Showing 4 results

Ο Κωνσταντίνος Σταμάτης του Ιωάννου και της Μαρίας γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1901. Ολοκλήρωσε τη Β΄ Γυμνασίου Αθήνας. Υπηρέτησε στα στρατιωτικά του καθήκοντα το 1921. Προσλήφθηκε στις 1 Μαΐου 1930 και εργαζόταν ως μόνιμος γραφέας Α΄ τάξης στην Υπηρεσία Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και κατόπιν στην Υπηρεσία Λιμενικού Φόρου Ξηράς. Μετά τη διάλυση της υπηρεσίας απασχολήθηκε στη στο Τμήμα Οικονομικών Υπηρεσιών ΛΤΘ. Συνταξιοδοτήθηκε το 1950 και πέθανε ύστερα από δύο χρόνια. Έπειτα η κόρη του Μαρία Καράμπελα έστειλε επιστολή στην ΕΖΛΘ για την τακτοποίηση εισφορών του πατέρα της.

Ο Σταύρος Νικολάου του Ιωάννη και της Ευανθίας γεννήθηκε το 1893 στη Ζαγορά του Βόλου. Το 1933 παντρεύτηκε τη Ματθίλδη Κολιούμπα από το Βογατσικό με την οποία απέκτησαν μία κόρη. Ήταν στρατιωτικής κλάσης 1913 με βαθμό ανθυπολοχαγού πεζικού. Υπηρέτησε στρατιωτική θητεία από 5 Οκτωβρίου 1912 έως 1 Νοεμβρίου 1913. Κατόπιν από Αύγουστο 1919 έως μέχρι 25 Αυγούστου 1923.
Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ δυνάμει του νόμου για παλαιούς πολεμιστές στις 12 Ιουλίου 1936 ως τακτικός υπάλληλος. Υπηρέτησε στην Εξωτερική Υπηρεσία ΛΦΞ ως προϊστάμενος φυλακίων, δηλαδή των Φορολογικών Σταθμών, με το βαθμό του Γραμματέα Β. Συγκεκριμένα είχε την ευθύνη του 15 Φορολογικού Σταθμού. Στις 19 Αυγούστου 1936 τοποθετήθηκε ως Αρχιμηχανικός της ΛΤΘ. Στις 12 Ιουνίου 1938 καθορίστηκε ο μηνιαίο μισθός του σε 3.250 δραχμές. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε σε Γραμματέα Β' τάξεως και τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Βεβαίωσης και Εισπράξεως Λιμενικών Φόρων Ξηράς.
Στις 10 Μαΐου 1949 προάχθηκε σε Γραμματέας Α΄. Χαρακτηρίζεται τίμιος, εθνικός, εργατικός και αποδοτικός. Με τη διάλυση της υπηρεσίας Λιμενικού Φόρου Ξηράς μετατέθηκε ως αποθηκάριος στην Υπηρεσία Αποθηκών και συγκεκριμένα στη διαχείριση της Αποθήκης Β΄. Από 1 Ιανουαρίου 1954 ανήκει στην Υπηρεσία Αποθηκών ΕΖΛΘ ως αποθηκάριος-διαχειριστής ελεγκτηρίων εμπορευμάτων. Ως καθήκον είχε την παρακολούθηση των εισερχομένων και εξερχομένων προς εκτελωνισμό στο ελεγκτήριο εμπορευμάτων. Συγκεκριμένα διαχειρίζεται την Αποθήκη 7, ελεγκτήριο Α και Β΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο Τμήμα Αποθηκών και στις 27 Ιουλίου 1954 γίνεται προϋστάμενος της Αποθήκης 7. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση. Στις 31 Δεκεμβρίου 1958 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Γεώργιος Τσιπινιάς του Δημητρίου γεννήθηκε στη Μεγάλη Παναγιά Χαλκιδικής. Παντρεύτηκε την Άννα.
Για πρώτη φορά προσλήφθηκε τον Μάρτιο του 1935 ως επόπτης Λιμενικού Φόρου Ξηράς . Εκτελούσε εξωτερική υπηρεσία καθώς παρακολουθούσε τους Φορολογικούς Σταθμούς Ξηράς και την είσπραξη του λιμενικού φόρου. Ωστόσο, φαίνεται ότι έγινε μόνιμος στις 11 Απριλίου 1938 σε αντικατάσταση του Αριστ. Σισκάκη . Το 1939 ανέλαβε Επιθεωρητής Εξωτερικών Υπηρεσιών Εισπράξεων. Το 1946 απεβίωσε καθώς έπασχε από την αριστερή οσχοεκήλη.

Ο Νικόλαος Τσούφης γεννήθηκε στην Προύσσα το 1898. Το 1937 δηλώνει μέλος Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών.
Ήταν υπάλληλος ΛΤΘ από τις 8 Μαρτίου 1930 με το βαθμό του υπάλληλου γραφέας Α τάξης και κατείχε τη θέση του Προϊσταμένου Υδρεύσεως μέχρι το 1944. Στη συνέχεια, με διαταγή του προέδρου του ΛΤΘ μετατέθηκε στην Υπηρεσία Είσπραξης Λιμενικού Φόρου Ξηράς στην οποία υπηρέτησε μέχρι την απόλυσή του. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του «δεν έδωσεν ουδεμίαν αφορμήν», ενώ «παρουσιάζεται πολύ πειθαρχικός, τίμιος και πρόθυμος με συμπεριφοράΝ και κοινωικήν παράστασιν καλήν». Για αυτό το λόγο, τον Απρίλιο 1948 του χορηγήθηκε «επίδομα ευδοκίμου υπηρεσίας». Τον Αύγουστο του 1949 κατηγορήθηκε ότι παραβίασε εντολή του προϊσταμένου Ιωάννη Ροκίδου με αποτέλεσμα να παρασυρθεί άλλος υπάλληλος σε πλημμελή εκτέλεση καθήκοντος «επί ζημία του Οργανισμού». Γι’ αυτό το λόγο, τιμωρήθηκε με 15μερη αποχή.
Στις 9 Δεκεμβρίου 1950 απολύθηκε από το ΛΤΘ ως μη νομιμόφρων, παρότι στο φάκελό του υφίσταται πιστοποιητικό υγιών κοινωνικών φρονημάτων. Ο ίδιος διαμαρτυρήθηκε στον πρόεδρο του ΛΤΘ ότι έφερε πιστοποιητικό υγειών κοινωνικών φρονημάτων και ότι γενικά δεν τηρήθηκαν οι νόμιμες διαδικασίες κατά την εκδίκαση της υπόθεσής του και η απόφαση τηρήθηκε μυστική για καιρό. Κατηγορεί τους εισηγητές της απόλυσής του ως «ασχρούς και ταπεινούς συκοφάντες» οι οποίοι βρίσκονται στη φυλακή ως καταχραστές και πλαστογράφοι και είναι γνωστοί και στον πρόεδρο ως τέτοιοι.