Showing 13 results

Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος υπήρξε επιλιμενάρχης Θεσσαλονίκης, μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ καθώς και πρόεδρος του ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1901 και τον Οκτώβριο του 1934, μόλις 33 ετών, ανέλαβε λιμενάρχης στην Θεσσαλονίκη με το βαθμό του πλωτάρχη διαδεχόμενος τον Τσεμπερόπουλο. Αργότερα, διετέλεσε αντιπλοίαρχος στο Γενικό ’Επιτελείο Β.Ν. μέχρι 27 Νοεμβρίου 1940 και κατόπιν τμηματάρχης προσωπικού στο Γενικό ’Επιτελείο Βασιλικού Ναυτικού. Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ από τις 26 Σεπτεμβρίου 1934, ενώ θα αναλάβει και β΄Αντιπρόεδρος. Στις 7 Νοεμβρίου 1934 θα προεδρεύσει στην Επιτροπεία απόντων των Στ. Γρηγοριάδη, προέδρου, και Κ. Σαράτση, α Αντιπροέδρου. Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος διετέλεσε μέλος της δεύτερης περιόδου επιτροπεία ΛΤΘ από τις 15 Οκτωβρίου 1934. Στις αρχαιρεσίες για την τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 8 Απριλίου 1935 συγκροτήθηκε το νέο σώμα υπό την προεδρεία του εκπροσώπου της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας Ν. Κώττα. Έπειτα από μυστική ψηφοφορία ο Μιχόπουλος Αναστάσιος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας με 11 ψήφους, έναντι του Κοντογιάννη Γεώργιου που συγκέντρωσε μόλις 1 ψήφο. Στη συνέχεια ο Κοντογιάννης Γεώργιος εκλέχθηκε αντιπρόεδρος με 11 ψήφους. Στον εναρκτήριο λόγο του ευχαρίστησε την Επιτροπεία και διαβεβαιώνει πως κατά την προσεχή τριετία «θα καταβάλει πάσαν προσπάθειαν να φανή αντάξιος της τιμής και της εμπιστοσύνης» της Επιτροπείας. Επισημαίνει ότι την προσεχή τριετία θα αρχίσει η εκτέλεση των μεγάλων Λιμενικών Έργων με τα οποία θα ολοκληρώσει τον σκοπό για τον οποίο συστήθηκε το ΛΤΘ. Με αυτά, ο «Λιμήν Θεσσαλονίκης θα καταλάβει της πρέπουσαν θέσιν εν τη ανατολική λεκάνη της Μεσογείου». Για αυτό το λόγο, το Λιμενικό Ταμείο θα έχει ανάγκη την συνδρομή και τη γνώμη όλων των μελών της επιτροπείας. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 152η Συνεδρία, 8/4/1935) Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος αποχώρησε από τη θέση του προέδρου της επιτροπείας του ΛΤΘ έπειτα από ζητήματα που προέκυψαν σχετικά με πληρωμές υπαλλήλων και τελευταία του παρουσία ως μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ ήταν στις 28 Απριλίου 1936.

Ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος ήταν Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ καθώς και πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ. Γεννήθηκε το 1871 στα Μαζαίικα Καλαβρύτων, όπου και ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο. Κατόπιν σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Άσκησε τα καθήκοντα του δικηγόρου για ένα διάστημα στην Πάτρα και κατόπιν διορίσθηκε στην τελωνειακή υπηρεσία ως Γραμματέας Α', αλλά σύντομα εξελίχθηκε καταλαμβάνοντας διακεκριμένη θέση στο Τελωνείο. Το 1917 διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Επισιτισμού, κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Μυτιλήνης και κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Θράκης. Το 1920 ανέλαβε την Διεύθυνση του Τελωνείου Θεσσαλονίκης, θέση στην οποία και παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Το 1922 αποποιήθηκε την πρόταση να αναλάβει την Διεύθυνση των Έμμεσων Φόρων και την Γενική Γραμματεία του υπουργείου Οικονομικών. Τέλος, ήταν παντρεμένος.
Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα του Διευθυντή Τελωνείου στην πρώτη και ιδρυτική συνεδρίαση της Επιτροπείας της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Στις αρχαιρεσίες για το προεδρείο, εκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Η συμβολή του στις εργασίες της Επιτροπείας θα είναι μεγάλη, αλλά ιδίως στη λειτουργία της ΕΖΘ εξαιτίας της διπλής του ιδιότητας. Στις αρχαιρεσίες της δεύτερης θητείας της Επιτροπείας στις 2 Ιουλίου 1926 θα θέσει υποψηφιότητα για την προεδρεία κόντρα στον Σταύρο Γρηγοριάδη, αλλά δεν θα καταφέρει να εκλεγεί. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Η αντίθεση με τον Γρηγοριάδη αντανακλά μια αντίθεση ανάμεσα σε κρατικά στελέχη και σε αιρετά μέλη της ευρύτερης επιχειρηματικής κοινότητας. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Θα παραμείνει ενεργός μέχρι τις 12 Ιουνίου 1929 καθώς θα νοσήσει. Τότε, θα αναλάβει προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Σαράτσης. Θα παραμείνει ενεργός μέχρι τις 12 Ιουνίου 1929 όταν θα αναλάβει προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Σαράτσης και αργότερα Βασίλειος Δημητρίου. θα επανέλθει για ένα μικρό διάστημα, αλλά στις 2 Φεβρουαρίου 1931 απεβίωσε. Στις νέες αρχαιρεσίες εκλέχθηκε πρόεδρος ο Σταύρος Γρηγοριάδης.
Απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών «πάμπτωχος, τιμώμενος όμως και εκτιμώμενος υπό πάντων ανεξαιρέτως», στις 2 Φεβρουαρίου 1931, εξαιτίας κρίσης μυοκαρδίτιδας από την οποία έπασχε από τριετίας. Το ίδιο βράδυ του θανάτου του προέδρου της ΕΖΘ, η Επιτροπεία συνεδρίασε. Ο Προεδρεύων Βασίλης Δημητρίου ανακοίνωσε το θάνατο κατά τις απογευματινές ώρες. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης αναλαμβάνει να εισηγηθεί: «Εκφράζω την λύπην δια την απώλειαν του εκλεκτού συνεργάτου Προέδρου Βασίλη Γεωργακόπουλου τον οποίο χαρακτηρίζει τα ιδεώδη δημοσίου υπαλλήλου συνδυάζοντα της φιλοπονίας και αφοσιώσεως την προς το καθήκον ευρύτητα αντιλήψεως και ελαστικότητα εν τη εφαρμογή του νόμου, χάρις δι’ εκ τας αρετάς ταύτας και το συμφέρον του Δημοσίου εξυπηρετήθη εν Θεσσαλονίκη κάλλιον ή οιονδήποτε άλλον λιμένα της χώρας, αλλά και ο Εμπορικός Κόσμος δεν ησθάνθη την πίεσιν της αυστηράς εφαρμογής του νόμου. Ιδιαίτερον όμως, οφείλω να εξάρω το ζωητόν ενδιαφέρον όπερ επίδειξεν ο αείμνηστος Γεωργακόπουλος υπέρ της Ελευθέρας Ζώνης ως Μέλος της Επιτροεπείας κατά την πρώτην εξαετίαν και τελευταίως ως Πρόεδρος αύτης.

