Ο Αξιώτης Δημήτριος του Γεωργίου γεννήθηκε στην Δεσκάτη της Κοζάνης το 1900. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης και ήταν έγγαμος. Προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος φύλακας στις 28 Ιουλίου 1927 με ημερομίσθιο 80 δρχ. Ανέλαβε καθήκοντα μόνιμου φύλακα Α΄ από 1 Φεβρουαρίου 1929. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 25 Ιανουαρίου 1931 απεβίωσε.
Ο Αστέριος Βλαχόπουλος του Νικολάου γεννήθηκε το 1910 στο Λιτόχωρο. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει την Δημοτικού. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Στις 30 Ιανουαρίου 1939 προσλήφθηκε και ανέλαβε καθήκοντα ως ημερομίσθιος φύλακας με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 27 Ιουλίου 1939 απολύθηκε από την υπηρεσία λόγω νομικού κωλύματος. Την 1 Σεπτεμβρίου 1939 προσλήφθηκε εκ νέου ως φύλακας Β΄. Στις 3 Οκτωβρίου 1940 απήλθε για να εκπληρώσει την υπηρεσία του ως έφεδρος στο στράτευμα. Στις 9 Μαΐου 1941 επέστρεψε από την επιστράτευση. Στις 19 Μαΐου 1941 έλαβε επίδομα οικογενειακών βαρών από 5 Μαΐου 1940. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προάχθηκε σε Φύλακα Α'. Στις 5 Ιουλίου 1946 προάχθηκε σε φύλακας Α΄. Στις 18 Ιουνίου 1947 τιμωρήθηκε με πρόστιμο χιλίων δρχ. διότι κατά τη φύλαξη εκλάπηκαν από τον περίβολο ΕΖΘ είδη χωρίς να αντιληφθεί τους κλέφτες. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 έλαβε το βαθμό και το μισθό γραφέα Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με 8ο βαθμό του Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε με 7ο βαθμό.
Στις 30 Οκτωβρίου 1965 έλαβε αύξηση, όπως και στις τις 6 Μάη 1968. Στις 17 Σεπτέμβρη 1970 υπέβαλλε την παραίτηση του προκειμένου να συνταξιοδοτηθεί, η οποία έγινε δεκτή την επομένη.
Ο Γαρδιανός Μιχαηλ του Χρήστου γεννήθηκε στην Αγαθούπολη 1895. Ήταν έγγαμος και είχε ολοκληρώσει το Δημοτικό Σχολείο. Ανήκει στην κλάση του 1915 και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος υπαξιωματικός με το βαθμό του δεκανέα. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 6 Οκτωβρίου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 3 Οκτωβρίου 1925 ως φύλακας. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Την 1η Σεπτεμβρίου 1926 του ανατέθηκαν καθήκοντα θυρωρού. Στις 10 Νοεμβρίου 1926 προάγεται σε επόπτη θυρών. Την 1η Ιουλίου 1927 είναι Επόπτης Θυρών Α΄. Στις 10 Δεκεμβρίου 1926 προήχθη σε θυρωρό. Στις 4 Ιουλίου 1939 του εκφράζεται η ευαρέσκεια για τη συμβολή στην αποτροπή πλημμύρας σε αποθήκη. Στις 20 Οκτωβρίου 1949 κατατάσσεται στο βαθμό γραμματέα Β. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε επόπτης με το βαθμό του Γραμματέα Α΄. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1953 του απονέμεται ευαρέσκεια για εξαιρετική υπηρεσιακή επίδοση πέραν των εκ των καθηκόντων του επιβαλλομένης. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄Κατηγορίας με βαθμό 6ο του ΥΚ.
Ο Αλέξανδρος Γελκιός ή Ιωαννίδης ή Τιλκής του Ιωάννου γεννήθηκε το 1894 στην Βάβδο της Χαλκιδικής. Ανήκε στην κλάση του 1914 και είχε υπηρετήσει ως υπαξιωματικός με το βαθμό του λοχία. Στις 7 Οκτωβρίου 1929 προσλήφθηκε ως φύλακας Β΄ . Στις 20 Απριλίου 1932 προήχθη σε Φύλακας Α. Στις 3 Απριλίου 1946 αποσπάται προσωρινώς στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 17 Ιουνίου 1946 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 13-14 ως βοηθός. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 προάγεται σε γραφέας Α΄. Στις 8 Ιουλίου επανήλθε στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 22 Αυγούστου 1953 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στο βαθμό του Γραμματέα Β΄. Στις 22 Ιουνίου 1954 παραιτήθηκε λόγω ορίου ηλικίας.
