Εμφανίζει 35 αποτελέσματα

Ο Αλέξανδρος Σακελλαρίου (1 Ιανουαρίου 1887 – 7 Ιουλίου 1982) ήταν Έλληνας ναύαρχος και πολιτικός, αρχηγός του Βασιλικού Ναυτικού την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Την 1η Ιουλίου 1947 του απονεμήθηκε το ανώτατο ελληνικό πολεμικό παράσημο, ο Σταυρός Ταξιαρχών του Αριστείου Ανδρείας, σε ένδειξη αναγνώρισης του ρόλου του κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Γεννήθηκε στη Μάνδρα Αττικής. Εισήχθη στη Ναυτική Ακαδημία το 1902 και αποφοίτησε από εκεί το 1906. Υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1918 εκδιώχθηκε από το Ναυτικό εξαιτίας της αρνητικής του στάσης απέναντι στους βενιζελικούς κατά τον Εθνικό Διχασμό. Όπως έγινε με πολλούς άλλους βασιλόφρονες αξιωματικούς, κατατάχθηκε ξανά στο Ναυτικό τη δεκαετία του 1920. Το Μάρτιο του 1935, έχοντας φτάσει πλέον στο βαθμό του Αντιναυάρχου, ήταν διοικητής των ναυτικών δυνάμεων που εστάλησαν με σκοπό την καταστολή της απόπειρας πραξικοπήματος από βενιζελικούς αξιωματικούς. Μετά την καταστολή του πραξικοπήματος, υπηρέτησε ως πρόεδρος του Στρατοδικείου που δίκασε τους στασιαστές αξιωματικούς και εν συνεχεία προήχθη σε αρχηγό της Διοίκησης του Στόλου. Από τη θέση αυτή διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο κατά το κίνημα του Κονδύλη τον Οκτώβριο του 1935, που είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση της Δεύτερης Ελληνικής Δημοκρατίας. Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο ο Σακελλαρίου παρέμεινε στο αξίωμά του. Έπειτα από την αυτοκτονία του πρωθυπουργού Κορυζή στις 18 Απριλίου 1941, στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, ο Σακελλαρίου διορίστηκε από το Βασιλιά Γεώργιο Β΄ ως υπουργός Ναυτικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, με τον Εμμανουήλ Τσουδερό να αναλαμβάνει καθήκοντα πρωθυπουργού (στις 20 Απριλίου).[Συνετέλεσε στη διαφυγή του ελληνικού στόλου στην Αίγυπτο στον απόηχο της γερμανικής προέλασης και των ηττών του ελληνικού στόλου. Στο Κάιρο σχηματίστηκε κυβέρνηση σε εξορία που παρέμεινε ως το 1944. Ο Σακελλαρίου παραιτήθηκε από τις κυβερνητικές του θέσεις στις 2 Μαΐου 1942, ωστόσο παρέμεινε επικεφαλής του Ελληνικού Ναυτικού κατά τον πόλεμο.
Έπειτα από την απελευθέρωση, το 1946 ο Σακελλαρίου κατήλθε ως υποψήφιος στις εκλογές του 1946 και κέρδισε την έδρα της Αττικοβοιωτίας. Στις 29 Ιουλίου 1947 διορίστηκε υπουργός Ανεφοδιασμού και υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη. Στην επόμενη κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη έγινε ξανά υπουργός Ναυτικών (ως τις 18 Νοεμβρίου 1948). Στην κυβέρνηση του Πλαστήρα, ο Σακελλαρίου διορίστηκε υπουργός Εθνικής Άμυνας το 1951. Στο αξίωμα αυτό παρέμεινε ως την παραίτησή του, στις 31 Μαρτίου 1952. Απεβίωσε το 1982.
Τον Σεπτέμβριο του 1926, ο Αλέξανδρος Σακελαρίου θα αναλάβει το καθήκον της εκπροσώπησης του Λιμεναρχείου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ μετά την αποχώρηση του Δημητρίου Λούντρα. Τον Οκτώβριο όμως θα αποχωρήσει λόγω του μονίμου διορισμού του στη Διοίκηση της ναυτικής Αμυντικής Διοίκησης περιοχής Θεσσαλονίκης. Θα τον αντικαταστήσει ο Μιλτιάδης Χριστοφής στις 29 Οκτωβρίου 1926.