Η συμβολή του εις το νομοθετικόν έργον της Ζώνης, ίδια το αφορών τα τεχνικά τελωνειακά ζητήματα υπήρξε αναντιρρήτως πολύτιμο και άγαν συντελεστική εις την ταχυτέραν εξέλιξιν πρόοδον του νεαρού οργανισμού». Η Επιτροπεία αποφάσισε η κηδεία να γίνει με δαπάνες της Ζώνης, να καταθέσει στεφάνι, να εκφράσει τα συλλυπητήρια στην οικογένεια, να εκφωνήσει επικήδειο ο εκ των μελών Γ. Μουρίκης, να παραστεί εν σώματι στην κηδεία, να αργήσουν τα γραφεία της Ζώνης ως ένδειξη πένθους και να μπορέσει το προσωπικό να παρακολουθήσει την κηδεία. Πράγματι, το λιμάνι έκλεισε σε ένδειξη μνήμης, ενώ την ταινία του φέρετρου κρατούσαν ο Μιχαήλ Μαυρογορδάτος, κυβερνητικός επίτροπος στην ΕΖΘ και το ΛΤΘ, ο πρόεδρος του ΛΤΘ Βασίλης Δημητρίου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Παπακωνσταντίνου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Σταύρος Γρηγοριάδης, ο διευθυντής των Οικονομικών Υπηρεσιών ΕΖΘ Ξύδης και ο διευθύνων του Τελωνείου Γαλάνης.

Ο Κωνσταντίνος Σαράτσης ήταν ιδιοκτήτης λιθογραφείου-κυτιοποιείου, μέλος και πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Ο Σαράτσης θα υπηρετήσει για 23 χρόνια στη θέση της Επιτροπείας. Σε αυτά τα χρόνια θα διατελέσει αντιπρόεδρος και προεδρεύων στους δύο φορείς. Ο Κ. Σαράτσης ήταν το πρεσβύτερο μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Όταν ο Δ. Χατζόπουλος παραιτήθηκε από πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών στις 4 Ιανουαρίου 1943 λόγω ζητημάτων υγείας, εκλέχθηκε νέος πρόεδρος του Συνδέσμου ο Κωνσταντίνος Σαράτσης στις 21 Ιουλίου 1943 ο οποίος και ολοκλήρωσε τη θητεία, ασκώντας τα καθήκοντά του μέχρι τις 15 Μαΐου 1944, οπότε και επανεξελέγη. Άσκησε τα καθήκοντά του ανελλιπώς μέχρι το θάνατό του, που επήλθε το πρωί της 26ης Μαρτίου 1946. Το 1923 υποδείχθηκε από τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών ως εκπρόσωπός του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και το 1930 στην Επιτροπεία του ΛΤΘ.

Ο Κωνσταντίνος Σαράτσης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923, στη δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926 και την τρίτη περίοδος επιτροπείας ΕΖΘ στις 17 Απριλίου 1929 ως αντιπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Κατά την τρίτη περίοδο της επιτροπείας ο Κωνσταντίνος Σαράτσης εκλέχθηκε β΄αντιπρόεδρος της Επιτροπείας. Στις 19 Ιουνίου 1929 θα αναλάβει προεδρεύων όταν ο πρόεδρος Βασίλειος Γεωργακόπουλος θα αρρωστήσει. Συγκεκριμένα τον αναπλήρωσε στις 14 Ιανουαρίου, στις 14 Φεβρουαρίου και στις 7 Μαΐου 1930, 22 Μαΐου 1930, όπως επίσης από 1930-8-12 έως 20 Αυγούστου 1930. Συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932 και εκλέχθηκε α΄αντιπρόεδρος της Επιτροπείας. Ο προεδρεύων Ι. Λαζαρίδης συγχαίρει εκφράζει την χαρά του "διότι επανεκλέγη και παλαιώς αντιπρόεδρος". Ο Σαράτσης ευχαριστεί τα Μέλη για την τιμή που του έγινε. Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930. Το 1931 στο πλαίσιο της κρίσης του ΛΤΘ για την χωροθέτηση της νέας προβλήτας έθεσε υποψήφιος πρόεδρος του οργανισμού επιτυγχάνοντας 6 ψήφους έναντι 8 του Βασιλείου Δημητρίου ο οποίος και επανεκλέχθηκε. Συμμετέχει στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ.

Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος δεν συμμετείχε αρχικά στην πέμπτη περίοδο της ΕΖΘ και την τρίτη περίοδο ΛΤΘ. Το Μάρτιο του 1935 έγινε η εκλογή εκπροσώπου του Συνδέσμου Βιομηχάνων Μακεδονίας στην ΕΖΘ για την πέμπτη περίοδο της ΕΖΘ. Επί δώδεκα χρόνια ως εκπρόσωπος εκλεγόταν ο Κ. Σαράτσης, το γηραιότερο μέλος του διοικητικού συμβουλίου. Στην ψηφοφορία της 30ής Μαρτίου 1935 ο Σαράτσης μειοψήφησε και εκλέχθηκε ο Κ. Χατζηδημούλας. Ωστόσο, στις 11 Μαρτίου 1937 ο Κωνσταντίνος Σαράτσης θα ξανασυμμετάσχει ως μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και στις 3 Απριλίου 1937 στην επιτροπεία ΛΤΘ. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης "θα εκφράσει τη χαρά του διότι επαναβλέπει μεταξύ των μελών της Επιτροπείας τον κ. Κωνσταντίνο Σαράτσην όστις κατά το πολυετές διάστημα της συμμετοχής του εις την Διοίκησιν της Ζώνης προσέφερε πολυτίμους υπηρεσίας εις τον θεσμόν, θεωρεί δε ότι ο τιμητικός διορισμός τούτου εις του κυβερνητικού επιτρόπου αποτελεί δείγμα της προσηκούσης επιτιμήσεως του υπουργείου προς το πρόσωπόν του κ. Σαράτση δια τας κατά το παρελθόν της υπηρεσίας του. Ούτω αποκαθίσταται και άυθις η αρμονία εν ταις εργασίαις της Επιτροπείας και δεν θα εμφανισθή εκ νέου η βασική πολλάκις αντίθεσις ήτις εσημειούτο ουχί σπανίως μεταξύ Επιτροπείας και προκατόχου Κυβερνητικού Επιτρόπου και η οποία ως γνωστόν προέκάλεσε την επίσκεψιν του κ.κ. Υπουργού προς εξέτασιν της καταστάσεως της Ζώνης εις ειδικήν σύσκεψιν καθ ην ευτυχώς εκ της γενομένης διαφωτιστικής συζητήσεως διασκεδάσθησαν αι ανησυχίαι των. Συγχαίρει όθεν τον κ. Σαράτσην και εκφράζει την βεβαιότητα ότι εφεξής αι συζητήσεις εν τη Επιτροπεία ας ανέκαθεν διέκρινε πλήρης αντικειμενικότητας και αίσθημα αμοιβαίας των μελών αυτής εκτιμήσεως και εμπιστοσύνης, δεν θα προσκρούσωσιν εις επιμόνους αντιθέσεις και παρασκηνιακάς ενίοτε ενεργείας εκ μέρους του τυχόν μειοψηφούντος Κυβερνητικού Επιτρόπθ, ούτω δε τα ζητήματα της Ζώνης εφ' ων αποφαίνεται η πελιοψηφία της Επιτροπείας θα τυγχάνωσιν της καλλιτέρας και ταχυτέρας επιλύσεως αυτών."