Ο Χρήστος Γεωργιάδης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε το 1901 στην Θεσσαλονίκη. Είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης και ήταν έγγαμος. Στις 27 Ιουλίου 1938 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος φύλακας διορισμένος από το Περιφερειακό Συμβούλιο Πρόνοιας Παλαιών Πολεμιστών Θεσσαλονίκης. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1938 ανέλαβε καθήκοντα φύλακα Β΄ ως έκτακτος. Στις 7 Μαρτίου 1939 ανέλαβε καθήκοντα ως μόνιμος φύλακας Β΄. Στις 22 Μαΐου 1941 συμμετείχε στην επιστράτευση στις 12 Μαΐου 1941. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 παρουσιάστηκε στο 8ο Αστυνομικό Τμήμα για να αναλάβει καθήκοντα στην Επιτροπή Διαχείρισης Δελτίου Τροφίμων. Στις 12 Νοεμβρίου 1941 επέστρεψε στην ΕΖΘ. Στις 5 Ιουλίου 1946 προάχθηκε σε Φύλακας Α. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διευθύνσεως Ελευθέρας Ζώνης. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με 8ο βαθμό σύμφωνα με τον Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 7ο βαθμό.
Ο Δημήτριος Γιοβάνης του Αντωνίου γεννήθηκε το 1916 στην Επανομή. Είχε ολοκληρώσει το Δημοτικό. Ανήκε στην Στρατιωτική κλάση 1937 και υπηρέτησε ως οπλίτης. Είχε απολυτήριο Δημοτικού Σχολείου. Κατά διαστήματα από την 19η Ιανουαρίου 1939 έως την 28 Οκτωβρίου 1940 εργάστηκε στην ΕΖΘ ως ημερομίσθιος εργάτης συντήρησης των σιδηροδρομικών γραμμών. Στις 30 Οκτωβρίου 1940 απολύεται λόγω στράτευσης από το Συνεργείο Συντήρησης Γραμμών. Την περίοδο της Ιταλικής εισβολής πολέμησε και τραυματίστηκε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, ενώ τραυματίστηκε ξανά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου στη διάρκεια του οποίου πολέμησε μέσα από τις γραμμές του Εθνικού Στρατού. Λόγω της συμμετοχής του αυτής προσλήφθηκε σύμφωνα με το νόμο 751/1948. Ανέλαβε καθήκοντα στις 2 Μάρτη 1950 ως φύλακας της υπηρεσίας ασφαλείας και απεβίωσε στις 12 Δεκεμβρίου 1973.
Ο Γλαρούδης Αντώνιος του Παναγιώτη γεννήθηκε το 1921 στο Χορτιάτη Θεσσαλονίκης. Ήταν απόφοιτος Δημοτικού. Η κλάση επιστράτευσης του ήταν το 1945 και υπηρέτησε με το βαθμό του στρατιώτη. Στις 20 Δεκεμβρίου 1950 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 24 Φεβρουαρίου 1953 προάχθηκε ως Φύλακας με βαθμό Γραφέα Α' τάξεως. Στις 1 Απριλίου 1954 έφυγε λόγω στράτευσης του και επανήλθε από την τάξη του στρατού στις 13 Απριλίου 1954. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση με τον 8ο βαθμό του Υ.Κ.
Ο Δέλλιος Χρήστος ή Ζαχαροπλάστης του Κυριάκου ήταν οπλαρχηγός στον Μακεδονικό Αγώνα και πρόκριτος της Γευγελής, γεννημένος στην Βογδάντσα. Γεννήθηκε το 1869 στη Βογδάντσα. Οι πρόγονοί του κατάγονταν από το Κοστουρίνο της Στρώμνιτσας, αλλά κατέφυγαν στη Βογδάντσα λόγω αναταραχών με τους Τούρκους. Ο ίδιος μεγάλωσε και πήγε σχολείο στις Σέρρες (1872-1885) και κατόπιν μετακόμισε στη Γευγελή το 1888. Γρήγορα αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους προκρίτους της πόλης. Ασκούσε το επάγγελμα του ζαχαροπλάστη (είχε καφενείο με μπιλιάρδο την κεντρική πλατεία), γεγονός που του έδωσε και το προσωνύμιο "Ζαχαροπλάστης". Με τη σύζυγό του, Μόσχου Μαρία του Αθανασίου απέκτησε τέσσερα παιδιά (Βασίλειος, Αναστασία, Βικτωρία που έζησαν στην Ελλάδα - Θεσσαλονίκη και Κορυφή Ημαθίας, και έναν γιο με το πιθανό όνομα Αντώνιος, του οποίου η τύχη αγνοείται μετά την μετοίκησή του στην Νότιο Αμερική στις αρχές του 20ου αιώνα).
