Showing 448 results

Ο Ισραήλ Αμπαστάδο ή Ampastado Israil του Αβραάμ ή Avraam ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης και κατόπιν υπάλληλος ΕΖΘ στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο. Γεννήθηκε το 1874 στην Θεσσαλονίκη. Ήταν έγγαμος και έχει απαλλαγεί από την στρατιωτική θητεία. Κατοικούσε στην οδό Αετοράχης 30. Την 1η Δεκεμβρίου 1925 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός αποθηκάριος με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 14 Δεκεμβρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του βοηθού Αποθηκάριου στο Τμήμα Εκφορτώσεων και Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε Βοηθός Αποθηκάριος Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 αυξήθηκε ο μισθός του λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Ιουλίου 1930 ο μισθός αυξήθηκε. Στις 3 Νοεμβρίου 1930 μετατέθηκε από την Αποθήκη 6 στην Αποθήκη 12 των Κοινών Αποταμιευτηρίων. Την 1η Απριλίου 1931 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 δέχθηκε έπαινο για τάξη και φιλεργία. Στις 20 Ιουνίου 1932 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3. Την 1η Απριλίου 1933 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 15. Την 1η Απριλίου 1934 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 12. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 12 ως βοηθός. Στις 7 Μαρτίου 1936 τοποθετείται στην Αποθήκη 13. Την 1η Ιανουαρίου 1938 απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας. Ο Ισραήλ Αμπαστάδο ή Ampastado Israil του Αβραάμ ή Avraam εξοντώθηκε στο Άουσβιτς καθώς το όνομά του εντοπίστηκε στη λίστα του Ισραηλιτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης με τα θύματα από το ολοκαύτωμα.

Η Βικτωρία Κοντζαμάνη του Παρασκευά γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1910. Στις 29 Ιουλίου 1939 παντρεύτηκε τον Χρήστο Μέντζο, υπάληλο της ΕΖΘ, και υιοθέτησε το επώνυμό του. Από τον γάμο τους προέκυψαν δύο τέκνα. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 16 Οκτωβρίου 1926 ως δακτυλογράφο επί δοκίμου με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 20 Οκτωβρίου 1926. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε δακτυλογράφο Β΄. Την 1η Μαΐου 1929 προάχθηκε σε Δακτυλογράφο Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός της αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Διοικητικό Τμήμα. Από 1 Δεκεμβρίου 1937 της χορηγήθηκε προσαύξηση 5% για συμπλήρωση 10ετούς υπηρεσίας. Στις 19 Μαΐου 1939 λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου οαραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 29 Ιουλίου 1939 ενεκρίθη η αλλαγή του επωνύμου της σε Μέντζου λόγω τέλεσης γάμου την ίδια ημέρα.
Την 1 Ιουλίου 1947 στη διάταξη ΑΝ 610/1945 και πράξεως 479/1946 ΥΣ ως κεκτημένη υπηρεσία στον ίδιο βαθμό πλέον των 17 ετών.

