Εμφανίζει 5680 αποτελέσματα

Επιθεωρητής

Ο Στυλιανός Παθιάκης του Παναγιώτη γεννήθηκε το 1925 στη Μυτιλήνη. Στις 4 Αυγούστου 1946 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ ως επιστάτης. Στις 11 Μαΐου 1947 απολύθηκε από την υπηρεσία. Στις 23 Μαΐου 1947 επαναπροσλήφθηκε και ανέλαβε καθήκοντα. Στις 15 Μαρτίου 1954 αποσπάστηκε στην Ελευθέρα Ζώνη. Την 1 Απριλίου 1954 επανήλθε από το Τμήμα Εισαγωγής και Αποταμίευσης στη Διεύθυνση Τεχνικής Υπηρεσίας. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών στο χώρο ξυλείας και τη διαχείριση της Αποθήκης 13. Στις 25 Νοεμβρίου 1957 προσλήφθηκε με βαθμό 8ο σε κενή θέση του β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας για δοκιμαστική θητεία.

Το 1896 ξεκίνησε ο θεσμός των «Γενικών Αποθηκών» ξεκίνησε στην Ελλάδα βάσει του νόμου ΒΥΙΗ/1896. Το 1907 ιδρύθηκε η «ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΠΟΘΗΚΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ» με έδρα την Αθήνα, στην οποία εκχωρήθηκε από το Ελληνικό κράτος το δικαίωμα της σύστασης και λειτουργίας «Γενικών Αποθηκών». Στα 1908, το δεύτερο χρόνο λειτουργίας της, είχε παρουσία σε πέντε πόλεις της Ελλάδας, εκδίδοντας την πρώτη "Απόδειξη Αποθηκεύσεως" στο Βόλο ενώ τις επόμενες δεκαετίες η εταιρεία επέκτεινε τη δραστηριότητά της, εξαπλώνοντας το δίκτυο των καταστημάτων της σε πάνω από 30 πόλεις στην ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα.
Στην Θεσσαλονίκη, επέκτεινε τις δραστηριότητές της μετά την ενσωμάτωση της Μακεδονίας στο Ελληνικό κράτος. Στην πρώτη προβλήτα (τότε ονομαζόταν Ανατολικός Λιμένας) νοίκιαζε την Αποθήκη 8
Η μεγάλη Αποθήκη που φέρει το όνομά της κτίστηκε το 1927 από την κατασκευαστική εταιρεία ΤΕΚΤΩΝ για να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες αποθήκευσης στην Ελευθέρα Ζώνη και η κατασκευή του κόστισε 22.000 χρυσές λίρες, ενώ η αρχική δαπάνη είχε προϋπολογιστεί άνω των 12 εκατομμυρίων δρχμ. Το κτίριο είχε επιφάνεια 3.000 τμ ανά όροφο και απαρτίζεται από τέσσερις ορόφους. Την εποχή της κατασκευής του θεωρήθηκε καινοτομία η εξ ολοκλήρου κατασκευή του από μπετόν αρμέ. Σύμφωνα με το εντυπο του ΤΕΕ «η θεμελίωσις του κτιρίου τούτου παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, αφ’ ενός μεν λόγω του γνωστού ασταθούς εδάφους εν τη περιοχή της ελευθέρας ζώνης Θεσσαλονίκης, αφ’ ετέρου δε λόγω των σημαντικών βαρών των συγκεντρωμένων εις έκαστον υποστύλωμα, των προερχομένων εκ των μεγάλων επιφορτώσεων με τα οποία υπελογίσθησαν τα διάφορα πατώματα». Η Εταιρία Τέκτων διέθετε τότε, σύμφωνα με το ίδιο έντυπο, το αποκλειστικό προνόμιο της εφαρμογής στην Ελλάδα «του παγκοσμίως γνωστού συστήματος πασσάλων εκ μπετόν-αρμέ «Franki» το οποίο και εφάρμοσε. Συγκεκριμένα, παρήγγειλε από την εταιρία «Societe Internatioale des Pieux Armes Frankignoul» τα αναγκαία μηχανήματα «δια την εντός του εδάφους κατασκευήν των εκ μπετόν αρμέ πασσάλων, και δη μέχρι βάθους 14 μέτρων». (Έργα, τ. 36, 1926, σ. 310)
