Εμφανίζει 127 αποτελέσματα

Ο Σπύρος Μελισσαράτος ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος, διευθυντής Τελωνείου και αναπληρωματικό μέλος στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ και στο ΔΣ ΕΖΛΘ. Συμμετείχε ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Τελωνείου Θεσσαλονίκη στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ σε κάποιες συνεδρίες με πρώτη παρουσία στις 14 Οκτωβρίου 1949, στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 31 Μαΐου 1950. Ο Σπύρος Μελισσαράτος συμμετείχε στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 21 Δεκεμβρίου 1953 καθώς αντικαθιστούσε τον διευθυντή Τελωνείων Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνου Κώνστα. Συγκεκριμένα, η τελευταία φυσική παρουσία του Κώνστα σε συνεδρίαση του Οργανισμού καταγράφεται η 7η Δεκεμβρίου του 1953. Επίσης, ο Σπύρος Μελισσαράτος θα αναπληρώνει τη θέσει του Κώνστα μέχρι τις 9 Απριλίου 1954 και στην συνέχεια τη θέση του αναλαμβάνει ο Σταύρος Λεονταρίδης.

Ο Κωνσταντίνος Μελισσινός ήταν πολιτικός μηχανικός και ανώτερος σιδηροδρομικός υπάλληλος. Το 1907 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Φυσικομαθηματικών Επιστημών Εθνικού Πανεπιστημίου και στα 1912 έλαβε δίπλωμα Universite Ecole Speciale du Genie Civil et des Arts et Manufactures Gand. Την περίοδο 1912-1913 ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στα 1914 ανέλαβε Μηχανικός Υπηρεσίας ελέγχου κατασκευής σιδηροδρόμου Παπαπούλι-Πλατύ. Την περίοδο 1915-1917 ήταν Μηχανικός Β΄ τάξης της Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο αυτή εκπόνησε τη μελέτη σιδηροδρομικής γραμμής Σπάρτης-Γυθείου, ήταν μηχανικός συντήρησης σιδηροδρόμων Μακεδονίας και μηχανικός μελετών στην Αθήνα. Στα 1917 ανέλαβε Μηχανικός Α΄ τάξης Γραφείου μελετών και κατασκευών οδοποιΐας Κρήτης. Την περίοδο 1918-1923 ανέλαβε Νομομηχανικός Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Είχε την ευθύνη του ελέγχου νέων έργων Λαρισαϊκού, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε σε απόσπαση αρχιμηχανικός γραμμής και νέων έργων Εταιρείας Ελληνικών Σιδηροδρόμων. Την ίδια περίοδο διετέλεσε προσωρινός διευθυντής Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και αργότερα διευθύνων Υπηρεσίας Ελέγχου Σιδηροδρόμων). Την περίοδο 1923-1926 διετέλεσε Αρχιμηχανικός και έπειτα Διευθυντής εκμετάλλευσης Σ.Ε.Κ. Από το 1926 ανέλαβε Διευθυντής Β΄ περιφέρειας Σ.Ε.Κ. ή αλλιώς διευθυντής των Σιδηροδρόμων Μακεδονίας.
Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε το 1923 στις διαπραγματεύσεις με τους Σέρβους για τον καθορισμό των ορίων ανάμεσα στην Σερβική και Ελληνική Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης.

Στις 11 Μαΐου 1932 συμμετέχει ως κυβερνητικός επίτροπος στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και στη συνέχεια του ΛΤΘ.
Η τελευταία συμμετοχή του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ήταν στις 28 Ιουνίου 1933. Στην Επόμενη Συνεδρία στις 21 Σεπτεμβρίου 1933 συμμετείχε ο Δημήτριος Ηλιάδης, διάδοχος στη θέση του Κυβερνητικού Επιτρόπου.

