Εμφανίζει 60 αποτελέσματα

Ο Αδαμίδης Χρήστος του Ευαγγέλου και της Θεοφανούς. Γεννήθηκε το 1887 στην Στενήμαχο Βουλγαρίας και ολοκλήρωσε τη Β Γυμνασίου της ίδιας κοινότητας. Υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία το 1919 στις Σέρρες σε συμμαχικά έργα και απολύθηκε οριστικά από τον στρατό το 1921. Παντρεύτηκε την Αναστασία και το 1938 από το γάμο τους προέκυψε ένας γιος.
Προσλήφθηκε την 1η Μαΐου 1930 ως υπάλληλος του ΛΤΘ με βαθμό βοηθού Αποθηκαρίου. Την 1η Ιουνίου 1938 έλαβε τον βαθμό Γραμματέα Β συνεχίζοντας στην Υπηρεσία Αποθηκών ως Αποθηκάριος. Με απόφαση στις 29/10/1948 διαβαθμίστηκε σε Γραμματέα Α και την ίδια περίοδο έλαβε το επίδομα ευδοκίμου υπηρεσίας. Τον Μάιο του 1953 συνταξιοδοτήθηκε μετά από εκτενή αλληλογραφία ανάμεσα σε ΛΤΘ, Υπ. Δημ. Έργων, Υπ. Οικονομικών, Σύνδεσμο Υπαλλήλων ΛΤΘ, Ταμείο Συντάξεων Υπαλλήλων Λιμενικών Ταμείων, εισηγήσεις Αρεοπαγίτη και Προέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους σχετικά με την αποζημίωση εξερχομένων υπαλλήλων λόγω ορίου ηλικίας 65 ετών, εξαιτίας του προβλήματος που δημιουργήθηκε ως απόρροια των διατάξεων του Ν.2112/20 καθώς και του Οργανισμού Υπηρεσιών ΛΤΘ,με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε δεινή οικονομική θέση οι συνταξιούχοι του Οργανισμού και προκάλεσε τη ανάγκη τροποποίηση και συμπλήρωσή τους.

Ο Γεώργιος Βασδραβέλλης του Ιωάννη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1871, είχε καταγωγή από το Βλατσί Δυτικής Μακεδονίας και σπούδασε Ιατρική στην Αθήνα και έπειτα στη Βιέννη. Εγκαταστάθηκε στη Κωνσταντινούπολη και ασχολήθηκε με τα εθνικά ζητήματα ταξιδεύοντας στην Τραπεζούντα και την Οδησσό. Στην παραμονή του εκεί εξελέγη επανειλημμένα σύμβουλος του Πατριαρχείου, διετέλεσε διευθυντής των Γαλλικών Νοσοκομείων Heremia Κωνσταντινουπόλεως και για πολλά χρόνια γενικός γραμματέας και πρόεδρος της Μακεδονικής Φιλεκπαιδευτικής Αδελφότητος που δρούσε στην Κωνσταντινούπολη, ενώ είχε υπάρξει και τακτικό μέλος του Ελληνικού Φιλολογικού Συλλόγου. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή επέστρεψε στην Ελλάδα και αναμείχθηκε εκ νέου με τη Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα, ενώ φρόντισε για την τύχη του ιστορικού Γυμνασίου και Οικοτροφείου του οποίου υπήρξε απόφοιτος Τσοτυλίου. Στις 23 Νοεμβρίου 1928 ανέλαβε καθήκοντα ιατρού. Απολύθηκε στις 23 Ιουλίου 1935 σύμφωνα με την παράγραφο δ του άρθρου 5 της Δ΄ Συντακτικής Πράξης, ωστόσο στις 23 Μαρτίου 1936 επέστρεψε στα καθήκοντα του, από τα οποία απομακρύνθηκε ξανά την 1η Δεκεμβρίου 1937, για να επιστρέψει πάλι σε αυτά στις 15 Ιανουαρίου 1938. Στις 20 Σεπτεμβρίου 1940 το Υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε ότι γινόταν δεκτή η έγγραφη γνώμη του στην οποία υποστήριζε ότι υπηρετούσε τα καθήκοντα του συνεχώς από το 1928. Πέθανε το 1948 από καρκίνο.

