του λιμένος". Λέει πως "μεταξύ λύσεων εξ ίσου εξυπηρετουσών του Οργανισμού της ΕΖΛΘ θα φορντίση να προκριθή η λύσις εκείνη ήτις καλύτερον ήθελεν περιβάλη τους Διπλωματούχους Μηχανικούς, το Τεχνικόν Επιμελητήριον και τους τεχνικούς εν γένει με στοργήν, εφόσον θεωρεί ότι είναι οι κύριοι μχλοί της λειτουργίας του Οργανισμού του οποίου η κατ' εξοχήν αποστολή είναι η εκτέλεσις λιμενικών και άλλων έργων προς εξυπηρέτησιν του εμπορίου και εξωραϊσμού της πόλεως. Θέλω να πιστεύω ότι με την συμπαράστασιν του Διοικητικού Συμβουλίου και της σεβαστής Κυβερνήσεως θα προχωρήσωμεν εις το δύσκολον έργον μας. "

Ο Χρήστος Λαμπριανίδης συμμετείχε στην πέμπτη, έκτη, έβδομη και όγδοη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Η τελευταία του παρουσία στο ΔΣ ήταν στις 20 Μαρτίου 1961. Πιθανόν απεβίωσε στις 27 Μαρτίου 1961. Στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΕΖΛΘ ο πρόεδρος Βασίλειος Πετρίδης ανακοινώνει την είδηση: "δεν παρήλθεν οκτώ ημέραι σχεδόν αφ' ης το Διοικητικό Συμβούλιο συνήλθεν εκτάκτως ίνα εκφράση την θλίψον το επί τω θανάτω του Συμβούλου Ευθυμ'ίου Τζαμττζή ότε νέον θλιβερόν γεγονός, ο αιφνίδιος θάνατος του Συμβούλου Χρήστου λαμπριανίδη, έπληξε το Σώμα. Διακατέχομαι την στιγμήν αυτήν υπό βαθυτάτης λύπης και πιστεύω ότι το ίδιον αίσθημα του πόνου και της οδύνης κυριαρχεί εις τας καρδίας όλων των κ.κ. Συμβούλων και των υπηρεσιακών οργάνων, διότι ο αείμνηστος Χρήστος λαμπριανίδης υπήρξεν πολύ αγαπητός, άδολος, ευθύς και αγνός ως τον εγνωρίσαμεν. Διετέλεσε πρόεδρος του Οργανισμού κατά το 1957 και ειργάσθη με συνέπειαν και πίστιν δια την διασφάλισιν των συμφερόντων του Οργανισμού. Επί της Προεδρείας του ανεκινήθη το ζήτημ,ατης απομακρύνσεως της Εταιρείας Λιμενικών Μεταφορών "Ο Ποσειδών" εκ του λιμένος και της αναλήψεως της εκμεταλλεύσεως των φορτηγίδων παρά του ΕΖΛΘ. Επίστευεν τόσον ότι η επίλυσις του ζητήματος τούτου ήτο σύμφωνος με τας αρχάς του δικαίου και απτεέλει θέμα πρωταρχικής σημασίας δια τον Οργανισμόν και τον Λιμένα ώστε δεν εφείσθη ουδενός κόπου και προσωπικής προσπαθείας προς την κατεύθυνσιν της νομοθετικής ρυθμίσεώς του, μέχρι δε και της προηγουμένης συνεδριάσεως του Δ. Συμβουλίου, ήτις επέπρωτο να είναι και η τελευταία της ζωής του, το θέμα των φορτηγίδων δια πολλοστήν φοράν ανεκινήθη υπ' αυτού και θα έλεγε τις ότι υπήρξε η επωδός της εν τω Οργανισμώ παρουσίας του. προς την οικογένειάν του εκλιπόντος συναδέλφου εσπεύσαμεν μετά του κ. Γενικού Διευθυντού και εξεφράσαμεν την λύπην του Διοικητικού Συμβουλίου και των Υπηρεσιών, συντάξαμε δε και ψήφισμα το οποίον τίθεται τπό την κρίσιν του Διοικητικού Συμβουλίου:"
Το ΔΣ ψήφισε ομοφώνως το ψήφισμα που είχε ως εξής:
1) Να εκφρασθώσιν τα συλλυπητήρια του Δοικητικού Συμβουλίου και των Υπηρεσιών εις την οικογένειαν του μεταστάνντος, 2) να παρακολουθήση την εκφοράν του σύσσωμον το Διοικητικό Συμβούλιον μετά των Διευθυντών και Προϊσταμένων των Υπηρεσιών, 3) να νατατεθή στέφανος επί της σορού αυτού, 3) να δημοσιευθή το παρόν ψήφισμα εις τας ημερησίας εφημερίδας της Θεσσαλονίκης"

Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος υπήρξε επιλιμενάρχης Θεσσαλονίκης, μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ καθώς και πρόεδρος του ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1901 και τον Οκτώβριο του 1934, μόλις 33 ετών, ανέλαβε λιμενάρχης στην Θεσσαλονίκη με το βαθμό του πλωτάρχη διαδεχόμενος τον Τσεμπερόπουλο. Αργότερα, διετέλεσε αντιπλοίαρχος στο Γενικό ’Επιτελείο Β.Ν. μέχρι 27 Νοεμβρίου 1940 και κατόπιν τμηματάρχης προσωπικού στο Γενικό ’Επιτελείο Βασιλικού Ναυτικού. Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ από τις 26 Σεπτεμβρίου 1934, ενώ θα αναλάβει και β΄Αντιπρόεδρος. Στις 7 Νοεμβρίου 1934 θα προεδρεύσει στην Επιτροπεία απόντων των Στ. Γρηγοριάδη, προέδρου, και Κ. Σαράτση, α Αντιπροέδρου. Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος διετέλεσε μέλος της δεύτερης περιόδου επιτροπεία ΛΤΘ από τις 15 Οκτωβρίου 1934. Στις αρχαιρεσίες για την τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 8 Απριλίου 1935 συγκροτήθηκε το νέο σώμα υπό την προεδρεία του εκπροσώπου της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας Ν. Κώττα. Έπειτα από μυστική ψηφοφορία ο Μιχόπουλος Αναστάσιος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας με 11 ψήφους, έναντι του Κοντογιάννη Γεώργιου που συγκέντρωσε μόλις 1 ψήφο. Στη συνέχεια ο Κοντογιάννης Γεώργιος εκλέχθηκε αντιπρόεδρος με 11 ψήφους. Στον εναρκτήριο λόγο του ευχαρίστησε την Επιτροπεία και διαβεβαιώνει πως κατά την προσεχή τριετία «θα καταβάλει πάσαν προσπάθειαν να φανή αντάξιος της τιμής και της εμπιστοσύνης» της Επιτροπείας. Επισημαίνει ότι την προσεχή τριετία θα αρχίσει η εκτέλεση των μεγάλων Λιμενικών Έργων με τα οποία θα ολοκληρώσει τον σκοπό για τον οποίο συστήθηκε το ΛΤΘ. Με αυτά, ο «Λιμήν Θεσσαλονίκης θα καταλάβει της πρέπουσαν θέσιν εν τη ανατολική λεκάνη της Μεσογείου». Για αυτό το λόγο, το Λιμενικό Ταμείο θα έχει ανάγκη την συνδρομή και τη γνώμη όλων των μελών της επιτροπείας. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 152η Συνεδρία, 8/4/1935) Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος αποχώρησε από τη θέση του προέδρου της επιτροπείας του ΛΤΘ έπειτα από ζητήματα που προέκυψαν σχετικά με πληρωμές υπαλλήλων και τελευταία του παρουσία ως μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ ήταν στις 28 Απριλίου 1936.

Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος ήταν κατά την περίοδο την κατοχή ήταν μέλος της Διοικούσας Επιτροπής των ΕΟΕ-ΕΔΕΣ μαζί με τους Αθαν. Παπαχριστοδούλου συνταγματάρχη, τον αδελφό του Γεώργιο Μπακατσέλο και τον Βασίλειο Μπλατσούκας δασάρχη. Εκλέγεται για πρώτη φορά μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του ΕΒΕΘ τον Ιούλιο 1949 και θα παραμείνει μέχρι και το 1974. Συμμετείχε στην Επιτροπή που είχε ορίσει η ΔΕ του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου η οποία είχε καταλήξει στο συμπέρασμα "ότι υπό τας παρούσας συνθήκας δεν είναι σκόπιμος ουδέ πρόκειται να επιφέρη ουσιώδεις ωφελείας η συγχώνευσις των δύο Οργανισμώ".
Ως εκπρόσωπος του ΕΒΕΘ συμμετέχει στην Επιτροπεία της ΕΖΘ, ΛΤΘ και στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΖΛΘ. Συγκεκριμένα, ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 9 Μαΐου 1950 ως εκπρόσωπος του ΕΒΕΘ. Κατά τις αρχαιρεσίες της δέκατης περιόδου της Επιτροπείας ΕΖΘ κηρύσσεται νέος πρόεδρος της Επιτροπείας μετά από μακρά θήτευση του Σταύρου Γρηγοριάδη ο οποίος απέτυχε να επανεκλεγεί.

