Ο Βασίλειος Λεωνιδάκης υπήρξε ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος Θεσσαλονίκης, αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. Κατά την περίοδο της Κατοχής διετέλεσε ως Υποπλοίαρχος Λιμενικού Σώματος παρά τον προξενικό λιμενάρχη στο Ελληνικό Προξενείο του Μόντρεαλ. Στις 24 Ιουλίου 1941 αναπλήρωσε τον λιμενάρχη στην Επιτροπεία ΕΖΘ.
Ο Γεώργιος Λοίζος ήταν υποδιευθυντής της Εθνικής Τράπεζας και κατόπιν υποδιευθυντής και διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας και διετέλεσε αναπληρωματικό και τακτικό μέλος της ΕΖΘ και του ΛΤΘ. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπείας του ΛΤΘ στη θέση του Διομήδη Βαρλαμίδη στις 21/11/1930. Από το Μάιο του 1932 φαίνεται να συμμετέχει ξανα καθώς μάλλον εκτελούσε χρέη διευθυντή στο κατάστημα της Τράπεζας της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη (5/5/1932). Σύντομα, τη θέση του εκπροσώπου του Υπουργείου Οικονομικών στην Επιτροπεία του ΛΤΘ αναλαμβάνει ο Κυριακόπουλος νέος διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στην πόλη και ο Λουίζος θα παραμείνει αναπληρωτής του στην επιτροπεία (7/2/1934).
Ο Λουΐζος Γεώργιος συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Από το Μάϊο του 1932 συμμετέχει τακτικά στις συνεδριάσεις της επιτροπείας, καθώς μάλλον εκτελούσε χρέη διευθυντή στο κατάστημα της Τράπεζας της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη. Σύντομα, τη θέση του εκπροσώπου του Υπουργείου Οικονομικών στην Επιτροπεία του ΛΤΘ αναλαμβάνει ο Κυριακόπουλος νέος διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στην πόλη και ο Λουίζος θα παραμείνει αναπληρωτής του στην επιτροπεία (7/2/1934). Συμμετέχει ως μέλος της Επιτροπείας σε σύσκεψη υπό την προεδρία του υπουργού Γενικού Διοικητή Φίλιππου Δραγούμη στις 14 Φεβρουαρίου 1934 με θέμα τη χωροθέτηση του προβλήτα των ιστιοφόρων και το πρόβλημα της εξεύρεσης πόρων για τα λιμενικά έργα. Επίσης, συμμετείχε σε μια σύσκεψη στο Υπουργείο Ναυτιλίας στην οποία παραβρίσκονταν ο επιλιμενάρχης Τσεμπερόπουλος και ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Εκεί συμφωνήθηκε ότι δεν είναι δυνατή η κατασκευή νέας προβλήτας στο μέσο της υπάρχουσας νηοδοχής ανατολικά της πρώτης προβλήτας, και έγινε η πρόταση της κατασκευής ενός μικρότερου λιμενίσκου στα ανατολικά της πόλης. Γενικά, ο Λουΐζος φαίνεται να συντάσσεται με την άποψη πως το λιμάνι επαρκεί για το εμπόριο της διαφωνώντας με τα μεγάλα σχέδια για λιμενικά έργα. Μάλιστα, συμμετείχε στη τριμελή επιτροπή αποτελούμενη από τον ίδιο και τους Ηλιάδη και Γρηγοριάδη με σκοπό να μελετήσει το ζήτημα του λιμένα και ειδικότερα των λιμενικών έργων από την καθαρά πλευρά της χρηματοδότησης, αλλά και της «εμποροοικονομικής». (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 112η Συνεδρίαση, 14/2/1934, 113η Συνεδρίαση, 21/2/1934, Μακεδονία, 15/2/1934)
Ο Λουίζος διατελούσε σταθερά αναπληρωματικό μέλος της ΕΖΘ μέχρι την έλευση του Κυριακόπουλου και μετά ξανά από 17 Ιανουαρίου 1934 έως 4 Μαΐου 1934. Ο Λουίζος Γεώργιος θα συμμετέχει εκ νέου κατά την όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 26 Απριλίου 1944 και την έκτη περίοδο του ΛΤΘ ως αναπληρωματικός. Ωστόσο, Ο Λουίζος διαδέχεται τον Καράβολο Δημήτριο στις 13 Μαρτίου 1946. Η τελευταία της παρουσία στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ήταν στις 7 Φεβρουαρίου 1947. Στη συνέχεια τον διαδέχεται ο Καλαμαριώτης Δημήτριος.