Ο Περικλής Βατάλης του Νικολάου γεννήθηκε το 1907 στο Κρούσοβο Μοναστηρίου και ήταν απόφοιτος της Δημόσιας Εμπορικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Στις 29 Δεκεμβρίου 1926 προσλήφθηκε με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ και την 1η Ιανουαρίου 1927 ανέλαβε καθήκοντα Υπολογιστή Β. Στις 3 Μάη 1927 αποχώρησε για στρατιωτικές υπηρεσίες, μέχρι τον επαναδιορισμό του στις 6 Σεπτεμβρίου 1928 στο Τμήμα Ελέγχου και την προαγωγή του στις 17 Ιουλίου 1938 σε Υπολογιστή Α. Στις 28 Μάη 1931 τοποθετήθηκε στις Κοινές Αποθήκες. Στις 20 Ιουνίου 1932 στην Αποθήκη 13, την 1η Απρίλη 1934 στην Αποθήκη 12, στις 25 Ιουλίου 1935 στην Αποθήκη 1 ως βοηθός, στις 7 Μάρτη 1936 ξανά στην Αποθήκη 12 ως διαχειριστής, στις 23 Μάρτη 1936 εκ νέου στις Κοινές Αποθήκες και την 1η Απρίλη 1938 στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 19 Μάη 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου και την 28η Οκτωβρίου αποχώρησε για το μέτωπο από το οποίο αποχώρησε στις 9 Μάη 1941. Στις 16 Ιουλίου 1945 μεταφέρθηκε στο Λογιστικό Τμήμα και στις 25 Νοεμβρίου 1945 και στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προήχθη σε Γραμματέα Α και Γραμματέα Β αντίστοιχα αργότερα. Στις 15 Δεκέμβρη 1952 προήχθη σε εισηγητή, ενώ στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Προσωπικού και Γραμματείας και στις 7 Ιανουαρίου 1956 στο Τμήμα Γραμματείας. Στις 19 Ιουλίου 1958 του ανατέθηκαν προσωρινώς καθήκοντα προϊσταμένου στο Τμήμα Γραμματείας, ενώ στις 16 Αυγούστου 1958 ανέλαβε προσωρινώς χρέη προϊσταμένου στο Τμήμα γραμματείας της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών. Στις 20 Απρίλη 1961 έλαβε επίδομα ευδοκίμου, όπως και στις 20 Απρίλη 1964. Το Σεπτέμβριο του 1966 πήρε αύξηση, ενώ την 18η Σεπτέμβρη 1967 του ανατέθηκε προσωρινά η θέση του Διευθυντή Διοικητικών Υπηρεσιών. Στις 27 Μάη 1968 υπέβαλλε την παραίτηση του, η οποία στις 8 Ιουνίου 1968 έγινε δεκτή από το ΔΣ και δημοσιεύτηκε στις 18 Ιουνίου 1968 σε εγκύκλιο διαταγή.

Ο Αλκιβιάδης Βόγας του Πανταζή γεννήθηκε στα Βελεσά ή Παρασκευή κοντά στο Μοναστήρι της μετέπειτα Γιουγκοσλαβίας το 1881. Η οικογένεια Βόγα με προέλευση από το Μοναστήρι είναι από τις παλαιότερες στη Θεσσαλονίκη και οι διάφοροι κλάδοι της ανέπτυξαν βιοτεχνική και εμπορική δραστηριότητα. Το 1908 Ο Αλέξανδρος Βόγας παντρεύτηκε την Μαρία Κωνσταντινίδου και από το γάμο τους προέκυψε τουλάχιστον μία κόρη, η Ιωάννα. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Μοναστηρίου το 1897. Η οικία του επί της Τσιμισκή αποτεφρώθηκε το 1917 λόγω της μεγάλης φωτιάς. Το Μάιο του 1925, προσλήφθηκε στο Γραφείο Εποικισμού Μακεδονίας της Γενικής Διεύθυνσης Εποικισμού μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου 1930.

Προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 στο ΛΤΘ με το βαθμό του λογιστή Α ως μόνιμος υπάλληλος. Την 1 Μαΐου 1930 προάχθηκε στο βαθμό του εισηγητή και τοποθετήθηκε στο Ελεγκτήριο του ΛΤΘ. Από την αρχή απασχολήθηκε στο Λογιστήριο όντας ένα από τα έμπιστα πρόσωπα της νέας διοίκησης. Εμφανίζεται στο οργανόγραμμα του 1935. Το 1939 παρέμεινε με το βαθμό του Εισηγητή στο ίδιο Τμήμα μέχρι τον Απρίλιο του 1941. To 1942 Είχε αναλάβει διευθυντή στη Διεύθυνση Υπηρεσίας Εκμετάλλευσης του ΛΤΘ. Ωστόσο, συνταξιοδοτήθηκε διότι η αναγραφόμενη ηλικία του ήταν το έτος 1872. Στη συνέχεια, με αίτησή του διορθώθηκε και επαναπροσλήφθηκε και επανατοποθετήθηκε στην ίδια θέση μέχρι την συνταξιοδότησή του το 1948.