Η Έλενα Ευθυμίου του Αχιλλέα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1910 και ανέλαβε καθήκοντα Γραφέα στο Τμήμα Μεταφορών Ξηράς στις 17 Δεκεμβρίου 1927. Την 1η Δεκεμβρίου 1928 μονιμοποιήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών Ξηράς και την Πρωτομαγιά του 1929 πήρε μετάταξη στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 4 Ιουλίου 1930 το Πειθαρχικό Συμβούλιο αποφάσισε την απόλυση της λόγω απουσίας από την 1η Οκτωβρίου 1929.
Ο Γρηγόριος Θεοδοσίου του Γρηγορίου και της Κωνσταντίας γεννήθηκε το 1915 στη Μικρά Ασία. Είχε ολοκληρώσει το Σχολαρχείο. Συγκεκριμένα είχε ενδεικτικό Β΄τάξης Γυμνασίου. Μιλούσε ιταλικά και ήταν έγγαμος με ένα παιδί. Ανήκε στημ στρατιωτική κλάση του 1936. Από τις 4 Αυγούστου 1931 έως τις 17 Απριλίου 1940, όταν επιστρατεύθηκε, εργαζόταν ως κλητήρας στο Γραφείο Τουρισμού Θεσσαλονίκης στον ΕΟΤ. Από 3 Ιουλίου 1940 έως τέλη Οκτωβρίου 1940 όταν επιστρατεύθηκε κατά τον πόλεμο 1940-1941 εργάστηκε στο Υποθηκοφυλακείο Αθηνών ως ταξιθέτης Β΄ Τάξεως. Κατά τη διάρκεια της Ιταλικής εισβολής πολέμησε στο μέτωπο και αιχμαλωτίστηκε από τα ιταλικά στρατεύματα στην Ιταλία από 14 Απριλίου 1941 έως 15 Σεπτεμβρίου 1945. Όταν επέστρεψε, συνέχισε να εργάζεται επίσημα στο Υποθηκοφυλακείο Αθηνών με αναρρωτική άδεια.
Στις 25 Οκτωβρίου 1945 προσλήφθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας νύχτας και ημέρας με καθήκοντα τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου των υποκειμένων σε φόρο εμπορευμάτων και τον έλεγχο των εξερχομένων εκ των θυρών εμπορευμάτων. Θα υπηρετήσει πάλι στρατιωτική θητεία από 15 Μαρτίου 1948 έως 2 Ιουνίου 1949 κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στον Εθνικό Στρατό. Με την αποστράτευσή του, επέστρεψε στην ΕΖΘ και την 1 Μαρτίου 1950 προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος με το βαθμό και το μισθό του γραφέα Β΄ στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 8 Μαΐου 1953 προάχθηκε σε φύλακας με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 εντάχθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957, με το νέο βαθμολόγιο, εντάχθηκε στον 8ο βαθμό του Β8 Κλάδου Ασφαλείας. Το 1960 επιπλέον ανέλαβε ως βοηθός επόπτη. Στις 3 Μαρτίου 1963 αποσπάστηκε στο Τμήμα αποθηκών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης και ανέλαβε βοηθός διαχειριστής στην Αποθήκη Λάνκασάιρ. Το 1964 ανέλαβε βοηθός διαχειριστής επίσης στις αποθήκες 17, 18, 20, Γαιανθράκων και περιβόλου. Στις 17 Ιουνίου 1966 επέστρεψε στην Υπηρεσία Ασφαλείας και ανέλαβε βοηθός επόπτη θυρών καθώς και επόπτης θυρών 2 και 6 για τον έλεγχο των διακινούμενων υποκείμενων σε φόρους εμπορευμάτων και ελεύθερων εμπορευμάτων. Θα αποχωρήσει από την υπηρεσία στις 27 Οκτωβρίου 1970.
