Showing 208 results

Authority record
Untitled

Bartissol Edmond

  • Μέλη Διοίκησης
  • Γέννηση: 1841-02-021| Ανάληψη δράσης: 1896 Αποχώρησε 1930-2-8 Απεβίωσε: 1916-11-16

Ο Edmond Bartissol (2 Ιανουαρίου 1841 – 23 Νοεμβρίου 1916) ήταν ένας αυτοδημιούργητος Γάλλος μηχανικός, επιχειρηματίας και πολιτικός, γνωστός για τη συμβολή του σε μεγάλα δημόσια έργα σε διεθνές επίπεδο και για την πολιτική του δραστηριότητα στη Γαλλία.

Γεννήθηκε στο Port-Vendres της περιοχής Pyrénées-Orientales, σε οικογένεια οικοδόμων. Παρά την έλλειψη επίσημης μηχανικής εκπαίδευσης, μέσω αυτοδιδασκαλίας και πρακτικής εμπειρίας, αναδείχθηκε σε εξέχοντα μηχανικό και επιχειρηματία.

Η καριέρα του ξεκίνησε το 1866, όταν εργάστηκε ως επόπτης έργων στη διάνοιξη της Διώρυγας του Σουέζ, υπό την καθοδήγηση του Ferdinand de Lesseps. Αυτή η εμπειρία του επέτρεψε να αποκτήσει πολύτιμες γνώσεις και επαφές στον τομέα των μεγάλων δημοσίων έργων.

Μετά την επιστροφή του στη Γαλλία το 1870, ο Bartissol συνεργάστηκε με τους Alexis Duparchy και Alexandre Lavalley για την ανάληψη σημαντικών έργων στην Πορτογαλία. Ανέλαβαν την κατασκευή σιδηροδρόμων, όπως ο σιδηρόδρομος του Beira Alta (1874), και λιμενικών έργων, όπως το λιμάνι του Leixões (1879–1892), συμβάλλοντας στην ανάπτυξη των μεταφορών και του εμπορίου στην Πορτογαλία.

Ο Bartissol επέκτεινε τις δραστηριότητές του στη Βραζιλία, όπου κατασκεύασε το λιμάνι του Recife/Pernambuco (1908–1913), ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια στον Ατλαντικό Ωκεανό. Επίσης, δραστηριοποιήθηκε στη Μοζαμβίκη, αναλαμβάνοντας συμβάσεις για την εκμετάλλευση ορυχείων, την αγροτική παραγωγή και την εκμετάλλευση λιμενικών έργων, μέσω εταιρειών όπως η Compagnie d'Inhambane, η Compagnie du Sud-Est Africain και η Compagnie du Zambèze.

Επιπλέον, επένδυσε σε διάφορους τομείς, όπως η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, ιδρύοντας εργοστάσια στο Perpignan και στη Vinça, καθώς και την εταιρεία Hydroélectrique du Roussillon το 1901. Επίσης, ίδρυσε εργοστάσιο παραγωγής τσιγαρόχαρτου με την επωνυμία Suez (1893) και την εταιρεία παραγωγής απεριτίφ Banyuls-Bartissol (1904).

Στα 1887, ο Bartissol απέκτησε το δικαίωμα κατασκευής του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, υπογράφοντας σύμβαση με το Οθωμανικό Δημόσιο. Για να χρηματοδοτήσει τη δραστηριότητά του, ίδρυσε το 1897 τη Société de construction ottomane du port de Thessalonique, αναλαμβάνοντας την κατασκευή και εκμετάλλευση του λιμανιού. Η εταιρεία αυτή, αργότερα μετονομασμένη σε Société ottomane d’exploitation du port de Salonique, διαχειρίστηκε το λιμάνι για πολλές δεκαετίες, συμβάλλοντας στην οικονομική ανάπτυξη της περιοχής.