Ο Μιχαηλίδης Ηλίας ήταν ανώτερος τραπεζικός υπάλληλος κατά την εποχή του μεσοπολέμου. Στα 1934 διατελούσε υποδιευθυντής την Τράπεζα της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη και με αυτήν την ιδιότητα διετέλεσε αναπληρωτής μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ.

Ο Ηλίας Μιχαηλίδης συμμετείχε σε μερικές συνεδριάσεις στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932ως αναπληρωτής στη θέση του Διευθυντή της Τράπεζας της Ελλάδας. Την ίδια περίοδο συμμετέχει στην επιτροπεία ΛΤΘ στις 26 Σεπτεμβρίου 1935. Συμμετέχει στην έκτη περίοδο της επιτροπείας ΕΖΘ από τις 8 Μαΐου 1935 πάλι ως αναπληρωτής. όπως και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 18 Οκτωβρίου 1938.

Ο Νικόλαος Μιχαλιτσιάνος ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Κατά τη διάρκεια του πολέμου είχε το βαθμό του ανθυποπλοίαρχου. Ο Μιχαλιτσιάνος συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 21 Μαρτίου 1939 ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Κεντρικού Λιμεναρχείου. Συγκεκριμένα αναπληρώνει τον Θαλασσινό Νικόλαο.

Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος υπήρξε επιλιμενάρχης Θεσσαλονίκης, μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ καθώς και πρόεδρος του ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1901 και τον Οκτώβριο του 1934, μόλις 33 ετών, ανέλαβε λιμενάρχης στην Θεσσαλονίκη με το βαθμό του πλωτάρχη διαδεχόμενος τον Τσεμπερόπουλο. Αργότερα, διετέλεσε αντιπλοίαρχος στο Γενικό ’Επιτελείο Β.Ν. μέχρι 27 Νοεμβρίου 1940 και κατόπιν τμηματάρχης προσωπικού στο Γενικό ’Επιτελείο Βασιλικού Ναυτικού. Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ από τις 26 Σεπτεμβρίου 1934, ενώ θα αναλάβει και β΄Αντιπρόεδρος. Στις 7 Νοεμβρίου 1934 θα προεδρεύσει στην Επιτροπεία απόντων των Στ. Γρηγοριάδη, προέδρου, και Κ. Σαράτση, α Αντιπροέδρου. Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος διετέλεσε μέλος της δεύτερης περιόδου επιτροπεία ΛΤΘ από τις 15 Οκτωβρίου 1934. Στις αρχαιρεσίες για την τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 8 Απριλίου 1935 συγκροτήθηκε το νέο σώμα υπό την προεδρεία του εκπροσώπου της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας Ν. Κώττα. Έπειτα από μυστική ψηφοφορία ο Μιχόπουλος Αναστάσιος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας με 11 ψήφους, έναντι του Κοντογιάννη Γεώργιου που συγκέντρωσε μόλις 1 ψήφο. Στη συνέχεια ο Κοντογιάννης Γεώργιος εκλέχθηκε αντιπρόεδρος με 11 ψήφους. Στον εναρκτήριο λόγο του ευχαρίστησε την Επιτροπεία και διαβεβαιώνει πως κατά την προσεχή τριετία «θα καταβάλει πάσαν προσπάθειαν να φανή αντάξιος της τιμής και της εμπιστοσύνης» της Επιτροπείας. Επισημαίνει ότι την προσεχή τριετία θα αρχίσει η εκτέλεση των μεγάλων Λιμενικών Έργων με τα οποία θα ολοκληρώσει τον σκοπό για τον οποίο συστήθηκε το ΛΤΘ. Με αυτά, ο «Λιμήν Θεσσαλονίκης θα καταλάβει της πρέπουσαν θέσιν εν τη ανατολική λεκάνη της Μεσογείου». Για αυτό το λόγο, το Λιμενικό Ταμείο θα έχει ανάγκη την συνδρομή και τη γνώμη όλων των μελών της επιτροπείας. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 152η Συνεδρία, 8/4/1935) Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος αποχώρησε από τη θέση του προέδρου της επιτροπείας του ΛΤΘ έπειτα από ζητήματα που προέκυψαν σχετικά με πληρωμές υπαλλήλων και τελευταία του παρουσία ως μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ ήταν στις 28 Απριλίου 1936.

