Εμφανίζει 12 αποτελέσματα

Ο Λαμπρινός Αρκούδης του Γεωργίου και της Λήδας γεννήθηκε το 1921 στην Ρωσία. Το όνομα του είναι Λαμπρινός όμως στα έγγραφα που διατηρεί η υπηρεσία εμφανίζεται ως Λάμπρος. Έίχε ολοκληρώσει την Γ΄Γυμνασίου. Το 1942 ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις με τον βαθμό του στρατιώτη στο Υγειονομικό. Στις 19 Δεκεμβρίου 1950 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως τακτικός φύλακας Β'. Τον Φεβρουάριο του 1953 πήρε προαγωγή ως Γραφέα Β'.
Στις 19 Δεκεμβρίου 1950 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 4 Ιανουαρίου 1951 αποσπάστηκε προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκών (χώρος ξυλείας). Στις 24 Φεβρουαρίου 1953 προάχθηκε από το βαθμό του Φύλακα σε Γραφέα Α' Τάξεως. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο χώρο της ξυλείας. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β' Κατηγορίας με βαθμό 8ο του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε στον 7ο βαθμό του Υπαλληλικού Κώδικα.
Το 1970 μεταφέρθηκε από το τμήμα Αποθηκών στο τμήμα Φορτώσεων και Μεταφορών με καθήκοντα του Επόπτη Ξυλείας. Τον Αύγουστο του 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Αστέριος Βλαχόπουλος του Νικολάου γεννήθηκε το 1910 στο Λιτόχωρο. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει την Δημοτικού. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Στις 30 Ιανουαρίου 1939 προσλήφθηκε και ανέλαβε καθήκοντα ως ημερομίσθιος φύλακας με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 27 Ιουλίου 1939 απολύθηκε από την υπηρεσία λόγω νομικού κωλύματος. Την 1 Σεπτεμβρίου 1939 προσλήφθηκε εκ νέου ως φύλακας Β΄. Στις 3 Οκτωβρίου 1940 απήλθε για να εκπληρώσει την υπηρεσία του ως έφεδρος στο στράτευμα. Στις 9 Μαΐου 1941 επέστρεψε από την επιστράτευση. Στις 19 Μαΐου 1941 έλαβε επίδομα οικογενειακών βαρών από 5 Μαΐου 1940. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προάχθηκε σε Φύλακα Α'. Στις 5 Ιουλίου 1946 προάχθηκε σε φύλακας Α΄. Στις 18 Ιουνίου 1947 τιμωρήθηκε με πρόστιμο χιλίων δρχ. διότι κατά τη φύλαξη εκλάπηκαν από τον περίβολο ΕΖΘ είδη χωρίς να αντιληφθεί τους κλέφτες. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 έλαβε το βαθμό και το μισθό γραφέα Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με 8ο βαθμό του Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε με 7ο βαθμό.
Στις 30 Οκτωβρίου 1965 έλαβε αύξηση, όπως και στις τις 6 Μάη 1968. Στις 17 Σεπτέμβρη 1970 υπέβαλλε την παραίτηση του προκειμένου να συνταξιοδοτηθεί, η οποία έγινε δεκτή την επομένη.

Ο Δημήτριος Γιοβάνης του Αντωνίου γεννήθηκε το 1916 στην Επανομή. Είχε ολοκληρώσει το Δημοτικό. Ανήκε στην Στρατιωτική κλάση 1937 και υπηρέτησε ως οπλίτης. Είχε απολυτήριο Δημοτικού Σχολείου. Κατά διαστήματα από την 19η Ιανουαρίου 1939 έως την 28 Οκτωβρίου 1940 εργάστηκε στην ΕΖΘ ως ημερομίσθιος εργάτης συντήρησης των σιδηροδρομικών γραμμών. Στις 30 Οκτωβρίου 1940 απολύεται λόγω στράτευσης από το Συνεργείο Συντήρησης Γραμμών. Την περίοδο της Ιταλικής εισβολής πολέμησε και τραυματίστηκε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, ενώ τραυματίστηκε ξανά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου στη διάρκεια του οποίου πολέμησε μέσα από τις γραμμές του Εθνικού Στρατού. Λόγω της συμμετοχής του αυτής προσλήφθηκε σύμφωνα με το νόμο 751/1948. Ανέλαβε καθήκοντα στις 2 Μάρτη 1950 ως φύλακας της υπηρεσίας ασφαλείας και απεβίωσε στις 12 Δεκεμβρίου 1973.

