- Υπάλληλοι
- Γέννηση: 1886 Πρόσληψη ΕΖΘ: 1927 Συνταξιοδότηση: 1953-2-10
Ο Παρίσης Παρίσης του Γεωργίου γεννήθηκε στην Αγία Κυριακή Νικομήδειας το 1886. Ήταν έγγαμος με δύο παιδιά. ήταν κάτοχος Απολυτηρίου της Μεγάλους του Γένους Σχολής.
Ο Παρίσης Παρίσης του Γεωργίου γεννήθηκε στην Αγία Κυριακή Νικομήδειας το 1886. Ήταν έγγαμος με δύο παιδιά. ήταν κάτοχος Απολυτηρίου της Μεγάλους του Γένους Σχολής.
Ο Ιωακείμ Αλεξιάδης του Φιλίππου γεννήθηκε το 1882 στην Προύσα της Μικράς Ασίας. Ήταν έγγαμος και υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης.
Παπαβασιλείου Βασίλειος του Νικολάου
Ο Βασίλειος Παπαβασιλείου του Νικολάου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1902, ήταν έγγαμος και ανέλαβε καθήκοντα διαλογέα-σημειωτή στις 22 Μαρτίου 1946. Στις 17 Ιουνίου 1946 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 18 και στις 13 Φεβρουαρίου 1950 κρίθηκε ικανός προς εργασία από την υγειονομική επιτροπή του ΙΚΑ, ενώ στις 5 Ιουνίου 1951 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων. Στις 14 Αυγούστου 1952 απολύθηκε από τον οργανισμό, ωστόσο επέστρεψε στις 16 Δεκέμβρη 1952. Μεταφέρθηκε στο Τμήμα Αποθηκών στις 13 Απρίλη 1953, όμως στις 2 Αυγούστου 1953 απολύθηκε οριστικά.
Ο Παρασκευάς Μηλιόπουλος του Ιωάννη γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1911, ήταν έγγαμος, απόφοιτος νομικής σχολής και άρχισε να εργάζεται από την 8η Σεπτεμβρίου 1947 αποσπασμένος στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 26 Μάρτη 1948 στρατεύθηκε μέχρι την 25η Απρίλη 1948, και εκ νέου στις 4 Μάη 1948 μέχρι την οριστική αποστράτευση του στις 7 Φεβρουαρίου 1949. Στις 20 Ιουλίου 1949 έγινε δεκτή η παραίτηση που είχε υποβάλλει.
Ο Δημήτριος Mισυρλόγλου του Αλεξάνδρου γεννήθηκε 1921 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν έγγαμος με την Ωραιοζήλη Λιόκουρα με δύο παιδιά, ένα αγόρι, τον Αναστάσιο (1950), και ένα κορίτσι, την Δέσποινα (1944). Ο ίδιος ήταν απόφοιτος Γυμνασίου το 1942. Στις 31 Ιουλίου 1945 υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία και αποστρατεύθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1949 με βάση το νόμο 751/1948 «Περί προστασίας των απολυομένων εκ των υπηρετούντων ή υπηρετησάντων εις τας τάξεις του στρατού κατά την διάρκειαν της παρούσης κατά του Έθνους συμμοριακής δράσεως».
Στις 14 Φεβρουαρίου 1950 προσλήφθηκε και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων ως βοηθός αποθηκαρίου με βαθμό γραφέα Β΄ Τάξεως. Στις 17 Φεβρουαρίου 1951 αναβαθμίστηκε τακτικός υπάλληλος με βαθμό 7ο Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1951 τοποθετήθηκε ως σημειωτής στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεως Θαλάσσης με καθήκοντα γραφέα στο γραφείο δηλωτικών εισαγωγής. Κατά την περίοδο της ΕΖΛΘ παρέμεινε στην ίδια θέση στο γραφείο εισαγωγής υποκειμένων και ελευθέρων εμπορευμάτων στο Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ με καθήκον τη χρεωπίστωση των βιβλίων εισαγωγής αποταμιευτηρίων, της αλληλογραφίας με τα διάφορα τελωνεία, την τήρηση αρχείου, την έκδοση πιστοποιητικών, αντιγράφων πρωτοκόλλου κλπ. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε γραφέα Α΄ τάξης. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε σε Γραμματέας Β΄ τάξης κατά αρχαιότητα. Στις 28 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 κλάδου Διοικητικού υπαλλήλου Β΄ Κατηγορίας με 7ο βαθμό. Στις 20 Απριλίου 1961 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Το 1962 του ανατέθηκε επιπλέον το καθήκον της εποπτείας των βιομηχανιών που λειτουργούσαν στην περιοχή της ΕΖΛΘ. Στις 4 Ιουλίου 1964 μετατέθηκε στο Τμήμα Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ως Προϊστάμενος. Την 1 Ιανουαρίου 1968 ανέλαβε προϊστάμενος του Τμήματος Ελέγχου στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 16 Νοεμβρίου 1968 