Ο Bartissol ασχολήθηκε και με την πολιτική. Διετέλεσε δήμαρχος του Fleury-Mérogis και μέλος του Γαλλικού Κοινοβουλίου, εκπροσωπώντας αρχικά την επαρχία Pyrénées-Orientales (1889–1893) και στη συνέχεια την Aude (1902–1910). Πολιτεύθηκε αρχικά με τους Μετριοπαθείς και αργότερα με τους Δημοκρατικούς Ρεπουμπλικάνους, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της γαλλικής πολιτικής σκηνής της εποχής.

Ο Bartissol ήταν γνωστός για την επιχειρηματική του διορατικότητα, την ικανότητά του να αναλαμβάνει μεγάλα έργα σε διεθνές επίπεδο και την προώθηση της γαλλικής τεχνογνωσίας στο εξωτερικό. Η δράση του άφησε σημαντική κληρονομιά στα δημόσια έργα και την οικονομική ανάπτυξη τόσο στη Γαλλία όσο και σε άλλες χώρες.

Cupolo Franco – Nicola

  • Μέλη Διοίκησης
  • Ανάληψη θέσης ΟΛΘ Α.Ε.: 2019-06-19 Αποχώρηση: 2022-07-15

Ο Franco Nicola Cupolo είναι Ιταλός επαγγελματίας με πάνω από 25 χρόνια εμπειρίας στον τομέα των λιμενικών και ναυτιλιακών δραστηριοτήτων. Από τις 19 Ιουνίου του 2019, κατέχει τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου (CEO) της Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης Α.Ε. (ΟΛΘ Α.Ε.), όπου είναι υπεύθυνος για τη στρατηγική και επιχειρησιακή διοίκηση του λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι τις 15 Ιουλίου 2022.

Εκπαίδευση: Πανεπιστήμιο της Γένοβας (Università degli Studi di Genova): Τίτλος Σπουδών: Πτυχίο στη Ναυπηγική και Μηχανολογία (Naval Architecture and Marine Engineering). Διάρκεια Σπουδών: 1984 - 1992

Robert, Jules (Ζούλ Ρόμπερ)

  • Person

Ο Jules Robert (Ζούλ Ρόμπερ) ήταν Γάλλος επιχειρηματίας και διευθυντής κατασκευαστικών έργων, γνωστός για τον ρόλο του στην ανάπτυξη και εκτέλεση του έργου κατασκευής του λιμανιού της Θεσσαλονίκης κατά τις αρχές του 20ού αιώνα. Ως ανιψιός του Edmond Bartissol, Jules Robert διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαχείριση και επιτυχή ολοκλήρωση σημαντικών υποδομών που συνέβαλαν στην οικονομική και εμπορική ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης.

Η καριέρα του Jules Robert ξεκίνησε υπό την καθοδήγηση του θείου του, Edmond Bartissol, όταν του ανατέθηκε η ευθύνη για το έργο κατασκευής του λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Στις 15 Ιουλίου 1896, ο Bartissol παραχώρησε στον Jules Robert πληρεξούσια για να "διεκπεραιώσει τα έργα του λιμανιού της Θεσσαλονίκης". Ο Robert έλαβε πλήρη εξουσία για "να συνάπτει συμβάσεις, να αγοράζει τα απαραίτητα εδάφη και να διαχειρίζεται όλες τις οικονομικές πράξεις εκ μέρους του Edmond Bartissol".

Στη διάρκεια της περιόδου κατασκευής από το 1896 έως το 1903, ο Jules Robert ηγήθηκε της κατασκευής νέων προβλητών, κυματοθραυστών, αποθηκών και άλλων λιμενικών εγκαταστάσεων, διασφαλίζοντας την επιτυχή ολοκλήρωση του έργου. Το 1904, αναγνωρίζοντας την εξαιρετική του συνεισφορά, του απονεμήθηκε η Légion d’honneur με τη θέση του "administrateur délégué de la société de construction du port de Salonique".

Στο βιβλίο αποφοίτησης της École Centrale το 1929, οι συνεργάτες του παρουσιάζουν τον Jules Robert ως τον κύριο υπεύθυνο για τον "προγραμματισμό και την κατασκευή του λιμανιού της Θεσσαλονίκης", επισημαίνοντας την τεχνική του δεξιότητα και την ηγετική του ικανότητα στην εκτέλεση του έργου.