Ακολούθησε μια σύσκεψη στο Υπουργείο Ναυτιλίας στην οποία παραβρίσκονταν ο επιλιμενάρχης Τσεμπερόπουλος, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης και ο Λοΐζος. Συμφωνήθηκε ότι δεν είναι δυνατή η κατασκευή νέας προβλήτας στο μέσο της υπάρχουσας νηοδοχής ανατολικά της πρώτης προβλήτας, και έγινε η πρόταση της κατασκευής ενός μικρότερου λιμενίσκου στα ανατολικά της πόλης. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 112η Συνεδρίαση, 14/2/1934, 113η Συνεδρίαση, 21/2/1934). Γενικά, οι αντιβενιζελικοί παράγοντες, όπως ο Γ. Λοΐζος, ανοικτά υποστηρίζουν πως ο λιμένας επαρκεί και δεν χρειάζονται τα λιμενικά έργα κατηγορώντας τους βενιζελικούς για υποθετικά σενάρια που δυσχεραίνουν τα οικονομικά του λιμένα.
Ο Δημήτριος Λούντρας ήταν διοικητής της Αμυντικής Ναυτικής περιοχής και της ναυτικής βάσης της Θεσσαλονίκης, πλοίαρχος του Πολεμικού Ναυτικού, μέλος της Ολυμπιακής επιτροπής της Αθήνας και επίτιμο μέλος του Άρη. Ο Λούντρας θα δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον αθλητισμό στην Μακεδονία και τη Θράκη. Επίσης, ήταν στέλεχος του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων. Πρωτοστάτησε στην ίδρυση ωρονομικού σταθμού στη Θεσσαλονίκη, όπου θα λαμβάνεται η ακριβής ώρα της Ανατολικής Ευρώπης. Η ώρα θα λαμβάνεται το βράδυ και θα μεταδίδεται ταυτόχρονα στο Ναύσταθμο, στον Πειραιά και την Αθήνα.
Ο Δημήτριος Λούντρας θα διαδεχθεί τον Ιωάννη Καραβίδα στις αρχές Ιουλίου 1926. Στο πλαίσιο των καθηκόντων του θα αναλάβει και κεντρικός λιμενάρχης. Με αυτή την ιδιότητα θα συμμετέχει στην Επιτροπεία και την Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΖΘ από τις 3 Ιουλίου 1926. Ο Λούντρας αποχωρεί από μέλος της ΕΕ και της Επιτροπείας στις 24 Σεπτεμβρίου 1926. Τη θέση του θα αναλάβει ο Σακελαρίου.
Ακολουθώντας την πολιτική του προκατόχου του, ο Λούντρας θα επιμείνει στην αποδέσμευση του λιμανιού από την Γαλλική Εταιρία Εκμετάλλευσης Λιμένα Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα, με εισήγησή του αποφασίζεται στις 16/9/1926 η αποστολή εκθέσεων προς τα υπουργεία συγκοινωνίας, οικονομικών και Εξωτερικών σχετικά με την επιβαλλομένη ανάγκη της εξαγοράς της Εταιρίας Λιμένος από το κράτος «χάριν της επιτεύξεως, της αναπτύξεως και προόδου του λιμένος ημών, απαλλασσομένηνου από τον ιόν της εταιρίας ταύτης».
Ο Λυγιδάκης Αργύριος ήταν ανώτερος τραπεζικός υπάλληλος. Το 1947 υπηρετούσε στο κεντρικό υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας ως υποδιευθυντής. Ο Λυγιδάκης συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 13 Μαΐου 1947 και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 14 Αυγούστου 1947ως αναπληρωτής εκπρόσωπος της Τράπεζας Ελλάδας.
Ο Μάλλης Ορέστης ανέλαβε εκπρόσωπος της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας επί κυβέρνησης Παναγή Τσαλδάρη και υπουργού Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας Μιλτιάδη Μαντά. Ο Μάλλης συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 12 Ιουλίου 1935 και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 12 Ιουλίου 1935 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος.