Ο Σακάρης Μιχαήλ ήταν ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος και μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ, ΛΤΙΘ και συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ. Κατά το μεσοπόλεμο ως Πλωτάρχης διετέλεσε Λιμενάρχης Χαλκίδος.Την περίοδο της Κατοχής ήταν αντιπλοίαρχος και διέφυγε στην Αλεξάνδρεια. Κατόπιν διετέλεσε Λιμενικός Προξενικός Λιμενάρχης στην Καλκούτα. Τον Μάρτιο του 1948 ανέλαβε επιλιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Ο Σακάρης Μιχαήλς συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Μαρτίου 1948 και συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947. Διαδέχθηκε τον Ισίδωρο Βασιλειάδη. Στη δέκατη και ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην όγδοη και ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως εκπρόσωπος του κεντρικού Λιμεναρχείου. Ο Σακάρης Μιχαήλ συμμετείχε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953. Στις αρχαιρεσίες ο Σακάρης Μιχαήλ εκλέγεται αντιπρόεδρος. Στις 21 Δεκεμβρίου 1953 με απόφαση του ΔΣ στην οποία μειοψήφησε ο πρόεδρος Σταύρος Αντωνιάδης, ο Μιχαήλλ Σακάρης ανέλαβε αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της ΕΖΛΘ μέχρι να οριστεί τακτικός Γενικός Διευθυντής. Στη συνεδρία στις 24 Απριλίου 1954, αναφέρεται πως ο Σακάρης Μιχαήλ έχει αποχωρήσει και τη θέση του μέχρι τότε καλύπτει ο αναπληρωτής του Σαρόγλου Χριστόδουλος. Στη συνέχεια, καταγράφονται οι ευχαριστίες τόσο στο πρόσωπο του αναπληρωτή του κ.Σαρόγλου όσο και για την ίδια την προσφορά του λιμενάρχη Σακάρη που η συμβολή του για το έργο της Διοικήσεως του Οργανισμού υπήρξε πολύτιμη.

Ο Παντελής Ρωμανός του Κωνσταντίνου και της Κυριακής γεννήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1920. Ήταν έγγαμος και είχε πτυχίο ΑΣΟΕΕ. Ήταν ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος. Το 1958-1961 ήταν υπολιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Λιμένα Θεσσαλονίκης. Κατά τη δεκαετία του 1970 είναι Αρχιπλοίαρχος εν αποστρατεία. Ήταν μέλος στο Ροταριανό Όμιλο Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ το 1958, κεντρικός λιμενάρχης και μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ από τον Δεκέμβρη του 1968 και αργότερα Γενικός Διευθυντής του ΟΛΘ. Στην πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ, στις 1958-10-20 και Στην όγδοη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ στις 1961-6-21 ο Παντελής Ρωμανός αναπληρώνει τον κεντρικό λιμενάρχη Χριστόδουλο Σαρόγλου στη θέση του στο ΔΣ ΕΖΛΘ. Στη δέκατη πέμπτη περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ, στις 20 Δεκεμβρίου 1968 ο Παντελής Ρωμανός αναλαμβάνει μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ ως κεντρικός λιμενάρχης στο ΔΣ που έχει διοριστεί από τη δικτατορική κυβέρνηση.

