Showing 204 results

Ο Παναγιώτης Δουργούτης ήταν πλοίαρχος του Λιμενικού Σώματος. Στις 1 Δεκεμβρίου 1926 ανέλαβε προσωρινά καθήκοντα λιμενάρχη και εκπροσώπου του λιμεναρχείου στην επιτροπεία της ΕΖΘ μετά την αποχώρηση του Χριστοφή. Στη θέση αυτή θα παραμείνει μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου 1926 όταν ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Κατσαμπής

Ο Παύλος Λελούδας ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Μεταπολεμικά θα διατελέσει αυλάρχης της βασίλισσας Φρειδερίκης. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1925 θα αναλάβει λιμενάρχης στο κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης και μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ καθώς θα διαδεχθεί τον Σαρατσόπουλο στην Πρώτη Περίοδο Επιτροπείας. Πολύ σύντομα όμως στις 24 Σεπτεμβρίου 1925 θα τον διαδεχθεί ο Ιωάννης Καραβίδας.

Ο Δενδρινός ήταν τελωνειακός υπάλληλος κατά το μεσοπόλεμο. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος του εκπροσώπου Τελωνείων Θεσσαλονίκης Αντωνίου Πέππα στην Τρίτη Περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και την πρώτη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ αντί του Αντώνιου Πέππα.

Ο Ιωάννης Χαραλαμπίδης ήταν Ναυτικός Πράκτορας. Από το 1931 μέχρι και το 1935 ήταν μέλος του ΔΣ του Ναυτικού Επιμελητηρίου. Ο Χαραλαμπίδης συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 17 Απριλίου 1929 και αργότερα στην τέταρτη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ. Στην Δεύτερη περίοδο του ΛΤΘ από τις 11 Μαρτίου 1932 στη θέση του Εμίρη Ιωάννη. Στη θέση της επιτροπείας ΕΖΘ παρέμεινε μέχρι τις 8 Απριλίου 1935.

Ο Κωνσταντίνος Μελισσινός ήταν πολιτικός μηχανικός και ανώτερος σιδηροδρομικός υπάλληλος. Το 1907 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Φυσικομαθηματικών Επιστημών Εθνικού Πανεπιστημίου και στα 1912 έλαβε δίπλωμα Universite Ecole Speciale du Genie Civil et des Arts et Manufactures Gand. Την περίοδο 1912-1913 ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στα 1914 ανέλαβε Μηχανικός Υπηρεσίας ελέγχου κατασκευής σιδηροδρόμου Παπαπούλι-Πλατύ. Την περίοδο 1915-1917 ήταν Μηχανικός Β΄ τάξης της Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο αυτή εκπόνησε τη μελέτη σιδηροδρομικής γραμμής Σπάρτης-Γυθείου, ήταν μηχανικός συντήρησης σιδηροδρόμων Μακεδονίας και μηχανικός μελετών στην Αθήνα. Στα 1917 ανέλαβε Μηχανικός Α΄ τάξης Γραφείου μελετών και κατασκευών οδοποιΐας Κρήτης. Την περίοδο 1918-1923 ανέλαβε Νομομηχανικός Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Είχε την ευθύνη του ελέγχου νέων έργων Λαρισαϊκού, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε σε απόσπαση αρχιμηχανικός γραμμής και νέων έργων Εταιρείας Ελληνικών Σιδηροδρόμων. Την ίδια περίοδο διετέλεσε προσωρινός διευθυντής Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και αργότερα διευθύνων Υπηρεσίας Ελέγχου Σιδηροδρόμων). Την περίοδο 1923-1926 διετέλεσε Αρχιμηχανικός και έπειτα Διευθυντής εκμετάλλευσης Σ.Ε.Κ. Από το 1926 ανέλαβε Διευθυντής Β΄ περιφέρειας Σ.Ε.Κ. ή αλλιώς διευθυντής των Σιδηροδρόμων Μακεδονίας.
Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε το 1923 στις διαπραγματεύσεις με τους Σέρβους για τον καθορισμό των ορίων ανάμεσα στην Σερβική και Ελληνική Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης.

Στις 11 Μαΐου 1932 συμμετέχει ως κυβερνητικός επίτροπος στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και στη συνέχεια του ΛΤΘ.
Η τελευταία συμμετοχή του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ήταν στις 28 Ιουνίου 1933. Στην Επόμενη Συνεδρία στις 21 Σεπτεμβρίου 1933 συμμετείχε ο Δημήτριος Ηλιάδης, διάδοχος στη θέση του Κυβερνητικού Επιτρόπου.

Ο Πετυχάκης ήταν τελεωνειακός υπάλληλος. Αναπληρώνει τον Διευθυντή Τελωνείου στις 22 Νοεμβρίου 1933 για πρώτη φορά.

Ο Νικόλαος Κώττας του Γεωργίου (1885 - 8 Μαρτίου 1981) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Γεννήθηκε στη Ραβνά (Πετροκέρασα) Χαλκιδικής. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα υπηρέτησε ως δάσκαλος. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Εργάστηκε ως δικηγόρος από το 1917 ως το 1956 στη Θεσσαλονίκη. Υπήρξε διευθυντής και αρθρογράφος στην βορειοελλαδίτικη εφημερίδα "Πάλη". Την περίοδο 1922-24 ήταν δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης και αργότερα ιδρυτικό μέλος της ΧΑΝΘ. Στις εκλογές του 1932 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Λαϊκό Κόμμα και επανεξελέγη το 1935, το 1936 και το 1946. Ανέλαβε υπουργός Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος από τις 25 Απριλίου 1946 ως την παραίτησή του, στις 4 Νοεμβρίου 1946. Πέθανε στις 8 Μαρτίου 1981 και η κηδεία του έγινε στις 9 Μαρτίου στη γενέτειρά του, τα Πετροκέρασα Χαλκιδικής.

