Showing 7 results

Ο Παύλος Καμπάς ήταν Πολιτικός μηχανικός και διευθυντής της τεχνικής Υπηρεσίας της ΕΖΘ. Το 1914 έλαβε το δίπλωμα Ecole Nationale des Ponts et Chaussees Paris. Την περίοδο 1915-1922 εργάστηκε ως Μηχανικός και έπειτα ως Νομομηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Από το 1922 έως το 1923 εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας, εργολήπτης έργων με γραφείο στην οδό Βενιζέλου 28, στη Θεσσαλονίκη.

Αρχικά για τη θέση του διευθυντή της Τεχνικής υπηρεσίας προτείνονται τρία πρόσωπα Φιλίντζας, Δημητρόπουλος και Καμπάς. Επειδή όμως τελικά ο πρώτος διορίσθηκε αλλού και η επιλογή έγινε ανάμεσα στους δύο τελευταίους. Στη μυστική ψηφοφορία, ο Καμπάς έλαβε πέντε ψήφους και ο Δημητρόπουλος μία.
Στις 14 Απριλίου 1925 ο Π. Καμπάς υποβάλλει την παραίτησή του επικαλούμενος λόγους υγείας. Εγκρίνεται το αίτημα μέχρι να βρεθεί αντικαταστάτης του και ανατίθεται στον Δημητρίου και Άκατο να φροντίσουν για αυτό. Με απόφαση της επόμενης συνεδρίασης προσλήφθηκε στη θέση του ο Γεώργιος Κοκόλης. Τον Ιούνιο του 1925, ο Π. Καμπάς θα υποβάλει πρόταση συμμετοχής σε έναν από τους διαγωνισμούς της ΕΖΘ. Η πρότασή του θα απορριφθεί όμως γιατί δεν είχε καταθέσει το πτυχίο του. Η αιτία της απόρριψης θα προκαλέσει τις διαμαρτυρίες του

Ο Γεώργιος Γρηγορίου του Κωνσταντίνου ήταν πολιτικός μηχανικός. Γεννήθηκε στην Ζάκυνθο. Το 1930 έλαβε δίπλωμα Ε.Μ.Π. Την περίοδο 1930-1931 ανέλαβε Επιβλέπων μηχανικός έργων Καριανησίου, Μεγδόβης και Νάξου. Την περίοδο 1931-1933 ανέλαβε Δόκιμος μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Από το 1933- διετέλεσε Μηχανικός Β΄. τάξης. (4) 1937: Γραφείο Νομομηχανικού, Άρτα. (5) 1940: Γραφείο Νομομηχανικού Κομοτηνής. Ανέλαβε υπηρεσία ως προϊστάμενος στην Τεχνική Υπηρεσία ΕΖΘ για ένα μικρό χρονικό διάστημα το 1947