Ο Νικόλαος Καλατζόπουλος του Γεωργίου γεννήθηκε το 1887. Καταγόταν από την Αταλάντη όπου διατηρούσε σπίτι. Ήταν παντρεμένος με τη Φωτεινή και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Γιώργο και την Αγγελική. Ήταν μέλος του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Βορείου Ελλάδος. Είχε ολοκληρώσει την Γ τάξη Εξαταξίου Γυμνασίου
Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 14 Απριλίου 1930 ως υπάλληλος Υπηρεσίας Λιμενικών Συμβατικών Δικαιωμάτων και Τελών και παρέμεινε σε αυτήν. Στις 1 Ιουνίου 1938 διαβαθμίστηκε ως μόνιμος με το βαθμό του Γραφέα Α΄. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε στον πόλεμο ως αξιωματικός στο σώμα Αυτοκινήτων και αποστρατεύθηκε ως Αντισυνταγματάρχης. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1942 χορηγήθηκε άδεια μέχρι το Νοέμβριο 1943 καθώς οι τραυματισμοί του τον ανάγκασαν να επισκέπτεται συνεχώς γιατρούς. Ο ίδιος και η οικογένειά του διέμεναν στην Αταλάντη για αυτό επεδίωξε μετατάξεις στην Αθήνα. Στις 16 Νοεμβρίου 1943 αποσπάσθηκε στο Υπουργείο Συγκοινωνίας στην Υπηρεσία Λιμενικών Έργων. Στις 18 Ιουνίου 1945 αποσπάσθηκε στο Υπουργείο Ναυτιλίας στο Τμήμα Επιμελητείας στην Υπηρεσία Αυτοκινήτων μέχρι το Μάρτιο 1947 όταν επέστρεψε στο ΛΤΘ. Απείχε από τα καθήκοντά του Από το Δεκέμβριο 1948 μέχρι το Μάρτιο 1949. Διαγράφηκε στις 15/4/50.
Ο Ιωάννης Καραβίδας του Δημητρίου (11 Νοεμβρίου 1891 - 15 Απριλίου 1984) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και στη συνέχεια πολιτικός. Γεννήθηκε στη Ναύπακτο και σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (1911) και στη συνέχεια φοίτησε στη Σχολή Ηλεκτρισμού και Τορπιλών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 1925 ήταν πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού. Με το ξέσπασμα του πραξικοπήματος του Θεοδώρου Πάγκαλου ανέλαβε την αμυντική περιοχή της Θεσσαλονίκης και κατόπιν επικεφαλής στη Ναυτική Διοίκησης Βορείου Αιγαίου, ενώ τον Οκτώβριο του ίδιου έτους προάχθηκε σε αντιπλοίαρχο. Με αυτήν την ιδιότητα, ήδη από τον Σεπτέμβριο του 1925 είχε αναλάβει την αναπλήρωση του Λιμενάρχη Θεσσαλονίκης. Τον Νοέμβριο του 1925 φοίτησε στη Ναυτική Ακαδημία Πολέμου για ένα εξάμηνο. Τον Αύγουστο του 1926 όμως είχε εμπλοκή στην ανατροπή του Πάγκαλου και ανέλαβε τη φρουρά του ως κυβερνήτης του Αντιτορπιλικού Λέων. Λόγω των φιλοβενιζελικών του αισθημάτων αποστρατεύτηκε το 1935. Από τις 7 Μαρτίου ως τις 8 Απριλίου 1945 υπηρέτησε ως υπηρεσιακός υφυπουργός παρά τω Υπουργείω Μεταφορών στην κυβέρνηση του Πλαστήρα. Ήταν επίσης εντεταλμένος σύμβουλος (διοικητής) της ΔΕΗ. Έγραψε βιβλία, όπως "Έθνος και παιδεία", "Θεωρία τορπιλλών", "Φιλοσοφία και φυσική" και άλλα. Πέθανε σε ηλικία 93 ετών τον Απρίλιο του 1984.