Ο Γεώργιος Μουρίκης ήταν δικηγόρος, μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου της Θεσσαλονίκης και Εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Τον Οκτώβριο του 1925 συμμετείχε στις δημοτικές εκλογές της Θεσσαλονίκης με το ψηφοδέλτιο του Μηνά Πατρικίου ο οποίος είχε την στήριξη από το Εργατικό Κέντρο, το ΚΚΕ, το προσφυγικό στοιχείο της πόλης και μερίδα του Λαϊκού Κόμματος. Ο Πατρίκιος πρώτευσε στις εκλογές συγκεντρώνοντας 5.279 ψήφους (ποσοστό 30%) και επικρατώντας του βενιζελικού υποψηφίου Κωνσταντίνου Αγγελάκη, ο οποίος έλαβε 4,536 ψήφους (ποσοστό 26%). Όμως ο δικτάτορας Θεόδωρος Πάγκαλος ακύρωσε τις εκλογές συνεπικουρούμενος από τους πολιτευτές (τόσο του Λαϊκού όσο και του Κόμματος Φιλελευθέρων) και προκήρυξε νέες για το Δεκέμβριο. Σε εκείνες τις επαναληπτικές εκλογές ο Πατρίκιος εξελέγη κε νέου Δήμαρχος, αποσπώντας το 50,6% των ψήφων έναντι 31,1% για τον υποστηριζόμενο από τον Πάγκαλο Κ. Αγγελάκη. Το 1926 λίγο πριν αναλάβει καθήκοντα η νέα Δημοτική Αρχή, με διαταγή του δικτάτορα Πάγκαλου, αποπέμφθηκαν 7 δημοτικοί σύμβουλοι από την πλειοψηφία "ως κομμουνιστές" και αντικαταστάθηκαν από άλλους της μειοψηφίας. Τον Αύγουστο το καθεστώς απέλυσε το νέο Δήμαρχο. Ο Γεώργιος Μουρίκης ήταν ο μοναδικός υποψήφιος του συνδυασμού του Πατρικίου που διορίσθηκε στη θέση τους, καθώς οι περισσότεροι προέρχονταν από τον συνδυασμό του Αγγελάκη, αλλά είχε πάψει να τον στηρίζει. Πλέον συμμετείχε ενεργά στην «αντιπατρικική» παράταξη πρωταγωνιστώντας στη διαμάχη εναντίον του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου Καμμωνά και του δημάρχου Πατρικίου (Μακεδονία, 26/6/1927). Στις εκλογές του 1929 επανεκλέγεται στηρίζοντας τον Νικόλαο Μάνο. Στις δημοτικές εκλογές του 1930 δεν θα εκλεγεί και δεν θα συμμετέχει στο δημοτικό συμβούλιο. Ο Γιώργος Μουρίκης ορίστηκε εκ μέρους του δημοτικού συμβουλίου μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ από τις 8 Μαΐου 1929. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 ως αντιπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Αποχώρησε από μέλος της Επιτροπείας του ΛΤΘ στις 20/4/1932. Ο πρόεδρος του ΛΤΘ Βασίλης Δημητρίου ευχαρίστησε τον Μουρίκη για την «πολύτιμον συνεργασίνα του κατά το διάστημα της θητείας,» δηλώνοντας ότι «λυπείται δε διότι δια της αποχωρήσεώς του το σώμα χάνει έναν πολύ καλόν συνεργάτην». (Πρακτικά ΛΤΘ, πρώτος τόμος, Συνεδρία 38η, 16/4/1931, 39η Συνεδρία, 19/5/1931, 65η Συνεδρία, 20/4/1932)

Ο Νικόλαος Μουτσάλας ήταν ανώτερος τραπεζικός υπάλληλος την περίοδο του μεσοπολέμου. Στα 1933 ήταν υποδιευθυντής στην Τράπεζα της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη και με αυτή την ιδιότητα αντικαθιστούσε τον διευθυντή Βασίλειο Κυριακόπουλο σε μερικές συνεδριάσεις της Επιτροπείας της ΕΖΘ (1933-6-21) και του ΛΤΘ (16/6/1933, 26/9/1933).

