Ο Αξιώτης Δημήτριος του Γεωργίου γεννήθηκε στην Δεσκάτη της Κοζάνης το 1900. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης και ήταν έγγαμος. Προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος φύλακας στις 28 Ιουλίου 1927 με ημερομίσθιο 80 δρχ. Ανέλαβε καθήκοντα μόνιμου φύλακα Α΄ από 1 Φεβρουαρίου 1929. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 25 Ιανουαρίου 1931 απεβίωσε.
Ο Αθανάσιος Ζήκου Μακρής ήταν έμπορος και βιομήχανος της Μακεδονίας, μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ. Γεννήθηκε το 1874 στα Σιάτιστα της Μακεδονίας και πέθανε το 1952 στην Θεσσαλονίκη. Ήταν παντρεμένος με την Ευθυμία Βαμβακά από την Κοζάνη. Στις 23 Απριλίου 1923, ο Αθανάσιος Μακρής συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ως ένας από τους δύο εκπροσώπους του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου. Στις αρχαιρεσίες για την εκλογή προέδρου, οι υποψήφιοι ήταν τρεις, ο Σταύρος Γρηγοριάδης, ο Αθανάσιος Μακρής και ο Αλέξανδρος Κράλλης. Εκλέχθηκε ο πρώτος με 8 ψήφους, ενώ δύο έλαβε ο Μακρής και μία ο Κράλλης. Στις 23 Νοεμβρίου 1925 θα υποβάλει την παραίτησή του, χωρίς να διαφαίνεται κάποιος σοβαρός λόγος. Η Επιτροπεία θα παρακαλέσει να την αποσύρει. Τη θέση του ως αντιπρόσωπος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου θα αναλάβει Δημήτριος Παπακωνσταντίνου.
Ο Βοϊδομάτης Τρύφων του Ιωάννη και της Θεολογίας γεννήθηκε το 1903 στην Σιάτιστα.
Ο Αριστοτέλης Πλαζομίτης γεννήθηκε στο Πελεκάνο,Κοζάνης το 1926, με γονείς τη Κωνσταντινία και τον Ιωάννη Πλαζομύτη. Αποφοίτησε από τη ΣΤ' δημοτικού και κατατάχθηκε στον στρατό το 1947,όπου και εξαγόρασε την στρατιωτική του θητεία. Ήταν παντρεμένος με τη Ειρήνη Σεμερτζίδου και μαζί είχαν δύο παιδιά.
Ο Παπαδέλης Δημήτριος του Νικολάου και της Ανθής γεννήθηκε στην Κοζάνη το 1890.
Ο Μπήτσιας Γεώργιος του Δημητρίου γεννήθηκε στη Σιάτιστα στα 1892. Ήταν φοιτητής Νομικής Σχολής. Ήταν έγγαμος.
Προσλήφθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1925 ως υπαρχιφύλακας. Η κλάση επιστρατεύσεως του ήταν το 1913 και απολύθηκε με βαθμό υπολοχαγού στο πεζικό. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του υπαρχιφύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Την 1η Σεπτεμβρίου 1926 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών και στις 1 Ιουλίου 1927 τοποθετήθηκε οριστικά στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών με βαθμό λογιστή Β'. Στις 24 Αυγούστου 1929 προήχθη σε λογιστή Α΄. Στις 27 Ιουνίου 1932 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Λογιστηρίου. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη Ενθυλακωσίμων ως διαχειριστής (αποθηκάριος). Στις 3 Οκτωβρίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 14 ως διαχειριστής αυτής.
Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Στατιστικής. Στις 18 Φεβρουαρίου 1938 προάχθηκε ως εισηγητής. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως προϊστάμενος αυτής. Στις 4 Ιουλίου 1939 δέχεται την ευαρέσκεια για τη συμβολή του στην αποτροπή πλημμύρας στην Αποθήκη και δίνεται αμοιβή. Στις 29 Οκτωβρίου 1940 απολύθηκε προκειμένου να παρουσιαστεί στο στρατό. Στις 31 Δεκεμβρίου 1940 ανέλαβε ξανά καθήκοντα στην υπηρεσία ως προϊστάμενος ασφαλείας. Στις 15 Ιουλίου 1943 έπαψε η απόσπαση από την Οικονομική Εφορία Χαλάστρας. Στις 28 Νοεμβρίου 1945 μετατέθηκε στο προσωπικό της Υπηρεσίας Ασφαλείας. Στις 23 Μαΐου 1949 του απονέμεται έπαινος για την επιδειχθείσα δραστηριότητα. Στις 24 Νοεμβρίου 1950 έλαβε ολόκληρη τη διαφορά του ανώτερου βαθμού λόγω εξαετούς παραμονής σε αυτό το βαθμό.