Ο Γεώργιος Κοκκόλης του Σπυρίδωνα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1888. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός του Μηχανικού. Ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1909 έλαβε δίπλωμα στο ΕΜΠ. Αρθρογραφούσε στο περιοδικό Βιομηχανική Επιθεώρηση.
Προσλήφθηκε από την ΕΖΘ στη θέση του Παύλου Καμπά στις 20/4/1925 ως Μηχανικός Α΄, προϊστάμενος Τεχνικού Τμήματος. Την 1η Ιουνίου 1925 ο μισθός αυξήθηκε. Τον Νοέμβριο του 1925, λίγο μετά την έναρξη της λειτουργίας της Ζώνης ο διευθυντής της ΕΖΘ Δ. Βάλσαμος σημείωσε πως για την τάχιστη εκτέλεση των πολλαπλών έργων με συνέπεια την έναρξη της λειτουργίας της ζώνης την προσδιορισμένη ημερομηνία οι μηχανικοί της ζώνης κατέβαλαν πολύ μεγάλους κόπους και προσπάθειες κάτω από την επίβλεψη του Δημητρίου για να περατωθούν τα έργα εντός προθεσμίας. Θεωρήθηκε πως οι αποδοχές τους ήταν ασύγκριτα χαμηλότερες των ισχυόντων απολαβών του κλάδου και για αυτό ο διευθυντής παρακάλεσε για αύξηση και από 1 Δεκεμβρίου 1925 έλαβε αυτήν την αύξηση. Από 1 Μαΐου 1926 ο μισθός θα αυξηθεί. Στις 16 Ιουνίου 1926 θα αποκτήσει τον τίτλο του Μηχανικού Προϊσταμένου τεχνικής Υπηρεσίας εξομοιούμενος με Τμηματάρχη Α. Την 1 Ιουνίου 1928 συμπληρώθηκε τριετία στον ίδιο βαθμό λαμβάνοντας συνολικά. Την 1 Ιουνίου 1931 έλαβε αύξηση. Από το 1930 ανέλαβε τη διεκπεραίωση έργων του ΛΤΘ έναντι αντιτίμου. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ τον Απρίλιο του 1932 με μηνιαία αποζημίωση για όσο καιρό εργαστεί για το ΛΤΘ χωρίς δικαίωμα να διεκδικήσει ειδική αποζημίωση. Το 1934 εμφανίζεται να έχει συντάξει την πρώτη εσωτερική μελέτη του ΛΤΘ η οποία ήταν η κατασκευή του Ναυτώνος του Λιμενικού Σώματος, αλλά και όλων των άλλων έργων που εκπονούσε την περίοδο εκείνη το ΛΤΘ. Ωστόσο, μάλλον ήρθε σε σύγκρουση με τη διοίκηση διεκδικώντας αποζημίωση για τη μελέτη και την επίβλεψη των έργων εκ μέρους του ΛΤΘ. Η επιτροπεία του ΛΤΘ αποφάσισε να τον απολύσει με το επιχείρημα ότι ολοκλήρωσε όλες τα έργα και τις μελέτες που είχε αναλάβει. Σε επιστολή του προς την Επιτροπεία, ο Κοκόλης υποστηρίζει πως ουδέποτε δέχθηκε να προσφέρει τις τεχνικές του γνώσεις για τόσα έργα με αυτό το τόσο «εξευτελιστικό» ποσό.
Στις 30 Απριλίου 1935 απολύεται από την υπηρεσία της ΕΖΘ διότι καταργήθηκε η οργανική θέση μηχανικού Α και αποζημιώνεται με αποδοχές έξι μηνών. Ουσιαστικά, απολύθηκε με τις εκκαθαρίσεις σε βάρος φιλοβενιζελικών υπαλλήλων που πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένα στο δημόσιο τομέα και ιδιαίτερα στην ΕΖΘ μετά το αποτυχημένο φιλοβενιζελικό πραξικόπημα του Μαρτίου 1935. Τον Οκτώβριο 1935 ζητάει το ποσό των 158854 δρχ για τις μελέτες του στα διάφορα έργα.