Ο Χρήστος Λασκαρίδης του Βασιλείου γεννήθηκε στο Χορτιάτη το 1900. Ήταν πτυχιούχος Νομικής και Πολιτικών Επιστημών. Είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης. Στις 1 Ιανουαρίου 1926 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως λογιστής Α΄ στο Τμήμα Λογιστηρίου μετά από εξετάσεις που οργάνωσε η διοίκηση της ΕΖΘ. Την 1η Ιουλίου 1927 προήχθη «κατ’ εκλογήν» σε Εισηγητή. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός του αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 13 Οκτωβρίου 1929 ο μισθός του αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Ιουλίου 1930 ο μισθός αυξήθηκε λόγω τριετίας στον ίδιο βαθμό. Την 1η Οκτωβρίου 1930 οι αποδοχές του ελαττώθηκαν λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 3 Ιουνίου 1932 του ανατέθηκαν καθήκοντα Προϊσταμένου Τμήματος Λογιστηρί10 Ιουνίου 1941ου. Στις 7 Ιουνίου 1934 του εκφράστηκε ευαρέσκεια της Επιτροπείας ΕΖΘ για τάχιστη υποβολή Απολογισμού 1933-1934 και εξαιρετικό ζήλο και ικανότητα κατά την αναδιοργάνωση του λογιστηρίου και εκτέλεση υπηρεσίας. Στις 12 Ιουλίου 1934 προάχθηκε σε Τμηματάρχη Β΄. Την 1η Σεπτεμβρίου 1936 ανέλαβε καθήκοντα Τμηματάρχη Εμπορευμάτων και Τελών. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε ως προϊστάμενος του Τμήματος Μεταφορών. Στις 17 Δεκεμβρίου 1937 προάχθη σε Τμηματάρχη Α΄.
Στις 8 Μαΐου 1941 του ανατέθηκαν προσωρινώς τα καθήκοντα του Τμηματάρχη Μεταφορών και τα καθήκοντα του Τμηματάρχη Διοικητικού καθώς απουσίαζε ο τμηματάρχης Δ. Σαρατζόπουλος εξαιτίας της στράτευσης. Στις απαλλάσσεται από τα καθήκοντα του Τμηματάρχη Διοικητικού περιοριζόμενος στα καθήκοντα του Τμήματος Μεταφορών. Στις 24 Οκτωβρίου 1941 δέχεται να αναλάβει καθήκοντα προσωρινώς για Γραφείο Επιθεώρησης Βιομηχανίας παρά της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Την 1 Απριλίου 1943 ειδοποιείται ότι έληξε η απόσπασή του στην Υπηρεσία Επισιτισμού. Την 1η Μαρτίου 1946 τοποθετήθηκε προϊστάμενος του Τμήματος Ελέγχου. Μετατέθηκε από το Τμήμα Μεταφορών στο οποίο διετέλεσε από τον Μάρτιο του 1945 το οποίο διεύθυνε και πριν την «εχθρική κατοχή». Στις 14 Ιουνίου 1946 υποβιβάστηκε σε Τμηματάρχης Β΄. Στις 31 Αυγούστου 1946 παραιτήθηκε.

Η Πασχαλίνα Νουσοπούλου χήρα Κωνσταντίνου το γένος Χρίστου γεννήθηκε στον Μπάλτζα Θεσσαλονίκης το 1889. Ήταν έγγαμος και χήρα. Στις 10 Ιουλίου 1927 προσλήφθηκε ως ερευνήτρια με απόφαση Διευθυντή και η πρόσληψή της εγκρίθηκε από την Επιτροπεία στις 20 Ιουλίου 1927. Η Πασχαλίνα Νουσοπούλου ήταν αδελφή της Φανής Κοκκίνου η οποία εργαζόταν ως ερευνήτρια στην ΕΖΘ μέχρι τον θάνατό της τον Ιούλιο 1927. Η Πασχαλίνα Νουσοπούλου προσλήφθηκε στη θέση της αδελφής της. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός της αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Από 1 Δεκεμβρίου 1937 έλαβε προσαύξηση μισθού 5% για συμπλήρωση δεκαετίας. Στις 19 Δεκεμβρίου 1950 προάχθηκε σε ερευνήτρια με βαθμό κλητήρα Α΄.

Η Μαρίκα Γουσίδου Αγγελίδου του Αναστασίου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1905. Ολοκλήρωσε το εξατάξιο Γυμνάσιο Θηλέων Θεσσαλονίκης. Στις 6 Μαΐου 1944 παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Αγγελίδη και πήρε το επώνυμό του και από το γάμο τους προέκυψε ένα τέκνο. Στις 22 Αυγούστου 1927 ανέλαβε τα καθήκοντά της ως υπολογιστής Β στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 3 Δεκεμβρίου 1927 μετατέθηκε στο Τμήμα Λογιστηρίου. Στις 21 Αυγούστου ο μισθός της αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Νοεμβρίου 1929 προάχθηκε σε Υπολογιστή Α΄. Από 1η Νοεμβρίου 1929 έλαβε λόγω οικογενειακών βαρών συνολικά αποδοχές. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Λογιστηρίου. Στις 23 Ιουλίου 1938 προάχθηκε σε γραμματέας Β, ενώ η προαγωγή της λογίζεται από 17 Μαρτίου 1938. Από 1η Δεκεμβρίου 1937 της χορηγήθηκε προσαύξηση 5% για 10ετία. Στις 2 Φεβρουαρίου 1939 μετατέθηκε προσωρινώς στο Διοικητικό Τμήμα. Το 1941 μετατάχθηκε προσωρινώς στην Υπηρεσία Επισιτισμού της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας και στις 26 Φεβρουαρίου 1943 διατάχθηκε να επιστρέψει στην υπηρεσία της ΕΖΘ. Ωστόσο, η απόφαση αυτή ανεστάλη προσωρινώς και παρέμεινε στην Υπηρεσία Επισιτισμού. Στη συνέχεια επανήλθε και στις 22 Νοεμβρίου 1945 προάχθηκε σε Γραμματέας Α΄ στο Τμήμα Λογιστηρίου. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προάχθηκε σε Εισηγητής. Στις 9 Απριλίου 1953 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Απριλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Λογιστικό Τμήμα της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στον Α1 Κλάδο Διοικητικών Υπαλλήλων της Α΄Κατηγορίας με βαθμό 5ο του Υπαλληλικού Κώδικα.