Ο Νικόλαος Μούτσελος ήταν ανώτερος τραπεζικός υπάλληλος την περίοδο του μεσοπολέμου. Στα 1933 ήταν υποδιευθυντής στην τράπεζα της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη και με αυτή την ιδιότητα αντικαθιστούσε τον διευθυντή Βασίλιειο Κυριακόπουλο σε μερικές συνεδριάσεις της Επιτροπείας του ΛΤΘ ( από 16 Ιουνίου 1933, έως τις 26 Σεπτεμβρίου1933).

Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος ήταν κατά την περίοδο την κατοχή ήταν μέλος της Διοικούσας Επιτροπής των ΕΟΕ-ΕΔΕΣ μαζί με τους Αθαν. Παπαχριστοδούλου συνταγματάρχη, τον αδελφό του Γεώργιο Μπακατσέλο και τον Βασίλειο Μπλατσούκας δασάρχη. Εκλέγεται για πρώτη φορά μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του ΕΒΕΘ τον Ιούλιο 1949 και θα παραμείνει μέχρι και το 1974. Συμμετείχε στην Επιτροπή που είχε ορίσει η ΔΕ του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου η οποία είχε καταλήξει στο συμπέρασμα "ότι υπό τας παρούσας συνθήκας δεν είναι σκόπιμος ουδέ πρόκειται να επιφέρη ουσιώδεις ωφελείας η συγχώνευσις των δύο Οργανισμώ".
Ως εκπρόσωπος του ΕΒΕΘ συμμετέχει στην Επιτροπεία της ΕΖΘ, ΛΤΘ και στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΖΛΘ. Συγκεκριμένα, ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 9 Μαΐου 1950 ως εκπρόσωπος του ΕΒΕΘ. Κατά τις αρχαιρεσίες της δέκατης περιόδου της Επιτροπείας ΕΖΘ κηρύσσεται νέος πρόεδρος της Επιτροπείας μετά από μακρά θήτευση του Σταύρου Γρηγοριάδη ο οποίος απέτυχε να επανεκλεγεί.

Μετά την αγόρευση του Γρηγοριάδη ο Μπακατσέλος παίρνει το λόγο: "αξιότιμοι κύριοι Συνάδελφοι, Σας ευχαριστώ θερμώς δια την τιμήν την οποίαν μοι εκάνατε να με εκλέξητε πρόεδρον της ΕΕΖΘ. Είμαι ομολογουμένως βαθύτατα συγκινημένος δια την τιμήν ταύτην, συναισθάνομαι πλήρως τας ευθύνας τας οποίας επωμίζομαι την στιγμήν ταύτην, ελπίζω όμως ότι με την βοήθειαν του θεού, την συνδρομήν υμών και ιδιατέρως με την συνδρομήν του απερχομένου πολυπείρου προέδρου αξιοτίομου κ. Στ. Γρηγοριάδου χρηματίσαντος επί σειράν περιόδων προέδρου ΕΕΖ και εργασθέντος ακαμάτως δια τα ζωτικά ζητήματα αυτής, θα δυνηθώ ν' ανταποκριθώ εις τας απιτήσεις της Ζώνης, δια την οποίαν θ' αφιερώσω όλας μου τας δυνάμεις".