Άββοττ Γεώργιος

  • Μέλη Διοίκησης
  • Ανάληψη Θέσης: 1953-12-5 Αποχώρηση: 1956-12-21 Απεβίωσε: 1963-11-24

Ο Άββοττ Γεώργιος του Ιουλίου ήταν ναυτικός πράκτορας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου ναυτικών πρακτόρων. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ, ΛΤΘ και του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ.

Ο Γεώργιος Άββοττ ήταν γόνος οικογενείας με μεγάλη παρουσία στη Θεσσαλονίκη από τα τέλη του 18ου αιώνα. Η Εταιρία Άββοττ και Κοσμόπουλος ήταν Γραφείο ασφαλιστικών και ναυτιλιακών υποθέσεων. Ιδρύθηκε το το 1928 και πρακτόρευε την ναυτιλιακή εταιρεία «Θεσσαλική» (1924). Η επιχείρηση τους ενεγράφη το 1928 στο Ναυτικό Επιμελητήριο και ήταν μακροβιότατη. Στεγαζόταν στο Μέγαρο Άββοττ, στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου 1. Ο οίκος Άββοττ Υιοί, δηλαδή ο Γεώργιος και Έδμονδος υιοί του Ιουλίου Άββοττ, εμφανίζεται ως ιδιαίτερο γραφείο το 1938. Το 1959 το Γραφείο Άββοτ πρακτόρευε την Ηπειρωτική Ατμοπλοΐα. Ο πατέρας Ιούλιος Άββοττ είχε εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη του Νικόλαου Μάνου το 1934. Το 1936 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης, ενώ ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Ξανθίδου.

Ο Γεώργιος Άββοττ διαδέχθηκε τον Δημήτριο Φρυδά στη θέση του προέδρου του Συλλόγου Ναυτικών Πρακτόρων στην εκλογική γενική συνέλευση της 24ης Ιανουαρίου 1962. Στη συγκεκριμένη συνέλευση το κύριο ζήτημα ήταν τα έργα που πραγματοποιούνταν ή σχεδιάζονταν να πραγματοποιηθούν στο λιμάνι. Επικρατούσε πνεύμα αισιοδοξίας, λόγω της διαβλεπόμενης αύξησης της λιμενικής κίνησης. Η αναπροσαρμογή των πρακτορειακών δικαιωμάτων και η διακίνηση του σίτου συγκέντρωσης ήταν τα κύρια ζητήματα που απασχόλησαν την εκλογική συνέλευση της 21ης Ιανουαρίου 1964. Ο πρόεδρος του Συλλόγου Γ. Άββοττ πέθανε δύο μήνες πριν από τη λήξη της θητείας του και επανεξελέγη ο Δημήτριος Φρυδάς, ο οποίος άσκησε τα καθήκοντα του μέχρι το θάνατο του. Βασικό αίτημα του Συλλόγου ήταν η απόκτηση από τον λιμένα φορτηγίδων και άλλων μηχανημάτων.
Ο Γεώργιος Άββοττ απεβίωσε στις 24 Νοεμβρίου 1963, ενώ ήταν εν ενεργεία πρόεδρος του Συλλόγου Ναυτικών Πρακτόρων. Ο Εδμόνδος Άββοττ απεβίωσε στις 24 Σεπτεμβρίου 1966.

Ο Άββοττ Γεώργιος συμμετείχε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953 και σύμφωνα με το άρθρο 3 §6 του Ν.Δ.2551/1953 και την κλήρωση που διεξάχθηκε, η θητεία του ορίστηκε σε διάρκεια τριών ετών. Εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Συμμετείχε στο δεύτερο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 10 Δεκεμβρίου 1954. Εκλέχθηκε αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Συμμετείχε στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1956, Εκλέχθηκε αναπληρωματικό μέλος στην εκτελεστική επιτροπή ΕΖΛΘ. Ο Τζαμτζής Ευθύμιος διαδέχθηκε τον Άββοτ από 21 Δεκεμβρίου 1956.