Ο Κωνσταντίνος Φουρκαλίδης του Νικολάου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1904. Είχε πτυχίο Εμπορικής Σχολής Κωνσταντινίδου. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Ανέλαβε καθήκοντα στην ΕΖΘ στις 12 Δεκεμβρίου 1927 στο Τμήμα Ελέγχου ΕΖΘ με απόφαση της στις 30 Νοεμβρίου 1927 ως επιτυχών δ΄ στο διαγωνισμό. Την 1 Απριλίου 1930 προάχθηκε σε Υπολογιστής Α΄. Στις 12 Μαρτίου 1935 στρατεύθηκε και στις 14 Μαρτίου 1935 επέστρεψε από την επιστράτευση. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Στατιστικής. Από 1 Δεκεμβρίου 1937 έλαβε χορήγηση προσαύξηση 5% για συμπλήρωση 10ετίας. Στις 19 Μαΐου 1939 ανακοινώνεται ότι έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 αποχώρησε λόγω επιστράτευσης. Στις 12 Μαΐου 1941 επέστρεψε από την επιστράτευση. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάται στην Υπηρεσία Προμηθειών Στρατού Κατοχής. Στις 9 Ιουνίου 1942 έλαβε το μισό βαθμό ανωτέρου βαθμού από 1 Δεκεμβρίου 1940 λόγω συμπλήρωσης 8ετίας στον ίδιο βαθμό υπηρεσίας. Στις 23 Μαρτίου 1943 διατάχθηκε η επάνοδός του στην Υπηρεσία. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προάχθηκε σε Γραμματέας Β΄. Στις 7 Δεκεμβρίου 1948 προάχθηκε στο βαθμό του Γραμματέα Α΄. Στις 21 Δεκεμβρίου 1951 προάχθηκε σε Εισηγητής. Στις 19 Μαΐου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Λογιστικό Τμήμα των Οικονομικών Υπηρεσιών ΕΖΛΘ. Στις 28 Ιουνίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση Α1 Διοικητικού Κλάδου Α Κατηγορίας στον 5ο βαθμό. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετήθηκε από το Λογιστικό Τμήμα προϊστάμενος στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Στις 31 Οκτωβρίου 1957 προάχθηκε στον βαθμό 4ο. Ανέλαβε Αναπληρωτής Διευθυντής ΕΖΘ και στις 2 Νοεμβρίου 1967 ανέλαβε Διευθυντής Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ.

Ο Αναστάσιος Μπραχάλης του Αριστείδη ήταν διαπρεπής δικηγόρος και διακεκριμένος πολίτης της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1874 στην Αθήνα και ήταν έγγαμος. Συμμετείχε στο ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης από την ίδρυσή του το 1914.
Συμμετείχε στο ΔΣ της ΧΑΝΘ, σε διάφορες συσκέψεις, όπως π.χ. για την πορεία του πανεπιστημίου, σε επιτροπές για εορτές της πόλης, στο ΔΣ του ορφανοτροφείου της πόλης Μέλισσα, αλλά και αναλάμβανε δίκες με ευρύτερο κοινωνικό ενδιαφέρον.

