Showing 146 results

Ο Παππάς (ή Παπάς) Νικόλαος ήταν πολιτικός μηχανικός. Έλαβε το 1910 δίπλωμα από Ε.Μ.Π. Την περίοδο 1911-1925 ήταν Μηχανικός Δημοσίων Έργων. Στη συνέχεια, την περίοδο 1925-1930 ανέλαβε Αρχιμηχανικός του Δήμου Θεσσαλονίκης (κατασκευή δικτύου υπονόμων καμμένης ζώνης, έργα οδοποιΐας και οδοστρωσίας). Κατά την περίοδο 1930-1931 ανέλαβε Τεχνικός διευθυντής ΑΟΣΚ (αντισεισμικές κατασκευές Κορίνθου, απλοποίηση στατικών υπολογισμών κατά το Ιταλικό σύστημα, προτυποποίηση κατασκευών, ρυμοτομία). Στα 1931 κι έπειτα ήταν Επιθεωρητής Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Στα 1949 ήταν στη Διεύθυνση Σχεδίου Πόλεων στο Υπουργείο Ανοικοδομήσεως. Αρθρογραφούσε στα περιοδικά Έργα και Τεχνικά Χρονικά.

Ο Παππάς Νικόλαος συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 24 Απριλίου διαδεχόμενος τον Σ. Πελανό. Στις 30 Αυγούστου 1924 θα τον διαδεχθεί ο Αλέξιος Άκατος. Ο Παππάς Νικόλαος επανήλθε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 8 Απριλίου 1935 ως εκπρόσωπος Δημοσίων Έργων καθώς θα διαδεχθεί τον Καρπούζογλου Δημήτριο στη θέση του Επιθεωρητή Δημοσίων Έργων. Ταυτόχρονα, συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 9 Μαΐου 1935. Συμμετέχει στην έκτη περίοδο της Επιτροπείας της ΕΖΘ από τις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 15 Απριλίου 1938. Συμμετέχει στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 31 Οκτωβρίου1941και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 14 Νοεμβρίου 1941.Στις 1943-5-19 τον αναπληρώνει ο Γιαννόπουλος Γεώργιος (στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ), και ο Λαζανάς Γεώργιος (στην Επιτροπεία ΛΤΘ) και αργότερα σταθερά ο Καραμουσουλάκης Χρήστος στις δύο επιτροπείες ο οποίος και τελικά τον διαδέχεται στην επόμενη περίοδο.

Ο Δημήτριος Λούντρας ήταν διοικητής της Αμυντικής Ναυτικής περιοχής και της ναυτικής βάσης της Θεσσαλονίκης, πλοίαρχος του Πολεμικού Ναυτικού, μέλος της Ολυμπιακής επιτροπής της Αθήνας και επίτιμο μέλος του Άρη. Ο Λούντρας θα δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον αθλητισμό στην Μακεδονία και τη Θράκη. Επίσης, ήταν στέλεχος του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων. Πρωτοστάτησε στην ίδρυση ωρονομικού σταθμού στη Θεσσαλονίκη, όπου θα λαμβάνεται η ακριβής ώρα της Ανατολικής Ευρώπης. Η ώρα θα λαμβάνεται το βράδυ και θα μεταδίδεται ταυτόχρονα στο Ναύσταθμο, στον Πειραιά και την Αθήνα.
Ο Δημήτριος Λούντρας θα διαδεχθεί τον Ιωάννη Καραβίδα στις αρχές Ιουλίου 1926. Στο πλαίσιο των καθηκόντων του θα αναλάβει και κεντρικός λιμενάρχης. Με αυτή την ιδιότητα θα συμμετέχει στην Επιτροπεία και την Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΖΘ από τις 3 Ιουλίου 1926. Ο Λούντρας αποχωρεί από μέλος της ΕΕ και της Επιτροπείας στις 24 Σεπτεμβρίου 1926. Τη θέση του θα αναλάβει ο Σακελαρίου.
Ακολουθώντας την πολιτική του προκατόχου του, ο Λούντρας θα επιμείνει στην αποδέσμευση του λιμανιού από την Γαλλική Εταιρία Εκμετάλλευσης Λιμένα Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα, με εισήγησή του αποφασίζεται στις 16/9/1926 η αποστολή εκθέσεων προς τα υπουργεία συγκοινωνίας, οικονομικών και Εξωτερικών σχετικά με την επιβαλλομένη ανάγκη της εξαγοράς της Εταιρίας Λιμένος από το κράτος «χάριν της επιτεύξεως, της αναπτύξεως και προόδου του λιμένος ημών, απαλλασσομένηνου από τον ιόν της εταιρίας ταύτης».