Στις 16 Μαρτίου 1953 αποσπάστηκε προσωρινά στην Αποθήκη Αζήτητων. Στις 11 Μαϊου 1953 απολύθηκε από τη υπηρεσία έπειτα από παραίτηση του.
Ο Νούκας Χρήστος του Ιωάννη γεννήθηκε στο Δράμιστο Κοζάνης το 1907. Υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός Πολεμικού Ναυτικού. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός λογιστής στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών στις 6 Νοεμβρίου 1925 . Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει τον τίτλο του υπολογιστή Β΄. Στις 31 Μαρτίου 1928 έλαβε επ’ αόριστον άδεια απουσίας επειδή κλήθηκε να υπηρετήσει την στρατιωτική θητεία. Στις 19 Αυγούστου 1929 ανέλαβε εκ νέου καθήκοντα ως υπολογιστής Β΄ στο Τμήμα Εμπορευμάτων και τελών. Την 1η Νοεμβρίου 1929 προήχθη σε υπολογιστή Α΄. Στις 9 Απριλίου 1936 μετατέθηκε προσωρινώς από το Τμήμα Εμπορευμάτων και τελών στην Αποθήκη 4. Στις 25 Οκτωβρίου 1937 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 14 ως βοηθός Αποθήκης. Τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1α. Στις 23 Ιουλίου 1938 του κοινοποιήθηκε διαταγή προαγωγής σε γραμματέα Β΄. 1η Σεπτεμβρίου 1939 στρατεύθηκε ως έφεδρος. 2 Οκτωβρίου 1939 επανήλθε στα καθήκοντα του, στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. 29 Οκτωβρίου 1940 ξανά στρατεύθηκε. 15 Απριλίου 1941 απεβίωσε στο πόλεμο.
Ο Κωνσταντίνος Πάικος του Ιωάννη γεννήθηκε στην Σιάτιστα το 1872. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Την 1η Δεκεμβρίου 1925 ανέλαβε καθήκοντα στην ΕΖΘ με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 14 Δεκεμβρίου 1925 ως αποθηκάριος. Την 1η Μαΐου 1925 ο μισθός του αυξήθηκε. Την 1η Αυγούστου 1927 έχει το βαθμό Αποθηκάριος Β΄. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1928 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 7 των Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Στις 2 Οκτωβρίου 1928 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 14 των Κοινών Αποταμιευτηρίων. Την 1η Μαΐου 1929 προήχθη σε Αποθηκάριος Α΄. Στις 22 Ιουνίου 1929 του αναγνωρίσθηκε τριετία στον ίδιο βαθμό ως Αποθηκάριος Β΄ από 1 Δεκεμβρίου 1928 έως 30 Απριλίου 1929 και σχετική προσαύξηση μισθού. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 3 Φεβρουαρίου 1930 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3. Την 1η Απριλίου 1931 τοποθετήθηκε στη Αποθήκη 12. Την 1η Απριλίου 1933 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 14. Στις 28 Ιουνίου 1934 απεβίωσε.
Ο Οδυσσέας Βουλγαρόπουλος του Φωτίου γεννήθηκε στις 14 Μάη 1928 στην Ομαλή Κοζάνης και ήταν έγγαμος με δύο τέκνα. Από τις 12 Δεκεμβρίου 1947 έως τις 18 Ιουλίου 1948 υπηρετούσε στο στρατό, όπως και από τις 13 Οκτωβρίου 1954 μέχρι την 21η Σεπτέμβρη 1959. Ανέλαβε καθήκοντα στις 30 Αυγούστου 1965 σαν χειριστής μηχανημάτων, καθώς από το 1965, το 1966 και το 1969 έλαβε πτυχία και άδειες χειρισμού μηχανημάτων. Απασχολήθηκε ως χειριστής-μηχανοτεχνίτης ελκυστήρα, ανυψωτικών και συναφών μηχανημάτων και εργάζονταν με σχέση ιδιωτικού δικαίου και συμβάσεις που ανανεώνονταν. Την 1η Ιουλίου 1986 πήρε αύξηση στο βασικό του μισθό και επίδομα, ενώ οι απολαβές του διαμορφώνονταν κατά καιρούς σύμφωνα με τους τίτλους και την περιουσιακή και οικογενειακή του κατάσταση. Στις 6 Φεβρουαρίου 1989 υπέβαλλε αίτηση παραίτησης προκειμένου να συνταξιοδοτηθεί, η οποία στις 22 Φεβρουαρίου 1989 έγινε δεκτή.