Ο Μπακατσέλος Κωνσταντίνος συμμετείχε συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στην ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 14 Μαΐου 1953. Κατά τις αρχαιρεσίες της Επιτροπείας ΕΖΘ ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος έλαβε μόνο μία ψήφο, ενώ ο Σταύρος Αντωνιάδης έλαβε 13 ψήφους και καταγράφηκε μία λευκή. Ο Μπακατσέλος εξ ονόματος της Επιτροπείας συγχαίρει τον νέο πρόεδρο για την επιτυχή εκλογή του. Στη συνέχεια εκθέτει εν ολίγοις τους λόγους οι οποίοι επιβάλλουν τη διατήρηση του θεσμού της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης ως αυτοτελούς και ανεξάρτητου.

Συγκεκριμένα λέει: "θα έλθη ημέρα καθ' ην ο κόσμος θα ειρηνεύση και το σιδηρούν παραπέτασμα θα καταπέση οπότε ο λιμήν της Θεσσαλονίκης λόγω της γεωγραφικής του θέσεως θα καταστή ο μεγαλύτερος διαμετακομιστικός λιμήν εν τη Ανατολική Λεκάνη της Μεσογείου. Τότε η Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης θα κληθεί να εξυπηρετήση το διαμετακομιστικό εμπόριο ολοκλήρου της Βαλκανικής και της Μεσευρώπης καθώς και των χωρών της Νοτιοανατολικής λεκάνης της Μεσογείου. για αυτό το λόγο παρακαλεί τον υπουργό να επανεξετάσει το θέμα της συγχώνευσης των δύο οργανισμών ΛΤΘ και ΕΖΘ καθώς "είναι βέβαιο ότι θα καταλήξη εις το συμπέρασμα περί διατηρήσεως της Ζώνης ως αυτοτελούς και ανεξάρτητου οργανισμού. Ο Υπουργός ευχαριστεί τον Μπακατσέλο για το έργο του κατά την προεδρία του. Σε σχέση με τη συγχώνευση υποστηρίζει την "ένταξιν του ΛΤΘ ως τεχνική Υπηρεσία της Ζώνης".

Στη συνέχεια εκθέτει τους λόγους οι οποίοι επιβάλλουν την διατήρηση του θεσμού της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης ως αυτοτελούς και ανεξάρτητου. Συγκεκριμένα λέει: " θα έλθει ημέρα καθ' ην ο κόσμος θα ειρηνεύση και το σιδηρούν παραπέτασμα θα καταπέση οπότε ο λιμήν της Θεσσαλονίκης λόγω της γεωγραφικής του θέσης θα καταστή ο μεγαλύτερος διαμετακομιστικός λιμήν εν τη Ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Τότε η Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης θα κληθεί να εξυπηρετήσει το διαμετακομιστικό εμπόριον ολοκλήρου της Βαλκανικής και της μεσευρώπης καθώς και των χωρών της Νοτιοανατολικής λεκάνης της Μεσογείου".

Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος θα επανέλθει στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 21 Δεκεμβρίου 1956 ως εκπρόσωπος του ΕΒΕΘ. Στην τέταρτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ εκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Κατά τις αρχαιρεσίες εκλέχθηκε πρόεδρος ο πολιτικός μηχανικός Χρήστος Λαμπριανίδης ο οποίος ήταν εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας. Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος ζητάει το λόγο και ο οποίος εκφράζει την πικρία του ως εκπρόσωπος του εμπορικού κόσμου για το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας "διότι η θέσις του προέδρου του Οργανισμού της Ελευθέρας Ζώνης ανήκειν κατά παράδοσιν τρόπον τινά εις τα εμπορικά μέλη του Συμβουλίου διότι το προέχον εις την κίνησιν του λιμένος είναι το εμπορικόν στοιχείον. Υπαιινισσόμενος εν συνεχεία ότι έλαβοβ χώραν κατά πληροροφρίας και παρασκηνιακαί ενέργειαι περί του τρόπου της εκλογής του προέδρου," λέει, " ότι ούτος προτίθετο να προτείνει την εκλογήν ως προέδρου του κ. Κοσμίδου ως εκπροσώπου του Εμπορικού Συλλόγου. Βεβαίως, η γνώμην όλων των μελών είναι ίση και σεβαστή αλλά η θέσις του προέδρου του Οργανισμού αυτού ανήκει περισσότερον εις τα εμπορικά και επαγγελματικά μέλη τα οποία δυστυχώς παραγκωνίσθηκαν." Περαιτέρω τονίζει ότι "εδώ δεν ήλθομεν ίνα ικανοποιήσωμεν ν προσωπικάς φιλοδοξίας, αλλά θεωρεί την θητείαν του Συμβούλου ως στρατείαν επίπονον". Διευκρινίζει ότι οι λόγοι του δεν πρέπει να θεωρηθούν ως αιχμή κατά του προσώπου του εκλεγούντος προέδρου. τέλος, μνημονεύει ότι διατελέσας επί μακράν ετών πρόεδρος της ΕΖΘ ουδέποτε έκαμε χρήσιν των παρεχομένων νομίμως εξόδων κινήσεως για τις υπηρεσιακές μεταβάσεις στην Αθήνα κλπ. Κλείνοντας εκφράζει την πικρία του ως εμπορικού μέλους για το αποτέλεσμα των αρχαιρεσιών.

Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος συμμετείχε επίσης στην Πέμπτη περίοδο. Μετά την εκλογή του Βασίλειου Πετρίδη ως νέου προέδρου του ΔΣ ΕΖΛΘ, ο Μπακατσέλος λαμβάνει το λόγο και λέει: "Κύριε Πρόεδρε, αισθάνομαι ιδιαιτέραν χαράν επό τη εκλογή σας, όχι διότι είσθε φίλος μου, αλλά διότι προέρχεσθε από τας παραγωγικάς τάξεις αι οποίαι κατά το πλείστον αποτελούν τον εργοδότην και δίδουν ζωήν και κίνησιν εις τον Λιμένα. Δια τούτο αισθάνομαι ιδιαιτέραν συγκίνησιν αυτήν την στιγμήν. Θα επεθύμουν να σας είπω ως θα έπραττε και πας τις άλλος ότι θα με εύρητται συμπαραστάτην εις το έργον σας διότι ποδηγετούμαι πάντοτε και μόνον από το συμφέρον του Οργανισμού και του Λιμένος. Ίσως θα είχον και εγώ την φιλοδοξίαν να αναδειχθώ ως Πρόεδρος. Δεν ηθέλησα όμως. Ανήκω δυστυχώς εις πολιτικόν κόμμα το οποίον ουδέποτε, ούτε το ίδιον ηθέλησε ούτε και εγώ επεδίωξα να το αναμίξω εις τα του Οργανισμού. Επειδή δε ανήκων εις την γνωστήν πολιτικήν παράταξιν ίσως, έαν έθετον υποψηφιότητα Προέδρου θα εξαλαμβάνετο υπό των νυν Κυβερνόντων ως επιδίωξις πολιτικής διεδιδύσεως εις τον Οργανισμόν και δια τον λόγον αυτόν απέφυγα να το πράξω. Θεωρώ λίαν επίκαιρον και θα παρακαλέσω όπως μοι επιτραπή να το αναγνώσω πρόσφατον άρθρον της θρησκευτικής εφημερίδος Η Ζωή υπό τον τίτλον: Κοινωνική Ανάγκη, Ο Σταθερός Άνθρωπος. τα όσα αναγράφει το άρθρο αυτό αποτελούν το προσωπικό μου πιστεύω". Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος συμμετείχε Κατά την έκτη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ, αλλά δεν θα συμμετάσχει στο ΔΣ στην έβδομη περίοδο. Στις 1959-12-7 θα αναλάβει την εκπροσώπηση στη θέση του ο Δημήτριος Ασσίογλου.