Showing 6 results

Ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος ήταν Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ καθώς και πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ. Γεννήθηκε το 1871 στα Μαζαίικα Καλαβρύτων, όπου και ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο. Κατόπιν σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Άσκησε τα καθήκοντα του δικηγόρου για ένα διάστημα στην Πάτρα και κατόπιν διορίσθηκε στην τελωνειακή υπηρεσία ως Γραμματέας Α', αλλά σύντομα εξελίχθηκε καταλαμβάνοντας διακεκριμένη θέση στο Τελωνείο. Το 1917 διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Επισιτισμού, κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Μυτιλήνης και κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Θράκης. Το 1920 ανέλαβε την Διεύθυνση του Τελωνείου Θεσσαλονίκης, θέση στην οποία και παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Το 1922 αποποιήθηκε την πρόταση να αναλάβει την Διεύθυνση των Έμμεσων Φόρων και την Γενική Γραμματεία του υπουργείου Οικονομικών. Τέλος, ήταν παντρεμένος.
Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα του Διευθυντή Τελωνείου στην πρώτη και ιδρυτική συνεδρίαση της Επιτροπείας της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Στις αρχαιρεσίες για το προεδρείο, εκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Η συμβολή του στις εργασίες της Επιτροπείας θα είναι μεγάλη, αλλά ιδίως στη λειτουργία της ΕΖΘ εξαιτίας της διπλής του ιδιότητας. Στις αρχαιρεσίες της δεύτερης θητείας της Επιτροπείας στις 2 Ιουλίου 1926 θα θέσει υποψηφιότητα για την προεδρεία κόντρα στον Σταύρο Γρηγοριάδη, αλλά δεν θα καταφέρει να εκλεγεί. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Η αντίθεση με τον Γρηγοριάδη αντανακλά μια αντίθεση ανάμεσα σε κρατικά στελέχη και σε αιρετά μέλη της ευρύτερης επιχειρηματικής κοινότητας. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Θα παραμείνει ενεργός μέχρι τις 12 Ιουνίου 1929 καθώς θα νοσήσει. Τότε, θα αναλάβει προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Σαράτσης. Θα παραμείνει ενεργός μέχρι τις 12 Ιουνίου 1929 όταν θα αναλάβει προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Σαράτσης και αργότερα Βασίλειος Δημητρίου. θα επανέλθει για ένα μικρό διάστημα, αλλά στις 2 Φεβρουαρίου 1931 απεβίωσε. Στις νέες αρχαιρεσίες εκλέχθηκε πρόεδρος ο Σταύρος Γρηγοριάδης.
Απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών «πάμπτωχος, τιμώμενος όμως και εκτιμώμενος υπό πάντων ανεξαιρέτως», στις 2 Φεβρουαρίου 1931, εξαιτίας κρίσης μυοκαρδίτιδας από την οποία έπασχε από τριετίας. Το ίδιο βράδυ του θανάτου του προέδρου της ΕΖΘ, η Επιτροπεία συνεδρίασε. Ο Προεδρεύων Βασίλης Δημητρίου ανακοίνωσε το θάνατο κατά τις απογευματινές ώρες. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης αναλαμβάνει να εισηγηθεί: «Εκφράζω την λύπην δια την απώλειαν του εκλεκτού συνεργάτου Προέδρου Βασίλη Γεωργακόπουλου τον οποίο χαρακτηρίζει τα ιδεώδη δημοσίου υπαλλήλου συνδυάζοντα της φιλοπονίας και αφοσιώσεως την προς το καθήκον ευρύτητα αντιλήψεως και ελαστικότητα εν τη εφαρμογή του νόμου, χάρις δι’ εκ τας αρετάς ταύτας και το συμφέρον του Δημοσίου εξυπηρετήθη εν Θεσσαλονίκη κάλλιον ή οιονδήποτε άλλον λιμένα της χώρας, αλλά και ο Εμπορικός Κόσμος δεν ησθάνθη την πίεσιν της αυστηράς εφαρμογής του νόμου. Ιδιαίτερον όμως, οφείλω να εξάρω το ζωητόν ενδιαφέρον όπερ επίδειξεν ο αείμνηστος Γεωργακόπουλος υπέρ της Ελευθέρας Ζώνης ως Μέλος της Επιτροεπείας κατά την πρώτην εξαετίαν και τελευταίως ως Πρόεδρος αύτης.