Το 1898 όταν σημειώθηκαν μαζικές δολοφονίες προκρίτων και ιερέων με ελληνική συνείδηση από το Βουλγαρικό κομιτάτο στη Γευγελή και κατ επέκταση γενικότερα λόγω της εντεινόμενης βουλγαρικής δράσης στην περιοχή της Γευγελής, ο Δέλλιος Χρήστος αποφάσισε να ιδρύσει το 1902 τη Φιλόπτωχο Αδελφότητα. Η Φιλόπτωχος Αδελφότητα της Γευγελής οργανώθηκε στα πρότυπα της Φιλικής Εταιρείας και ενώ φαινομενικά εμφανίζονταν στις Οθωμανικές αρχές ως φιλανθρωπικό ίδρυμα, ωστόσο δρούσε κρυφά ως ένοπλος πυρήνας. Στην αδελφότητα μυήθηκαν μερικοί από τους πιο σημαντικούς και ικανούς Γευγελιώτες. Τα αρχικά στελέχη ήταν ο Αρβανίτης Αθανάσιος, ο Τσολάκης Γεώργιος, ο Χατζηζαφειρίου Χαρίσιος και ο Σιωνίδης Βασίλειος. Για να οργανώσει την ένοπλη ομάδα ο Δέλλιος Χρήστος φρόντισε να προμηθευτεί οπλισμό με ιδίους πόρους. Η πολιτοφυλακή αυτή, υπό την ηγεσία του Δέλλιου Χρήστου, έδρασε στην πόλη της Γευγελής και στα περίχωρα της.
Τη δεκαετία του 1920 ο Δέλλιος Χρήστος φαίνεται ότι ζούσε την Θεσσαλονίκη. Τότε, προσλήφθηκε από την ΕΖΘ ως φύλακας στις 27 Αυγούστου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 19 Αυγούστου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Στη 1 Ιουλίου 1927 είχε τον τίτλο του Φύλακα Α΄. Στις 31 Δεκεμβρίου 1932 συνταξιοδοτήθηκε από την υπηρεσία.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του (απεβίωσε το 1957) τα έζησε στην Κορυφή Ημαθίας όπου καλλιεργούσε τα χωράφια που του παραχώρησε το Ελληνικό κράτος (τότε Βασίλειο της Ελλάδος) μετά την παρασημοφόρηση του στις 7 Μαΐου 1938. Το 1970 στο χωριό Κορυφή Ημαθίας στήθηκε προτομή του, φιλοτεχνημένη από τον καθηγητή Μηνόπουλο Αθανάσιο.
Ο Αθανάσιος Δαγκλής του Βασιλείου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1921. Είχε ολοκληρώσει την 6η Δημοτικού. Ο πατέρας του Βασίλειος Δαγκλής ήταν υπάλληλος της ΕΖΘ. Ο Αθανάσιος Δαγκλής προσλήφθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1945 ως έκτακτος υπάλληλος, με την ιδιότητα του επικαρφωτή και προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος στις 12 Σεπτεμβρίου 1951. Η κλάση επιστράτευσης του ήταν το 1942 ως στρατιώτης και στις 6 Μαΐου 1945 αποχώρησε για να υπηρετήσει τη θητεία του και επέστρεψε στις 12 Δεκεμβρίου 1949 αναλαμβάνοντας καθήκοντα.
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1951 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων. Στις 16 Αυγούστου 1952 μετατέθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Στις 14 Νοεμβρίου 1953 η Επιτροπεία της ΕΖΘ τον προάγει σε Φύλακα με βαθμό Γραφέως Α' Τάξης. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας της Β' Κατηγορίας με τον 8ο βαθμό του Υπαλληλικού Κώδικα.
Ο Δημήτριος Δουμπιώτης του Γεωργίου γεννήθηκε το 1913 στον Ανθεμούντα Χαλκιδικής, ήταν έγγαμος και άρχισε να εργάζεται στον οργανισμό από την 26 Γενάρη 1946 αποσπασμένος στην υπηρεσία ασφαλείας. Την 4η Αυγούστου 1947 απολύθηκε λόγω αδικαιολόγητης απουσίας, όμως προσλήφθηκε ξανά στις 30 Σεπτεμβρίου 1948, μέχρι την οριστική απομάκρυνση του από τον οργανισμό στις 23 Αυγούστου 1952.