Ο Πρόδρομος Ιωάννου του Τρύφωνα γεννήθηκε το 1916 στη Νίγδη. Ήταν απόφοιτος δημοτικού. Είχε παντρευτεί την Βασιλική Μυλωνίδη και από το γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Ελισσάβετ (1954). Επιστρατεύτηκε για πρώτη φορά το 1936 μέχρι το 1939, υπηρέτησε ξανά κατά την Διάρκεια της Ιταλικής εισβολής την περίοδο 1940-1941, ενώ την περίοδο 1947-1949 συμμετείχε μέσα από τις γραμμές του Εθνικού Στρατού στα γεγονότα του εμφυλίου πολέμου. Για αυτό το λόγο ήταν μέλος του Συνδέσμου Τραυματιών και Πολεμιστών Οπλιτών Νομού Θεσσαλονίκης, ενώ θεωρούταν τραυματίας πολέμου. Ως ανάπηρος πολέμου λοιπόν θα προσληφθεί στην ΕΖΘ με τις ευεργετικές διατάξεις του Νόμου 751/1948 "περί προστασίας των απολυομένων εκ των υπηρετούντων ή υπηρετησάντων εις τας τάξεις του στρατού κατά την διάρκεια της παρούσης κατά του έθνους συμμοριακής δράσεως".
Την 4η Ιανουαρίου 1950 άρχισε να παρέχει τις υπηρεσίες του στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως τακτικός υπάλληλος - φύλακας με βαθμό γραφέα Β΄ τάξης και καθήκοντα τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου υποκειμένων εμπορευμάτων σε φόρους και ελευθέρων εμπορευμάτων ως φύλακας ημέρας και νυκτός και την συμμετοχή στην πυροσβεστική άσκηση. Στις 24 Μαρτίου 1952 προάχθηκε κατά αρχαιότητα σε φύλακα με βαθμό γραφέα Α΄ τάξης. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας Διευθύνσεψς Ελευθέρας Ζώνης. Στις 28 Ιουνίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου ασφαλείας Β΄ Κατηγορίας. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1962 ανέλαβε βοηθός επόπτη θυρών στη φύλαξη των θυρών κατά την είσοδο και έξοδο εμπορευμάτων. Στις 3 Νοεμβρίου 1962 μετατίθεται ως σημειωτής ατμοπλοίων στο Τμήμα Φορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Από 1 Ιανουαρίου έως 21 Ιουλίου 1963 αποσπάστηκε για εκπαίδευση και στις 22 Ιουλίου 1963 επέστρεψε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας του οργανισμού αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα βοηθός επόπτης θυρών για τον έλεγχο των διακινούμενων εμπορευμάτων. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 6ο βαθμό. Το 1966 ανέλαβε επόπτης θυρών. Στις 30 Μαΐου 1968 ανέλαβε υπαρχιφύλακας και σύντομα αρχιφύλακας της Υπηρεσίας Ασφαλείας. Το 1970 επιπλέον ανέλαβε και γραμματέας του Τμήματος Ασφαλείας. Το 1973 ανέλαβε αναπληρωτής προϊστάμενος του Τμήματος Ασφαλείας και ειδικότερα επόπτης της πύλης της Ελευθέρας Ζώνης. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον Κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Στις 10 Μαΐου 1979 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Μεταξύ των καθηκόντων του ήταν η διενέργεια ελέγχων στα εισερχόμενα και εξερχόμενα εμπορεύματα ως επόπτης πύλης, ενώ αργότερα, γενικότερα η φύλαξη των χώρων του λιμανιού ως αρχιφύλακας. Το 1975 ανέλαβε αποκλειστικά την εργασία του επόπτη θυρών. Στις 16 Ιουνίου 1979 έγινε δεκτή η αίτηση παραίτησης που είχε υποβάλλει για λόγους υγείας και συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Βλάσης Κουκούρης του Ανδρέου και της Αθηνάς γεννήθηκε στην Κούτελη της Προποντίδας το 1922 και είχε ολοκληρώσει την Στ΄ Δημοτικού. Για ένα