Ο Σταύρος Χατζηαντωνίου του Κωνσταντίνου προσλήφθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1950 ως φύλακας στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεως και Μεταφορών ΕΖ. Την 1 Ιουλίου 1958 ανέλαβε τακτικός υπάλληλος φύλακας Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β κατηγορίας επί βαθμού 11ου Υ.Κ.
Ο Κωνσταντίνος Τραγούτσης του Δημητρίου γεννήθηκε το 1891 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν έγγαμος με δύο παιδιά και είχε ολοκληρώσει την Β Γυμνασίου. δεν είχε στρατευθεί. ανέλαβε καθήκοντα στις 4 Αυγούστου 1930 ως σημειωτής Φορτοεκφορτώσεων Ατμοπλοίων με βαθμό και μισθό Γραφέα Α΄. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα λόγω ευδοκίμου παραμονής επί τριετία στον ίδιο βαθμό από 1 Δεκεμβρίου 1937. Στις 10 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 1ο Αστυνομικό Τμήμα (Επιτροπή Διαχείρισης Δελτίου Τροφίμων). Στις 12 Νοεμβρίου 1941 επέστρεψε από την απόσπαση. Στις 4 Ιουλίου 1947 προάχθηκε σε Γραμματέας Β. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προάχθηκε σε Γραμματέας Α΄. Στις 15 Δεκεμβρίου 1952 προάχθηκε σε εισηγητής. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεως και Μεταφορών της Διεύθυνσης ΕΖ ΕΖΛΘ. Στις 31 Δεκεμβρίου 1956 απολύθηκε λόγω συνταξιοδότησης.
Ο Ιωάννης Παπάκης του Χρήστου γεννήθηκε στο Πάνορμο Μικράς Ασίας το 1878. Δεν είχε στρατευθεί και ήταν έγγαμος.
Ο Γιοσέφ Μπερουμπή του Αβραάμ γεννήθηκε το 1883 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί Ανήκε στην Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης. Προσλήφθηκε στις 4 Αυγούστου 1930 ως Σημειωτής Φορτοεκφορτώσεων Ατμοπλοίων με βαθμό και μισθό Γραφέα Α. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 19 Μαΐου 1941 έλαβε ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Ιουλίου 1941 έλαβε από 1 Δεκεμβρίου 1940 επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό για μία τριετία. Στις 20 Φεβρουαρίου 1943 απολύθηκε γιατί απείχε από τα καθήκοντα με απόφαση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου. Προφανώς, η απουσία του σχετίζεται με τις διώξεις που δέχθηκαν οι ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης από τις γερμανικές αρχές. Στις 24 Απριλίου 1946 το Υπηρεσιακό Συμβούλιο της ΕΖΘ δεν γνωρίζει ακόμη την κατάληξη των οκτώ Ισραηλιτών υπαλλήλων του οργανισμού από τον Απρίλιο του 1943. Για αυτό να ζητήσει πληροφορίες από την Ισραηλιτική Κοινότητα με την ελπίδα ότι είναι σε θέση να παράσχει τα αναγκαία στοιχεία με βάση τα οποία να ληφθεί κάποια σχετική απόφαση. Τελικά, σύμφωνα με την απόφαση της 18 Σεπτεμβρίου 1946 της ΓΔΚΜ με την αιτιολογία πως απείχε των καθηκόντων του απολύεται από την ΕΖΘ σύμφωνα το άρθρο 25 και 29 του ΑΝ 962/1937 {αρ. πρωτ. 3322}. Αριθμός ΦΕΚ 112/22.11.1946. Εντωμεταξύ, μάλλον χάθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα. Εντωμεταξύ, μάλλον χάθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα.
Ο Ιωακείμ Αλεξιάδης του Φιλίππου γεννήθηκε το 1882 στην Προύσα της Μικράς Ασίας. Ήταν έγγαμος και υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης.
Ο Πασχάλης Χριστοδούλου του Χρήστου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1926, ήταν άγαμος και απόφοιτος γυμνασίου,
Ο Σπυρίδων Γαϊτάνος του Δημητρίου γεννήθηκε το 1878 στην Κωνσταντινούπολη. Δεν είχε στρατευθεί.
