Showing 30 results

Για τη θέση του Διευθυντή της ΕΖΘ, η επιτροπεία δέχθηκε τέσσερις αιτήσεις. Τελικά εγκρίθηκε η πρόσληψη του Διονουσίου Βάλσαμου από 1/8/1924 με το σκεπτικό ότι διαθέτει εξαίρετες συστάσεις από τον πρώην υπουργό Εθνικής Οικονομίας Ανδρέα Χατζηκυριάκο και Ηλιάκου Γενικού Διευθυντή της Τραπέζης Αθηνών, Αδαμίδη, πρώην Γενικό Διευθυντή Τραπέζης Αθηνών Θεσσαλονίκης, Μιλτιάδη Νεγρεπόντη, πρώην υπουργό Οικονομικών. Ξεκίνησε την εργασία του από 1η Οκτωβρίου1924. Ο Διονύσιος Βάλσαμος μετά από μια επιτυχημένη και ενεργή συμμετοχή στη λειτουργία της ΕΖΘ παραιτήθηκε στις 31 Μαρτίου 1927. Την 1η Απριλίου 1927 ανέλαβε διευθυντής της ΕΖΘ με βάση την απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Μαρτίου 1927 με μηνιαίο μισθό 12000 δρχ. και επιμίσθιο 2000 δρχ. Στις 9 Μαΐου 1935 απολύθηκε από την υπηρεσία με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ (αριθμός απόφασης 1283). Στις 26 Φεβρουαρίου 1936 επανήλθε στην υπηρεσία και ανέλαβε τα καθήκοντά του. Στις 16 Ιανουαρίου 1946 αποχώρησε από την υπηρεσία επειδή συμπλήρωσε το όριο ηλικίας. Το καλοκαίρι του 1926, η Επιτροπεία αναζήτησε ένα πρόσωπο για τη θέση του υποδιευθυντή της ΕΖΘ. Αφού εξετάστηκαν πολλοί, στις 30 Ιουνίου 1926 επιλέχθηκε ο Ν. Τότσιος, ο οποίος ακόμη ήταν νομάρχης. Κρίθηκε «ως κατάλληλος δια την αρτία μόρφωση αλλά και την διοικητική του πείρα και ικανότητα». Ο Τότσιος αποδέχεται τον διορισμό. Ο μισθός του υποδιευθυντή ορίστηκε, ενώ τα καθήκοντά του και οι δικαιοδοσίες του θα κανονίζονταν λεπτομερώς στον κανονισμό του οργανισμού. Άμεσα, μάλιστα Τότσιος θα αναλάβει την αναπλήρωση του Διευθυντή Δ. Βάλσαμου ο οποίος θα απουσιάσει σχεδόν ταυτόχρονα με την πρόσληψη του Τότσιου υπογράφοντας «αντ‘ αυτού όλα τα έγγραφα». Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Σεπτεμβρίου 1926 με απόφαση στις 30 Ιουνίου 1926. Στις 12 Μαρτίου 1935 απολύθηκε από την υπηρεσία με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ ως φιλοβενιζελικός. Στις 26 Φεβρουαρίου 1936 αφού επανήλθε στην υπηρεσία. Στις 16 Ιανουαρίου 1946 ανέλαβε προσωρινά χρέη διευθυντή, ενώ 24 Απρίλη 1946 προήχθη σε διευθυντή κατόπιν σχετικής απόφασης της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 5 Φεβρουαρίου 1953 συνταξιοδοτήθηκε. Ο Χαράλαμπος Μιχαηλίδης προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως λογιστής στο Τμήμα Λογιστηρίου στις 19 Σεπτεμβρίου 1925. Στις 24 Ιουλίου 1941 ανέλαβε αναπληρωτής του υποδιευθυντή όταν αυτός θα απουσιάζει. Στις 12 Απριλίου 1950 άσκησε προσωρινά τα καθήκοντα του υποδιευθυντή μέχρι τις 17 Απριλίου 1950, όπως ξανά στις 26 Μαΐου 1950. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1950 θα αναλάβει υποδιευθυντής. Στις 7 Φεβρουαρίου 1953 θα αναλάβει διευθυντής της ΕΖΘ. Με τη συγχώνευση ΕΖΘ και ΛΤΘ παραμένει Διευθυντής της Ελευθέρας Ζώνης στο νέο οργανισμό.