Ο Μιχάλης Σασαγιάννης ήταν ναυτικός πράκτορας και πράκτορας ασφαλιστικής εταιρείας. Ήταν παντρεμένος με την Ελίζα Σασαγιάννη. Το 1915 ο Σασαγιάννης κατοικούσε στην οδό Βουλγαροκτόνου. Διατηρούσε ναυτικό γραφείο από το 1898. Αντιπροσώπευε την Ελληνική Ατμοπλοΐα Πηλίου. Επίσης, το 1922 συμμετείχε στην εταιρεία Σασαγιάννης-Μπρόβας και Σία η οποία συστήθηκε στη Θεσσαλονίκη με στόχο την ίδρυση και εκμετάλλευση εργοστασίου παραγωγής τούβλων και κεράμων καθώς και άλλων συναφών ειδών. Γράφτηκε στο ΕΒΕΘ στις 27 Δεκεμβρίου 1919 και στο Ναυτικό Επιμελητήριο το 1924. Διετέλεσε πρόεδρος του Ναυτικού Επιμελητηρίου από 21 Φεβρουαρίου 1924 έως 12 Απριλίου 1925 και 3 Φεβρουαρίου 1927 έως 28 Ιανουαρίου 1932. Επίσης, ήταν ιδρυτικό μέλος του Αθλητικού Συλλόγου Ο Ηρακλής. Επίσης, διετέλεσε μέλος του διορισμένου Δημοτικού Συμβουλίου της περιόδου της περιόδου 1920-1922, με δήμαρχο τον Οσμάν Σαΐτ. Το 1924 αντιπροσώπευε την ναυτιλιακή εταιρεία "Ιονική" των Αδελφών Γιαννουλάτου. Την 1 Μαΐου 1929 ανέλαβε μέλος της Επιτροπείας του ΕΖΘ στη θέση του ΕΒΕΘ. Διαδέχθηκε τον Γιακόμπ Μόλχο στη θέση του ΕΒΕΘ.

Ο Σασαγιάννης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 και εκλέχτηκε αντιπρόεδρος του ΛΤΘ. Στις 7 Απριλίου 1932 επανεκλέχθηκε από την 50μελή επιτροπή του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ και του ΛΤΘ με 28 ψήφους στους 50 ψηφίσαντες. Επίσης, εκλέχθηκε ο Ιάκωβος Μόλχο με 23 ψήφους, ενώ δεν κατάφερε να εκλεγεί ο μέχρι τότε αντιπρόσωπος Ζ. Βέρρος λαμβάνοντας μόνο 14 ψήφους. Στις 23 Μαΐου 1931 ο Μιχάλης Σασαγιάννης ανέλαβε προεδρεών της Επιτροπείας. Ο Σασαγιάννης συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Το 1935 ανέλαβε τον ρόλο του προέδρου για έναν περίπου μήνα, από τις 7 Μαρτίου μέχρι τις 5 Απριλίου. Εξαιτίας μάλλον του βενιζελικού κινήματος της 1ης Μαρτίου ο φιλοβενιζελικός πρόεδρος του ΛΤΘ Βασίλης Δημητρίου τέθηκε σε διαθεσιμότητα. Έκτοτε τον αντικατέστησε. (Πρακτικά ΛΤΘ, 149η Συνεδρίαση, 26/3/1935) Την περίοδο αυτή κατατέθηκε ο πρώτος οργανισμός του ΛΤΘ. Ο Σασαγιάννης με τη λήξη της θητείας της Επιτροπείας ευχαρίστησε τα μέλη της, ενώ δεν απενεκλέχθηκε. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 151η Συνεδρίαση, 5/4/1935).