Μετά την αγόρευση του Γρηγοριάδη ο Μπακατσέλος παίρνει το λόγο: "αξιότιμοι κύριοι Συνάδελφοι, Σας ευχαριστώ θερμώς δια την τιμήν την οποίαν μοι εκάνατε να με εκλέξητε πρόεδρον της ΕΕΖΘ. Είμαι ομολογουμένως βαθύτατα συγκινημένος δια την τιμήν ταύτην, συναισθάνομαι πλήρως τας ευθύνας τας οποίας επωμίζομαι την στιγμήν ταύτην, ελπίζω όμως ότι με την βοήθειαν του θεού, την συνδρομήν υμών και ιδιατέρως με την συνδρομήν του απερχομένου πολυπείρου προέδρου αξιοτίομου κ. Στ. Γρηγοριάδου χρηματίσαντος επί σειράν περιόδων προέδρου ΕΕΖ και εργασθέντος ακαμάτως δια τα ζωτικά ζητήματα αυτής, θα δυνηθώ ν' ανταποκριθώ εις τας απιτήσεις της Ζώνης, δια την οποίαν θ' αφιερώσω όλας μου τας δυνάμεις".

Ο Μπακατσέλος Κωνσταντίνος συμμετείχε συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στην ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 14 Μαΐου 1953. Κατά τις αρχαιρεσίες της Επιτροπείας ΕΖΘ ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος έλαβε μόνο μία ψήφο, ενώ ο Σταύρος Αντωνιάδης έλαβε 13 ψήφους και καταγράφηκε μία λευκή. Ο Μπακατσέλος εξ ονόματος της Επιτροπείας συγχαίρει τον νέο πρόεδρο για την επιτυχή εκλογή του. Στη συνέχεια εκθέτει εν ολίγοις τους λόγους οι οποίοι επιβάλλουν τη διατήρηση του θεσμού της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης ως αυτοτελούς και ανεξάρτητου.

Συγκεκριμένα λέει: "θα έλθη ημέρα καθ' ην ο κόσμος θα ειρηνεύση και το σιδηρούν παραπέτασμα θα καταπέση οπότε ο λιμήν της Θεσσαλονίκης λόγω της γεωγραφικής του θέσεως θα καταστή ο μεγαλύτερος διαμετακομιστικός λιμήν εν τη Ανατολική Λεκάνη της Μεσογείου. Τότε η Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης θα κληθεί να εξυπηρετήση το διαμετακομιστικό εμπόριο ολοκλήρου της Βαλκανικής και της Μεσευρώπης καθώς και των χωρών της Νοτιοανατολικής λεκάνης της Μεσογείου. για αυτό το λόγο παρακαλεί τον υπουργό να επανεξετάσει το θέμα της συγχώνευσης των δύο οργανισμών ΛΤΘ και ΕΖΘ καθώς "είναι βέβαιο ότι θα καταλήξη εις το συμπέρασμα περί διατηρήσεως της Ζώνης ως αυτοτελούς και ανεξάρτητου οργανισμού. Ο Υπουργός ευχαριστεί τον Μπακατσέλο για το έργο του κατά την προεδρία του. Σε σχέση με τη συγχώνευση υποστηρίζει την "ένταξιν του ΛΤΘ ως τεχνική Υπηρεσία της Ζώνης".

Στη συνέχεια εκθέτει τους λόγους οι οποίοι επιβάλλουν την διατήρηση του θεσμού της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης ως αυτοτελούς και ανεξάρτητου. Συγκεκριμένα λέει: " θα έλθει ημέρα καθ' ην ο κόσμος θα ειρηνεύση και το σιδηρούν παραπέτασμα θα καταπέση οπότε ο λιμήν της Θεσσαλονίκης λόγω της γεωγραφικής του θέσης θα καταστή ο μεγαλύτερος διαμετακομιστικός λιμήν εν τη Ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Τότε η Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης θα κληθεί να εξυπηρετήσει το διαμετακομιστικό εμπόριον ολοκλήρου της Βαλκανικής και της μεσευρώπης καθώς και των χωρών της Νοτιοανατολικής λεκάνης της Μεσογείου".

Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος θα επανέλθει στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 21 Δεκεμβρίου 1956 ως εκπρόσωπος του ΕΒΕΘ. Στην τέταρτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ εκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Κατά τις αρχαιρεσίες εκλέχθηκε πρόεδρος ο πολιτικός μηχανικός Χρήστος Λαμπριανίδης ο οποίος ήταν εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας. Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος ζητάει το λόγο και ο οποίος εκφράζει την πικρία του ως εκπρόσωπος του εμπορικού κόσμου για το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας "διότι η θέσις του προέδρου του Οργανισμού της Ελευθέρας Ζώνης ανήκειν κατά παράδοσιν τρόπον τινά εις τα εμπορικά μέλη του Συμβουλίου διότι το προέχον εις την κίνησιν του λιμένος είναι το εμπορικόν στοιχείον. Υπαιινισσόμενος εν συνεχεία ότι έλαβοβ χώραν κατά πληροροφρίας και παρασκηνιακαί ενέργειαι περί του τρόπου της εκλογής του προέδρου," λέει, " ότι ούτος προτίθετο να προτείνει την εκλογήν ως προέδρου του κ. Κοσμίδου ως εκπροσώπου του Εμπορικού Συλλόγου. Βεβαίως, η γνώμην όλων των μελών είναι ίση και σεβαστή αλλά η θέσις του προέδρου του Οργανισμού αυτού ανήκει περισσότερον εις τα εμπορικά και επαγγελματικά μέλη τα οποία δυστυχώς παραγκωνίσθηκαν." Περαιτέρω τονίζει ότι "εδώ δεν ήλθομεν ίνα ικανοποιήσωμεν ν προσωπικάς φιλοδοξίας, αλλά θεωρεί την θητείαν του Συμβούλου ως στρατείαν επίπονον". Διευκρινίζει ότι οι λόγοι του δεν πρέπει να θεωρηθούν ως αιχμή κατά του προσώπου του εκλεγούντος προέδρου. τέλος, μνημονεύει ότι διατελέσας επί μακράν ετών πρόεδρος της ΕΖΘ ουδέποτε έκαμε χρήσιν των παρεχομένων νομίμως εξόδων κινήσεως για τις υπηρεσιακές μεταβάσεις στην Αθήνα κλπ. Κλείνοντας εκφράζει την πικρία του ως εμπορικού μέλους για το αποτέλεσμα των αρχαιρεσιών.

Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος συμμετείχε επίσης στην Πέμπτη περίοδο. Μετά την εκλογή του Βασίλειου Πετρίδη ως νέου προέδρου του ΔΣ ΕΖΛΘ, ο Μπακατσέλος λαμβάνει το λόγο και λέει: "Κύριε Πρόεδρε, αισθάνομαι ιδιαιτέραν χαράν επό τη εκλογή σας, όχι διότι είσθε φίλος μου, αλλά διότι προέρχεσθε από τας παραγωγικάς τάξεις αι οποίαι κατά το πλείστον αποτελούν τον εργοδότην και δίδουν ζωήν και κίνησιν εις τον Λιμένα. Δια τούτο αισθάνομαι ιδιαιτέραν συγκίνησιν αυτήν την στιγμήν. Θα επεθύμουν να σας είπω ως θα έπραττε και πας τις άλλος ότι θα με εύρητται συμπαραστάτην εις το έργον σας διότι ποδηγετούμαι πάντοτε και μόνον από το συμφέρον του Οργανισμού και του Λιμένος. Ίσως θα είχον και εγώ την φιλοδοξίαν να αναδειχθώ ως Πρόεδρος. Δεν ηθέλησα όμως. Ανήκω δυστυχώς εις πολιτικόν κόμμα το οποίον ουδέποτε, ούτε το ίδιον ηθέλησε ούτε και εγώ επεδίωξα να το αναμίξω εις τα του Οργανισμού. Επειδή δε ανήκων εις την γνωστήν πολιτικήν παράταξιν ίσως, έαν έθετον υποψηφιότητα Προέδρου θα εξαλαμβάνετο υπό των νυν Κυβερνόντων ως επιδίωξις πολιτικής διεδιδύσεως εις τον Οργανισμόν και δια τον λόγον αυτόν απέφυγα να το πράξω. Θεωρώ λίαν επίκαιρον και θα παρακαλέσω όπως μοι επιτραπή να το αναγνώσω πρόσφατον άρθρον της θρησκευτικής εφημερίδος Η Ζωή υπό τον τίτλον: Κοινωνική Ανάγκη, Ο Σταθερός Άνθρωπος. τα όσα αναγράφει το άρθρο αυτό αποτελούν το προσωπικό μου πιστεύω". Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος συμμετείχε Κατά την έκτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ, αλλά δεν θα συμμετάσχει στο ΔΣ στην έβδομη περίοδο. Στις 1959-12-7 θα αναλάβει την εκπροσώπηση στη θέση του ο Δημήτριος Ασσίογλου.