Εμφανίζει 9 αποτελέσματα

Ο Αργυρόπουλος Λαυρέντιος του Γρηγορίου και της Μακρίνας γεννήθηκε το 1914 στο Ικόνιο Μικρά Ασίας. Τον Ιούνιο 1929 ολοκλήρωσε την 6η Δημοτικού του 2ου Δημοτικού Σχολείου Καστοριάς όπου διέμεινε με την οικογένειά του ως πρόσφυγας. Είχε παντρευτεί την Αγάπη Αργυροπούλου και είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά, τρία αγόρια και ένα κορίτσι.
Το 1935 ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, αλλά πολέμησε από 24 Μαρτίου 1941 έως 1 Μαΐου 1941 στο ελληνοϊταλικό πόλεμο.
Στις 4 Φεβρουαρίου 1948 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ ως καθαριστής ελεύθερου λιμένα. Στις 12 Φεβρουαρίου 1948 κλήθηκε επιστρατεύθηκε και συμμετείχε στον εμφύλιο πόλεμο μέχρι τις 22 Οκτωβρίου 1948 όταν απολύθηκε από τις τάξεις του στρατού. Την 1 Νοεμβρίου 1948 επανήλθε στην υπηρεσία του ΛΤΘ. Στις 9 Ιουνίου 1949 μετατέθηκε στην Υπηρεσία Φυλάκιων λόγω ζητήματος υγείας. Μετά την ενοποίηση των δύο οργανισμών τοποθετήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1954 στην υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖΛΘ. Τα καθήκοντά του ήταν η φύλαξη του υπαίθριου χώρου του Οργανισμού, ενώ είχε εκπαιδευτεί στη χρήση των πυροσβεστικών μέσων
Στις 1 Ιουνίου 1958 προσλήφθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως τακτικός υπάλληλος με καθήκοντα φύλακα και το βαθμό 9ο Β8 κλάδου ασφαλείας. Συγκεκριμένα είχε 1) το καθήκον της φρούρησης των αποθηκών κατά τις μη εργάσιμες ώρες και των υπαίθριων χώρων των υποκείμενων και ελευθέρων εμπορευμάτων και 2) τη χρήση των πυροσβεστήρων του οργανισμού. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε μετά από διετή δοκιμαστική περίοδο με καθήκοντα της φρούρηση του οργανισμού και τον έλεγχο των εξερχομένων από τις θύρες εμπορευμάτων ως βοηθός επόπτη θυρών. Το 1964 θα προαχθεί στον 8ο βαθμό, το 1965 στον 7ο βαθμό και το 1968 στον 6ο βαθμό. Την ίδια χρονιά ως βοηθός επόπτης θυρών θα αναλάβει την Πύλη 7 των στάβλων. Το 1969 θα αναλάβει επόπτης θυρών Στις 10 Απριλίου 1972 ο Λ. Αργυρόπουλος και ο Ι.Πλούτσος είχαν την ευθύνη φρούρησης της περιοχής του κυλικείου όμως δεν έδειξαν την απαιτούμενη επιμέλεια κατά την εκτέλεση των καθηκόντων με αποτέλεσμα εκείνο το βράδυ να γίνει διάρρηξη του κυλικείου. Σύμφωνα με την απόφαση του Γενικού Διευθυντή ο Αργυρόπουλος λόγω ηλικίας και σωματικών δυνάμεων δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα καθήκοντα του φύλακα με αποτέλεσμα να γίνει η μετάθεση του στο τμήμα Αποθηκών ως βοηθός διαχειριστή ή κλητήρα. Το 1973 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Αστέριος Βλαχόπουλος του Νικολάου γεννήθηκε το 1910 στο Λιτόχωρο. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει την Δημοτικού. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Στις 30 Ιανουαρίου 1939 προσλήφθηκε και ανέλαβε καθήκοντα ως ημερομίσθιος φύλακας με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 27 Ιουλίου 1939 απολύθηκε από την υπηρεσία λόγω νομικού κωλύματος. Την 1 Σεπτεμβρίου 1939 προσλήφθηκε εκ νέου ως φύλακας Β΄. Στις 3 Οκτωβρίου 1940 απήλθε για να εκπληρώσει την υπηρεσία του ως έφεδρος στο στράτευμα. Στις 9 Μαΐου 1941 επέστρεψε από την επιστράτευση. Στις 19 Μαΐου 1941 έλαβε επίδομα οικογενειακών βαρών από 5 Μαΐου 1940. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προάχθηκε σε Φύλακα Α'. Στις 5 Ιουλίου 1946 προάχθηκε σε φύλακας Α΄. Στις 18 Ιουνίου 1947 τιμωρήθηκε με πρόστιμο χιλίων δρχ. διότι κατά τη φύλαξη εκλάπηκαν από τον περίβολο ΕΖΘ είδη χωρίς να αντιληφθεί τους κλέφτες. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 έλαβε το βαθμό και το μισθό γραφέα Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με 8ο βαθμό του Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε με 7ο βαθμό.