Μετά το θάνατο του πρώτου νομικού συμβούλου της ΕΖΘ Φλασκάκη, ο Αναστάσιος Μπραχάλης θα αναλάβει τη θέση του τον Δεκέμβριο του 1924. Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος της ΕΖΘ θα απευθυνθεί για πρώτη φορά σε αυτόν σχετικά με το ζήτημα χρηματισμού του εργολάβου κατασκευής του περιτειχίσματος από ξυλεμπόρους με κατάστημα εντός της Ζώνης για να καθυστερήσει την ανέγερσή του μπροστά από αυτά. Ο Μπραχάλης θα χαρακτηρίσει την πράξη του ποινικά κολάσιμη, αλλά η Επιτροπεία δεν θα δώσει συνέχεια επιτυγχάνοντας την επιστροφή των χρημάτων. Για το ζήτημα των απαλλοτριώσεων προσλαμβάνονται από την Επιτροπεία δύο δικηγόροι, ο Μπραχάλης και ακόμη ένας ο Στράτσας. Τον Απρίλιο του 1925, ο Μπραχάλης θα υποβάλει σχέδιο διατάγματος που κανονίζει τον τρόπο αποζημίωσης των εκτοπιζομένων από την Ζώνη βιομηχανικών εγκαταστάσεων. Με βάση αυτό η κυβέρνηση θα εκδώσει το σχετικό νομοθετικό διάταγμα. Θα γνωματεύει για πολλά ζητήματα, όπως π.χ. για την εκφόρτωση ή για το ζήτημα της τακτοποίησης του συστήματος των πληρωμών των εργατικών προς τους αχθοφόρους της Κομιστικής τον Δεκέμβριο του 1926. Στις 16 Απριλίου 1926 αποφασίζεται ότι από το νέο οικονομικό έτος 1926/1927 η θέση των δύο νομικών συμβούλων θα περιληφθεί στο έμμισθο προσωπικό της Ζώνης. Πράγματι, ο Μπραχάλης από 1 Ιανουαρίου 1925 θα έχει σταθερή ανάθεση λαμβάνοντας 2.500 δρχ. το μήνα και κατ’ αποκοπή αμοιβή.

Η Επιτροπεία συχνά παραπέμπει τα ζητήματα που ανακύπτουν στους δικηγόρους της Ζώνης. Όταν τον Ιούνιο του 1925, η διοίκηση της ΠΑΕΓΑ θα έρθει σε σύγκρουση με την Επιτροπεία της ΕΖΘ, καθώς θα απορρίψει το σχέδιο σύμβασης που της έστειλε η ΕΖΘ για τους όρους κατασκευής και λειτουργίας της αποθήκης εντός της Ζώνης, οι δικηγόροι θα προτείνουν αυστηρή στάση, εν ανάγκη στην ακύρωση του προσυμφώνου εφόσον έχει παρέλθει η ταχθείσα ημερομηνία. Όταν πάλι τον Νοέμβριο του 1925 η Επιτροπεία θα βρίσκει αστήρικτα τα παράπονα και αιτήματα των εργολάβων της κομιστικής υπηρεσίας για αναθεώρηση των τιμών, θα ρωτηθούν οι νομικοί σύμβουλοι. Συγκεκριμένα, σε συνεργασία με τον Διευθυντής της ΕΖΘ Διονύσιο Βάλσαμο θα μελετήσουν τα μέτρα που θα ήταν δυνατόν να ληφθούν προς διευκόλυνση της Κομιστικής υπηρεσίας. Τον Ιούνιο του 1926, μαζί με τον Π. Στράγγα θα υποστηρίξουν νομικά την άποψη της Επιτροπείας χωρίς να επιτευχθεί συνεννόηση όταν κατά τη διαμάχη των εταίρων της εργολαβικής εταιρίας της κομιστικής υπηρεσίας Λεφάκη, Αλμυράντη και Ρούση οι δύο πρώτοι θα επιχειρήσουν να εξοβελίσουν το δεύτερο. Τότε, οι δικηγόροι της εργολαβίας θα στηρίζουν το δίκαιο και νόμιμο της αξιώσεως των πελατών τους Λεφάκη και Αλμυράντη περί αποπομπής του Ρούση ως διαχειριστή της Κομιστικής υπηρεσίας, ενώ η Επιτροπεία θα στηρίξει τον Ρούση. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους νομικούς της ζώνης οι εταίροι της Εταιρίας Αλμυράντη, Λεφάκη και Ρούση Α. Αλμυράντης και Επ. Λεφάκης κωλύονται εκ του καταστατικού της εταιρίας και εκ του νόμου να αποπέμψουν από τη διαχείριση της κομιστικής υπηρεσίας τον Ρούση και την αντικατάστασή του με άλλο πρόσωπο. Η ΕΖΘ υποχρεούται να αναγνωρίσει τον Ρούση ως διαχειριστή της Κομιστικής Υπηρεσίας συναλλασσόμενη με αυτόν υπό την ανωτέρω ιδιότητά του. Πράγματι, η Επιτροπεία αποφασίζει να ενεργήσει με βάση τις γνωμοδοτήσεις των νομικών ερχόμενη σε ρήξη με τους δύο εταίρους. Όταν λοιπόν εργολάβοι της κομιστικής υπηρεσίας θα ζητούν επανειλημμένως την καταβολή σε αυτούς των κομιστικών δικαιωμάτων αλλά δεν θα τους δοθούν με βάση την απόφαση της νομικής υπηρεσίας. Στο ζήτημα θα παρέμβει και η Γενική Διοίκηση.
Οι δύο νομικοί σύμβουλοι πάλι θα αναλάβουν κεντρικό ρόλο με τις γνωματεύσεις τους κατά την αντιπαράθεση της Επιτροπείας της ΕΖΘ με το Ναυτικό Επιμελητήριο και τους ναυτικούς πράκτορες τον Δεκέμβριο του 1926. Συγκεκριμένα, η Επιτροπεία θα διεκδικήσει να αναλάβει η ίδια το δικαίωμα της εκφόρτωσης εμπορευμάτων από τα ατμόπλοια δια θαλάσσης με φορτηγίδες, ενώ οι πράκτορες επιθυμούν να διατηρήσουν οι ίδιοι την εποτπεία αυτής της εργασίας. Οι δικηγόροι σε κοινή σύσκεψη θα αναλάβουν με νομικά επιχειρήματα να πείσουν για το δίκαιο της κάθε πλευράς. Συγκεκριμένα, Ο νομικός σύμβουλος της ΕΖΘ υποστήριξε ότι εφ’ όσον ο νόμος καθορίζει ρητώς το δικαίωμα της Ζώνης περί ανάληψης των φορτοεκφορτώσεων δεν θα υπήρχε θέμα προς συζήτηση. Ωστόσο, θα ζητήσουν και την υποστήριξη του Υπουργείου με υπόμνημα.