Την περίοδο της αναπλήρωσης του λιμενάρχη ως γενικός υπεύθυνος της δικτατορίας στην Θεσσαλονίκη συμμετέχει στην επιτροπεία της ΕΖΘ από τη συνεδρία 111 στις 24/9/1925. Θα παραμείνει στη θέση αυτή μέχρι την ανατροπή της δικτατορίας. Συγκεκριμένα, αποχωρεί από την Επιτροπεία της ΕΖΘ λόγω αντικατάστασής του στα καθήκοντα του Κεντρικού Λιμενάρχη από τον Δ. Λούντρα. Η συμβολή του όμως δεν θα είναι μικρής σημασίας. Στις αρχαιρεσίες για την εκλογή νέου προεδρείου και εκτελεστικής επιτροπής της επιτροπείας τον Ιούνιο του 1926 θα αναλάβει τον ευχαριστήριο λόγο προς τον Πρόεδρο του οποίου η θητεία θα λήξει, παρότι βέβαια θα επανεκλεγεί. Συγκεκριμένα, εκφράζει τις ευχαριστίας προς τον πρόεδρο «δια την επιδειχθείσαν παρ αυτού αφοσίωσιν και αγάπην προς το έργον της ζώνης». Προτείνει όπως και για κάθε πρόεδρος της Ζώνης να αναρτάται η εικόνα του στην αίθουσα των συνεδριάσεων της επιτροπείας. Εξαιρετικά για τον Στ. Γρηγοριάδη προτείνει να προσφερθεί και αναμνηστικό δώρο εκ μέρους της επιτροπείας. Ο ίδιος θα θέσει υποψηφιότητα για την Εκτελεστική Επιτροπή και θα εκλεγεί τρίτος με τέσσερις ψήφους. Ωστόσο. Έναν μήνα αργότερα θα αντικατασταθεί καθώς θα αποχωρήσει από την Θεσσαλονίκη αναλαμβάνοντας τη διοίκηση πλοίου του πολεμικού ναυτικού.
Ο Δημήτρης Καραδήμας του Ιωάννη και της Ειρήνης και σύζυγος της Ευγενίας, γεννήθηκε στο Δήμο Αγρινίου Τριχωνίδος Αιτωλοακαρνανίας το 1885 και ήταν απόφοιτος ημιγυμνασίου (Σχολαρχείου). Κατετάγη στο στρατό ως εθελοντής στις 26/4/1904 -αν και ανήκε στην κλάση του 1906. Στις 22/3/1905 καταγράφεται ως λιποτάκτης, στις 2/8/1908 ενεγράφη εκ λιποταξίας και απολύθηκε την 1/10/1908 με διαγωγήν άμεμπτον. Την 1/5/1909 προσλήφθηκε στο Δήμο Αγρινίου ως Τεχνικός έως τις 31/7/1910. Στις 20/9/1912 προσήλθε στο 1ο Σύνταγμα Μηχανικού απ΄ όπου απολύεται στις 11/11/1913. Στις 10/1/1915 διορίστηκε ως Επιστάτης Οικοδόμος Α΄τάξεως στην Κεντρική Επιτροπή επί της εγκαταστάσεως προσφύγων. Στις 18/9/1915 κατετάγη στο Η΄ Σύνταγμα σκαπανέων μέχρι τις 2/7/1916 οπότε και απολύθηκε. Στις 25/3/1918 προάχθηκε σε έφεδρο ανθυπασπιστή πεζικού και στις 8/8/1918 τέθηκε στη διάθεση του Γενικού Επιτελείου μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου απολύθηκε οριστικά από τη Μεραρχία Σερρών. Στην 1/8/1932 προσλήφθηκε στο Ταμείο Ασφαλίσεως Καπνεργατών ως έκτακτος υπάλληλος όπου και παρέμεινε μέχρι τις 21/6/1937. Προσλήφθηκε στην Τεχνική Υπηρεσία του ΛΤΘ στις 4/6/1937 ως Επιστάτης με βαθμό Γραμματέα Β΄ και υπηρέτησε χωρίς διακοπή μέχρι τις 15/4/1950 οπότε και απολύθηκε λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας 65 ετών.
Ο Μενέλαος Καρδαμίτσης του Γεωργίου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1901, είχε απαλλαχθεί από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις και προσλήφθηκε ως φύλακας στις 12 Οκτωβρίου 1929 . Την 25η Φεβρουαρίου 1931 οι αποδοχές του αυξήθηκαν. Στις 23 Ιουλίου 1935 απολύθηκε δυνάμει της Δ Συντακτικής Πράξεως αριθ. 5 παράγραφος β΄ δ΄. Στις 11 Νοεμβρίου 1946 παρουσιάστηκε προς ανάληψη καθηκόντων καθώς αποκαταστάθηκε στη θέση του στην υπηρεσία με πράξη του υπουργού Οικονομικών. Μετά παραπέμφθηκε στην Υπηρεσία Ιατρικής Περίθαλψης για γνωμάτευση εάν είναι ικανός προς υπηρεσία. Απολύεται από την υπηρεσία λόγω σωματικής ανικανότητας στις 19 Μαΐου 1947.