μετατέθηκε ως προϊστάμενος Ταμείου στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών. Τα καθήκοντά του ήταν η είσπραξη όλων των εσόδων της ΕΖΛΘ, η διενέργεια των πληρωμών ‘όλων των εξόδων, η ενέργεια της κατάθεσης και της ανάληψης από την τράπεζα, η τήρηση βιβλίου Ταμείου κλπ. Στις 29 Ιουνίου 1972 προάχθηκε κατά εκλογή στον 4ο βαθμό. Στις 3 Δεκεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον κλάδο ΜΕ1 διοικητικό σύμφωνα με το νέο βαθμολόγιο. Στις 11 Φεβρουαρίου 1978 ανέλαβε Προϊστάμενος Σιλό. Στις 22 Μαρτίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Φώτιος Σαμαντζόπουλος του Αποστόλου, γεννήθηκε το 1898 στην Κωνσταντινούπολη, ήταν έγγαμος, απόφοιτος γυμνασίου και στις 24 Αυγούστου 1945 ανέλαβε καθήκοντα ως διαλογέας-σημειωτής. Στις 23 Ιουλίου 1947 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 7, ενώ στις 13 Φεβρουαρίου 1950 κρίθηκε ικανός προς εργασία από την επιτροπή υγείας του ΙΚΑ, ωστόσο στις 14 Αυγούστου 1952 απολύθηκε από την υπηρεσία. Επαναπροσλήφθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1952 και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών, ενώ από την 17 Δεκεμβρίου 1952 ήταν διαχειριστής του χώρου ξυλείας, μέχρι την απόλυση του στις 2 Αυγούστου 1953.
Ο Αλέξανδρος Χαλκιόπουλος του Ευθυμίου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1884. Δεν είχε στρατευθεί. Τ
Ο Ευστράτιος Ιωαννίδης του Παναγιώτη γεννήθηκε το 1877 στα Μουδανιά της Μικράς Ασίας. Ήταν έγγαμος με 4 τέκνα και δεν στρατεύθηκε. Προσλήφθηκε στις 4 Αυγούστου 1930 ως Σημειωτής Φορτοεκφορτώσεων Ατμοπλοίων με βαθμό και μισθό Γραφέα Β όταν στις 10 Νοεμβρίου 1930 έληξε η τρίμηνη δοκιμασία του εξισώθηκε στο βαθμό του Σημειωτή βαθμού Γραφέα Α΄. Στις 2 Μαρτίου 1935 τιμωρήθηκε με επίπληξη διότι «άδειάν τινά φορτώσεως δεν παρέδωσε εις τον αρμόδιον υπάλληλον». Στις 7 Απριλίου 1937 μετατέθηκε από την Υπηρεσία Φορτοεκφορτώσεων Ατμοπλοίων στην Αποθήκη 14 με καθήκοντα βοηθού αποθηκάριου. Στις 14 Μαΐου 1938 απολύθηκε ύστερα από αίτηση παραίτησης.
Ο Δημήτριος Αρβανιτάκης (ή Αρναούτογλου) γεννήθηκε στη Μπάλια της Μικράς Ασίας το 1905. Ήταν απόφοιτος γυμνασίου και ήταν έγγαμος με δύο παιδιά (ήταν εγγεγραμμένος στο Μητρώο Θεσσαλονίκης, 2215). Ανήκε στην κλάση 1925 και υπηρέτησε ως οπλίτης. Εργάστηκε πρώτη φορά στον οργανισμό στις 12 Δεκεμβρίου 1929 ως ημερομίσθιος υπάλληλος. Από τις 31 Μαρτίου 1939 εργάζονταν ως τακτικός Γραφέας. Την 1η Απρίλη 1939 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 13, την 25η Ιούλη 1940 ως βοηθός στην Αποθήκη 14 και την 7η Δεκεμβρίου 1940 στα γραφεία του Τμήματος Αποθηκεύσεων. Στις 10 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στο 7 Αστυνομικό τμήμα για την Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων, ενώ την 2α Απρίλη 1945 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Την 1η Σεπτεμβρίου 1945 παραπέμφθηκε στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο λόγω κατηγοριών που τον βάραιναν. Στις 25 Οκτωβρίου 1945 μεταφέρθηκε στην Αποθήκη 4. Στις 14 Ιουνίου 1946 ανακοινώθηκε η απόλυση του σύμφωνα με σχετική απόφαση του υπουργού οικονομικών, ωστόσο στις 18 Ιουλίου 1947 ανέλαβε εκ νέου καθήκοντα καθώς κρίθηκε ότι η δικαιολόγηση της απόλυσης δεν ήταν επαρκής και στις 28 Ιανουαρίου 1948 προήχθη σε Γραφέα Α. Στις 9 Ιουλίου 1951 μετατέθηκε στην Αποθήκη 16. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε γραμματέας Β΄. Στις 17 Μαρτίου 1953 ανέλαβε τη διαχείριση της Αποθήκης 6. Στις 20 Φεβρουαρίου 1954 μετατέθηκε στην Αποθήκη 1 και 2. στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην αποθήκη 1 και 2. Στις 18 Οκτωβρίου 1954 προάχθηκε σε γραμματέας Α΄. Στις 19 Οκτωβρίου 1956 μετατίθεται στο Υπόστεγο 4 Λάνκασάιρ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετήθηκε από την Αποθήκη 11 και τον περίβολο στον περίβολο ξυλείας.