Ο Ιωάννης Νειάδας του Αθανασίου γεννήθηκε το 1896 στην Αθήνα. Ήταν μηχανικός, προϊστάμενος τεχνικής Υπηρεσίας ΕΖΘ.
Είχε διατελέσει έφεδρος υπαξιωματικός στον Ελληνικό Στρατό.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός Μηχανικός Α΄ και σχεδιαστής για τις ανάγκες τις Τεχνικής Υπηρεσίας στις 15 Μαΐου 1925. Την 1 Νοεμβρίου 1925, λίγο μετά την έναρξη της λειτουργίας της Ζώνης ο διευθυντής της ΕΖΘ Βάλσαμος σημείωσε πως για την τάχιστη εκτέλεση των πολλαπλών έργων με συνέπεια την έναρξη της λειτουργίας της ζώνης την προσδιορισμένη ημερομηνία οι μηχανικοί της ζώνης κατέβαλαν πολύ μεγάλους κόπους και προσπάθειες κάτω από την επίβλεψη του Δημητρίου για να περατωθούν τα έργα εντός προθεσμίας. Θεωρήθηκε πως οι αποδοχές τους ήταν ασύγκριτα χαμηλότερες των ισχυόντων απολαβών του κλάδου και για αυτό ο διευθυντής παρακάλεσε για αύξηση. Συγκεκριμένα, ο Νειάδας προτάθηκε να λάβει αύξηση. Την 1η Νοεμβρίου 1925 ο μισθός αυξήθηκε και την 1 Δεκεμβρίου 1925. Την 1 Μαΐου 1926 ο μισθός αυξήθηκε και την 1η Ιουλίου 1927 ο μισθός αυξήθηκε εκ νέου. Την 1 Μαΐου 1929 του αναγνωρίστηκε τριετία στον ίδιο βαθμό και σχετική προσαύξηση στο μισθό. Από 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός του αυξήθηκε για τριετία και οικογενειακά βάρη. Από την 1 Μαΐου 1935 ανέλαβε τη διεύθυνση της Τεχνικής Υπηρεσίας μετά την αποχώρηση του Μηχανικού Α΄ Γεωργίου Κοκκόση. Στις 20 Οκτωβρίου 1937 έγινε δεκτή η παραίτησή του από την υπηρεσία.

Ο Μάρκος Μπούρος του Γεωργίου γεννήθηκε το 1912 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν Πολιτικός Μηχανικός και έλαβε πτυχίο το 1939. Ήταν μέλος του Τεχνικού Επαγγελματικού Επιμελητηρίου. Στις 30 Αυγούστου 1939, μάλλον αμέσως μετά την αποφοίτησή του ανέλαβε εργασία στην ΕΖΘ ως έκτακτος πολιτικός μηχανικός και Προϊστάμενος Συνεργείου Συντήρησης Γραμμών ΕΖΘ. Μέχρι τη δεύτερη πρόσληψή του στην ΕΖΘ ήταν ελεύθερος επαγγελματίας ως εργολάβος Δημοσίων έργων Δ΄τάξης για οικοδομικά έργα. Μάλιστα σε συνεργασία με τον εργολάβο Κωνσταντινίδη Κωνσταντίνο είχαν καταθέσει στις 26 Ιουνίου 1947 πρόταση για την ανάληψη της εργολαβίας κατασκευής της Αποθήκης 9. Ωστόσο, δεν μειοδότησαν. Σύντομα, στις 29 Ιουλίου 1947 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως προϊστάμενος της τεχνικής υπηρεσίας της ΕΖΘ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στον οργανισμό επέβλεψε πολλά έργα. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1953 απολύθηκε.

Ο Στέφανος Νίκογλου του Αντωνίου ήταν Πολιτικός μηχανικός. Έλαβε πτυχίο το 1935. Το 1947 εργάστηκε για ένα μικρό διάστημα ως μηχανικός και προϊστάμενος της τεχνικής υπηρεσίας της ΕΖΘ.

Ο Αθανάσιος Μπρόικος του Ιωάννη ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1922 έλαβε δίπλωμα από τη Universite Ecole d'Ingenieurs Lausanne. Την περίοδο 1922-1923 εργάστηκε παρά του καθηγητή του σιδηροπαγούς σκυροδέματος στο Πανεπιστήμιο της Λωζάνης A.Paris. Την περίοδο 1923-1930 εργάστηκε ως (i) Μηχανικός και έπειτα ως (ii) Νομομηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο 1930-1932 εργάστηκε ως Διευθυντής τεχνικών υπηρεσιών Δήμου Θεσσαλονίκης. Το 1932 κι έπειτα εργάστηκε ως Βοηθός επιθεωρητή VIII περιφέρειας Δημοσίων Έργων στη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Το 1934 ανέλαβε Μηχανικός Εταιρείας "ΕΡΘΑ". Το 1945 έως το 1947 εργάστηκε ως μηχανικός στην ΕΖΘ.