Στις 31 Ιανουαρίου 1942 αποχώρησε από την υπηρεσία και η Επιτροπεία εξέφρασε σε αυτόν τις ευχαριστίες της ΕΖΘ «δια τας επί σειράν ετών παραχθείσας υπηρεσίας αυτού».

Ο Ευθύμιος Καλλιόπουλος γεννήθηκε στη Στρογγυλό Κοζάνης το 1906. Είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης. Προσλήφθηκε από την ΕΖΘ ως βοηθός Αποθηκάριος Β κατόπιν διαγωνισμού. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Νοεμβρίου 1928 και τοποθετήθηκε στη Αποθήκη 1 των Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1929 μετατάχθηκε στο Τμήμα Ελέγχου. Την 1 Ιανουαρίου 1931 προήχθη σε Υπολογιστής Α΄. Στις 28 Μαΐου 1934 τοποθετήθηκε προσωρινώς από το Τμήμα Ελέγχου στις Προσωρινές Γενικές Αποθήκες στις Αποθήκες 5 και 6. Στις 16 Ιουνίου 1934 επανήλθε στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 23 Μαΐου 1935 τέθηκε εκτός υπηρεσίας μέχρι να του κοινοποιηθεί η απόλυση. Στις 31 Μαΐου 1935 κοινοποιήθηκε η οριστική απόλυση. Στις 23 Μαρτίου 1936 θεωρείται ότι έχει αναλάβει καθήκοντα στο Τμήμα Ελέγχου διότι αναδιορίστηκε σύμφωνα με την 353 ΗΔ και απόφαση της Επιτροπείας. Στις 8 Δεκεμβρίου 1938 ανακοινώνεται ότι απολύεται οριστικώς λόγω σωματικής ανικανότητας.

Ο Σουγαρίδης Γεώργιος του Πέτρου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1903 και όταν προσλήφθηκε ήταν άγαμος. Είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός Αποθηκάριος Β΄ αναλαμβάνοντας καθήκοντα ως γραφέας Β στο Τμήμα Λογιστηρίου την 1η Νοεμβρίου 1928 κατόπιν διαγωνισμού. Στις 20 Δεκεμβρίου 1928 ανέλαβε προσωρινά καθήκοντα στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 30 Απριλίου 1929 μετατάχθηκε οριστικώς ως γραφέας Β στο Τμήμα Ελέγχου. Την 1 Δεκεμβρίου 1930 παραπέμφθηκε στο Πειθαρχικό Συμβούλιο για εγκατάλειψη θέσης με το ερώτημα της απόλυσης. Στις 16 Ιανουαρίου 1931 απολύθηκε από την υπηρεσία επειδή εγκατέλειψε τη θέση του για χρονικό διάστημα πέραν των 15 ημερών.