Ο Κωνσταντίνος Σταυρίδης του Νικολάου και της Ελένης γεννήθηκε το 1922 Κωνσταντινούπολη, ήταν άγαμος, απόφοιτος εξατάξιου γυμνασίου αρρένων Θεσσαλονίκης. Ήταν σχεδιαστής καθώς από το 1939 και μέχρι την κήρυξη του πολέμου εργαζόταν στο αρχιτεκτονικό γραφείο Γεωργίου Μανούση. Από την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο το 1943 έως την αποχώρηση των Γερμανών από τη χώρα είχε εργαστεί στη γενική Οικοδομική Εταιρεία υπό τον Τηλέμαχο Λαζαρίδη. Στη συνέχεια εργάστηκε ως επιβλέπων εργοδηγός στην 277 μονάδα Μηχανικού του Αγγλικού Στρατού και στα έργα της διαστρώσεως του αεροδρομίου Σέδες, την οδοποιία της οδού Θεσσαλονίκης-Γιδά και εντός της πόλης της Θεσσαλονίκης καθώς και στην επισκευή των στρατώνων Ιππικού Μικρών Εμβόλων. Είχε παντρευτεί την Χρυσούλα Σίμου και από το γάμος τους προέκυψαν δύο παιδιά, η Ελένη (1950) και Φωτεινή (1957).
Στις 29 Αυγούστου 1945 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος διαλογέας για τη συμπλήρωση της ομάδας διαλογής εμπορευμάτων παραλίας στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων.
Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 τοποθετήθηκε προσωρινά ως βοηθός λογιστής στο Γραφείο Έκδοσης Τιμολογίων στο Τμήμα Εισαγωγής και Αποταμιεύσεως με καθήκοντα την έκδοση τιμολογίων τόσο του Δημοσίου (Α.Τ.Ε) όσο και γενικών εμπορευμάτων όταν αυτά άρχισαν να εισάγονται από το 1948 καθώς και την αλληλογραφία. Στις 23 Ιουνίου 1947 απολύθηκε λόγω στράτευσης μέχρι την επαναπρόσληψη του στις 14 Αυγούστου 1947 και την εκ' νέου αποχώρηση του για στράτευση στις 16 Ιουνίου 1948 και την αποστράτευση του στις 6 Ιουλίου 1948. Στις 22 Αυγούστου 1949 ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα Αποθηκεύσεων, ενώ την 13η Φεβρουαρίου 1950 κρίθηκε ικανός να εργαστεί από την υγειονομική επιτροπή του ΙΚΑ, κατόπιν σχετικής παραπομπής του. Στις 18 Δεκεμβρίου 1953 αποσπάστηκε στην Τεχνική Υπηρεσία της νέας ΕΖΛΘ ως σχεδιαστής και στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Τεχνικών Μελετών της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών. Στις 30 Νοεμβρίου 1957 προσλήφθηκε και ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος με 8ο βαθμό του Β6 Κλάδου Σχεδιαστών Β΄ Κατηγορίας. Τα καθήκοντά του ήταν η σχεδίαση υπό κλίμακα σχεδίων τεχνικών έργων εξ αντιγραφής εκ σκαριφημάτων και την παραβολή των συνταχθεισών μελετών, η λήψη επιμετρικών στοιχείων σχετικά με τμήματα εκτελεσθέντων έργων και η σύνταξη των σχετικών επιμετρήσεων καθώς και ο έλεγχος συντελεσθεισών επιμετρήσεων και πιστοποιήσεων. Πιο συγκεκριμένα, η σύνταξη σχεδίων των υπό εκτέλεση ή εκτελούμενων έργων, η σύνταξη σχεδίων ηλεκτρολογικών κλπ εγκαταστάσεων, στην ευρύτερη λιμενική περιοχή της ΕΖΛΘ, η επίβλεψη ανέγερσης των μεταλλικών υποστέγων χώρου σιτηρών και περιοχή Λάνκασάιρ, η σύνταξη επιμετρήσεων και λογαριασμών πληρωμής εργολαβιών με την οδηγία του επιβλέποντα μηχανικού, η συντήρηση και λειτουργία του παλιρροιογράφου του ΕΖΛΘ κλπ. Στις 5 Απριλίου 1960 μονιμοποιήθηκε γιατί συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη δοκιμαστική υπηρεσία. Στις 26 Ιανουαρίου 1962 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 5 Ιουλίου 1969 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Στις 5 Μαΐου 1976 προάχθηκε κατ’ εκλογήν στον 4ο βαθμό. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον ΜΕ4 Κλάδο Σχεδιαστών. Στις 10 Ιουνίου 1980 συνταξιοδοτήθηκε.