Ο Κωνσταντίνος Σαράτσης ήταν ιδιοκτήτης λιθογραφείου-κυτιοποιείου, μέλος και πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Ο Σαράτσης θα υπηρετήσει για 23 χρόνια στη θέση της Επιτροπείας. Σε αυτά τα χρόνια θα διατελέσει αντιπρόεδρος και προεδρεύων στους δύο φορείς. Ο Κ. Σαράτσης ήταν το πρεσβύτερο μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Όταν ο Δ. Χατζόπουλος παραιτήθηκε από πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών στις 4 Ιανουαρίου 1943 λόγω ζητημάτων υγείας, εκλέχθηκε νέος πρόεδρος του Συνδέσμου ο Κωνσταντίνος Σαράτσης στις 21 Ιουλίου 1943 ο οποίος και ολοκλήρωσε τη θητεία, ασκώντας τα καθήκοντά του μέχρι τις 15 Μαΐου 1944, οπότε και επανεξελέγη. Άσκησε τα καθήκοντά του ανελλιπώς μέχρι το θάνατό του, που επήλθε το πρωί της 26ης Μαρτίου 1946. Το 1923 υποδείχθηκε από τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών ως εκπρόσωπός του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και το 1930 στην Επιτροπεία του ΛΤΘ.

Ο Κωνσταντίνος Σαράτσης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923, στη δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926 και την τρίτη περίοδος επιτροπείας ΕΖΘ στις 17 Απριλίου 1929 ως αντιπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Κατά την τρίτη περίοδο της επιτροπείας ο Κωνσταντίνος Σαράτσης εκλέχθηκε β΄αντιπρόεδρος της Επιτροπείας. Στις 19 Ιουνίου 1929 θα αναλάβει προεδρεύων όταν ο πρόεδρος Βασίλειος Γεωργακόπουλος θα αρρωστήσει. Συγκεκριμένα τον αναπλήρωσε στις 14 Ιανουαρίου, στις 14 Φεβρουαρίου και στις 7 Μαΐου 1930, 22 Μαΐου 1930, όπως επίσης από 1930-8-12 έως 20 Αυγούστου 1930. Συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932 και εκλέχθηκε α΄αντιπρόεδρος της Επιτροπείας. Ο προεδρεύων Ι. Λαζαρίδης συγχαίρει εκφράζει την χαρά του "διότι επανεκλέγη και παλαιώς αντιπρόεδρος". Ο Σαράτσης ευχαριστεί τα Μέλη για την τιμή που του έγινε. Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930. Το 1931 στο πλαίσιο της κρίσης του ΛΤΘ για την χωροθέτηση της νέας προβλήτας έθεσε υποψήφιος πρόεδρος του οργανισμού επιτυγχάνοντας 6 ψήφους έναντι 8 του Βασιλείου Δημητρίου ο οποίος και επανεκλέχθηκε. Συμμετέχει στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ.

Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος δεν συμμετείχε αρχικά στην πέμπτη περίοδο της ΕΖΘ και την τρίτη περίοδο ΛΤΘ. Το Μάρτιο του 1935 έγινε η εκλογή εκπροσώπου του Συνδέσμου Βιομηχάνων Μακεδονίας στην ΕΖΘ για την πέμπτη περίοδο της ΕΖΘ. Επί δώδεκα χρόνια ως εκπρόσωπος εκλεγόταν ο Κ. Σαράτσης, το γηραιότερο μέλος του διοικητικού συμβουλίου. Στην ψηφοφορία της 30ής Μαρτίου 1935 ο Σαράτσης μειοψήφησε και εκλέχθηκε ο Κ. Χατζηδημούλας. Ωστόσο, στις 11 Μαρτίου 1937 ο Κωνσταντίνος Σαράτσης θα ξανασυμμετάσχει ως μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και στις 3 Απριλίου 1937 στην επιτροπεία ΛΤΘ. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης "θα εκφράσει τη χαρά του διότι επαναβλέπει μεταξύ των μελών της Επιτροπείας τον κ. Κωνσταντίνο Σαράτσην όστις κατά το πολυετές διάστημα της συμμετοχής του εις την Διοίκησιν της Ζώνης προσέφερε πολυτίμους υπηρεσίας εις τον θεσμόν, θεωρεί δε ότι ο τιμητικός διορισμός τούτου εις του κυβερνητικού επιτρόπου αποτελεί δείγμα της προσηκούσης επιτιμήσεως του υπουργείου προς το πρόσωπόν του κ. Σαράτση δια τας κατά το παρελθόν της υπηρεσίας του. Ούτω αποκαθίσταται και άυθις η αρμονία εν ταις εργασίαις της Επιτροπείας και δεν θα εμφανισθή εκ νέου η βασική πολλάκις αντίθεσις ήτις εσημειούτο ουχί σπανίως μεταξύ Επιτροπείας και προκατόχου Κυβερνητικού Επιτρόπου και η οποία ως γνωστόν προέκάλεσε την επίσκεψιν του κ.κ. Υπουργού προς εξέτασιν της καταστάσεως της Ζώνης εις ειδικήν σύσκεψιν καθ ην ευτυχώς εκ της γενομένης διαφωτιστικής συζητήσεως διασκεδάσθησαν αι ανησυχίαι των. Συγχαίρει όθεν τον κ. Σαράτσην και εκφράζει την βεβαιότητα ότι εφεξής αι συζητήσεις εν τη Επιτροπεία ας ανέκαθεν διέκρινε πλήρης αντικειμενικότητας και αίσθημα αμοιβαίας των μελών αυτής εκτιμήσεως και εμπιστοσύνης, δεν θα προσκρούσωσιν εις επιμόνους αντιθέσεις και παρασκηνιακάς ενίοτε ενεργείας εκ μέρους του τυχόν μειοψηφούντος Κυβερνητικού Επιτρόπθ, ούτω δε τα ζητήματα της Ζώνης εφ' ων αποφαίνεται η πελιοψηφία της Επιτροπείας θα τυγχάνωσιν της καλλιτέρας και ταχυτέρας επιλύσεως αυτών."

Ο πρόεδρος Κράλλης λαμβάνοντας το λόγο λεει "ότι τον προέλαβεν ο κ. Γρηγοριάδης διότι ακριβώς με την ανάγνωσιν του σχετικού εγγράφου του Υπουργείου Οικονομικών είχεν υπ' όψιν του να εκφράση επίσης την χαράν του διότι επαναβλέπει μεταξύ των μελών της Επιτροπείας τον κ. Σαράτσην ον εγνώρισεν από των πρώτων ετών της ιδρύσεως της Ζώνης ως μέλους και τότε της Επιτροπείας, παρέχοντας πλείστας υπηρεσίας εις αυτήν. Συγχαίρων δ' αυτόν επί τη εκλογή του ως Κυβερνητικού Επιτρόπου εκφράζει την ελπίδα ότι αύτη θα αποβή επ' ωφελεία των συμφερόντων της ΕΖΘ. " Ο Αλμέιδα επίσης εκφράζει την ευχαρίστησή του για την είσοδο του Σαράτση στην Επιτροπεία. Τέλος, ο Σαράτσης ευχαριστεί την Επιτροπεία για "τα υπέρ αυτού λεχθέντα" και προσθέτει ότι οι εκδηλώσεις ευμένειας αυξάνουν την χαρά του "επί τη επανόδω του εις την Επιτροπείαν ης διετέλεσν μέλος κατά το παρελθόν επί 10 έτη." Στη συνέχεια λέει ότι "αναλαμβάνων ήδη τα καθήκοντά άτινα τω εμπιστεύθη η Εθνική Κυβέρνησις θα καταβάλη πάσαν προσπάθειαν ίνα μεθ' όλων των μελών της Επιτροπείας συμβάλη εις την προαγωγήν του θεσμού ον ετάχθη να υπηρετήση". Ωστόσο, ο Σαράτσης δεν θα μείνει για πολύ στη θέση αυτή καθώς φαίνεται πως υπήρχαν έντονες κυβερνητικές αμφισβητήσεις. Η τελευταία συνεδρίαση είναι στις 1937-8-9. Στις 1937-9-10 θα τοποθετηθεί στη θέση του ο Νικόλαος Σήφακας. Συγκεκριμένα, στις 17 Σεπτεμβρίου 1937 αποφασίζεται από το Υπουργείο Γενικού Διοικητικού Μακεδονίας, ο διορισμός του Νικολάου Σήφακα ως προσωρινός αναπληρωτής του Σαράτση Κωσταντίνου.
Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 ως κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ως αντιπρόεδρος θα αναπληρώσει τον πρόεδρο στις 28 Αυγούστου 1940 και από 10 Ιανουαρίου 1940 έως 19 Σεπτεμβρίου 1940. Ο Σαράτσης αναλαμβάνει προσωρινά την προεδρία του ΛΤΘ λόγω απουσίας προέδρου και αντιπροέδρου, οι οποίοι προφυλακίστηκαν από τις Γερμανικές Αρχές. Ως εκπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 31 Οκτωβρίου 1941 και εκλέχθηκε Α΄Αντιπρόεδρος της ΕΖΘ, όπως εξίσου εκλέχθηκε αντιπρόεδρος και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 14 Νοεμβρίου 1941. Ως εκπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 3 Μαΐου 1944 και εκλέχθηκε β΄ Αντιπρόεδρος και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 26 Απριλίου 1944. Απεβίωσε στις 26 Μαρτίου 1946.