Ο Κώττας Νικόλαος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 8 Απριλίου 1935 ως γενικός γραμματέας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Ωστόσο, στη θέση αυτή θα παραμείνει πολύ λίγο μέχρι τις 12 Απριλίου 1935. Στις 24 Απριλίου 1935 θα αντικατασταθεί στη θέση της ΕΖΘ από τον Α. Αργυρόπουλο, νέο Γενικό Γραμματέα Υπουργείου Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στις 8 Απριλίου 1935 θα προεδρεύσει κατά τη διαδικασία των αρχαιρεσιών του ΛΤΘ. Πρόεδρος θα προκύψει ο λιμενάρχης Αναστάσιος Μιχόπουλος.

Ο Γεώργιος Τζωάννος ή Τζοάννος ήταν Ηλεκτρολόγος μηχανικός και ανώτερος δημόσιος υπάλληλος του Υπουργείου Συγκοινωνιών με μακρά θητεία στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Το 1917 έλαβε το δίπλωμα Universite Institut Polytechnique (Electrotechnique) Grenoble. Την περίοδο 1917-1919 εργάστηκε ως Μηχανικός εργοστασίων "Thomson-Houston", "Grammont" και "Berges" στη Γαλλία (κατασκευή ηλεκτρομηχανών, εκτέλεση και εκμετάλλευση ηλεκτρομηχανικών εγκαταστάσεων). Την περίοδο 1919-1924 υπήρξε αξιωματικός τεχνικών υπηρεσιών Στρατού και Πολεμικού Ναυτικού. Το 1924 και έπειτα ανέλαβε Μηχανικός Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας (τμήμα ηλεκτρολογικό). Το 1925 και έπειτα ανέλαβε Προϊστάμενος γραφείου ελέγχου ηλεκτρικών εγκαταστάσεων Μακεδονίας-Θράκης. Το 1934 έγινε Αρχιμηχανικός Α΄ και το 1935 ανέλαβε Επιθεωρητής Ηλεκτρολόγος και Προϊστάμενος του Γραφείου Επιθεώρησης Μηχανολογικών και Ηλεκτρολογικών Εγκαταστάσεων των Σιδηροδρόμων Μακεδονίας.

Ο Γεώργιος Τζωάννος εμφανίζεται στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 9 Μαΐου 1935 και στην πέμπτη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ ως αναπληρωτής από 11 Μαΐου 1935 έως 16 Μαΐου 1935 στη θέση του Επιθεωρητή Σιδηροδρόμων. Διαδέχθηκε τον Γεώργιο Δημητριάδη στην Επιτροπεία ΕΖΘ. Ο Δημητριάδης ανέλαβε προσωρινά τη θέση αυτή κατά την περίοδο του κινήματος 1935 ως έμπιστος της αντιβενιζελικής παράταξης. Αργότερα, ο Γεώργιος Τζωάννος συμμετέχει στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ ως αναπληρωτής στις 28 Σεπτεμβρίου 1939, στις 12 Ιουλίου 1940, στις 26 Ιουλίου 1940, στις 14 Αυγούστου 1940, στις 26 Σεπτεμβρίου 1940 και στις 27 Μαρτίου 1942 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 28 Σεπτεμβρίου 1939. Στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ συμμετείχε ως αναπληρωματικό μέλος αρχικά στις στις 31 Οκτωβρίου 1941 και τις 17 Δεκεμβρίου 1941. Αναλαμβάνει όμως ως τακτικός από 27 Μαρτίου 1942. Διαδέχτηκε στη θέση αυτή τον Βασίλειο Δημητρίου. Επίσης, συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 30 Ιανουαρίου 1942.
Ο Τζωάννος Γεώργιος συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 26 Απριλίου 1944, στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 16 Απριλίου 1947 και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 17 Απριλίου 1947. Κατά τις αρχαιρεσίες Επιτροπείας ΕΖΘ στις 16 Απριλίου 1946 αναλαμβάνει πρόεδρος για τη διαδικασία της εκλογής ως ανώτερος και αρχαιότερος δημόσιος υπάλληλος. Συμμετέχει στην δέκατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ από τις 9 Μαΐου 1950 και στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 9 Μαΐου 1950. Η θέση του εκπροσώπου της Επιθεώρησης Σιδηροδρόμων στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ θα καταργηθεί με το νέο νόμο για την ΕΖΘ όταν αυτός θα εφαρμοστεί στις 8 Απριλίου 1952. Η τελευταία παρουσία του θα είναι στις 26 Μαρτίου 1952.

Ο Νικόλαος Πυργιώτης ήταν μηχανολόγος μηχανικός. Το 1916 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Την περίοδο 1918-1919 ήταν Μηχανικός Δήμου Αθηναίων (τμήμα φωτισμού). Μετά το 1919 κι έπειτα ανέλαβε Μηχανολόγος στη Διεύθυνση Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας στο Βόλο. Από το 1931 κι έπειτα ανέλαβε Αρχιμηχανικός μηχανολόγος Α΄ και συγκεκριμένα προϊστάμενος Μηχανολογικής Υπηρεσίας στην Επιθεώρηση Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και Θράκης. Ο Πυργιώτης Νικόλαος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 22 Μαΐου 1935 και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 22 Μαΐου 1935 ως αναπληρωτή Σιδηροδρόμων και Τροχιοδρομικών.