Ο Ανδρέας Κυριάδης του Παύλου και της Γλυκερίας, γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1911, αποφοίτησε από το γυμνάσιο το 1929 και ανήκε στην κλάση του 1932. Ήταν μέλος του Ναυτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης. Ο αδελφός του ήταν γνωστός ιατρός καρδιολόγος της πόλης και είχε προσληφθεί ως ιατρός της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης.
Ο Κουντουράκης Γεώργιος του Δημητρίου γεννήθηκε το 1911 στο Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης. Ήταν υπάλληλος του ΛΤΘ και μέλος του ΕΛΑΣ κατά την κατοχή. Με εγκύκλιο διαταγή της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας στις 24 Ιανουαρίου 1945 ακυρώθηκαν όλες οι αποφάσεις της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας και διακόπηκε η μισθοδοσία των «εις την απελευθερωτικήν Οργάνωσιν ΕΛΑΣ υπηρετούντων υπαλλήλων ΛΤΘ» από την στιγμή που απουσιάζουν από την Υπηρεσία και μέχρι να παρουσιασθούν και συνεπώς ακυρώθηκε η μισθοδοσία του Κουντουράκη. Η κλάση επιστράτευσης του ήταν το 1932 και υπηρέτησε με το βαθμό στρατιώτη στο πεζικό.
Στις 3 Μαϊου 1930 παρουσιάσθηκε και ανέλαβε υπηρεσία από την προηγούμενη. Στις 28 Σεπτεμβρίου 1933 επιστρατεύτηκε. Στις 1 Νοεμβρίου 1934 έληξε η θέση στην υπηρεσία και παρουσιάσθηκε και ανέλαβε υπηρεσία από 01/11/1934 (κλητήρας γραμματείας). Στις 1 Νοεμβρίου 1934 αποσπάται προσωρινά στο Γραφείο Ελέγχου Διπλoτύπων Λιμενικού Φόρου Ξηράς που υπάγεται στο Λογιστήριο του ΛΤΘ. Στις 28 Οκτωβρίου 1935 αποσπάται για αναπλήρωση του υπαλλήλου Σ. Δήμου.
Στις 20 Μαρτίου 1936 τοποθετείται στο Ταμείο. Στις 2 Ιουνίου 1938 καθορίστηκε ο μηνιαίος μισθός του στις 2.750 δραχμές. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε σε Γραφέα Α' τάξεως και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Γραμματείας. Στις 3 Μαρτίου 1954 του ανατέθηκαν τα καθήκοντα Ταμείου, μέχρι την ολοκλήρωση του Οίκου Επιθεώρησης Δημοσίων Υπολόγων διενεργημένου ελέγχου του Ταμείου πρώην ΛΤΘ.
Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1956 μετατέθηκε από το Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 21 Νοεμβρίου 1956 τοποθετείται ως βοηθός του προϊσταμένου των Αποθηκών Α, Β, Γ Ελευθέρου Λιμένος και Διαχειριστής των Β, Γ Αποθηκών και του Περιβόλου. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με βαθμό 8ο του Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 7ο βαθμό του Υ.Κ.
Ο Δημήτριος Κίργινας του Ηλία, γεννηθείς το 1987, κατάγονταν από τη Σιάτιστα, είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης και ήταν έγγαμος. Την 31 Ιανουαρίου 1928 ανέλαβε χρέη φύλακα και την 1η Φεβρουαρίου 1929 μονιμοποιήθηκε. Στις 4 Μάρτη 1935 κλήθηκε για στράτευση από την οποία αποδεσμεύτηκε στις 17 Μάρτη 1935. Στις 23 Ιουλίου 1938 προήχθη σε Επόπτη Θυρών με βαθμό γραφείου Β και την 1η Δεκεμβρίου 1939 πήρε αύξηση για την συμπλήρωση μίας δεκαετίας υπηρεσιών. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 αποσπάστηκε στο 11ο Αστυνομικό Τμήμα για παροχή υπηρεσιών στην Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων από την οποία αποδεσμεύτηκε στις 12 Νοεμβρίου 1941. Στις 5 Φεβρουαρίου 1946 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας, ενώ στις 5 Ιουλίου 1946 ανακοινώθηκε ότι προήχθη σε Επόπτη Θυρών με βαθμό γραφείου Α σύμφωνα με την απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 1945 της ΕΕΖΘ.
Ο Στέργιος Εμμανουηλίδης γεννήθηκε στον Χορτιάτη. Ήταν ημερομίσθιος εργάτης του ΛΤΘ και μέλος του ΕΛΑΣ κατά την κατοχή.