Ο Βασίλειος Παπαθανασίου γεννήθηκε στα Βασιλικά το 1894 και ήταν έμπορος, μέλος του Εμπορικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης.
Η διαδικασία του ΕΒΕΘ τον Μάρτιο του 1935 για την εκλογή μελών στην ΕΖΘ και ΛΤΘ ήταν επεισοδιακή. Το 50μελές συμβούλιο δεν ακολούθησε την παράδοση να μοιράζονται οι δύο έδρες που εδικαιούτο στην ΕΖΘ σε έναν έμπορο και ένα βιομήχανο, και εξέλεξε δύο εμπόρους. Η εκλογή ακυρώθηκε για τυπικούς λόγους μετά από ένσταση των ενδια-
φερομένων. Δημιουργήθηκε όμως ένταση μεταξύ βιομηχάνων και εμπόρων, την οποία ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ζ. Βέρρος κατόρθωσε να κατευνάσει.
Στην επόμενη συνεδρίαση οι βιομήχανοι - μέλη του 50μελούς, 12 τον αριθμό, ζήτησαν να εκλέξει το κάθε τμήμα (Εμπορικό και Βιομηχανικό) δικό του εκπρόσωπο για την ΕΖΘ, πρόταση που δεν ερχόταν σε αντίθεση με τον νόμο. Είχαν προηγηθεί σχετικές ζυμώσεις και οι βιομήχανοι γνώριζαν ότι αρκετοί έμποροι θα υποστήριζαν την πρότασή τους. Ο προεδρεύων όμως -ο Ζ. Βέρρος απουσίαζε- αρνήθηκε να θέσει την πρόταση σε ψηφοφορία και τότε οι βιομήχανοι «απεχώρησαν εν σώματι εις ένδειξιν διαμαρτυρίας». Οι εναπομείναντες ψήφισαν και εξέλεξαν δύο εμπόρους. Τα πνεύματα διαταράχθηκαν. Σε κοινή συνεδρίαση των βιομηχανικών μελών του 50μελούς με το Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΒΜ συζητήθηκε μέχρι και η πλήρης αποχώρηση των βιομηχάνων από το ΕΒΕΘ και η ίδρυση ξεχωριστού επιμελητηρίου. Τελικά, αποφασίστηκε αφενός μεν να επιδιωχθεί η ακύρωση της εκλογής των δύο αντιπροσώπων αφετέρου δε να μην επανέλθουν οι 12 αποχωρήσαντες, αν δεν κατοχυρωνόταν η ξεχωριστή εκλογή αντιπροσώπων για την ΕΖΘ από εσωτερικό κανονισμό του ΕΒΕΘ. Ο Γ. Λούλης πρότεινε την προσφυγή στο ΣτΕ επικαλούμενος λόγους ακυρότητας της εκλογής. Ωστόσο, η υπόθεση διευθετήθηκε και εκλέχθηκε ο Παπαθανσίου εκ μέρους των Εμπόρων και ο Κράλλης εκ μέρους των βιομηχάνων ο οποίος θα αναλάβει και την προεδρία της ΕΖΘ.

Ο Παπαθανασίου Βασίλειος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη Επιτροπεία του ΛΤΘ στις 8 Απριλίου του 1935 εκπροσωπώντας το ΕΒΕΘ. Θα τον διαδεχθεί στη θέση του δεύτερου αντιπρόσωπου ΕΒΕΘ ο Χαμπούρης Αριστοτέλης.