Η συμβολή του εις το νομοθετικόν έργον της Ζώνης, ίδια το αφορών τα τεχνικά τελωνειακά ζητήματα υπήρξε αναντιρρήτως πολύτιμο και άγαν συντελεστική εις την ταχυτέραν εξέλιξιν πρόοδον του νεαρού οργανισμού». Η Επιτροπεία αποφάσισε η κηδεία να γίνει με δαπάνες της Ζώνης, να καταθέσει στεφάνι, να εκφράσει τα συλλυπητήρια στην οικογένεια, να εκφωνήσει επικήδειο ο εκ των μελών Γ. Μουρίκης, να παραστεί εν σώματι στην κηδεία, να αργήσουν τα γραφεία της Ζώνης ως ένδειξη πένθους και να μπορέσει το προσωπικό να παρακολουθήσει την κηδεία. Πράγματι, το λιμάνι έκλεισε σε ένδειξη μνήμης, ενώ την ταινία του φέρετρου κρατούσαν ο Μιχαήλ Μαυρογορδάτος, κυβερνητικός επίτροπος στην ΕΖΘ και το ΛΤΘ, ο πρόεδρος του ΛΤΘ Βασίλης Δημητρίου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Παπακωνσταντίνου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Σταύρος Γρηγοριάδης, ο διευθυντής των Οικονομικών Υπηρεσιών ΕΖΘ Ξύδης και ο διευθύνων του Τελωνείου Γαλάνης.

Ο Παππάς (ή Παπάς) Νικόλαος ήταν πολιτικός μηχανικός. Έλαβε το 1910 δίπλωμα από Ε.Μ.Π. Την περίοδο 1911-1925 ήταν Μηχανικός Δημοσίων Έργων. Στη συνέχεια, την περίοδο 1925-1930 ανέλαβε Αρχιμηχανικός του Δήμου Θεσσαλονίκης (κατασκευή δικτύου υπονόμων καμμένης ζώνης, έργα οδοποιΐας και οδοστρωσίας). Κατά την περίοδο 1930-1931 ανέλαβε Τεχνικός διευθυντής ΑΟΣΚ (αντισεισμικές κατασκευές Κορίνθου, απλοποίηση στατικών υπολογισμών κατά το Ιταλικό σύστημα, προτυποποίηση κατασκευών, ρυμοτομία). Στα 1931 κι έπειτα ήταν Επιθεωρητής Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Στα 1949 ήταν στη Διεύθυνση Σχεδίου Πόλεων στο Υπουργείο Ανοικοδομήσεως. Αρθρογραφούσε στα περιοδικά Έργα και Τεχνικά Χρονικά.

Ο Παππάς Νικόλαος συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 24 Απριλίου διαδεχόμενος τον Σ. Πελανό. Στις 30 Αυγούστου 1924 θα τον διαδεχθεί ο Αλέξιος Άκατος. Ο Παππάς Νικόλαος επανήλθε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 8 Απριλίου 1935 ως εκπρόσωπος Δημοσίων Έργων καθώς θα διαδεχθεί τον Καρπούζογλου Δημήτριο στη θέση του Επιθεωρητή Δημοσίων Έργων. Ταυτόχρονα, συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 9 Μαΐου 1935. Συμμετέχει στην έκτη περίοδο της Επιτροπείας της ΕΖΘ από τις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 15 Απριλίου 1938. Συμμετέχει στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 31 Οκτωβρίου1941και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 14 Νοεμβρίου 1941.Στις 1943-5-19 τον αναπληρώνει ο Γιαννόπουλος Γεώργιος (στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ), και ο Λαζανάς Γεώργιος (στην Επιτροπεία ΛΤΘ) και αργότερα σταθερά ο Καραμουσουλάκης Χρήστος στις δύο επιτροπείες ο οποίος και τελικά τον διαδέχεται στην επόμενη περίοδο.

Ο Σ Μεζανός ήταν επιθεωρητής Δημοσίων Έργων Θεσσαλονίκης. Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα αυτή στην Επιτροπεία της ΕΖΘ. Κατά την πρώτη ιδρυτική διαδικασία, προέδρευσε ως ανώτερος σε βαθμό δημόσιος υπάλληλος οργανώνοντας τις αρχαιρεσίες εκλογής προεδρείου. Θα αντικατασταθεί από τον Νικόλαο Παππά. Η τελευταία του παρουσία σε συνεδρίαση θα είναι στις 4 Φεβρουαρίου 1924.

Ο Αλέξιος Άκατος ήταν πολιτικός μηχανικός. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ήταν μηχανικός του Σχεδίου Πόλεων Σερρών, ενώ στα μέσα της δεκαετίας διετέλεσε τμηματάρχης Επιθεωρητής Δημοσίων Έργων Στ΄ Περιφέρειας Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε στην Τεχνική Επιτροπή διανομής των νέων τίτλων ιδιοκτησίας στην πυρίκαυστο ζώνη.

Στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ο Αλέξιος Άκατος συμμετείχε από τις 30 Αυγούστου 1924 αντικαθιστώντας στη θέση αυτή τον Νικόλαο Παππά. Στις 23 Νοεμβρίου 1295 εκλέγεται αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής Στις 2 Ιουνίου 1926 θα συμμετέχει στη νέα θητεία της Επιτροπείας και θα εκλεγεί ξανά αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Στις 7 Μαρτίου 1929 απεβίωσε και την ίδια μέρα πραγματοποιήθηκε η κηδεία του. Σύμφωνα με τον επικήδειο της εφημερίδας Μακεδονίας: "Ο μεταστάς διεκρίνετος δια τον μελίχιόν του χαρακτήρα και την αφοσίωσίν του χαρακτήρα και την αφοσίωσιν προς προς την αποστολήν αυτού εν τη Δημοσία υπηρεσία. ήτο πρότυπον καλού ανθρώπου και καλού φίλου." "Την κηδείαν του ηκολούθησε πολύ κόμος και όλοι οι Δημόσιοι υπάλληλοι με επί κεφαλής τον κ. Γενικόν Διοικητήν." Στεφάνια κατατέθηκαν από τη Γενική Διοίκηση, την ΕΖΘ, το Γραφείο του Νομομηχανικού του Συλλόγου Μηχανικών. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης, πρόεδρος της ΕΖΘ και ο Ιωάννης Λαζαρίδης, διευθυντής των Εσωτερικών της Γενικής Διοίκησης χαιρέτησαν με επικήδειο. Στη θέση του τον διαδέχθηκε ο Φιλίπποβιτς Μιχαήλ.

Ο Ιωάννης Λαζαρίδης ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος στην Θεσσαλονίκη. Στα 1923 είναι διευθυντής της Νομαρχίας Μακεδονίας, ενώ στα 1925 διευθυντής στη Γενική Διοίκηση. Την περίοδο 1930-1932 ήταν διευθυντής Εσωτερικών και κατόπιν γενικός γραμματέας της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας αναλαμβάνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο σε πολλά κομβικά θέματα της εποχής, αλλά και την κοσμική ζωή της πόλης. Μάλιστα, στα τέλη του 1932, διετέλεσε για ένα μήνα προσωρινός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας την περίοδο ανάμεσα στην παραίτηση του Στυλιανού Γονατά και έλευση του διαδόχου του Φίλιππου Δραγούμη. Με αυτήν την ιδιότητα υποδέχθηκε τόσο τον Στυλιανό Γονατά όταν επισκέφθηκε την πόλη ως πρόεδρος της Γερουσίας πλέον στις 6 Νοεμβρίου 1932, όσο και τον νέο διοικητή στις 2/12/1932. (Μακεδονία, 6-7/11, 2/12/1932) Φαίνεται ότι ήταν φιλοβενιζελικός διότι με την αλλαγή διοίκησης, μέλη του Λαϊκού Κόμματος παρουσιάστηκαν στον Δραγούμη και του ζήτησαν να τον απομακρύνει. (Μακεδονία, 7/12/1932) Η εφημερίδα Μακεδονία υπερασπίζεται τον Λαζαρίδη από τους "ανθρωποφάγους", δηλαδή τους «εδώ παράγοντες του Λαϊκού Κόμματος οι οποίοι «επεδίωξαν ‘‘να φάγουν’’ τον κ. Λαζαρίδην και μερικούς άλλους υπαλλήλους της Γενικής Διοικήσεως που δεν συμβαίνει να κάμνουν τα κέφια των περιφερομένων εις τους διαδρόμους της Γενικής Διοικήσεως μαγγουροφόρων». (Μακεδονία, 8/12/1932) Ως εκπρόσωπος του Υπουργείου συμμετείχε σε διάφορες επιτροπές και ΔΣ, όπως και στην ΕΖΘ και το ΛΤΘ.

Ο Λαζαρίδης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος . Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα του ανώτερου διοικητικού υπαλλήλου στην Επιτροπεία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Στις 12 Μαΐου 1925, η Γενική Διοίκηση ανακοινώνει τον εκ νέου διορισμό του «παρ αυτή Διευθυντού Ι. Λαζαρίδη ως μέλους της Επιτροπείας ΕΖΘ». Στις 30 Ιουνίου 1926, ο Ιωάννης Λαζαρίδης εκλέγεται Β' Αντιπρόεδρος στη θέση του Β. Δημητρίου που είχε παραιτηθεί. Ο Ιωάννης Λαζαρίδης συμμετέχει στην τρίτη και τέταρτη περίοδο της Επιτροπείας. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 και στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Θα αποχωρήσει στις 8 Μαΐου 1935. Θα τον διαδεχθεί ο Νικόλαος Κώττας.