Ο Ισαάκ Κόβο ή Kovo Isaak του Σολωμώντα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1896, ήταν έγγαμος, είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης. Στις 4 Αυγούστου 1930 προσλήφθηκε ως σημειωτής Φορτοεκφορτώσεως Ατμοπλοίων με βαθμό και μισθό γραφέα Β΄. Τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών την 1η Απριλίου 1938 και στις 19 Μάη 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου όπως και στις 9 Ιουλίου 1941. Στις 20 Φεβρουαρίου 1943 απολύθηκε γιατί απείχε από τα καθήκοντα με απόφαση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου. Προφανώς, η απουσία του σχετίζεται με τις διώξεις που δέχθηκαν οι Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης από τις γερμανικές αρχές. Η Επιτροπεία προτίμησε να θεμελιώσει την απόλυση στην απουσία και όχι στο ειδικό διάταγμα για απόλυση όλων Ισραηλιτών από τις δημόσιες υπηρεσίες. Στις 24 Απριλίου 1946 το Υπηρεσιακό Συμβούλιο της ΕΖΘ δεν γνωρίζει ακόμη την κατάληξη των οκτώ Ισραηλιτών υπαλλήλων του οργανισμού από τον Απρίλιο του 1943. Για αυτό να ζητήσει πληροφορίες από την Ισραηλιτική Κοινότητα με την ελπίδα ότι είναι σε θέση να παράσχει τα αναγκαία στοιχεία με βάση τα οποία να ληφθεί κάποια σχετική απόφαση. Τελικά, σύμφωνα με την απόφαση της 18 Σεπτεμβρίου 1946 της ΓΔΚΜ με την αιτιολογία πως απείχε των καθηκόντων του απολύεται από την ΕΖΘ σύμφωνα το άρθρο 25 και 29 του ΑΝ 962/1937 {αρ. πρωτ. 3322}. Αριθμός ΦΕΚ 112/22.11.1946.Μάλλον εξοντώθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα. Ωστόσο, στις λίστες του ολοκαυτώματος δεν προκύπτει το όνομα Kovo Isaak του Solomon, αλλά πάρχουν δύο καταγραφές με το όνομα Kovo Isaak του Avraam και μία Kovo Isaak του Eliezer.
Ο Γεώργιος Λαδόπουλος γεννήθηκε το 1898 στη Σμύρνη και πολιτογραφήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Δεν είχε στρατευθεί γιατί ήταν πρόσφυγας.
Ο Βασίλειος Πιζάνης του Μιχαήλ και της Μαρίας γεννήθηκε το 1923 στην Αλεξανδρούπολη. Ο πατέρας του ήταν τελειονοφύλακας. Ο Βασίλειος ήταν άγαμος όταν προσλήφθηκε από την ΕΖΘ αλλά το 1953 παντρεύτηκε με την Ευαγγελία Τσαρδαλή. Απόμτο γάμο τους προέκυψε τουλάχιστον ένας γιος, ο Μιχαήλ (1954). Ήταν απόφοιτος της Δημόσιας Εμπορικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Ανέλαβε καθήκοντα στις 4 Ιουνίου 1945. Στις 15 Απρίλη 1948 αποχώρησε για στρατιωτικές υπηρεσίες από τις οποίες αποδεσμεύτηκε 5 Μάρτη 1951 για να απασχοληθεί στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων Ξηράς και Θαλάσσης. Στις 22 Οκτωβρίου 1953 αποσπάστηκε προσωρινά στην Τεχνική Υπηρεσία από την οποία αποσπάστηκε προσωρινά στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων την 19η Ιούλη 1954, μέχρι την επιστροφή του στην τεχνική Υπηρεσία στις 20 Αυγούστου 1955 και από εκεί ξανά στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων στις 13 Οκτωβρίου 1955. Στις 10 Αυγούστου 1956 επέστρεψε στην Τεχνική Υπηρεσία κατόπιν της αποστράτευσης του. Την 25η Νοέμβριου 1957 άρχισε να εργάζεται ως τακτικός υπάλληλος στον 8ο βαθμό του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β κατηγορίας. Στις 5 Απριλίου 1960 μονιμοποιήθηκε αφού συμπλήρωσε τη διετή δοκιμαστική περίοδο. Στις 26 Ιανουαρίου 1962 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 7ο βαθμό. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Στις 21 Ιουνίου 1975 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια τοποθέτησή του στον ΜΕ1 Κλάδο Διοικητικό. Στις 4 Αυγούστου 1980 συνταξιοδοτήθηκε. Απεβίωσε στις 14 Μαρτίου 1998.