Ο Γεώργιος Κατσώνης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1902, ήταν έγγαμος με τρία παιδιά και ήταν απόφοιτος δημόσιας εμπορικής σχολής Θεσσαλονίκης. Είχε υπάρξει έφεδρος αξιωματικός. Διορίστηκε από τον Περιφερειακό Σύμβουλο της Πανελληνίου Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων ως έφεδρος παλαιός πολεμιστής στις 16 Ιουνίου 1936 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Αυγούστου 1936. Στις 14 Φεβρουαρίου 1937 έλαβε το βαθμό του Γραφέα Β σύμφωνα με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ που εγκρίθηκε από τη Γενική Διοικήση Μακεδονίας. Την 19η Μάη 1937 μετατέθηκε προσωρινά από το Τμήμα Ελέγχου στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 8 Ιουλίου 1938 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Γραφέα Α και την 1η Απρίλη 1938 η τοποθέτηση του στο Τμήμα Ελέγχου. Στις 15 Μάη 1940 αποχώρησε για στράτευση από την οποία απαλλάχτηκε στις 15 Ιουνίου 1940, μέχρι την εκ νέου αποχώρηση του, την 28η Οκτωβρίου 1940. Στις 19 Μάη 1941 προήχθη σε Λογιστή Β ως τραυματίας πολέμου και στις 16 Ιουνίου 1941 επέστρεψε στα καθήκοντα του. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάται στο Τμήμα Εμπορίου Επιθεώρησης Βιομηχανίας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας και την 9η Ιουνίου 1942 πήρε αύξηση λόγω οικογενειακών βαρών. Μετά τον πόλεμο, στις 22 Νοεμβρίου 1945, προήχθη σε Γραμματέα Α, ενώ στις 22 Φεβρουαρίου 1946 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 18. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προήχθη σε εισηγητή. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελέγχου της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 αποσπάστηκε στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών με καθήκον την παραλαβή πετρωμάτων. Στις 17 Δεκεμβρίου 1956 επανήλθε στο Τμήμα ελέγχου. Στις 17 Δεκεμβρίου 1956 αποσπάστηκε στο Τμήμα Εκμετάλλευσης για να αναλάβει τη διαχείριση της Αποθήκης Υλικού. Εντάχθηκε στην οργανική θέση στον Κλάδο Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄Κατηγορίας στον 5ο βαθμό.
Ο Γεώργιος Κοκκόλης του Σπυρίδωνα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1888. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός του Μηχανικού. Ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1909 έλαβε δίπλωμα στο ΕΜΠ. Αρθρογραφούσε στο περιοδικό Βιομηχανική Επιθεώρηση.
