Εμφανίζει 4 αποτελέσματα

Ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος ήταν Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ καθώς και πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ. Γεννήθηκε το 1871 στα Μαζαίικα Καλαβρύτων, όπου και ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο. Κατόπιν σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Άσκησε τα καθήκοντα του δικηγόρου για ένα διάστημα στην Πάτρα και κατόπιν διορίσθηκε στην τελωνειακή υπηρεσία ως Γραμματέας Α', αλλά σύντομα εξελίχθηκε καταλαμβάνοντας διακεκριμένη θέση στο Τελωνείο. Το 1917 διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Επισιτισμού, κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Μυτιλήνης και κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Θράκης. Το 1920 ανέλαβε την Διεύθυνση του Τελωνείου Θεσσαλονίκης, θέση στην οποία και παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Το 1922 αποποιήθηκε την πρόταση να αναλάβει την Διεύθυνση των Έμμεσων Φόρων και την Γενική Γραμματεία του υπουργείου Οικονομικών. Τέλος, ήταν παντρεμένος.
Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα του Διευθυντή Τελωνείου στην πρώτη και ιδρυτική συνεδρίαση της Επιτροπείας της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Στις αρχαιρεσίες για το προεδρείο, εκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Η συμβολή του στις εργασίες της Επιτροπείας θα είναι μεγάλη, αλλά ιδίως στη λειτουργία της ΕΖΘ εξαιτίας της διπλής του ιδιότητας. Στις αρχαιρεσίες της δεύτερης θητείας της Επιτροπείας στις 2 Ιουλίου 1926 θα θέσει υποψηφιότητα για την προεδρεία κόντρα στον Σταύρο Γρηγοριάδη, αλλά δεν θα καταφέρει να εκλεγεί. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Η αντίθεση με τον Γρηγοριάδη αντανακλά μια αντίθεση ανάμεσα σε κρατικά στελέχη και σε αιρετά μέλη της ευρύτερης επιχειρηματικής κοινότητας. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Θα παραμείνει ενεργός μέχρι τις 12 Ιουνίου 1929 καθώς θα νοσήσει. Τότε, θα αναλάβει προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Σαράτσης. Θα παραμείνει ενεργός μέχρι τις 12 Ιουνίου 1929 όταν θα αναλάβει προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Σαράτσης και αργότερα Βασίλειος Δημητρίου. θα επανέλθει για ένα μικρό διάστημα, αλλά στις 2 Φεβρουαρίου 1931 απεβίωσε. Στις νέες αρχαιρεσίες εκλέχθηκε πρόεδρος ο Σταύρος Γρηγοριάδης.
Απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών «πάμπτωχος, τιμώμενος όμως και εκτιμώμενος υπό πάντων ανεξαιρέτως», στις 2 Φεβρουαρίου 1931, εξαιτίας κρίσης μυοκαρδίτιδας από την οποία έπασχε από τριετίας. Το ίδιο βράδυ του θανάτου του προέδρου της ΕΖΘ, η Επιτροπεία συνεδρίασε. Ο Προεδρεύων Βασίλης Δημητρίου ανακοίνωσε το θάνατο κατά τις απογευματινές ώρες. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης αναλαμβάνει να εισηγηθεί: «Εκφράζω την λύπην δια την απώλειαν του εκλεκτού συνεργάτου Προέδρου Βασίλη Γεωργακόπουλου τον οποίο χαρακτηρίζει τα ιδεώδη δημοσίου υπαλλήλου συνδυάζοντα της φιλοπονίας και αφοσιώσεως την προς το καθήκον ευρύτητα αντιλήψεως και ελαστικότητα εν τη εφαρμογή του νόμου, χάρις δι’ εκ τας αρετάς ταύτας και το συμφέρον του Δημοσίου εξυπηρετήθη εν Θεσσαλονίκη κάλλιον ή οιονδήποτε άλλον λιμένα της χώρας, αλλά και ο Εμπορικός Κόσμος δεν ησθάνθη την πίεσιν της αυστηράς εφαρμογής του νόμου. Ιδιαίτερον όμως, οφείλω να εξάρω το ζωητόν ενδιαφέρον όπερ επίδειξεν ο αείμνηστος Γεωργακόπουλος υπέρ της Ελευθέρας Ζώνης ως Μέλος της Επιτροεπείας κατά την πρώτην εξαετίαν και τελευταίως ως Πρόεδρος αύτης.

