Showing 18 results

Για τη θέση του Διευθυντή της ΕΖΘ, η επιτροπεία δέχθηκε τέσσερις αιτήσεις. Τελικά εγκρίθηκε η πρόσληψη του Διονουσίου Βάλσαμου από 1/8/1924 με το σκεπτικό ότι διαθέτει εξαίρετες συστάσεις από τον πρώην υπουργό Εθνικής Οικονομίας Ανδρέα Χατζηκυριάκο και Ηλιάκου Γενικού Διευθυντή της Τραπέζης Αθηνών, Αδαμίδη, πρώην Γενικό Διευθυντή Τραπέζης Αθηνών Θεσσαλονίκης, Μιλτιάδη Νεγρεπόντη, πρώην υπουργό Οικονομικών. Ξεκίνησε την εργασία του από 1η Οκτωβρίου1924. Ο Διονύσιος Βάλσαμος μετά από μια επιτυχημένη και ενεργή συμμετοχή στη λειτουργία της ΕΖΘ παραιτήθηκε στις 31 Μαρτίου 1927. Την 1η Απριλίου 1927 ανέλαβε διευθυντής της ΕΖΘ με βάση την απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Μαρτίου 1927 με μηνιαίο μισθό 12000 δρχ. και επιμίσθιο 2000 δρχ. Στις 9 Μαΐου 1935 απολύθηκε από την υπηρεσία με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ (αριθμός απόφασης 1283). Στις 26 Φεβρουαρίου 1936 επανήλθε στην υπηρεσία και ανέλαβε τα καθήκοντά του. Στις 16 Ιανουαρίου 1946 αποχώρησε από την υπηρεσία επειδή συμπλήρωσε το όριο ηλικίας. Το καλοκαίρι του 1926, η Επιτροπεία αναζήτησε ένα πρόσωπο για τη θέση του υποδιευθυντή της ΕΖΘ. Αφού εξετάστηκαν πολλοί, στις 30 Ιουνίου 1926 επιλέχθηκε ο Ν. Τότσιος, ο οποίος ακόμη ήταν νομάρχης. Κρίθηκε «ως κατάλληλος δια την αρτία μόρφωση αλλά και την διοικητική του πείρα και ικανότητα». Ο Τότσιος αποδέχεται τον διορισμό. Ο μισθός του υποδιευθυντή ορίστηκε, ενώ τα καθήκοντά του και οι δικαιοδοσίες του θα κανονίζονταν λεπτομερώς στον κανονισμό του οργανισμού. Άμεσα, μάλιστα Τότσιος θα αναλάβει την αναπλήρωση του Διευθυντή Δ. Βάλσαμου ο οποίος θα απουσιάσει σχεδόν ταυτόχρονα με την πρόσληψη του Τότσιου υπογράφοντας «αντ‘ αυτού όλα τα έγγραφα». Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Σεπτεμβρίου 1926 με απόφαση στις 30 Ιουνίου 1926. Στις 12 Μαρτίου 1935 απολύθηκε από την υπηρεσία με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ ως φιλοβενιζελικός. Στις 26 Φεβρουαρίου 1936 αφού επανήλθε στην υπηρεσία. Στις 16 Ιανουαρίου 1946 ανέλαβε προσωρινά χρέη διευθυντή, ενώ 24 Απρίλη 1946 προήχθη σε διευθυντή κατόπιν σχετικής απόφασης της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 5 Φεβρουαρίου 1953 συνταξιοδοτήθηκε. Ο Χαράλαμπος Μιχαηλίδης προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως λογιστής στο Τμήμα Λογιστηρίου στις 19 Σεπτεμβρίου 1925. Στις 24 Ιουλίου 1941 ανέλαβε αναπληρωτής του υποδιευθυντή όταν αυτός θα απουσιάζει. Στις 12 Απριλίου 1950 άσκησε προσωρινά τα καθήκοντα του υποδιευθυντή μέχρι τις 17 Απριλίου 1950, όπως ξανά στις 26 Μαΐου 1950. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1950 θα αναλάβει υποδιευθυντής. Στις 7 Φεβρουαρίου 1953 θα αναλάβει διευθυντής της ΕΖΘ. Με τη συγχώνευση ΕΖΘ και ΛΤΘ παραμένει Διευθυντής της Ελευθέρας Ζώνης στο νέο οργανισμό.