διάστημα από 1941 έως 1942 έζησε στη Νέα Κούτελη της Λήμνου. Στη συνέχεια κατοικούσε στη Θεσσαλονίκη, ενώ τα άλλα τρία αδέρφια του διέμεναν στην Νέα Κούτελη στη Λήμνο. Ήταν παντρεμένος με την Φωτεινή Κατερίνη και από τον γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Αθηνά (1952) και ένας γιος ο Παναγιώτης (1949). Από το 1942 έως το 1945 υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία ως ναύτης στο Λιμενικό Σώμα, όπως και την περίοδο 1946-1949. Με την απόλυσή του από το στράτευμα, προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 24 Ιανουαρίου 1949 ως ημερομίσθιος υπάλληλος (από 18:00 έως 06:66) με καθήκοντα νυχτοφύλακα στην Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖΘ. Την 23η Μάη 1949 του απονεμήθηκε έπαινος για το ρόλο του κατά τη διάρκεια νεροποντής. Απολύθηκε από την υπηρεσία στις 14 Αυγούστου 1952 όταν απολύθηκαν μαζικά οι έκτακτοι υπάλληλοι. Επαναπροσλήφθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1952 αναλαμβάνοντας καθήκοντα στην υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 2 Αυγούστου 1953 απολύθηκε.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΛΘ ως έκτακτος ημερομίσθιος βοηθός μηχανοτεχνίτης στις 19 Απριλίου 1961. Από τις 2 Νοεμβρίου 1961 όμως εργαζόταν ως έκτακτος ναύτης με καθήκοντα στο πλήρωμα των πλωτών μέσων και συγκεκριμένα στα ρυμουλκά και τον πλωτό γερανό. Διεγράφη στις 7/9/73 λόγω θανάτου του.

Ο Αθανάσιος Κωνσταντίνου του Χαρίλαου και της Ειρήνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1926 και ολοκλήρωσε το Δημοτικό Σχολείο. Όταν προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ήταν άγαμος, αλλά αργότερα παντρεύτηκε την Ευγενία Ακράνη και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, ένα κορίτσι, η Ειρήνη (1960), και δύο αγόρια, ο Κωνσταντίνος (1963) και ο Χαρίλαος (1968). Άρχισε να εργάζεται την 22α Μάρτη 1946 αποσπασμένος στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας. Στις 29 Μαρτίου 1948 υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία του ως ναύτης-μηχανικός στο Σκαραμαγκά. Στις 23 Μαΐου 1950 απολύθηκε από τις τάξεις του στρατού και ανέλαβε υπηρεσία στην ίδια θέση. Από την 12η Σεπτέμβρη 1951 προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος στο βαθμό φύλακα Α΄ με καθήκοντα φύλακα ημέρας και νύκτας για τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου υποκειμένων εμπορευμάτων σε φόρους και την παρακολούθηση των πυροσβεστικών θεωρητικών και πρακτικών ασκήσεων. Στις 28 Ιουνίου 1957, με το νέο βαθμολόγιο της ΕΖΛΘ είχε τον 8ο βαθμό Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄ Κατηγορίας. Στις 9 Μαΐου 1958 προάχθηκε κατ’ αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1964 ανέλαβε φύλακας θυρών και βοηθός επόπτη θυρών 2 και 6 για τον έλεγχο των διακινούμενων υποκειμένων και μη σε φόρους εμπορευμάτων. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Το 1970 προάχθηκε σε υπαρχιφύλακα και το 1973 ανέλαβε αρχιφύλακας. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 αυτοδίκαια κατατάχθηκε στον Κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Στις 11 Απριλίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.