Ο Παππάς (ή Παπάς) Νικόλαος ήταν πολιτικός μηχανικός. Έλαβε το 1910 δίπλωμα από Ε.Μ.Π. Την περίοδο 1911-1925 ήταν Μηχανικός Δημοσίων Έργων. Στη συνέχεια, την περίοδο 1925-1930 ανέλαβε Αρχιμηχανικός του Δήμου Θεσσαλονίκης (κατασκευή δικτύου υπονόμων καμμένης ζώνης, έργα οδοποιΐας και οδοστρωσίας). Κατά την περίοδο 1930-1931 ανέλαβε Τεχνικός διευθυντής ΑΟΣΚ (αντισεισμικές κατασκευές Κορίνθου, απλοποίηση στατικών υπολογισμών κατά το Ιταλικό σύστημα, προτυποποίηση κατασκευών, ρυμοτομία). Στα 1931 κι έπειτα ήταν Επιθεωρητής Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Στα 1949 ήταν στη Διεύθυνση Σχεδίου Πόλεων στο Υπουργείο Ανοικοδομήσεως. Αρθρογραφούσε στα περιοδικά Έργα και Τεχνικά Χρονικά.

Ο Παππάς Νικόλαος συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 24 Απριλίου διαδεχόμενος τον Σ. Πελανό. Στις 30 Αυγούστου 1924 θα τον διαδεχθεί ο Αλέξιος Άκατος. Ο Παππάς Νικόλαος επανήλθε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 8 Απριλίου 1935 ως εκπρόσωπος Δημοσίων Έργων καθώς θα διαδεχθεί τον Καρπούζογλου Δημήτριο στη θέση του Επιθεωρητή Δημοσίων Έργων. Ταυτόχρονα, συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 9 Μαΐου 1935. Συμμετέχει στην έκτη περίοδο της Επιτροπείας της ΕΖΘ από τις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 15 Απριλίου 1938. Συμμετέχει στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 31 Οκτωβρίου1941και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 14 Νοεμβρίου 1941.Στις 1943-5-19 τον αναπληρώνει ο Γιαννόπουλος Γεώργιος (στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ), και ο Λαζανάς Γεώργιος (στην Επιτροπεία ΛΤΘ) και αργότερα σταθερά ο Καραμουσουλάκης Χρήστος στις δύο επιτροπείες ο οποίος και τελικά τον διαδέχεται στην επόμενη περίοδο.

Σύμφωνα με το ΝΔ/01.03.1923 "συνιστάται εν Θεσσαλονίκη νομικόν πρόσωποιν δημοσίου δικαίου καλούμενο 'Επιτροπεία Ελευθέρας Ζώνης'. Η Επιτροπεία εκλέγει μεταξύ των μελών της ανά τριετία τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο. Μέχρι την εκλογή τους καθήκοντα προέδρου εκτελεί ο ανώτερος κατά βαθμό και ο αρχαιότερος από τους δημόσιους υπαλλήλους που συμμετέχουν στην Επιτροπεία. Ο πρόεδρος εκλέγεται μεταξύ των αιρετών μελών της Επιτροπείας με πλειοψηφία τουλάχιστον των 3/4 του όλου αριθμού των μ,ελών της κατλά την πρώτη συνεδρίαση, κατά την επαναληπτική και σε κάθε επόμενη σε περίπτωση αποτυχία της πρώτης εκλέγεται από την σχετική πλειοψηφία με την παρουσία του ήμισυ τουλάχιστον του όλου αριθμού των μελών. Ο πρόεδρος καθώς και τα αιρετά μέλη δεν μπορούν να κατέχουν δημόσια υπηρεσία ούτε βουλευτικό ή δημόσιο αξίωμα.
Ο πρώτος πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ ήταν ο έμπορος Σταύρος Γρηγοριάδης. Διετέλεσε δύο θητείες από 1923-4-23 έως 1929-4-17. Κατά την τρίτη θητεία της Επιτροπείας εκλέχθηκε ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος από 1929-4-17 έως 1932-4-22. Κατά την τέταρτη θητεία επανεκλέχθηκε ο Σταύρος Γρηγοριάδης από 1932-5-5 έως 1935-4-5. Στη συνέχεια, ο βιομήχανος Αλέξανδρος Κράλλης, από 1935-4-8 έως 1938-4-7 και ξανά ο Σταύρος Γρηγοριάδης, από 1938-4-7 έως 1950-3-31. Ακολούθησε ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος, από 1950-5-9 έως 1953-5-8 και τέλος ο έμπορος Σταύρος Αντωνιάδης, από 1953-5-14 έως 1953-12-5.