Ο Παναγιώτης Σγουρός ήταν επαγγελματοβιοτέχνης, μέλος στο ΔΣ του Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης καθώς και της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, ο Παναγιώτης Σγουρός συμμετέχει στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1948 και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 11 Ιουνίου 1948 ως εκπρόσωπος του Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. Συμμετέχει στην ενδέκατη περίοδο της Επιτροπείας της ΕΖΘ και στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως αντιπρόσωπος του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης.

Σύμφωνα με το ΝΔ/01.03.1923 "συνιστάται εν Θεσσαλονίκη νομικόν πρόσωποιν δημοσίου δικαίου καλούμενο 'Επιτροπεία Ελευθέρας Ζώνης'. Η Επιτροπεία εκλέγει μεταξύ των μελών της ανά τριετία τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο. Μέχρι την εκλογή τους καθήκοντα προέδρου εκτελεί ο ανώτερος κατά βαθμό και ο αρχαιότερος από τους δημόσιους υπαλλήλους που συμμετέχουν στην Επιτροπεία. Ο πρόεδρος εκλέγεται μεταξύ των αιρετών μελών της Επιτροπείας με πλειοψηφία τουλάχιστον των 3/4 του όλου αριθμού των μ,ελών της κατλά την πρώτη συνεδρίαση, κατά την επαναληπτική και σε κάθε επόμενη σε περίπτωση αποτυχία της πρώτης εκλέγεται από την σχετική πλειοψηφία με την παρουσία του ήμισυ τουλάχιστον του όλου αριθμού των μελών. Ο πρόεδρος καθώς και τα αιρετά μέλη δεν μπορούν να κατέχουν δημόσια υπηρεσία ούτε βουλευτικό ή δημόσιο αξίωμα.
Ο πρώτος πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ ήταν ο έμπορος Σταύρος Γρηγοριάδης. Διετέλεσε δύο θητείες από 1923-4-23 έως 1929-4-17. Κατά την τρίτη θητεία της Επιτροπείας εκλέχθηκε ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος από 1929-4-17 έως 1932-4-22. Κατά την τέταρτη θητεία επανεκλέχθηκε ο Σταύρος Γρηγοριάδης από 1932-5-5 έως 1935-4-5. Στη συνέχεια, ο βιομήχανος Αλέξανδρος Κράλλης, από 1935-4-8 έως 1938-4-7 και ξανά ο Σταύρος Γρηγοριάδης, από 1938-4-7 έως 1950-3-31. Ακολούθησε ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος, από 1950-5-9 έως 1953-5-8 και τέλος ο έμπορος Σταύρος Αντωνιάδης, από 1953-5-14 έως 1953-12-5.

Ο Κωνσταντίνος Κώνστας ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος και διετέλεσε Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης την δύσκολη περίοδο από το 1936 μέχρι και το 1947. Θα επιτελέσει κεντρικό ρόλο στα πράγματα του λιμανιού καθώς θα διατελέσει πρόεδρος του ΛΤΘ την πρώτη μεταπολεμική περίοδο.