Το 1933, ο αντιπολιτευτικός τύπος κατήγγειλε την κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη και συγκεκριμένα τον υπουργό Οικονομικών Σ. Λοβέρδο και υπουργό Εθνικής Οικονομίας Γ. Πεσματζόγλου για πρωτοφανές και ανήκουστο σκάνδαλο. Σύμφωνα με απόφαση του υπουργού Οικονομικών, χαρίστηκαν στην Εταιρεία Γενικών Αποθηκών 10 εκ δρχ. Συγκεκριμένα, υπογράφθηκε μια σύμβαση σύμφωνα με την οποία εκχωρείται στην ΠΑΕΓΑ «το δικαίωμα της αμέσου εκ των πλοίων παραδόσεως και αποταμιεύσεως εις τας αποθήκας της υποκειμένων [σε λιμενικούς φόρους] εμπορευμάτων», ακόμη και σε λιμένες που υφίστανται ελεύθερες ζώνες, όπως στην Θεσσαλονίκη και τον Πειραιά. Ουσιαστικά, παραχωρείται σε μια τρίτη εταιρεία ένα δικαίωμα που μέχρι τότε το κράτος διατηρούσε για τους οργανισμούς δημοσίου συμφέροντος. Η εφημερίδα Μακεδονία σημειώνει πως με αυτόν τον τρόπο «αχρηστεύονται» οι δύο ελεύθερες ζώνες καθώς η ΠΑΕΓΑ θα μπορεί να ελαττώσει το τιμολόγιο. Βέβαια, για τα δύο κεντρικά λιμάνια επιτρέπεται η μεταφορά εμπορευμάτων σε αποθήκες της εταιρίας εκτός του περιβόλου της ζώνης. Ωστόσο, η αντιπολιτευτική εφημερίδα επισημαίνει τον κίνδυνο λαθρεμπορίας. Η Επιτροπεία της ΕΖΘ και ο πρόεδρός της Στ. Γρηγοριάδης διαμαρτυρήθηκε, ενώ σημείωσε πως η κυβέρνηση δεν τον είχε ενημερώσει παρότι ήταν σε καθημερινές συνομιλίες. Μάλιστα, σύμφωνα με την εφημερίδα Μακεδονία, «χαρακτηριστική και λίαν τιμητική δι’ αυτά υπήρξεν η στάσις των αντιβενιζελικών μελών της Επιτροπείας τα οποία ετόνισαν ότι δεν ειμπόρουν να επικροτήσουν πράξεις ωρισμένων Καρχαριών». (Μακεδονία, 20/8/1933) Το νέο νομοθετικό πλαίσιο υποστήριξε ο τοπικός φιλοκυβερνητικός τύπος προκαλώντας νέες κατηγορίες από τον αντιπολιτευτικό ότι υπονομεύεται η ανάπτυξη της πόλης και όλα όσα με τόσο κόπο φτιάχτηκαν. (Μακεδονία, 21/8/1933) Ωστόσο, όπως προκύπτει από τις συζητήσεις τις επιτροπείας της ΕΖΘ, σε περίπτωση απ’ ευθείας μεταφοράς και αποθήκευσης εμπορευμάτων ο νέος νόμος προβλέπει τη χορήγηση ειδικής άδειας από το Τελωνείο. Ο διευθυντής του τελωνείου και μέλος της επιτροπείας δεσμεύθηκε να προστατέψει τα συμφέροντα της ΕΖΘ σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Επιτροπή από μέλη της επιτροπείας της ΕΖΘ επισκέφθηκε την Αθήνα για να συζητήσει το θέμα με την κυβέρνηση. Τελικά, το υπουργείο δήλωσε πως δεν επιθυμεί να θίξει τα δικαιώματα της ΕΖΘ και ότι θα συνταχθούν «ερμηνευτέες εγκύκλιοι» (Μακεδονία, 24, 29/8/1933, 1/9/1933)
Το κτίριο της ΠΑΕΓΑ στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης στέγασε αποθηκευτικούς χώρους μέχρι το 1940 και κατά την περίοδο του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου επιτάχθηκε από τους Γερμανούς, μέχρι και την αποχώρησή τους το 1945. Την περίοδο 1947 –1955 στέγασε υλικό για λογαριασμό της διασυμμαχικής οργάνωσης αρωγής και αποκατάστασης (UNRRA), ενώ από το 1953 και μετά επαναλειτουργεί ως αποθήκη της Προνομιούχου Ανωνύμου Εταιρείας Γενικών Αποθηκών Ελλάδος. Το1972, στεγάζεται στους 2ο και 3ο όροφο η γερμανική εταιρεία ενδυμάτων Von Baum. Τόσο οι χώροι του ισογείου, όσο και του 1ου ορόφου εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούνται από την ΠΑΕΓΑ. Οι δύο εταιρείες συστεγάζονται μέχρι το 1982, οπότε το κτίριο πέρασε στην ιδιοκτησία του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης. Το κτίριο είναι ένα από τα μεγαλύτερα κτίρια του Λιμένα της Θεσσαλονίκης, με συνολική έκταση 13872 τετραγωνικών μέτρων και αποτελεί ένα από τα υψηλότερα κτίριά του, το οποίο δεσπόζει επάνω στο θαλάσσιο μέτωπο. Είναι συνδεδεμένο με τη λειτουργία της Ελευθέρας Ζώνης του ΟΛΘ, την ιστορία των μεταφορών και αποθήκευσης εμπορευμάτων στο λιμάνι, αλλά και της μεταποίησης αγαθών. Παρουσιάζει επίσης κατασκευαστικό ενδιαφέρον καθώς είναι από τα πρώτα κτίρια της πόλης για τη θεμελίωση του οποίου χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της πασσαλόπηξης (πάσσαλοι Franki), καθώς είναι χτισμένο σε επισφαλές έδαφος δίπλα στη θάλασσα.