Ο Γεώργιος Δημητριάδης ήταν Πολιτικός μηχανικός - Μηχανολόγος. Τα έτη 1915 και 1917 σπούδασε και έλαβε το δίπλωμα από το Universite Ecole d'Ingenieurs Lausanne. Την περίοδο 1917-1919 ανέλαβε Μηχανικός μελετών παρά τον I. Landry διευθυντή Σχολής Μηχανικών Λωζάνης. Την περίοδο 1919-1920 απασχολήθηκε στην Εταιρεία ΕΟΣ. στην Ελβετία. Το 1920 ανέλαβε Διευθυντής Υδραυλικών έργων Γενικής Διοικήσεως Θράκης. Την περίοδο 1927-1930 υπήρξε Τεχνικός σύμβουλος Ελληνικής Αντιπροσωπείας ΚΤΕ. Την περίοδο 1927-1932 ανέλαβε Τεχνικός σύμβουλος Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από 1924 κι έπειτα ήταν Συνδιευθυντής Τεχνικής Εταιρείας "Αδελφοί Δημητριάδη" την οποία διατηρούσε με τον αδελφό του Ιωάννη Δημητριάδη, διαπρεπή αρχιτέκτονα μηχανικό της πόλης. Από 1928 κι έπειτα ανέλαβε Τεχνικός πραγματογνώμονας πρακτορείου Αγγλικού Lloyd Θεσσαλονίκης. Φαίνεται πως διατηρούσε σχέσεις με το Λαϊκό Κόμμα. Για αυτό το λόγο, ανέλαβε προσωρινά Επιθεωρητής Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνιών στη θέση του Βασίλειου Δημητρίου μετά την καταστολή του κινήματος του 1935 στο οποίο ο τελευταίος φαίνεται πως είχε εμπλοκή. Με την εξομάλυνση των πολιτικών πραγμάτων ο Δημητριάδης αποχώρησε από την Υπηρεσία. Πάντως, στο ίδιο πλαίσιο ανέλαβε και τη θέση του Δημητρίου στην επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Η τελευταία του παρουσία στην επιτροπεία ΕΖΘ ήταν στις 8 Μαΐου 1935.

Ο Νικόλαος Κώττας του Γεωργίου (1885 - 8 Μαρτίου 1981) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Γεννήθηκε στη Ραβνά (Πετροκέρασα) Χαλκιδικής. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα υπηρέτησε ως δάσκαλος. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Εργάστηκε ως δικηγόρος από το 1917 ως το 1956 στη Θεσσαλονίκη. Υπήρξε διευθυντής και αρθρογράφος στην βορειοελλαδίτικη εφημερίδα "Πάλη". Την περίοδο 1922-24 ήταν δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης και αργότερα ιδρυτικό μέλος της ΧΑΝΘ. Στις εκλογές του 1932 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Λαϊκό Κόμμα και επανεξελέγη το 1935, το 1936 και το 1946. Ανέλαβε υπουργός Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος από τις 25 Απριλίου 1946 ως την παραίτησή του, στις 4 Νοεμβρίου 1946. Πέθανε στις 8 Μαρτίου 1981 και η κηδεία του έγινε στις 9 Μαρτίου στη γενέτειρά του, τα Πετροκέρασα Χαλκιδικής.

Ο Κώττας Νικόλαος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 8 Απριλίου 1935 ως γενικός γραμματέας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Ωστόσο, στη θέση αυτή θα παραμείνει πολύ λίγο μέχρι τις 12 Απριλίου 1935. Στις 24 Απριλίου 1935 θα αντικατασταθεί στη θέση της ΕΖΘ από τον Α. Αργυρόπουλο, νέο Γενικό Γραμματέα Υπουργείου Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στις 8 Απριλίου 1935 θα προεδρεύσει κατά τη διαδικασία των αρχαιρεσιών του ΛΤΘ. Πρόεδρος θα προκύψει ο λιμενάρχης Αναστάσιος Μιχόπουλος.