Θα συμμετάσχει πρώτη φορά στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 22 Δεκεμβρίου 1936 και στην πέμπτη περίοδο Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 27 Νοεμβρίου 1936 μέχρι τις 8 Φεβρουαρίου 1937, όταν θα τον διαδεχθεί ο προκάτοχός του Κωνσταντίνος Στριφτάρης. Στις 9 Δεκεμβρίου 1937 ο Κ. Κώνστας επανέρχεται στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938. Εκλέχθηκε Α΄Αντιπρόεδρος, ενώ προήδρευσε στις 29 Σεπτεμβρίου 1938 όταν απουσίαζε ο πρόεδρος Γρηγοριάδης. Στην έβδομη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ στις 31 Οκτωβρίου 1941 εκλέχθηκε εκ νέου Α΄Αντιπρόεδρος, ενώ συμμετέχει παράλληλα στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. Ο Κώνστας θα αποτύχει να εκλεγεί πρόεδρος, αλλά θα εκλεγεί αντιπρόεδρος του ΛΤΘ. Στην όγδοη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ εκλέγεται α΄ Αντιπρόεδρος. Κατά την έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ, εκλέχθηκε πρόεδρος. Συγκεκριμένα, διετέλεσε πρόεδρος Επιτροπείας ΛΤΘ από 3 Μαΐου 1944 έως 17 Απριλίου 1947. Συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 9 Μαΐου 1950 και εκλέχθηκε β Αντιπρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ. Επίσης, ο Κώνστας Κωνσταντίνος συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947. Στην επαναληπτική συνεδρίαση της ίδιας ημέρας , ο Φαλτσής συμμετείχε στην διαδικασία εκλογής προέδρου μαζί με τον Κώνστα Κωνσταντίνο. Ο Φαλτσής συγκέντρωσε 10 ψήφους και εκλέχθηκε πρόεδρος, ενώ ο Κώνστας είχε συγκέντρωσε μόλις 4 ψήφους. Έκτοτε, αποχώρησε από τις δύο Επιτροπείες παραμένοντας διευθυντής των Τελωνείων Θεσσαλονίκης και ανώτατος Επόπτης περιφερειακών Εφορειών Εξαγωγών. Ακόμα, ο Κώνστας Κωνσταντίνος συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ. Ωστόσο, επανήλθε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 9 Μαΐου 1950 και παρέμεινε αργότερα στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και στην ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 14 Μαΐου 1953. Ο Κώνστας Κωνσταντίνος συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953. Η τελευταία φυσική παρουσία του Κώνστα Κωνσταντίνου είναι στις 7 Δεκεμβρίου 1953 σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ. Έπειτα αναπληρώνει τη θέση του για ένα διάστημα ο Μελισσαράτος Σπύρος μέχρι τις 9 Απριλίου 1954 και από τις 16 Απριλίου 1954 αναλαμβάνει ως τακτικός στη θέση του αντιπροσώπου του Τελωνείου Θεσσαλονίκης ο Λεονταρίδης Σταύρος.

Ο Κωνσταντίνος Κανελλόπουλος ήταν διευθυντής του Γραφείου Λιμένος Θεσσαλονίκης τον Μάρτιο του 1945. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ, ΛΤΘ και του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ.Με βάση το Νόμο 1749/09.09.1944, στις περιπτώσεις που εξετάζονται θέματα που αφορούν αμέσως ή εμμέσως τις διεξαγόμενες φορτοεκφορτωτικές εργασίες και τα ασχολούμενα με αυτές πρόσωπα συμμετέχει "μετά ψήφου" και ο Διευθυντής του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης στις συνεδριάσεις της Επιτροπείας ΕΖΘ. O Κωνσταντίνος Κανελλόπουλος συμμετείχε πρώτη φορά στην Επιτροπεία της ΕΖΘ στις 30 Μαρτίου 1945 ως εκπρόσωπος του Γραφείου Εργασίας Λιμένος. Κατόπιν εμφανίζεται συχνά όταν χρειάζεται να συζητηθούν θέματα σχετικά με τους λιμενεργάτης. Στις 21 Μαρτίου 1952 ο Διευθυντής του Γραφείου Εργασίας Λιμένος της Θεσσαλονίκης συμμετέχει κανονικά στην Επιτροπεία ΕΖΘ με βάση το άρθρο 14 στον Νόμο 2029, ΦΕΚ 70 - 21.03.1952. Τότε μόνο θα συμμετέχει και στην Επιτροπεία του ΛΤΘ. Στην πρώτη περίοδο του νέου οργανισμού ΕΖΛΘ δεν θα συμμετέχει, αλλά από τη δεύτερη περίοδο εφαρμόζεται η παλαιότερη διάταξη και ο διευθυντής του Γραφείου εργασίας Λιμένος θα συμμετέχει κανονικά ως τακτικό μέλος. Ο Αντρέας Ταγκαλάκης διαδέχθηκε στις 13 Αυγούστου 1958 τον Κωνσταντίνο Κανελλόπουλο στο ΔΣ ΕΖΛΘ ως νέος διευθυντής του Γραφείου Λιμένος Θεσσαλονίκης

Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος ήταν κατά την περίοδο την κατοχή ήταν μέλος της Διοικούσας Επιτροπής των ΕΟΕ-ΕΔΕΣ μαζί με τους Αθαν. Παπαχριστοδούλου συνταγματάρχη, τον αδελφό του Γεώργιο Μπακατσέλο και τον Βασίλειο Μπλατσούκας δασάρχη. Εκλέγεται για πρώτη φορά μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του ΕΒΕΘ τον Ιούλιο 1949 και θα παραμείνει μέχρι και το 1974. Συμμετείχε στην Επιτροπή που είχε ορίσει η ΔΕ του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου η οποία είχε καταλήξει στο συμπέρασμα "ότι υπό τας παρούσας συνθήκας δεν είναι σκόπιμος ουδέ πρόκειται να επιφέρη ουσιώδεις ωφελείας η συγχώνευσις των δύο Οργανισμώ".
Ως εκπρόσωπος του ΕΒΕΘ συμμετέχει στην Επιτροπεία της ΕΖΘ, ΛΤΘ και στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΖΛΘ. Συγκεκριμένα, ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 9 Μαΐου 1950 ως εκπρόσωπος του ΕΒΕΘ. Κατά τις αρχαιρεσίες της δέκατης περιόδου της Επιτροπείας ΕΖΘ κηρύσσεται νέος πρόεδρος της Επιτροπείας μετά από μακρά θήτευση του Σταύρου Γρηγοριάδη ο οποίος απέτυχε να επανεκλεγεί.

Μετά την αγόρευση του Γρηγοριάδη ο Μπακατσέλος παίρνει το λόγο: "αξιότιμοι κύριοι Συνάδελφοι, Σας ευχαριστώ θερμώς δια την τιμήν την οποίαν μοι εκάνατε να με εκλέξητε πρόεδρον της ΕΕΖΘ. Είμαι ομολογουμένως βαθύτατα συγκινημένος δια την τιμήν ταύτην, συναισθάνομαι πλήρως τας ευθύνας τας οποίας επωμίζομαι την στιγμήν ταύτην, ελπίζω όμως ότι με την βοήθειαν του θεού, την συνδρομήν υμών και ιδιατέρως με την συνδρομήν του απερχομένου πολυπείρου προέδρου αξιοτίομου κ. Στ. Γρηγοριάδου χρηματίσαντος επί σειράν περιόδων προέδρου ΕΕΖ και εργασθέντος ακαμάτως δια τα ζωτικά ζητήματα αυτής, θα δυνηθώ ν' ανταποκριθώ εις τας απιτήσεις της Ζώνης, δια την οποίαν θ' αφιερώσω όλας μου τας δυνάμεις".

Ο Μπακατσέλος Κωνσταντίνος συμμετείχε συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στην ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 14 Μαΐου 1953. Κατά τις αρχαιρεσίες της Επιτροπείας ΕΖΘ ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος έλαβε μόνο μία ψήφο, ενώ ο Σταύρος Αντωνιάδης έλαβε 13 ψήφους και καταγράφηκε μία λευκή. Ο Μπακατσέλος εξ ονόματος της Επιτροπείας συγχαίρει τον νέο πρόεδρο για την επιτυχή εκλογή του. Στη συνέχεια εκθέτει εν ολίγοις τους λόγους οι οποίοι επιβάλλουν τη διατήρηση του θεσμού της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης ως αυτοτελούς και ανεξάρτητου.