Ο Βελισσάριος Παγώνης ήταν εργολάβος Μηχανικών Εργοληπτών Δημοσίων Έργων με πτυχίο εργολάβου Β΄τάξης για έργα οικοδομικά. Συμμετείχε στο Σύνδεσμο Εργοληπτών Θεσσαλονίκης.

Ο Παγωνούδης Δημήτριος γεννήθηκε το 1925 από την Ελένη και τον Στέργιο Παγωνούδη. Αποφοίτησε από Ε' τάξη του Δημοτικού και κατατάχθηκε στον στρατό το 1946, τελειώνει όμως την θητεία του το 1949 καθώς υπάρχει μια περίοδος απουσίας του από τον στρατό 29-9-1948 με 15-10-1948. Ήταν παντρεμένος με την Γιαννούλα Καραμοννάβη.

Ο Δημήτριος Παγουρίδης ήταν πρόεδρος ΔΣ του Συνδέσμου Εργατών Λατόμων Θεσσαλονίκης.

Ο Δημήτριος Παγουλιάτος του Αλεξίου γεννήθηκε στο Αργοστόλι το 1887. Ήταν έγγαμος με δύο παιδιά. Είχε απολυτήριο 1ης Γυμνασίου. Είχε υπάρξει έφεδρος αξιωματικός με το βαθμό του ανθυπολοχαγού στο πεζικό. Διορίστηκε από τον Περιφερειακό Σύμβουλο της Πανελληνίου Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων ως έφεδρος παλαιός πολεμιστής στις 16 Ιουνίου 1936 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Αυγούστου 1936 ως βοηθός αποθηκάριος. Στις 14 Φεβρουαρίου 1937 έλαβε το βαθμό του Γραφέα Β σύμφωνα με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ που εγκρίθηκε από τη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Την 1η Απρίλη 1938 μεταφέρθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων και στις 18 Αυγούστου 1938 έλαβε το βαθμό του Γραφέα Α, ενώ στις 16 Ιανουαρίου 1940 μετατέθηκε στην Αποθήκη 6 και στις 21 Φεβρουαρίου 1940 στην Αποθήκη 7. Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας. Την 21η Ιουνίου 1941 τέθηκε στην διάθεση της Επιτροπής Διαχείρισης Δελτίων Τροφίμων και στις 9 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στον 2ο Αστυνομικό Τμήμα, ενώ στις 12 Νοεμβρίου 1941 αποδεσμεύτηκε από αυτές τις υποχρεώσεις και στις 24 Φεβρουαρίου 1942 η απόσπαση του έληξε. Την 18η Ιανουαρίου 1949 προήχθη σε Γραμματέα Β και στις 19 Δεκεμβρίου 1950 σε Γραμματέα Α. Στις 10 Φεβρουαρίου 1950 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Παγκαλίδης Νικόλαος του θεόδωρου γεννήθηκε στην Τραπεζούντα στα 1889. Δεν είχε στρατευθεί.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως ημερομίσθιος κλητήρας στην Εσωτερική Υπηρεσία στη 1 Ιουνίου 1925. Από 1 Αυγούστου 1925 μονιμοποιείται ως κλητήρας Β΄. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε κλητήρας Α΄. Στη 1 Δεκεμβρίου 1930 παραπέμφθηκε στο πειθαρχικό συμβούλιο με ερώτημα απόλυσης εξαιτίας νόσου σωματικής νόσου διάρκειας πέρα από 4 μήνες που τον είχε καταστήσει ανίκανο για την εκτέλεση των καθηκόντων του.

Ο Παγκάκης Γεώργιος του Ιωάννης ήταν Μηχανολόγος - Ηλεκτρολόγος. Έλαβε πτυχίο το 1938-9.