Ο πρόεδρος Κράλλης λαμβάνοντας το λόγο λεει "ότι τον προέλαβεν ο κ. Γρηγοριάδης διότι ακριβώς με την ανάγνωσιν του σχετικού εγγράφου του Υπουργείου Οικονομικών είχεν υπ' όψιν του να εκφράση επίσης την χαράν του διότι επαναβλέπει μεταξύ των μελών της Επιτροπείας τον κ. Σαράτσην ον εγνώρισεν από των πρώτων ετών της ιδρύσεως της Ζώνης ως μέλους και τότε της Επιτροπείας, παρέχοντας πλείστας υπηρεσίας εις αυτήν. Συγχαίρων δ' αυτόν επί τη εκλογή του ως Κυβερνητικού Επιτρόπου εκφράζει την ελπίδα ότι αύτη θα αποβή επ' ωφελεία των συμφερόντων της ΕΖΘ. " Ο Αλμέιδα επίσης εκφράζει την ευχαρίστησή του για την είσοδο του Σαράτση στην Επιτροπεία. Τέλος, ο Σαράτσης ευχαριστεί την Επιτροπεία για "τα υπέρ αυτού λεχθέντα" και προσθέτει ότι οι εκδηλώσεις ευμένειας αυξάνουν την χαρά του "επί τη επανόδω του εις την Επιτροπείαν ης διετέλεσν μέλος κατά το παρελθόν επί 10 έτη." Στη συνέχεια λέει ότι "αναλαμβάνων ήδη τα καθήκοντά άτινα τω εμπιστεύθη η Εθνική Κυβέρνησις θα καταβάλη πάσαν προσπάθειαν ίνα μεθ' όλων των μελών της Επιτροπείας συμβάλη εις την προαγωγήν του θεσμού ον ετάχθη να υπηρετήση". Ωστόσο, ο Σαράτσης δεν θα μείνει για πολύ στη θέση αυτή καθώς φαίνεται πως υπήρχαν έντονες κυβερνητικές αμφισβητήσεις. Η τελευταία συνεδρίαση είναι στις 1937-8-9. Στις 1937-9-10 θα τοποθετηθεί στη θέση του ο Νικόλαος Σήφακας. Συγκεκριμένα, στις 17 Σεπτεμβρίου 1937 αποφασίζεται από το Υπουργείο Γενικού Διοικητικού Μακεδονίας, ο διορισμός του Νικολάου Σήφακα ως προσωρινός αναπληρωτής του Σαράτση Κωσταντίνου.
Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 ως κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ως αντιπρόεδρος θα αναπληρώσει τον πρόεδρο στις 28 Αυγούστου 1940 και από 10 Ιανουαρίου 1940 έως 19 Σεπτεμβρίου 1940. Ο Σαράτσης αναλαμβάνει προσωρινά την προεδρία του ΛΤΘ λόγω απουσίας προέδρου και αντιπροέδρου, οι οποίοι προφυλακίστηκαν από τις Γερμανικές Αρχές. Ως εκπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 31 Οκτωβρίου 1941 και εκλέχθηκε Α΄Αντιπρόεδρος της ΕΖΘ, όπως εξίσου εκλέχθηκε αντιπρόεδρος και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 14 Νοεμβρίου 1941. Ως εκπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 3 Μαΐου 1944 και εκλέχθηκε β΄ Αντιπρόεδρος και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 26 Απριλίου 1944. Απεβίωσε στις 26 Μαρτίου 1946.

Ο Γεώργιος Τζωάννος ή Τζοάννος ήταν Ηλεκτρολόγος μηχανικός και ανώτερος δημόσιος υπάλληλος του Υπουργείου Συγκοινωνιών με μακρά θητεία στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Το 1917 έλαβε το δίπλωμα Universite Institut Polytechnique (Electrotechnique) Grenoble. Την περίοδο 1917-1919 εργάστηκε ως Μηχανικός εργοστασίων "Thomson-Houston", "Grammont" και "Berges" στη Γαλλία (κατασκευή ηλεκτρομηχανών, εκτέλεση και εκμετάλλευση ηλεκτρομηχανικών εγκαταστάσεων). Την περίοδο 1919-1924 υπήρξε αξιωματικός τεχνικών υπηρεσιών Στρατού και Πολεμικού Ναυτικού. Το 1924 και έπειτα ανέλαβε Μηχανικός Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας (τμήμα ηλεκτρολογικό). Το 1925 και έπειτα ανέλαβε Προϊστάμενος γραφείου ελέγχου ηλεκτρικών εγκαταστάσεων Μακεδονίας-Θράκης. Το 1934 έγινε Αρχιμηχανικός Α΄ και το 1935 ανέλαβε Επιθεωρητής Ηλεκτρολόγος και Προϊστάμενος του Γραφείου Επιθεώρησης Μηχανολογικών και Ηλεκτρολογικών Εγκαταστάσεων των Σιδηροδρόμων Μακεδονίας.