Η συμβολή του εις το νομοθετικόν έργον της Ζώνης, ίδια το αφορών τα τεχνικά τελωνειακά ζητήματα υπήρξε αναντιρρήτως πολύτιμο και άγαν συντελεστική εις την ταχυτέραν εξέλιξιν πρόοδον του νεαρού οργανισμού». Η Επιτροπεία αποφάσισε η κηδεία να γίνει με δαπάνες της Ζώνης, να καταθέσει στεφάνι, να εκφράσει τα συλλυπητήρια στην οικογένεια, να εκφωνήσει επικήδειο ο εκ των μελών Γ. Μουρίκης, να παραστεί εν σώματι στην κηδεία, να αργήσουν τα γραφεία της Ζώνης ως ένδειξη πένθους και να μπορέσει το προσωπικό να παρακολουθήσει την κηδεία. Πράγματι, το λιμάνι έκλεισε σε ένδειξη μνήμης, ενώ την ταινία του φέρετρου κρατούσαν ο Μιχαήλ Μαυρογορδάτος, κυβερνητικός επίτροπος στην ΕΖΘ και το ΛΤΘ, ο πρόεδρος του ΛΤΘ Βασίλης Δημητρίου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Παπακωνσταντίνου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Σταύρος Γρηγοριάδης, ο διευθυντής των Οικονομικών Υπηρεσιών ΕΖΘ Ξύδης και ο διευθύνων του Τελωνείου Γαλάνης.

Ο Κωνσταντίνος Κώνστας ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος και διετέλεσε Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης την δύσκολη περίοδο από το 1936 μέχρι και το 1947. Θα επιτελέσει κεντρικό ρόλο στα πράγματα του λιμανιού καθώς θα διατελέσει πρόεδρος του ΛΤΘ την πρώτη μεταπολεμική περίοδο.

Θα συμμετάσχει πρώτη φορά στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 22 Δεκεμβρίου 1936 και στην πέμπτη περίοδο Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 27 Νοεμβρίου 1936 μέχρι τις 8 Φεβρουαρίου 1937, όταν θα τον διαδεχθεί ο προκάτοχός του Κωνσταντίνος Στριφτάρης. Στις 9 Δεκεμβρίου 1937 ο Κ. Κώνστας επανέρχεται στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938. Εκλέχθηκε Α΄Αντιπρόεδρος, ενώ προήδρευσε στις 29 Σεπτεμβρίου 1938 όταν απουσίαζε ο πρόεδρος Γρηγοριάδης. Στην έβδομη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ στις 31 Οκτωβρίου 1941 εκλέχθηκε εκ νέου Α΄Αντιπρόεδρος, ενώ συμμετέχει παράλληλα στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. Ο Κώνστας θα αποτύχει να εκλεγεί πρόεδρος, αλλά θα εκλεγεί αντιπρόεδρος του ΛΤΘ. Στην όγδοη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ εκλέγεται α΄ Αντιπρόεδρος. Κατά την έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ, εκλέχθηκε πρόεδρος. Συγκεκριμένα, διετέλεσε πρόεδρος Επιτροπείας ΛΤΘ από 3 Μαΐου 1944 έως 17 Απριλίου 1947. Συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 9 Μαΐου 1950 και εκλέχθηκε β Αντιπρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ. Επίσης, ο Κώνστας Κωνσταντίνος συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947. Στην επαναληπτική συνεδρίαση της ίδιας ημέρας , ο Φαλτσής συμμετείχε στην διαδικασία εκλογής προέδρου μαζί με τον Κώνστα Κωνσταντίνο. Ο Φαλτσής συγκέντρωσε 10 ψήφους και εκλέχθηκε πρόεδρος, ενώ ο Κώνστας είχε συγκέντρωσε μόλις 4 ψήφους. Έκτοτε, αποχώρησε από τις δύο Επιτροπείες παραμένοντας διευθυντής των Τελωνείων Θεσσαλονίκης και ανώτατος Επόπτης περιφερειακών Εφορειών Εξαγωγών. Ακόμα, ο Κώνστας Κωνσταντίνος συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ. Ωστόσο, επανήλθε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 9 Μαΐου 1950 και παρέμεινε αργότερα στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και στην ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 14 Μαΐου 1953. Ο Κώνστας Κωνσταντίνος συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953. Η τελευταία φυσική παρουσία του Κώνστα Κωνσταντίνου είναι στις 7 Δεκεμβρίου 1953 σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ. Έπειτα αναπληρώνει τη θέση του για ένα διάστημα ο Μελισσαράτος Σπύρος μέχρι τις 9 Απριλίου 1954 και από τις 16 Απριλίου 1954 αναλαμβάνει ως τακτικός στη θέση του αντιπροσώπου του Τελωνείου Θεσσαλονίκης ο Λεονταρίδης Σταύρος.