Στις 30 Οκτωβρίου 1965 έλαβε αύξηση, όπως και στις τις 6 Μάη 1968. Στις 17 Σεπτέμβρη 1970 υπέβαλλε την παραίτηση του προκειμένου να συνταξιοδοτηθεί, η οποία έγινε δεκτή την επομένη.

Ο Δημήτριος Γιοβάνης του Αντωνίου γεννήθηκε το 1916 στην Επανομή. Είχε ολοκληρώσει το Δημοτικό. Ανήκε στην Στρατιωτική κλάση 1937 και υπηρέτησε ως οπλίτης. Είχε απολυτήριο Δημοτικού Σχολείου. Κατά διαστήματα από την 19η Ιανουαρίου 1939 έως την 28 Οκτωβρίου 1940 εργάστηκε στην ΕΖΘ ως ημερομίσθιος εργάτης συντήρησης των σιδηροδρομικών γραμμών. Στις 30 Οκτωβρίου 1940 απολύεται λόγω στράτευσης από το Συνεργείο Συντήρησης Γραμμών. Την περίοδο της Ιταλικής εισβολής πολέμησε και τραυματίστηκε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, ενώ τραυματίστηκε ξανά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου στη διάρκεια του οποίου πολέμησε μέσα από τις γραμμές του Εθνικού Στρατού. Λόγω της συμμετοχής του αυτής προσλήφθηκε σύμφωνα με το νόμο 751/1948. Ανέλαβε καθήκοντα στις 2 Μάρτη 1950 ως φύλακας της υπηρεσίας ασφαλείας και απεβίωσε στις 12 Δεκεμβρίου 1973.

Ο Πρόδρομος Ιωάννου του Τρύφωνα γεννήθηκε το 1916 στη Νίγδη. Ήταν απόφοιτος δημοτικού. Είχε παντρευτεί την Βασιλική Μυλωνίδη και από το γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Ελισσάβετ (1954). Επιστρατεύτηκε για πρώτη φορά το 1936 μέχρι το 1939, υπηρέτησε ξανά κατά την Διάρκεια της Ιταλικής εισβολής την περίοδο 1940-1941, ενώ την περίοδο 1947-1949 συμμετείχε μέσα από τις γραμμές του Εθνικού Στρατού στα γεγονότα του εμφυλίου πολέμου. Για αυτό το λόγο ήταν μέλος του Συνδέσμου Τραυματιών και Πολεμιστών Οπλιτών Νομού Θεσσαλονίκης, ενώ θεωρούταν τραυματίας πολέμου. Ως ανάπηρος πολέμου λοιπόν θα προσληφθεί στην ΕΖΘ με τις ευεργετικές διατάξεις του Νόμου 751/1948 "περί προστασίας των απολυομένων εκ των υπηρετούντων ή υπηρετησάντων εις τας τάξεις του στρατού κατά την διάρκεια της παρούσης κατά του έθνους συμμοριακής δράσεως".
Την 4η Ιανουαρίου 1950 άρχισε να παρέχει τις υπηρεσίες του στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως τακτικός υπάλληλος - φύλακας με βαθμό γραφέα Β΄ τάξης και καθήκοντα τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου υποκειμένων εμπορευμάτων σε φόρους και ελευθέρων εμπορευμάτων ως φύλακας ημέρας και νυκτός και την συμμετοχή στην πυροσβεστική άσκηση. Στις 24 Μαρτίου 1952 προάχθηκε κατά αρχαιότητα σε φύλακα με βαθμό γραφέα Α΄ τάξης. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας Διευθύνσεψς Ελευθέρας Ζώνης. Στις 28 Ιουνίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου ασφαλείας Β΄ Κατηγορίας. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1962 ανέλαβε βοηθός επόπτη θυρών στη φύλαξη των θυρών κατά την είσοδο και έξοδο εμπορευμάτων. Στις 3 Νοεμβρίου 1962 μετατίθεται ως σημειωτής ατμοπλοίων στο Τμήμα Φορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Από 1 Ιανουαρίου έως 21 Ιουλίου 1963 αποσπάστηκε για εκπαίδευση και στις 22 Ιουλίου 1963 επέστρεψε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας του οργανισμού αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα βοηθός επόπτης θυρών για τον έλεγχο των διακινούμενων εμπορευμάτων. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 6ο βαθμό. Το 1966 ανέλαβε επόπτης θυρών. Στις 30 Μαΐου 1968 ανέλαβε υπαρχιφύλακας και σύντομα αρχιφύλακας της Υπηρεσίας Ασφαλείας. Το 1970 επιπλέον ανέλαβε και γραμματέας του Τμήματος Ασφαλείας. Το 1973 ανέλαβε αναπληρωτής προϊστάμενος του Τμήματος Ασφαλείας και ειδικότερα επόπτης της πύλης της Ελευθέρας Ζώνης. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον Κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Στις 10 Μαΐου 1979 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Μεταξύ των καθηκόντων του ήταν η διενέργεια ελέγχων στα εισερχόμενα και εξερχόμενα εμπορεύματα ως επόπτης πύλης, ενώ αργότερα, γενικότερα η φύλαξη των χώρων του λιμανιού ως αρχιφύλακας. Το 1975 ανέλαβε αποκλειστικά την εργασία του επόπτη θυρών. Στις 16 Ιουνίου 1979 έγινε δεκτή η αίτηση παραίτησης που είχε υποβάλλει για λόγους υγείας και συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Αθανάσιος Κωνσταντίνου του Χαρίλαου και της Ειρήνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1926 και ολοκλήρωσε το Δημοτικό Σχολείο. Όταν προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ήταν άγαμος, αλλά αργότερα παντρεύτηκε την Ευγενία Ακράνη και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, ένα κορίτσι, η Ειρήνη (1960), και δύο αγόρια, ο Κωνσταντίνος (1963) και ο Χαρίλαος (1968). Άρχισε να εργάζεται την 22α Μάρτη 1946 αποσπασμένος στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας. Στις 29 Μαρτίου 1948 υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία του ως ναύτης-μηχανικός στο Σκαραμαγκά. Στις 23 Μαΐου 1950 απολύθηκε από τις τάξεις του στρατού και ανέλαβε υπηρεσία στην ίδια θέση. Από την 12η Σεπτέμβρη 1951 προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος στο βαθμό φύλακα Α΄ με καθήκοντα φύλακα ημέρας και νύκτας για τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου υποκειμένων εμπορευμάτων σε φόρους και την παρακολούθηση των πυροσβεστικών θεωρητικών και πρακτικών ασκήσεων. Στις 28 Ιουνίου 1957, με το νέο βαθμολόγιο της ΕΖΛΘ είχε τον 8ο βαθμό Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄ Κατηγορίας. Στις 9 Μαΐου 1958 προάχθηκε κατ’ αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1964 ανέλαβε φύλακας θυρών και βοηθός επόπτη θυρών 2 και 6 για τον έλεγχο των διακινούμενων υποκειμένων και μη σε φόρους εμπορευμάτων. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Το 1970 προάχθηκε σε υπαρχιφύλακα και το 1973 ανέλαβε αρχιφύλακας. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 αυτοδίκαια κατατάχθηκε στον Κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Στις 11 Απριλίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Νικόλαος Λαλίδης του Αστέριου και της Ελένης γεννήθηκε το 1912 στην Θεσσαλονίκη. Είχε ολοκληρώσει το δημοτικό σχολείο. Υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία του από 21 Σεπτεμβρίου 1933 έως 21 Ιανουαρίου 1934. Στις 21 Ιουλίου 1940 κατετάγη ως έφεδρος και συμμετείχε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο «στη γραμμή των πρώσσω», δηλαδή στο μέτωπο, μέχρι την 1 Μαΐου 1941. Θα παντρευτεί την Χρυσούλα Ιωαννίδου από τις Σέρρες.
Στις 12 Μαΐου 1945 προσλήφθηκε ως Διαλογέας του Τμήματος Μεταφορών Ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων Θαλάσσης ΕΖΘ. Το 1948 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών ως βοηθός Αποθηκάριος και τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 14. Στις 3 Αυγούστου 1949 μετατέθηκε στην Αποθήκη 1 και στις 17 Αυγούστου 1949 επέστρεψε στην Αποθήκη 14. Στις 14 Αυγούστου 1952 απολύθηκε από την υπηρεσία και στις 16 Δεκεμβρίου 1952 επαναπροσλήφθηκε για να απολυθεί πάλι στις 2 Αυγούστου 1953. Στις 12 Ιουνίου 1958 διορίστηκε ως τακτικός υπάλληλος του Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β Κατηγορίας με τον βαθμό 11ο καθήκοντα φύλακα. Ωστόσο, τον Σεπτέμβριο του 1958 αποσπάστηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών με καθήκοντα τη διαχείριση Αποθηκών Αδιαβρόχων και εργαλείων καθώς και του σημειωτή ατμοπλοίων. Την 1η Ιουλίου 1959 τοποθετήθηκε στην υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας για τη φρούρηση του οργανισμού και τον έλεγχο των εξερχομένων από τις θύρες εμπορευμάτων.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε επειδή συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη υπηρεσία. Στις 15 Οκτωβρίου 1960 προάχθηκε στο 10ο βαθμό, ενώ θα αναλάβει επιπλέον και το καθήκον του βοηθού επόπτη ασφαλείας. Στις 22 Ιουλίου 1964 προάχθηκε στον 9ο βαθμό. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 3 Οκτωβρίου 1967 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Στις 11 Δεκεμβρίου 1968 μετατέθηκε στο Γραφείο Εισπράξεων στο Τμήμα Ταμείου της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών και ανέλαβε ως εισπράκτορας εσωτερικός την είσπραξη των διαφόρων δικαιωμάτων του οργανισμού, ενώ εάν υπήρχε ανάγκη ενεργούσε και τις πληρωμές. Στις 3 Δεκεμβρίου 1976 κατατάχθηκε αυτοδίκαια στον κλάδο ΜΕ6Ασφαλείας με βάση το νέο βαθμολόγιο. Την 1 Ιανουαρίου 1978 συνταξιοδοτήθηκε.