Ο Γεώργιος Τζωάννος εμφανίζεται στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 9 Μαΐου 1935 και στην πέμπτη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ ως αναπληρωτής από 11 Μαΐου 1935 έως 16 Μαΐου 1935 στη θέση του Επιθεωρητή Σιδηροδρόμων. Διαδέχθηκε τον Γεώργιο Δημητριάδη στην Επιτροπεία ΕΖΘ. Ο Δημητριάδης ανέλαβε προσωρινά τη θέση αυτή κατά την περίοδο του κινήματος 1935 ως έμπιστος της αντιβενιζελικής παράταξης. Αργότερα, ο Γεώργιος Τζωάννος συμμετέχει στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ ως αναπληρωτής στις 28 Σεπτεμβρίου 1939, στις 12 Ιουλίου 1940, στις 26 Ιουλίου 1940, στις 14 Αυγούστου 1940, στις 26 Σεπτεμβρίου 1940 και στις 27 Μαρτίου 1942 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 28 Σεπτεμβρίου 1939. Στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ συμμετείχε ως αναπληρωματικό μέλος αρχικά στις στις 31 Οκτωβρίου 1941 και τις 17 Δεκεμβρίου 1941. Αναλαμβάνει όμως ως τακτικός από 27 Μαρτίου 1942. Διαδέχτηκε στη θέση αυτή τον Βασίλειο Δημητρίου. Επίσης, συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 30 Ιανουαρίου 1942.
Ο Τζωάννος Γεώργιος συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 26 Απριλίου 1944, στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 16 Απριλίου 1947 και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 17 Απριλίου 1947. Κατά τις αρχαιρεσίες Επιτροπείας ΕΖΘ στις 16 Απριλίου 1946 αναλαμβάνει πρόεδρος για τη διαδικασία της εκλογής ως ανώτερος και αρχαιότερος δημόσιος υπάλληλος. Συμμετέχει στην δέκατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ από τις 9 Μαΐου 1950 και στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 9 Μαΐου 1950. Η θέση του εκπροσώπου της Επιθεώρησης Σιδηροδρόμων στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ θα καταργηθεί με το νέο νόμο για την ΕΖΘ όταν αυτός θα εφαρμοστεί στις 8 Απριλίου 1952. Η τελευταία παρουσία του θα είναι στις 26 Μαρτίου 1952.

Σύμφωνα με το ΝΔ/01.03.1923 "συνιστάται εν Θεσσαλονίκη νομικόν πρόσωποιν δημοσίου δικαίου καλούμενο 'Επιτροπεία Ελευθέρας Ζώνης'. Η Επιτροπεία εκλέγει μεταξύ των μελών της ανά τριετία τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο. Μέχρι την εκλογή τους καθήκοντα προέδρου εκτελεί ο ανώτερος κατά βαθμό και ο αρχαιότερος από τους δημόσιους υπαλλήλους που συμμετέχουν στην Επιτροπεία. Ο πρόεδρος εκλέγεται μεταξύ των αιρετών μελών της Επιτροπείας με πλειοψηφία τουλάχιστον των 3/4 του όλου αριθμού των μ,ελών της κατλά την πρώτη συνεδρίαση, κατά την επαναληπτική και σε κάθε επόμενη σε περίπτωση αποτυχία της πρώτης εκλέγεται από την σχετική πλειοψηφία με την παρουσία του ήμισυ τουλάχιστον του όλου αριθμού των μελών. Ο πρόεδρος καθώς και τα αιρετά μέλη δεν μπορούν να κατέχουν δημόσια υπηρεσία ούτε βουλευτικό ή δημόσιο αξίωμα.