Προσλήφθηκε από το ΛΤΘ στις 11 Νοεμβρίου 1939 ως έκτακτος εργάτης στην Τεχνική Υπηρεσία για να καλύψει τις ανάγκες «μικροέργων επειγούσης φύσεως εν των λιμένι». Διατηρήθηκε στην υπηρεσία κατά τη διάρκεια της κατοχής με σκεπτικό «ότι απόλυσις αυτών εις τοιαύτας κρισίμους στιγμάς θα απετέλει δι’ αυτούς καταδίκην εις θάνατον». Στη συνέχεια ο Εμμανουηλίδης αποσπάσθηκε με διαταγή της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας (ΓΔΜ) ως κλητήρας στην Επιθεώρηση Σιδηροδρόμων Μακεδονίας Θράκης όπου «υπέδειξε υποδειγματική διαγωγήν». Ωστόσο, σύμφωνα με το ΛΤΘ, «ούτος εργάτης, είτε διότι επείσθη από τον εμπρησμόν του Χωρίου Χορτιάτη υπό των Γερμανών, όπερ τυγχάνει γενέτειρά του, είτε διότι έκλινε προς τον άκρατον αριστερισμόν», αν και τη διάρκεια της υπηρεσίας του ουδέποτε «εξεδήλωσε τας πολιτικάς του πεποιθήσεις» εγκατέλειψε την υπηρεσία την 1η Σεπτεμβρίου 1944, μετά τη λήξη της μηνιαίας άδειας που του είχε δοθεί, για να καταταγεί στον ΕΛΑΣ, προφανώς την 1 Αυγούστου 1944, ωστόσο συνέχιζε να αμείβεται από το ΛΤΘ με απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας, δηλαδή της Επιτροπής του ΕΑΜ που διοικούσε την Θεσσαλονίκη κατά την ΕΑΜοκρατία. Με εγκύκλιο διαταγή της ΓΔΜ στις 24 Ιανουαρίου 1945 ακυρώθηκαν όλες οι αποφάσεις της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας και διακόπηκε η μισθοδοσία των «εις την απελευθερωτικήν Οργάνωσιν ΕΛΑΣ υπηρετούντων υπαλλήλων ΛΤΘ» από την στιγμή που απουσιάζουν από την Υπηρεσία και μέχρι να παρουσιασθούν και συνεπώς ακυρώθηκε η μισθοδοσία του. Ο Εμμανουηλίδης επανήλθε από τον ΕΛΑΣ στη θέση του στον οργανισμό στις αρχές Μαρτίου 1945. Μετά την εγκατάσταση της τεχνικής υπηρεσίας του ΛΤΘ στα γραφεία του οργανισμού εντός του λιμένα, ο αρχιμηχανικός Κώστας Γκούτας ανασυγκροτώντας το εργατικό προσωπικό ζήτησε να τον χρησιμοποιήσει. Ωστόσο, το Γραφείο Αντικατασκοπείας απαγόρευσε την είσοδό του στο λιμάνι καθώς θεωρήθηκε επικίνδυνος για την δημόσια ασφάλεια. Ως εκ τούτου, παρέμεινε στη διάθεση της Υπηρεσίας Εκμεταλλεύσεως η οποία για να μην τον διατηρεί σε κατάσταση αναμονής ή αργομισθίας τον τοποθέτησε προσωρινά μέχρι να κριθεί η υπόθεσή του από το Υπουργείο Δημοσίων Έργων ως εισπράκτορα σε κάποιο από τα φορολογικά φυλάκια. Ωστόσο, θεωρήθηκε πως δεν διέθετε τα πνευματικά προσόντα για να ανταποκριθεί στην συγκεκριμένη υπηρεσία και ούτε ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθεί σε άλλη υπηρεσία. Τον Μάιο του 1946 ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Εκμετάλλευσης Σ. Κουκίδης έφερε το θέμα του στην Επιτροπεία του ΛΤΘ υποστηρίζοντας πως πρέπει να απολυθεί, αλλά δεν αποφασίστηκε. Παράλληλα, με επίκληση του πολύ χαμηλού εισοδήματος, αλλά μάλλον λόγω του συγκεκριμένου αδιεξόδου, επιτράπηκε από τον Αρχιμηχανικό Κώστα Γκούτα να εργάζεται τις απογευματινές ώρες ως εισπράκτορας στους τροχιοδρόμους για να συμπληρώνει το πενιχρό του εισόδημα. Ως εκ τούτου, στις 22 Φεβρουαρίου 1946 προσλήφθηκε από την Εταιρία Τροχιοδρόμων και Ηλεκτρισμού Θεσσαλονίκης ως εισπράκτορας στους τροχιοδρόμους. Τον Ιούνιο του 1946 ο Σ. Κουκίδης επανέφερε το θέμα της απόλυσης και τότε παρά τα επιχειρήματα του Κώστα Γκούτα, η Επιτροπεία αποφάσισε την απόλυσή του με το αιτιολογικό της δεύτερης εργασίας. Έτσι, στις 16 Ιουνίου 1946 απολύθηκε από το ΛΤΘ.