Ο Βασίλειος Μέμμος ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος. Συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 16 Δεκεμβρίου 1938 και στην τέταρτη επιτροπεία ΛΤΘ στις 7 Δεκεμβρίου 1938 ως αναπληρωτής του Διευθυντή Τελωνείων Κώνστα Κωνσταντίνο.
Ο Αθανάσιος Ζήκου Μακρής ήταν έμπορος και βιομήχανος της Μακεδονίας, μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ. Γεννήθηκε το 1874 στα Σιάτιστα της Μακεδονίας και πέθανε το 1952 στην Θεσσαλονίκη. Ήταν παντρεμένος με την Ευθυμία Βαμβακά από την Κοζάνη. Στις 23 Απριλίου 1923, ο Αθανάσιος Μακρής συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ως ένας από τους δύο εκπροσώπους του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου. Στις αρχαιρεσίες για την εκλογή προέδρου, οι υποψήφιοι ήταν τρεις, ο Σταύρος Γρηγοριάδης, ο Αθανάσιος Μακρής και ο Αλέξανδρος Κράλλης. Εκλέχθηκε ο πρώτος με 8 ψήφους, ενώ δύο έλαβε ο Μακρής και μία ο Κράλλης. Στις 23 Νοεμβρίου 1925 θα υποβάλει την παραίτησή του, χωρίς να διαφαίνεται κάποιος σοβαρός λόγος. Η Επιτροπεία θα παρακαλέσει να την αποσύρει. Τη θέση του ως αντιπρόσωπος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου θα αναλάβει Δημήτριος Παπακωνσταντίνου.
Ο Μακρίδης Δημήτρης ήταν ανώτερος τραπεζικός υπάλληλος και υποδιευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη. Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε ως αναπληρωτής στην επιτροπεία της ΕΖΘ και ΛΤΘ το 1950. Συγκεκριμένα, συμμετέχει στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ για πρώτη φορά στις 16 Μαρτίου 1951 και στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Δεκεμβρίου 1951 ως αναπληρωτής του διευθυντή της Τράπεζας της Ελλάδος Στάϊκου Χρήστου.
Ο Χρήστος Μαλάκης ήταν Μηχανολόγος Μηχανικός. Πήρε πτυχίο το 1932 στο ΕΜΠ. Το 1949 εργάζεται ως Αρχιμηχανικός Γραφείου Επιθεώρησης Μηχανολογικών και Ηλεκτρολογικών Εγκαταστάσεων Μακεδονίας και με αυτήν την ιδιότητα συμμετέχει ως αναπληρωτής του Επιθεωρητή Σιδηροδρόμων στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Ο Τζωάννος Γεώργιος είναι προϊστάμενός του.
Συγκεκριμένα, ο Χρήστος Μαλάκης αντικαθιστά τον Τζωάννο Γεώργιο στη θέση του εκπροσώπου του Επιθεωρητή Σιδηροδρόμων για πρώτη φορά στις 19 Αυγούστου 1949 στην ένατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 24 Ιουνίου 1947
Ο Γεώργιος Μαλοκίνης ήταν ανώτερος λιμενικός αξιωματικός και διατέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. Κατάγεται από διαπρεπή ναυτική οικογένεια των Σπετσών. Ο ίδιος κατά την περίοδο της Κατοχής διέφυγε στις 11 Μαρτίου 1942 στη Μέση Ανατολή. Εκεί ως Αντιπλοίαρχος ανέλαβε Λιμενικός Προξενικός Λιμενάρχης στην Αλεξάνδρεια. Όταν επέστρεψε μαζί με την κυβέρνηση Παπανδρέου, ανέλαβε λιμενάρχης του Κεντρικού Λιμεναρχείου Θεσσαλονίκης. Με την απελευθέρωση της Ελλάδας από τις δυνάμεις της Κατοχής ο Γεώργιος Μαλοκίνης ανέλαβε εκπρόσωπος του Κεντρικού Λιμεναρχείου Θεσσαλονίκης στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ στις 20 Νοεμβρίου 1944 , κατά την πρώτη συνεδρίαση της Επιτροπείας μετά την αποχώρηση των κατοχικών δυνάμεων. Ωστόσο, θα συμμετάσχει μόνο σε μία συνεδρία. Στις 24 Ιανουαρίου 1945 θα επανέλθει ο Ισίδωρος Βασιλειάδης.