Ο πρώτος πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ ήταν ο έμπορος Σταύρος Γρηγοριάδης. Διετέλεσε δύο θητείες από 1923-4-23 έως 1929-4-17. Κατά την τρίτη θητεία της Επιτροπείας εκλέχθηκε ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος από 1929-4-17 έως 1932-4-22. Κατά την τέταρτη θητεία επανεκλέχθηκε ο Σταύρος Γρηγοριάδης από 1932-5-5 έως 1935-4-5. Στη συνέχεια, ο βιομήχανος Αλέξανδρος Κράλλης, από 1935-4-8 έως 1938-4-7 και ξανά ο Σταύρος Γρηγοριάδης, από 1938-4-7 έως 1950-3-31. Ακολούθησε ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος, από 1950-5-9 έως 1953-5-8 και τέλος ο έμπορος Σταύρος Αντωνιάδης, από 1953-5-14 έως 1953-12-5.

Ο Ιωάννης Λαζαρίδης ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος στην Θεσσαλονίκη. Στα 1923 είναι διευθυντής της Νομαρχίας Μακεδονίας, ενώ στα 1925 διευθυντής στη Γενική Διοίκηση. Την περίοδο 1930-1932 ήταν διευθυντής Εσωτερικών και κατόπιν γενικός γραμματέας της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας αναλαμβάνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο σε πολλά κομβικά θέματα της εποχής, αλλά και την κοσμική ζωή της πόλης. Μάλιστα, στα τέλη του 1932, διετέλεσε για ένα μήνα προσωρινός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας την περίοδο ανάμεσα στην παραίτηση του Στυλιανού Γονατά και έλευση του διαδόχου του Φίλιππου Δραγούμη. Με αυτήν την ιδιότητα υποδέχθηκε τόσο τον Στυλιανό Γονατά όταν επισκέφθηκε την πόλη ως πρόεδρος της Γερουσίας πλέον στις 6 Νοεμβρίου 1932, όσο και τον νέο διοικητή στις 2/12/1932. (Μακεδονία, 6-7/11, 2/12/1932) Φαίνεται ότι ήταν φιλοβενιζελικός διότι με την αλλαγή διοίκησης, μέλη του Λαϊκού Κόμματος παρουσιάστηκαν στον Δραγούμη και του ζήτησαν να τον απομακρύνει. (Μακεδονία, 7/12/1932) Η εφημερίδα Μακεδονία υπερασπίζεται τον Λαζαρίδη από τους "ανθρωποφάγους", δηλαδή τους «εδώ παράγοντες του Λαϊκού Κόμματος οι οποίοι «επεδίωξαν ‘‘να φάγουν’’ τον κ. Λαζαρίδην και μερικούς άλλους υπαλλήλους της Γενικής Διοικήσεως που δεν συμβαίνει να κάμνουν τα κέφια των περιφερομένων εις τους διαδρόμους της Γενικής Διοικήσεως μαγγουροφόρων». (Μακεδονία, 8/12/1932) Ως εκπρόσωπος του Υπουργείου συμμετείχε σε διάφορες επιτροπές και ΔΣ, όπως και στην ΕΖΘ και το ΛΤΘ.