Ο Γεώργιος Τζωάννος ή Τζοάννος ήταν Ηλεκτρολόγος μηχανικός και ανώτερος δημόσιος υπάλληλος του Υπουργείου Συγκοινωνιών με μακρά θητεία στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Το 1917 έλαβε το δίπλωμα Universite Institut Polytechnique (Electrotechnique) Grenoble. Την περίοδο 1917-1919 εργάστηκε ως Μηχανικός εργοστασίων "Thomson-Houston", "Grammont" και "Berges" στη Γαλλία (κατασκευή ηλεκτρομηχανών, εκτέλεση και εκμετάλλευση ηλεκτρομηχανικών εγκαταστάσεων). Την περίοδο 1919-1924 υπήρξε αξιωματικός τεχνικών υπηρεσιών Στρατού και Πολεμικού Ναυτικού. Το 1924 και έπειτα ανέλαβε Μηχανικός Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας (τμήμα ηλεκτρολογικό). Το 1925 και έπειτα ανέλαβε Προϊστάμενος γραφείου ελέγχου ηλεκτρικών εγκαταστάσεων Μακεδονίας-Θράκης. Το 1934 έγινε Αρχιμηχανικός Α΄ και το 1935 ανέλαβε Επιθεωρητής Ηλεκτρολόγος και Προϊστάμενος του Γραφείου Επιθεώρησης Μηχανολογικών και Ηλεκτρολογικών Εγκαταστάσεων των Σιδηροδρόμων Μακεδονίας.

Ο Γεώργιος Τζωάννος εμφανίζεται στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 9 Μαΐου 1935 και στην πέμπτη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ ως αναπληρωτής από 11 Μαΐου 1935 έως 16 Μαΐου 1935 στη θέση του Επιθεωρητή Σιδηροδρόμων. Διαδέχθηκε τον Γεώργιο Δημητριάδη στην Επιτροπεία ΕΖΘ. Ο Δημητριάδης ανέλαβε προσωρινά τη θέση αυτή κατά την περίοδο του κινήματος 1935 ως έμπιστος της αντιβενιζελικής παράταξης. Αργότερα, ο Γεώργιος Τζωάννος συμμετέχει στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ ως αναπληρωτής στις 28 Σεπτεμβρίου 1939, στις 12 Ιουλίου 1940, στις 26 Ιουλίου 1940, στις 14 Αυγούστου 1940, στις 26 Σεπτεμβρίου 1940 και στις 27 Μαρτίου 1942 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 28 Σεπτεμβρίου 1939. Στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ συμμετείχε ως αναπληρωματικό μέλος αρχικά στις στις 31 Οκτωβρίου 1941 και τις 17 Δεκεμβρίου 1941. Αναλαμβάνει όμως ως τακτικός από 27 Μαρτίου 1942. Διαδέχτηκε στη θέση αυτή τον Βασίλειο Δημητρίου. Επίσης, συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 30 Ιανουαρίου 1942.
Ο Τζωάννος Γεώργιος συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 26 Απριλίου 1944, στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 16 Απριλίου 1947 και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 17 Απριλίου 1947. Κατά τις αρχαιρεσίες Επιτροπείας ΕΖΘ στις 16 Απριλίου 1946 αναλαμβάνει πρόεδρος για τη διαδικασία της εκλογής ως ανώτερος και αρχαιότερος δημόσιος υπάλληλος. Συμμετέχει στην δέκατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ από τις 9 Μαΐου 1950 και στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 9 Μαΐου 1950. Η θέση του εκπροσώπου της Επιθεώρησης Σιδηροδρόμων στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ θα καταργηθεί με το νέο νόμο για την ΕΖΘ όταν αυτός θα εφαρμοστεί στις 8 Απριλίου 1952. Η τελευταία παρουσία του θα είναι στις 26 Μαρτίου 1952.

Ο Νικόλαος Πυργιώτης ήταν μηχανολόγος μηχανικός. Το 1916 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Την περίοδο 1918-1919 ήταν Μηχανικός Δήμου Αθηναίων (τμήμα φωτισμού). Μετά το 1919 κι έπειτα ανέλαβε Μηχανολόγος στη Διεύθυνση Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας στο Βόλο. Από το 1931 κι έπειτα ανέλαβε Αρχιμηχανικός μηχανολόγος Α΄ και συγκεκριμένα προϊστάμενος Μηχανολογικής Υπηρεσίας στην Επιθεώρηση Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και Θράκης. Ο Πυργιώτης Νικόλαος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 22 Μαΐου 1935 και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 22 Μαΐου 1935 ως αναπληρωτή Σιδηροδρόμων και Τροχιοδρομικών.