Ο Μιχαήλ Πυλιαρός ήταν λιμενικός ανώτερος αξιωματικός. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ και τακτικό μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ.Το 1933 ήταν υπολιμενάρχης στο Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Αργότερα θα διατελέσει ως Υποπλοίαρχος στη θέση ΓΕΝ/Γ μέχρι 25 Νοεμβρίου 1940 και παρά τη ΔΘ Κεντρικής Μακεδονίας από 26 Νοεμβρίου 1940. Συγκεκριμένα, ο Πυλιαρός Μιχαήλ συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 15 Νοεμβρίου 1933 αναπληρώνοντας τον επιλιμενάρχη Αθανάσιο Τσεμπερόπουλο. Συμμετείχε στην τρίτη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ στις 23 Μαΐου 1934, στις 5 Σεπτεμβρίου 1934, και στις 26 Φεβρουαρίου 1935 αναπληρώνοντας τον επιλιμενάρχη Αθανάσιο Τσεμπερόπουλο. Επίσης, θα αναπληρώσει τον Επιλιμενάρχη Σίμο Κλήρη στις 18 Ιουνίου 1936 και από 4 Δεκεμβρίου 1936 έως 20 Ιανουαρίου 1937 και στις 8 Φεβρουαρίου 1937. Ο Πυλιαρός Μιχαήλ συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 24 Απριλίου 1954 ως εκπρόσωπος του λιμεναρχείου έπειτα από την αποχώρηση του λιμενάρχη Σακάρη Μιχαήλ. Μάλιστα, θα εκλεγεί αντιπρόεδρος του ΔΣ της ΕΖΛΘ. Συμμετείχε στη στο δεύτερο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 10 Δεκεμβρίου 1954 και επανεκλέχθηκε αντιπρόεδρος ΔΣ μετά την παραίτηση του Βασίλειου Πετρίδη. Συμμετείχε στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1956 και επανεκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Στις 22 Φεβρουαρίου 1957 τον διαδέχθηκε ο Ισίδωρος Βασιλειάδης.

Ο Φραγκίσκος Παριανός ήταν ανώτερος λιμενικός υπάλληλος και υπηρέτησε ως Επιλιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Στις 23 Μαΐου 1928 διαδέχθηκε τον Κωνσταντίνο Κατσαμπή. Την περίοδο της μεταξικής δικτατορίας ήταν Αντιπλοίαρχος. Μέχρι 27 Νοεμβρίου 1940 ήταν Τμηματάρχης Γενικής Διαχειρίσεως και Τμηματάρχης Προσωπικού και από 28 Νοεμβρίου 1940 μόνον Τμηματάρχης Γενικής Διαχειρίσεως. Ο Παριανός συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926.

Ο Ιωάννης Παπαδόπουλος του Αθανασίου ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Διετέλεσε μέλος της επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. Με το βαθμό του Ανθυποπλοίαρχου θα αναλάβει Προξενικός Λιμενάρχης στο Λίβερπουλ. Τον Ιούνιο 1929 ανέλαβε Επιλιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο της Θεσσαλονίκης. Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από την συγκρότησή της στις 27 Ιανουαρίου 1930 μέχρι τα τέλη του 1931 καθώς μετατέθηκε στην Αθήνα. Τη θέση του κατέλαβε ο Αθανάσιος Τσεμπερόπουλος. (Μακεδονία, 22/12/1931).

Ο ήταν ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος και μέλος ΔΣ ΕΖΛΘ Κατά τη διάρκεια της Κατοχής διετέλεσε αποσπασμένος στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού. Στη συνέχεια ως Υποπλοίαρχος ανέλαβε Λιμενάρχης ’Αλεξανδρούπολης μέχρι 6 Απριλίου 1941 και από 5 Απριλίου 1941 μέχρι 21 Απριλίου 1941 λιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά.
Ο Θεόφιλος Μωραΐτης συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ από τις 12 Σεπτεμβρίου 1958 στη θέση του Χριστόδουλου Σαρόγλου. Ο πρόεδρος Βασίλειος Πετρίδης απευθύνει χαιρετισμό του Σώματος στον νέο λιμενάρχη και εκφράζει την πεποίθηση ότι θα συμβάλλει σπουδαίως εις το έργον της διοίκησης του οργανισμού. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1958 αναλαμβάνει εκ νέου ο Σαρόγλου. Στις 5 Δεκεμβρίου 1958 αναλαμβάνει εκ νέου ο Θεόφιλος Μωραΐτης. Συμμετέχει στην έκτη και έβδομη περίοδο του ΔΣ ΕΖΛΘ. Στην όγδοη περίοδο θα εκπροσωπεί το Λιμεναρχείο ο Σαρόγλου Χριστόδουλος.

Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος υπήρξε επιλιμενάρχης Θεσσαλονίκης, μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ καθώς και πρόεδρος του ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1901 και τον Οκτώβριο του 1934, μόλις 33 ετών, ανέλαβε λιμενάρχης στην Θεσσαλονίκη με το βαθμό του πλωτάρχη διαδεχόμενος τον Τσεμπερόπουλο. Αργότερα, διετέλεσε αντιπλοίαρχος στο Γενικό ’Επιτελείο Β.Ν. μέχρι 27 Νοεμβρίου 1940 και κατόπιν τμηματάρχης προσωπικού στο Γενικό ’Επιτελείο Βασιλικού Ναυτικού. Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ από τις 26 Σεπτεμβρίου 1934, ενώ θα αναλάβει και β΄Αντιπρόεδρος. Στις 7 Νοεμβρίου 1934 θα προεδρεύσει στην Επιτροπεία απόντων των Στ. Γρηγοριάδη, προέδρου, και Κ. Σαράτση, α Αντιπροέδρου. Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος διετέλεσε μέλος της δεύτερης περιόδου επιτροπεία ΛΤΘ από τις 15 Οκτωβρίου 1934. Στις αρχαιρεσίες για την τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 8 Απριλίου 1935 συγκροτήθηκε το νέο σώμα υπό την προεδρεία του εκπροσώπου της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας Ν. Κώττα. Έπειτα από μυστική ψηφοφορία ο Μιχόπουλος Αναστάσιος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας με 11 ψήφους, έναντι του Κοντογιάννη Γεώργιου που συγκέντρωσε μόλις 1 ψήφο. Στη συνέχεια ο Κοντογιάννης Γεώργιος εκλέχθηκε αντιπρόεδρος με 11 ψήφους. Στον εναρκτήριο λόγο του ευχαρίστησε την Επιτροπεία και διαβεβαιώνει πως κατά την προσεχή τριετία «θα καταβάλει πάσαν προσπάθειαν να φανή αντάξιος της τιμής και της εμπιστοσύνης» της Επιτροπείας. Επισημαίνει ότι την προσεχή τριετία θα αρχίσει η εκτέλεση των μεγάλων Λιμενικών Έργων με τα οποία θα ολοκληρώσει τον σκοπό για τον οποίο συστήθηκε το ΛΤΘ. Με αυτά, ο «Λιμήν Θεσσαλονίκης θα καταλάβει της πρέπουσαν θέσιν εν τη ανατολική λεκάνη της Μεσογείου». Για αυτό το λόγο, το Λιμενικό Ταμείο θα έχει ανάγκη την συνδρομή και τη γνώμη όλων των μελών της επιτροπείας. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 152η Συνεδρία, 8/4/1935) Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος αποχώρησε από τη θέση του προέδρου της επιτροπείας του ΛΤΘ έπειτα από ζητήματα που προέκυψαν σχετικά με πληρωμές υπαλλήλων και τελευταία του παρουσία ως μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ ήταν στις 28 Απριλίου 1936.

Ο Νικόλαος Μιχαλιτσιάνος ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Κατά τη διάρκεια του πολέμου είχε το βαθμό του ανθυποπλοίαρχου. Ο Μιχαλιτσιάνος συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 21 Μαρτίου 1939 ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Κεντρικού Λιμεναρχείου. Συγκεκριμένα αναπληρώνει τον Θαλασσινό Νικόλαο.

Ο Γεώργιος Μαλοκίνης ήταν ανώτερος λιμενικός αξιωματικός και διατέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. Κατάγεται από διαπρεπή ναυτική οικογένεια των Σπετσών. Ο ίδιος κατά την περίοδο της Κατοχής διέφυγε στις 11 Μαρτίου 1942 στη Μέση Ανατολή. Εκεί ως Αντιπλοίαρχος ανέλαβε Λιμενικός Προξενικός Λιμενάρχης στην Αλεξάνδρεια. Όταν επέστρεψε μαζί με την κυβέρνηση Παπανδρέου, ανέλαβε λιμενάρχης του Κεντρικού Λιμεναρχείου Θεσσαλονίκης. Με την απελευθέρωση της Ελλάδας από τις δυνάμεις της Κατοχής ο Γεώργιος Μαλοκίνης ανέλαβε εκπρόσωπος του Κεντρικού Λιμεναρχείου Θεσσαλονίκης στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ στις 20 Νοεμβρίου 1944 , κατά την πρώτη συνεδρίαση της Επιτροπείας μετά την αποχώρηση των κατοχικών δυνάμεων. Ωστόσο, θα συμμετάσχει μόνο σε μία συνεδρία. Στις 24 Ιανουαρίου 1945 θα επανέλθει ο Ισίδωρος Βασιλειάδης.