Ο Λαζαρίδης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος . Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα του ανώτερου διοικητικού υπαλλήλου στην Επιτροπεία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Στις 12 Μαΐου 1925, η Γενική Διοίκηση ανακοινώνει τον εκ νέου διορισμό του «παρ αυτή Διευθυντού Ι. Λαζαρίδη ως μέλους της Επιτροπείας ΕΖΘ». Στις 30 Ιουνίου 1926, ο Ιωάννης Λαζαρίδης εκλέγεται Β' Αντιπρόεδρος στη θέση του Β. Δημητρίου που είχε παραιτηθεί. Ο Ιωάννης Λαζαρίδης συμμετέχει στην τρίτη και τέταρτη περίοδο της Επιτροπείας. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 και στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Θα αποχωρήσει στις 8 Μαΐου 1935. Θα τον διαδεχθεί ο Νικόλαος Κώττας.

Ο Κωνσταντίνος Κώνστας ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος και διετέλεσε Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης την δύσκολη περίοδο από το 1936 μέχρι και το 1947. Θα επιτελέσει κεντρικό ρόλο στα πράγματα του λιμανιού καθώς θα διατελέσει πρόεδρος του ΛΤΘ την πρώτη μεταπολεμική περίοδο.

Θα συμμετάσχει πρώτη φορά στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 22 Δεκεμβρίου 1936 και στην πέμπτη περίοδο Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 27 Νοεμβρίου 1936 μέχρι τις 8 Φεβρουαρίου 1937, όταν θα τον διαδεχθεί ο προκάτοχός του Κωνσταντίνος Στριφτάρης. Στις 9 Δεκεμβρίου 1937 ο Κ. Κώνστας επανέρχεται στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938. Εκλέχθηκε Α΄Αντιπρόεδρος, ενώ προήδρευσε στις 29 Σεπτεμβρίου 1938 όταν απουσίαζε ο πρόεδρος Γρηγοριάδης. Στην έβδομη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ στις 31 Οκτωβρίου 1941 εκλέχθηκε εκ νέου Α΄Αντιπρόεδρος, ενώ συμμετέχει παράλληλα στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. Ο Κώνστας θα αποτύχει να εκλεγεί πρόεδρος, αλλά θα εκλεγεί αντιπρόεδρος του ΛΤΘ. Στην όγδοη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ εκλέγεται α΄ Αντιπρόεδρος. Κατά την έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ, εκλέχθηκε πρόεδρος. Συγκεκριμένα, διετέλεσε πρόεδρος Επιτροπείας ΛΤΘ από 3 Μαΐου 1944 έως 17 Απριλίου 1947. Συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 9 Μαΐου 1950 και εκλέχθηκε β Αντιπρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ. Επίσης, ο Κώνστας Κωνσταντίνος συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947. Στην επαναληπτική συνεδρίαση της ίδιας ημέρας , ο Φαλτσής συμμετείχε στην διαδικασία εκλογής προέδρου μαζί με τον Κώνστα Κωνσταντίνο. Ο Φαλτσής συγκέντρωσε 10 ψήφους και εκλέχθηκε πρόεδρος, ενώ ο Κώνστας είχε συγκέντρωσε μόλις 4 ψήφους. Έκτοτε, αποχώρησε από τις δύο Επιτροπείες παραμένοντας διευθυντής των Τελωνείων Θεσσαλονίκης και ανώτατος Επόπτης περιφερειακών Εφορειών Εξαγωγών. Ακόμα, ο Κώνστας Κωνσταντίνος συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ. Ωστόσο, επανήλθε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 9 Μαΐου 1950 και παρέμεινε αργότερα στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και στην ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 14 Μαΐου 1953. Ο Κώνστας Κωνσταντίνος συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953. Η τελευταία φυσική παρουσία του Κώνστα Κωνσταντίνου είναι στις 7 Δεκεμβρίου 1953 σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ. Έπειτα αναπληρώνει τη θέση του για ένα διάστημα ο Μελισσαράτος Σπύρος μέχρι τις 9 Απριλίου 1954 και από τις 16 Απριλίου 1954 αναλαμβάνει ως τακτικός στη θέση του αντιπροσώπου του Τελωνείου Θεσσαλονίκης ο Λεονταρίδης Σταύρος.