Συγκεκριμένα λέει: "θα έλθη ημέρα καθ' ην ο κόσμος θα ειρηνεύση και το σιδηρούν παραπέτασμα θα καταπέση οπότε ο λιμήν της Θεσσαλονίκης λόγω της γεωγραφικής του θέσεως θα καταστή ο μεγαλύτερος διαμετακομιστικός λιμήν εν τη Ανατολική Λεκάνη της Μεσογείου. Τότε η Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης θα κληθεί να εξυπηρετήση το διαμετακομιστικό εμπόριο ολοκλήρου της Βαλκανικής και της Μεσευρώπης καθώς και των χωρών της Νοτιοανατολικής λεκάνης της Μεσογείου. για αυτό το λόγο παρακαλεί τον υπουργό να επανεξετάσει το θέμα της συγχώνευσης των δύο οργανισμών ΛΤΘ και ΕΖΘ καθώς "είναι βέβαιο ότι θα καταλήξη εις το συμπέρασμα περί διατηρήσεως της Ζώνης ως αυτοτελούς και ανεξάρτητου οργανισμού. Ο Υπουργός ευχαριστεί τον Μπακατσέλο για το έργο του κατά την προεδρία του. Σε σχέση με τη συγχώνευση υποστηρίζει την "ένταξιν του ΛΤΘ ως τεχνική Υπηρεσία της Ζώνης".

Στη συνέχεια εκθέτει τους λόγους οι οποίοι επιβάλλουν την διατήρηση του θεσμού της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης ως αυτοτελούς και ανεξάρτητου. Συγκεκριμένα λέει: " θα έλθει ημέρα καθ' ην ο κόσμος θα ειρηνεύση και το σιδηρούν παραπέτασμα θα καταπέση οπότε ο λιμήν της Θεσσαλονίκης λόγω της γεωγραφικής του θέσης θα καταστή ο μεγαλύτερος διαμετακομιστικός λιμήν εν τη Ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Τότε η Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης θα κληθεί να εξυπηρετήσει το διαμετακομιστικό εμπόριον ολοκλήρου της Βαλκανικής και της μεσευρώπης καθώς και των χωρών της Νοτιοανατολικής λεκάνης της Μεσογείου".

Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος θα επανέλθει στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 21 Δεκεμβρίου 1956 ως εκπρόσωπος του ΕΒΕΘ. Στην τέταρτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ εκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Κατά τις αρχαιρεσίες εκλέχθηκε πρόεδρος ο πολιτικός μηχανικός Χρήστος Λαμπριανίδης ο οποίος ήταν εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας. Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος ζητάει το λόγο και ο οποίος εκφράζει την πικρία του ως εκπρόσωπος του εμπορικού κόσμου για το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας "διότι η θέσις του προέδρου του Οργανισμού της Ελευθέρας Ζώνης ανήκειν κατά παράδοσιν τρόπον τινά εις τα εμπορικά μέλη του Συμβουλίου διότι το προέχον εις την κίνησιν του λιμένος είναι το εμπορικόν στοιχείον. Υπαιινισσόμενος εν συνεχεία ότι έλαβοβ χώραν κατά πληροροφρίας και παρασκηνιακαί ενέργειαι περί του τρόπου της εκλογής του προέδρου," λέει, " ότι ούτος προτίθετο να προτείνει την εκλογήν ως προέδρου του κ. Κοσμίδου ως εκπροσώπου του Εμπορικού Συλλόγου. Βεβαίως, η γνώμην όλων των μελών είναι ίση και σεβαστή αλλά η θέσις του προέδρου του Οργανισμού αυτού ανήκει περισσότερον εις τα εμπορικά και επαγγελματικά μέλη τα οποία δυστυχώς παραγκωνίσθηκαν." Περαιτέρω τονίζει ότι "εδώ δεν ήλθομεν ίνα ικανοποιήσωμεν ν προσωπικάς φιλοδοξίας, αλλά θεωρεί την θητείαν του Συμβούλου ως στρατείαν επίπονον". Διευκρινίζει ότι οι λόγοι του δεν πρέπει να θεωρηθούν ως αιχμή κατά του προσώπου του εκλεγούντος προέδρου. τέλος, μνημονεύει ότι διατελέσας επί μακράν ετών πρόεδρος της ΕΖΘ ουδέποτε έκαμε χρήσιν των παρεχομένων νομίμως εξόδων κινήσεως για τις υπηρεσιακές μεταβάσεις στην Αθήνα κλπ. Κλείνοντας εκφράζει την πικρία του ως εμπορικού μέλους για το αποτέλεσμα των αρχαιρεσιών.

Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος συμμετείχε επίσης στην Πέμπτη περίοδο. Μετά την εκλογή του Βασίλειου Πετρίδη ως νέου προέδρου του ΔΣ ΕΖΛΘ, ο Μπακατσέλος λαμβάνει το λόγο και λέει: "Κύριε Πρόεδρε, αισθάνομαι ιδιαιτέραν χαράν επό τη εκλογή σας, όχι διότι είσθε φίλος μου, αλλά διότι προέρχεσθε από τας παραγωγικάς τάξεις αι οποίαι κατά το πλείστον αποτελούν τον εργοδότην και δίδουν ζωήν και κίνησιν εις τον Λιμένα. Δια τούτο αισθάνομαι ιδιαιτέραν συγκίνησιν αυτήν την στιγμήν. Θα επεθύμουν να σας είπω ως θα έπραττε και πας τις άλλος ότι θα με εύρητται συμπαραστάτην εις το έργον σας διότι ποδηγετούμαι πάντοτε και μόνον από το συμφέρον του Οργανισμού και του Λιμένος. Ίσως θα είχον και εγώ την φιλοδοξίαν να αναδειχθώ ως Πρόεδρος. Δεν ηθέλησα όμως. Ανήκω δυστυχώς εις πολιτικόν κόμμα το οποίον ουδέποτε, ούτε το ίδιον ηθέλησε ούτε και εγώ επεδίωξα να το αναμίξω εις τα του Οργανισμού. Επειδή δε ανήκων εις την γνωστήν πολιτικήν παράταξιν ίσως, έαν έθετον υποψηφιότητα Προέδρου θα εξαλαμβάνετο υπό των νυν Κυβερνόντων ως επιδίωξις πολιτικής διεδιδύσεως εις τον Οργανισμόν και δια τον λόγον αυτόν απέφυγα να το πράξω. Θεωρώ λίαν επίκαιρον και θα παρακαλέσω όπως μοι επιτραπή να το αναγνώσω πρόσφατον άρθρον της θρησκευτικής εφημερίδος Η Ζωή υπό τον τίτλον: Κοινωνική Ανάγκη, Ο Σταθερός Άνθρωπος. τα όσα αναγράφει το άρθρο αυτό αποτελούν το προσωπικό μου πιστεύω". Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος συμμετείχε Κατά την έκτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ, αλλά δεν θα συμμετάσχει στο ΔΣ στην έβδομη περίοδο. Στις 1959-12-7 θα αναλάβει την εκπροσώπηση στη θέση του ο Δημήτριος Ασσίογλου.

Ο Αναστασιάδης Αναστάσιος ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1920 έλαβε το δίπλωμα State University of Illinois-Civil Engineering Department (USA), Urbana III. Το 1920 ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων στο Υπουργείο Συγκοινωνίας. Το 1934 εργάστηκε ως Νομομηχανικός στην Υπηρεσία Ελέγχου έργων οδοποιΐας ΑΟΤΕ "Προμηθεύς" ως προϊστάμενος. Το 1940 ανέλαβε το Γραφείο Νομομηχανικού Έδεσσας. Ο Αναστάσιος Αναστασιάδης συμμετέχει πρώτη φορά στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 10 Μαρτίου 1950 και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 22 Μαρτίου 1950 στη θέση του Επιθεωρητή Δημοσίων Έργων. Συμμετέχει στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και στη δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 9 Μαΐου 1950. Στις 16 Μαρτίου 1951 τον διαδέχεται ο Χρήστος Τριανταφυλλίδης και στις 8 Αυγούστου 1952 αναλαμβάνει εκ νέου στη θέση του Τριανταφυλλίδη. Συμμετείχε στην ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. Θα παραμείνει μέλος των επιτροπειών μέχρι τη συγχώνευσή τους στις 5 Δεκεμβρίου 1953.