Προσλήφθηκε από την ΕΖΘ στη θέση του Παύλου Καμπά στις 20/4/1925 ως Μηχανικός Α΄, προϊστάμενος Τεχνικού Τμήματος. Την 1η Ιουνίου 1925 ο μισθός αυξήθηκε. Τον Νοέμβριο του 1925, λίγο μετά την έναρξη της λειτουργίας της Ζώνης ο διευθυντής της ΕΖΘ Δ. Βάλσαμος σημείωσε πως για την τάχιστη εκτέλεση των πολλαπλών έργων με συνέπεια την έναρξη της λειτουργίας της ζώνης την προσδιορισμένη ημερομηνία οι μηχανικοί της ζώνης κατέβαλαν πολύ μεγάλους κόπους και προσπάθειες κάτω από την επίβλεψη του Δημητρίου για να περατωθούν τα έργα εντός προθεσμίας. Θεωρήθηκε πως οι αποδοχές τους ήταν ασύγκριτα χαμηλότερες των ισχυόντων απολαβών του κλάδου και για αυτό ο διευθυντής παρακάλεσε για αύξηση και από 1 Δεκεμβρίου 1925 έλαβε αυτήν την αύξηση. Από 1 Μαΐου 1926 ο μισθός θα αυξηθεί. Στις 16 Ιουνίου 1926 θα αποκτήσει τον τίτλο του Μηχανικού Προϊσταμένου τεχνικής Υπηρεσίας εξομοιούμενος με Τμηματάρχη Α. Την 1 Ιουνίου 1928 συμπληρώθηκε τριετία στον ίδιο βαθμό λαμβάνοντας συνολικά. Την 1 Ιουνίου 1931 έλαβε αύξηση. Από το 1930 ανέλαβε τη διεκπεραίωση έργων του ΛΤΘ έναντι αντιτίμου. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ τον Απρίλιο του 1932 με μηνιαία αποζημίωση για όσο καιρό εργαστεί για το ΛΤΘ χωρίς δικαίωμα να διεκδικήσει ειδική αποζημίωση. Το 1934 εμφανίζεται να έχει συντάξει την πρώτη εσωτερική μελέτη του ΛΤΘ η οποία ήταν η κατασκευή του Ναυτώνος του Λιμενικού Σώματος, αλλά και όλων των άλλων έργων που εκπονούσε την περίοδο εκείνη το ΛΤΘ. Ωστόσο, μάλλον ήρθε σε σύγκρουση με τη διοίκηση διεκδικώντας αποζημίωση για τη μελέτη και την επίβλεψη των έργων εκ μέρους του ΛΤΘ. Η επιτροπεία του ΛΤΘ αποφάσισε να τον απολύσει με το επιχείρημα ότι ολοκλήρωσε όλες τα έργα και τις μελέτες που είχε αναλάβει. Σε επιστολή του προς την Επιτροπεία, ο Κοκόλης υποστηρίζει πως ουδέποτε δέχθηκε να προσφέρει τις τεχνικές του γνώσεις για τόσα έργα με αυτό το τόσο «εξευτελιστικό» ποσό.
Στις 30 Απριλίου 1935 απολύεται από την υπηρεσία της ΕΖΘ διότι καταργήθηκε η οργανική θέση μηχανικού Α και αποζημιώνεται με αποδοχές έξι μηνών. Ουσιαστικά, απολύθηκε με τις εκκαθαρίσεις σε βάρος φιλοβενιζελικών υπαλλήλων που πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένα στο δημόσιο τομέα και ιδιαίτερα στην ΕΖΘ μετά το αποτυχημένο φιλοβενιζελικό πραξικόπημα του Μαρτίου 1935. Τον Οκτώβριο 1935 ζητάει το ποσό των 158854 δρχ για τις μελέτες του στα διάφορα έργα.
Ο Δημήτριος Κολιαδήμας του Χρίστου γεννήθηκε στην Κερατέα Αττικοβοιωτίας το 1899. Ανήκε στην κλάση του 1919 και υπηρέτησε ως χωροφύλακας και είχε ολοκληρώσει την Β΄Δημοτικού. Ήταν έγγαμος. Ανέλαβε καθήκοντα ως φύλακας Β΄ στις 12 Οκτωβρίου 1929. Στις 12 Οκτωβρίου 1929 αυξήθηκε ο μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 2 Μαρτίου 1931 οι αποδοχές αυξήθηκαν. Στις 26 Φεβρουαρίου 1932 προάχθηκε σε Φύλακα Α΄. Στις 16 Ιανουαρίου 1936 του απονεμήθηκε έπαινος για φιλεργία, εξαίρετο ζήλο και άλλες προσπάθειές του τις οποίες κατέβαλε για πρόληψη πλημμύρας και ζημιές σε αποθήκες κατά ραγδαιότατη βροχή νυκτός. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 19 Μαΐου 1941 έλαβε προσαύξηση μισθού λόγω 10ετίας από 12 Οκτωβρίου 1939.Στις 20 Οκτωβρίου 1949 προάχθηκε σε Γραφέας Α. Στις 22 Αυγούστου 1953 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στο βαθμό του γραμματέα Β΄τάξης. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖ ΕΖΛΘ. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε στο βαθμό του Γραμματέα Α΄τάξης. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο.