Εμφανίζει 5680 αποτελέσματα

Ο Μαυρουδής Σταύρος του Κωνσταντίνου προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 3 Μαρτίου 1930 και απολύθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1944. Συγκεκριμένα, είχε κατηγορηθεί από την Επιτροπεία του ΛΤΘ ότι όταν εισήλθαν οι Γερμανοί στην πόλη είχε καταδώσει τα υψηλόβαθμα στελέχη του ΛΤΘ Σωτήριο Κουκίδη, Ηλία Ιώβη, Παναγιώτη Κωνσταντινίδη και Ανδρέα Κυριάδη του στην Γκεστάπο «επί αντιγερμανική προπαγάνδα, δυσφημίσει του γερμανικού στρατού και μεταφορά ειδήσεων των ραδιοφωνικών σταθμών». Συγκεκριμένα κατηγορήθηκαν ότι «ήκουον τον Ραδιοφωνικόν Σταθμόν Λονδίνου και μετέδιδον τας ειδήσεις αυτού εις τους συναδέφλους των με προφανή σκοπόν να αναπτερώσουν το θάρρος των συναδέλφων των επί την τελικήν νίκην των Συμμάχων». Οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι συνελήφθηκαν και υπέστησαν βασανιστήρια. Ωστόσο, μετά τη γερμανική ανάκριση αφέθησαν ελεύθεροι, ενώ ο Μαυρουδής για αυτή την κακόβουλη πράξη του συνελήφθηκε από τις γερμανικές αρχές και κλείστηκε στις φυλακές Επταπυργίου και αργότερα σύρθηκε ενώπιον του Εκτάκτου Γερμανικού Στρατοδικείου «ίνα δικασθή ως υπαίτιος ότι από εμπάθειαν προς τους συναδέλφους του εξέθεσεν εις κινδύνον την ζωήν των και δια της αδίκου ταύτης πράξεώς του εξέθεσεν την υπόληψιν της Γερμανικής Δικαιοσύνης εις τα μάτια των κατεχομένων λαών». Ο Πρόεδρος του Γερμανικού Δικαστηρίου ζήτησε την παραδειγματική τιμωρία του, αλλά ο Δικαστικός Επίτροπος προσπάθησε να ελφρύνει τη θέση του κατηογρουμένου υποστηρίζοντας ότι επειδή είχε γερμανίδα γυναία ενδιαφερόταν για την ασφάλεια των γερμανικών στρατευμάτων. Το ΛΤΘ δεν προέβη στην παραδειγματική τιμωρία του για να μην εκθέσει σε κίνδυνο τη ζωή των υπαλλήλων του και των συμβούλων της Επιτροπείας, αλλά αποφασίστηκε να απολυθεί μετά την απελευθέρωση. Καθώς πλησίαζε η μέρα της απελευθέρωσης, ο Μαυρουδής ζήτησε να μεταβεί στην Αθήνα και να χαθούν τα ίχνη του στη μεγαλούπολη. Αφού λοιπόν μετέφερε όλα του τα έπιπλα αναχώρησε αεροπορικώς στην Αθήνα. Ωστόσο, οι υπάλληλοι του ΛΤΘ ζήτησαν την τον εγκλεισμό του και την τιμωρία του. Για αυτό το λόγο, σύμφωνα με την επιτροπεία του ΛΤΘ πρέπει να θεωρηθεί δωσίλογος. Από την εισαγγελική ανάκριση στις 26 Ιουλίου 1946 προέκυψε ωστόσο πως «αντί του καταδότου μετά της Γερμανίδος συζύγου, απεδείχθη ότι επρόκειτο περί ενός μικρού πτωχού υπαλλήλου του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης έχοντος σύζυγον μίαν εκ Βιέννην Αυστριακήν διδασκάλισσαν σφοδροτάτην πολεμίαν του Χιτλερισμού, παρακολουθουμένην υπό των οργάνων της Γερμανικής Αστυνομίας.» Ο ίδιος θα υποστηρίξει πως διώχθηκε από τους Γερμανούς «επί συνεργεία εις την απόκρυψιν Άγγλων αιχμαλώτων» οι οποίο αργότερα στάλθηκαν στο Κάιρο μέσω τη βοήθεια του αδελφού του κατηγορουμένου. Επειδή λοιπόν είχε καταστεί ύποπτος στις γερμανικές αρχές διέφυγε στην Αθήνα. Αφορμή για την απόλυσή του δόθηκε ακριβώς η απουσία του χωρίς να έχει προηγηθεί άδεια από τη διοίκηση του Οργανισμού. Το ΛΤΘ όμως θα αρνηθεί την επιστροφή του επιμένοντας στις αρχικές κατηγορίες.

Ο Μιχαήλ (Μικές) Μαυρογορδάτος ήταν ναυτικός πράκτορας και διαπρεπής φιλοβενιζελικός πολιτευτής, βουλευτής και υπουργός σε αρκετές κυβερνήσεις. Συνέβαλε καθοριστικά αρχικά στη δημιουργία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης και κατόπιν του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 ως κυβερνητικού εκπροσώπου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας. Ο Μαυρογορδάτος απέτυχε να εκλεγεί αντιπρόεδρος λαμβάνοντας 4 ψήφους, έναντι 7 ψήφους του Γεωργακόπουλου. Στις 30 Απριλίου του 1925 θα εκλεγεί μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Επιτροπείας.

Τον Μάιο του 1925 θα προκύψει ζήτημα για το δικαίωμα του κυβερνητικού επιτρόπου να συμμετέχει στην Επιτροπεία με ψήφο. Ο πρόεδρος θα εξηγήσει ότι η θέση του Κυβερνητικού επιτρόπου η οποία δημιουργήθηκε για να αναπληρώσει την καταργηθείσα θέση του αντιπροσώπου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας δεν συνεπαγόταν και αφαίρεση των κεκτημένων δικαιωμάτων του αντιπροσώπου αυτού. Το ερώτημα ωστόσο θεωρείται βάσιμο κατά το μέλος της Επιτροπείας Βασίλη Δημητρίου και κυβερνητικό επίτροπο των Σιδηροδρόμων γιατί δεν είναι λογικό ο ελεγχόμενος και ο ελεγκτής να είναι το ίδιο πρόσωπο. Σε επόμενη Συνεδρία θα αποσαφηνιστεί ο χαρακτήρας του κυβερνητικού επιτρόπου. Συνεχίζει να έχει το δικαίωμα ψήφου με βάση το Νομοθετικό Διάταγμα της 23 Φεβρουαρίου 1923. Προκρίθηκε όμως ο τίτλος του Κυβερνητικού Επιτρόπου διότι η φύση και η αρμοδιότητα της Ζώνης απαιτούσε Επίτροπο της Κυβέρνησης καλύτερα παρά αντιπρόσωπο ορισμένου μόνο υπουργείου. Με αυτόν τον τρόπο αντιπροσωπεύονται στη Επιτροπεία όλες οι οργανώσεις και οι υπηρεσίες οι οποίες έχουν σχέση προς τη φύση του νομικού προσώπου της ΕΖΘ του οποίου η αρμοδιότητα είναι αναμφισβητήτως κρατική. Ο Μαυρογορδάτος θα επανεκλεγεί μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής στις 8 Οκτωβρίου 1925. Στις 3 Δεκεμβρίου 1925 θα εκλεγεί Β΄ Αντιπρόεδρος με 4 ψήφους. Παρότι θα δηλώσει πως η εκδήλωση αυτή της εμπιστοσύνης της Επιτροπείας τον συγκινεί, δεν θα δεχθεί τη θέση και θα παραιτηθεί. Τον Φεβρουάριο του 1926 θα λήξει η θητεία του ως κυβερνητικός επίτροπος στην ΕΖΘ, αλλά θα καταφέρει να έχει την εύνοια του δικτατορικού καθεστώτος και να ανανεωθεί. Τον Μάιο του 1926 θα γίνουν νέες αρχαιρεσίες για τη διοίκηση της ΕΖΘ. Ο Μαυρογορδάτος δεν θα αναλάβει τότε κάποιο πόστο. Τον Σεπτέμβριο του 1926 όμως θα εκλεγεί και πάλι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Ο Μαυρογορδάτος Μιχαήλ συμμετείχε στην δεύτερη και τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και αργότερα στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930.

Παραιτήθηκε από μέλος της επιτροπείας του ΛΤΘ και ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932 για να πολιτευθεί στις ερχόμενες εκλογές στις οποίες και εκλέχτηκε. (Πρακτικά ΛΤΘ, 66η Συνεδρία, πρώτος τόμος, 5/5/1932)
Ο Γρηγοριάδης κατά τις αρχαιρεσίες της ΕΖΘ και μετά την εκλογή του αναφέρει μεταξύ άλλων στις ευχαριστίες του: " Εν τέλει εκφράζω τη λύπην μου επί τη προσεχή αποχωρήσει του παλαιού συνεργάτου κ. Μαυρογορδάτου, αλλά και την χαράν του δια την επιτυχή αντικατάστασίν του δια του κ. Μελισσινού. Επαναλαμβάνω τας ευγνώμονας ευχαριστίας προς άπαντας δια την γενομένην αυτώ τιμήν". Στη συνέχεια ο Ιωάννης Λαζαρίδης, ανώτερος δημόσιος υπάλληλος και μέλος της Επιτροπείας, ο οποίος προήδρευε στην συνεδρίαση των αρχαιρεσιών πήρε το λόγο και "εξ ονόματος απάντων των μελών εκφράζει την λύπην αυτών επί τη προσεχώ αποχωρήσει του Κυβερνητικού Επιτρόπου κ Μαυρογορδάτου, μέλλοντος να πολιιτευθή". Εξαίρει αυτόν για τις πολύτιμες υπηρεσίες του προς την ΕΖΘ τον παρακάλεσε ως πολιτευόμενος να μη ¨παύση ενδιαφερόμενος δια την πρόοδον της Ζώνης". Ο Μαυρογορδάτος πήρε το λόγο με τη σειρά του: "Εκφράζω την βαθείαν συγκίνσηιν δια την εκουσίαν μου αποχώρησιν, η επίσπευσα, ουχί διότι μου το επέβαλον ο νόμος, αλλ΄εκ λόγων μάλλον ηθικών θέσει προτιθέμενος να πολιτευθώ, δεν θα ήθελα να νομισθή ότι αναμειγνύεται εις την πολιτικήν ο Οργανισμός ον επιβλέπει ο κυβερνητικός Αντιπρόσωπος, ανατρεπομένης ούτω μίας μακράς παραδόσεως καθ' ην ούτος ετηρήθη συστηματικώς μακράν της πολιτικής. Εκφράζω τας θερμάς μου ευχαριστίας προς άπαντα τα Μέλη δια την παραχεθείσαν ούτω συνδρομή κατά την εκτέλεσιν των καθηκόντων του. Διαβεβαιώ δ' ότι και εκτός του οργανισμού ευρισκόμενος, ουδέποτε θα παύσω παρακολουθών μεθ' ενδιαφέροντος τας υποθέσεις του. Παρακαλώ να με χρησιμοποιείτε πάντοτε ως προσωπικώς θεράποντα των συμφερόντων του Οργανισμού, με τη βεβαιότητα ότι θα διαθέσω πάσας τας δυνάμεις μου προς εξυπηρέτησιν αυτού."

Προς τιμήν του Μαυρογορδάτου, η Επιτροπεία της ΕΖΘ οργάνωσε γεύμα στο Ξενοδοχείο Μεντιτερρένεαν. Συμμετείχαν τα μέλη των δύο Επιτροπείων, ο διευθυντής και ο υποδιευθυντής της ΕΖΘ κ.α Ο Σταύρος Γρηγοριάδης εξέφρασε με θερμά λόγια τη λύπη του για την αποχώρηση. Εξύμνησε το έργο του στην ΕΖΘ και ευχήθηκε να προσφέρει την υπηρεσία του στην πατρίδα με τον ίδιο ενθουσιασμό.