Ο Σ Μεζανός ήταν επιθεωρητής Δημοσίων Έργων Θεσσαλονίκης. Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα αυτή στην Επιτροπεία της ΕΖΘ. Κατά την πρώτη ιδρυτική διαδικασία, προέδρευσε ως ανώτερος σε βαθμό δημόσιος υπάλληλος οργανώνοντας τις αρχαιρεσίες εκλογής προεδρείου. Θα αντικατασταθεί από τον Νικόλαο Παππά. Η τελευταία του παρουσία σε συνεδρίαση θα είναι στις 4 Φεβρουαρίου 1924.

Ο Κωνσταντίνος Κατσαμπής ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιεμενικού σώματος. Ήταν ένας από του εξήντα δύο αξιωματικούς που μετατάχθηκαν από το Πολεμικό Ναυτικό στο Λιμενικό Σώμα το 1919 έχοντας τον βαθμό του υποφροντιστή (υποπλοιάρχου). Κατά την περίοδο 1919-1922 διετέλεσε διευθυντής του γραφείου θαλάσσιων μεταφορών στη Σμύρνη. Την περίοδο 1925-1926 χρημάτισε λιμενάρχης Βόλου και την περίοδο 1926-1928 λιμενάρχης Θεσσαλονίκης. Διατέλεσε Αρχηγός του Λιμενικού Σώματος από 9 Αυγούστου 1929 έως11 Νοεμβρίου 1929. Ανέλαβε εκ νέου από 16 Ιουνίου 1933 έως 2 Μαρτίου 1935 και ξανά από 16 Απριλίου 1936 έως 20 Νοεμβρίου 1936. Αρθρογραφούσε στο περιοδικό Επιθεώρησις Εμπορικού Ναυτικού. Ήταν επίσης εισηγητής του νόμου 1652/1939, βασικός συντάκτης του κώδικα δημοσίου & ιδιωτικού ναυτικού δικαίου και είχε εκδώσει το έργο καθήκοντα και υποχρεώσεις πλοιάρχου (1930). Αποστρατεύθηκε τον Οκτώβριο του 1946 με τον βαθμό του αντιναυάρχου.

Ο Παναγιώτης Δουργούτης ήταν πλοίαρχος του Λιμενικού Σώματος. Στις 1 Δεκεμβρίου 1926 ανέλαβε προσωρινά καθήκοντα λιμενάρχη και εκπροσώπου του λιμεναρχείου στην επιτροπεία της ΕΖΘ μετά την αποχώρηση του Χριστοφή. Στη θέση αυτή θα παραμείνει μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου 1926 όταν ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Κατσαμπής

Ο Παύλος Λελούδας ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Μεταπολεμικά θα διατελέσει αυλάρχης της βασίλισσας Φρειδερίκης. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1925 θα αναλάβει λιμενάρχης στο κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης και μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ καθώς θα διαδεχθεί τον Σαρατσόπουλο στην Πρώτη Περίοδο Επιτροπείας. Πολύ σύντομα όμως στις 24 Σεπτεμβρίου 1925 θα τον διαδεχθεί ο Ιωάννης Καραβίδας.

Ο Δενδρινός ήταν τελωνειακός υπάλληλος κατά το μεσοπόλεμο. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος του εκπροσώπου Τελωνείων Θεσσαλονίκης Αντωνίου Πέππα στην Τρίτη Περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και την πρώτη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ αντί του Αντώνιου Πέππα.