Εμφανίζει 146 αποτελέσματα

Ο Γεώργιος Δημητριάδης ήταν Πολιτικός μηχανικός - Μηχανολόγος. Τα έτη 1915 και 1917 σπούδασε και έλαβε το δίπλωμα από το Universite Ecole d'Ingenieurs Lausanne. Την περίοδο 1917-1919 ανέλαβε Μηχανικός μελετών παρά τον I. Landry διευθυντή Σχολής Μηχανικών Λωζάνης. Την περίοδο 1919-1920 απασχολήθηκε στην Εταιρεία ΕΟΣ. στην Ελβετία. Το 1920 ανέλαβε Διευθυντής Υδραυλικών έργων Γενικής Διοικήσεως Θράκης. Την περίοδο 1927-1930 υπήρξε Τεχνικός σύμβουλος Ελληνικής Αντιπροσωπείας ΚΤΕ. Την περίοδο 1927-1932 ανέλαβε Τεχνικός σύμβουλος Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από 1924 κι έπειτα ήταν Συνδιευθυντής Τεχνικής Εταιρείας "Αδελφοί Δημητριάδη" την οποία διατηρούσε με τον αδελφό του Ιωάννη Δημητριάδη, διαπρεπή αρχιτέκτονα μηχανικό της πόλης. Από 1928 κι έπειτα ανέλαβε Τεχνικός πραγματογνώμονας πρακτορείου Αγγλικού Lloyd Θεσσαλονίκης. Φαίνεται πως διατηρούσε σχέσεις με το Λαϊκό Κόμμα. Για αυτό το λόγο, ανέλαβε προσωρινά Επιθεωρητής Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνιών στη θέση του Βασίλειου Δημητρίου μετά την καταστολή του κινήματος του 1935 στο οποίο ο τελευταίος φαίνεται πως είχε εμπλοκή. Με την εξομάλυνση των πολιτικών πραγμάτων ο Δημητριάδης αποχώρησε από την Υπηρεσία. Πάντως, στο ίδιο πλαίσιο ανέλαβε και τη θέση του Δημητρίου στην επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Η τελευταία του παρουσία στην επιτροπεία ΕΖΘ ήταν στις 8 Μαΐου 1935.

Ο Μιχαήλ Δημητριάδης ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Το 1930 υπηρετούσε στο κεντρικό Λιμεναρχείο της Θεσσαλονίκης. Ο Δημητριάδης Μιχαήλ συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 31 Μαρτίου 1930. Στις 31 Μαρτίου 1930 και στις 24 Απριλίου 1930, τις 4 Ιουνίου 1930 και 20 Αυγούστου 1930 και στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 31 Μαρτίου 1930 αναπλήρωσε τον Επιλιμενάρχη.

Ο Παναγιώτης Δουργούτης ήταν πλοίαρχος του Λιμενικού Σώματος. Στις 1 Δεκεμβρίου 1926 ανέλαβε προσωρινά καθήκοντα λιμενάρχη και εκπροσώπου του λιμεναρχείου στην επιτροπεία της ΕΖΘ μετά την αποχώρηση του Χριστοφή. Στη θέση αυτή θα παραμείνει μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου 1926 όταν ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Κατσαμπής

Ο Ιωάννης Εμίρης ήταν ναυτικός πράκτορας. Ο Πατέρας του Εμμανουήλ Εμίρης διέμενε στη Θεσσαλονίκη από το 1880 και διατηρούσε επιχείρηση ναυτικού πράκτορα από το 1908 και πρακτόρευε τις εταιρείες Πανταλέοντος και John Mac Dowal & Barbour. Το 1909 ο Εμίρης Ιωάννης ήταν μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Ναυτικού Επιμελητηρίου.
Το Γραφείο του Ιωάννη Εμίρη λειτουργούσε από το 1924 στην οδό Ναυάρχου Κουντουριώτη 50, ενώ το 1927 ήταν στην οδό Αγγλίας 7 και πρακτόρευε την Ελληνική Εταιρεία Σύρου και την Ακτοπλοΐα Ελλάδος Α.Ε. Από το 1909 ήταν μέλος του Ναυτικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης και από το 1924 μέλος του ΔΣ μέχρι και το 1931. Ήταν μέλος του ΔΣ του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, μάλιστα την κρίσιμη περίοδο της Κατοχής. Επίσης ήταν μέλος του ΔΣ της ΧΑΝΘ, της ΧΕΝΘ και του Ναυτικού Ομίλου. Ο Ιωάννης Εμίρης διετέλεσε εκπρόσωπός του Ναυτικού Επιμελητηρίου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ από 16 Απριλίου 1930 έως 27 Ιανουαρίου 1932 και του ΛΤΘ από την συγκρότησή της στις 27 Ιανουαρίου 1930. Αποχώρησε από τη διοίκηση των οργανισμών στις 27 Ιανουαρίου 1932. Απεβίωσε το 1954.