Ο Ιωάννης Λαζαρίδης ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος στην Θεσσαλονίκη. Στα 1923 είναι διευθυντής της Νομαρχίας Μακεδονίας, ενώ στα 1925 διευθυντής στη Γενική Διοίκηση. Την περίοδο 1930-1932 ήταν διευθυντής Εσωτερικών και κατόπιν γενικός γραμματέας της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας αναλαμβάνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο σε πολλά κομβικά θέματα της εποχής, αλλά και την κοσμική ζωή της πόλης. Μάλιστα, στα τέλη του 1932, διετέλεσε για ένα μήνα προσωρινός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας την περίοδο ανάμεσα στην παραίτηση του Στυλιανού Γονατά και έλευση του διαδόχου του Φίλιππου Δραγούμη. Με αυτήν την ιδιότητα υποδέχθηκε τόσο τον Στυλιανό Γονατά όταν επισκέφθηκε την πόλη ως πρόεδρος της Γερουσίας πλέον στις 6 Νοεμβρίου 1932, όσο και τον νέο διοικητή στις 2/12/1932. (Μακεδονία, 6-7/11, 2/12/1932) Φαίνεται ότι ήταν φιλοβενιζελικός διότι με την αλλαγή διοίκησης, μέλη του Λαϊκού Κόμματος παρουσιάστηκαν στον Δραγούμη και του ζήτησαν να τον απομακρύνει. (Μακεδονία, 7/12/1932) Η εφημερίδα Μακεδονία υπερασπίζεται τον Λαζαρίδη από τους "ανθρωποφάγους", δηλαδή τους «εδώ παράγοντες του Λαϊκού Κόμματος οι οποίοι «επεδίωξαν ‘‘να φάγουν’’ τον κ. Λαζαρίδην και μερικούς άλλους υπαλλήλους της Γενικής Διοικήσεως που δεν συμβαίνει να κάμνουν τα κέφια των περιφερομένων εις τους διαδρόμους της Γενικής Διοικήσεως μαγγουροφόρων». (Μακεδονία, 8/12/1932) Ως εκπρόσωπος του Υπουργείου συμμετείχε σε διάφορες επιτροπές και ΔΣ, όπως και στην ΕΖΘ και το ΛΤΘ.

Ο Λαζαρίδης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος . Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα του ανώτερου διοικητικού υπαλλήλου στην Επιτροπεία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Στις 12 Μαΐου 1925, η Γενική Διοίκηση ανακοινώνει τον εκ νέου διορισμό του «παρ αυτή Διευθυντού Ι. Λαζαρίδη ως μέλους της Επιτροπείας ΕΖΘ». Στις 30 Ιουνίου 1926, ο Ιωάννης Λαζαρίδης εκλέγεται Β' Αντιπρόεδρος στη θέση του Β. Δημητρίου που είχε παραιτηθεί. Ο Ιωάννης Λαζαρίδης συμμετέχει στην τρίτη και τέταρτη περίοδο της Επιτροπείας. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 και στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Θα αποχωρήσει στις 8 Μαΐου 1935. Θα τον διαδεχθεί ο Νικόλαος Κώττας.