Ο Ζωγραφάκης ήταν υποδιευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη το 1936. Στις 1936-9-10 διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ στη θέση του διευθυντή Λουίζου Γεώργιου.

Ο Ζωγραφίδης Γεώργιος ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1919 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Το ίδιο έτος ανέλαβε Νομομηχανικός Β΄τάξης Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας και απασχολήθηκε στην Υπηρεσία ελέγχου Υδραυλικών Έργων πεδιάδων Σερρών-Δράμας. Ανέλαβε τη μελέτη και την επίβλεψη εκτέλεσης έργων υδραυλικών και οδοποιΐας: αρδευτικά έργα Ορυζαρίου-Έδεσσας, εξωτερικό υδραγωγείο Νάουσας, εξασφαλιστικά έργα όχθων ποταμού Αξιού, υδροηλεκτρικό εργοστάσιο Έδεσσας, εφαρμογή μελέτης υποβιβασμού στάθμης λίμνης Καστοριάς, μελέτη και κατασκευή οδών, κλπ.). Το 1948 υπηρετούσε στην Επιθεώρηση Δημοσίων Έργων ως νομομηχανικός. Συγκεκριμένα, ο Γεώργιος Ζωγραφίδης συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και την έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως αναπληρωτής του επιθεωρητή Δημοσίων Έργων Λαζανά Γεώργιου από 3 Σεπτεμβρίου 1948 έως 17 Σεπτεμβρίου 1948.

Ο Δημήτριος Ηλιάδης υπήρξε γενικός γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας (ΓΔΜ) υπό τον γενικό διοικητή Φίλιππο Δραγούμη κατά τη διακυβέρνηση της χώρας από τον Παναγή Τσαλδάρη. Προφανώς, υπήρξε στέλεχος του Λαϊκού Κόμματος. Ο Ηλιάδης Δημήτριος συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 21 Σεπτεμβρίου 1933 και στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 14 Οκτωβρίου 1933 ως κυβερνητικός επίτροπος. Συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 8 Απριλίου 1935 επίσης ως κυβερνητικός επίτροπος. Στις αρχές του 1935, ο Δημήτρης Ηλιάδης παύεται από τη θέση του γενικού γραμματέα της ΓΔΜ διότι σύμφωνα με τον αντιπολιτευόμενο τύπο απέτυχε παταγωγδώς σε αυτή τη θέση. Ωστόσο, συνεχίζει να είναι μέλος της επιτροπείας. Μάλιστα, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Μακεδονία προαλείφεται για διευθυντής της ΕΖΘ. (Μακεδονία, 19/1/1935) Ωστόσο, δεν θα πραγματοποιηθεί αυτός ο στόχος του.

Ο Νικόλαος Θαλασσινός ήταν ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος. Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου ήταν Πλοίαρχος Λιμενικού Σώματος Κεντρικός Λιμενάρχης Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής διετέλεσε στην Υπηρεσία Έπιθεωρητοΰ Εμπορικού Ναυτικού, στην Αλεξάνδρεια ως Πλοίαρχος Λιμενικός Επιθεωρητής. Ο Θαλασσινός Νικόλαος συμμετείχε συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 12 Δεκεμβρίου 1938 ως εκπρόσωπος του Κεντρικού Λιμεναρχείου και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 3 Απριλίου 1939. Διαδέχεται τον Σίμο Κλήρη. Συμμετέχει στην έβδομη περίοδο της Επιτροπείας ΕΖΘ και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ διατελώντας μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής ΛΤΘ. Θα τον διαδεχθεί ο Βασιλειάδης Ισίδωρος στις 21 Ιανουαρίου 1942.

Ο Ευμένιος Θεοδωρίδης ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος, διευθυντής στη Γενική Διοίκηση Βορείου Ελλάδας στα 1950, με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 9 Μαΐου 1950 και την όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 9 Μαΐου 1950.