Άκατος Αλέξιος

  • Μέλη Διοίκησης
  • Ανάληψη θέσης: 1924-8-30 Απεβίωσε: 1929-3-7

Ο Αλέξιος Άκατος ήταν πολιτικός μηχανικός. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ήταν μηχανικός του Σχεδίου Πόλεων Σερρών, ενώ στα μέσα της δεκαετίας διετέλεσε τμηματάρχης Επιθεωρητής Δημοσίων Έργων Στ΄ Περιφέρειας Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε στην Τεχνική Επιτροπή διανομής των νέων τίτλων ιδιοκτησίας στην πυρίκαυστο ζώνη.

Στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ο Αλέξιος Άκατος συμμετείχε από τις 30 Αυγούστου 1924 αντικαθιστώντας στη θέση αυτή τον Νικόλαο Παππά. Στις 23 Νοεμβρίου 1295 εκλέγεται αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής Στις 2 Ιουνίου 1926 θα συμμετέχει στη νέα θητεία της Επιτροπείας και θα εκλεγεί ξανά αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Στις 7 Μαρτίου 1929 απεβίωσε και την ίδια μέρα πραγματοποιήθηκε η κηδεία του. Σύμφωνα με τον επικήδειο της εφημερίδας Μακεδονίας: "Ο μεταστάς διεκρίνετος δια τον μελίχιόν του χαρακτήρα και την αφοσίωσίν του χαρακτήρα και την αφοσίωσιν προς προς την αποστολήν αυτού εν τη Δημοσία υπηρεσία. ήτο πρότυπον καλού ανθρώπου και καλού φίλου." "Την κηδείαν του ηκολούθησε πολύ κόμος και όλοι οι Δημόσιοι υπάλληλοι με επί κεφαλής τον κ. Γενικόν Διοικητήν." Στεφάνια κατατέθηκαν από τη Γενική Διοίκηση, την ΕΖΘ, το Γραφείο του Νομομηχανικού του Συλλόγου Μηχανικών. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης, πρόεδρος της ΕΖΘ και ο Ιωάννης Λαζαρίδης, διευθυντής των Εσωτερικών της Γενικής Διοίκησης χαιρέτησαν με επικήδειο. Στη θέση του τον διαδέχθηκε ο Φιλίπποβιτς Μιχαήλ.

Αθανασόπουλος Βασίλειος

  • Μέλη Διοίκησης
  • Ανάληψη θέσης: 1961-12-6 Αποχώρηση: 1964-8-13

Ο Βασίλειος Αθανασόπουλος ήταν τελωνειακός υπάλληλος και Διευθυντής Τελωνείου το 1961-19164. Κατά την ένατη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ αναπληρώνει και τον Διευθυντή Τελωνείων στις 1961-12-6. Ωστόσο, ενδέκατη Περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ α Βασίλειος Αθανασόπουλος αναλαμβάνει την εκπροσώπηση των Τελωνείων ως Διευθυντής Τελωνείου στις 1964-7-6. Σύμφωνα με τον πρόεδρο Βασίλειο Πετρίδη" τον κ. Παπαδόπουλο διαδέχεται ο κ. Αθανασόπουλος όστις επίσης είναι κάτοχος των ζητημάτων του Οργανισμού και του Λιμένος και θα συμβάλη θετικώς εις το έργον της διοικήσεως του Οργανισμού". Στις 1964-8-13τον διαδέχεται ο Χρήστος Χειμώνας.

Αλμέιδα Μιχαήλ

  • Μέλη Διοίκησης
  • Ανάληψη θέσης: 1935-12-13 Αποχώρηση: 1941-5-15 Ανάληψη θέσης: 1947-4-16 Αποχώρηση: 1950-4-28

Ο Μιχαήλ Αλμέιδα κατάγεται από τη γνωστή οικογένεια του Πορτογάλου φιλέλληνα, Αντόνιο Φιγκέϊρα ντ' Αλμέιντα (Antonio Figueira d' Almeida) ο οποίος έλαβε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και στα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια υπηρέτησε σε διάφορες στρατιωτικές θέσεις του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Ο εγγονός του Αντώνιος Αλμέιδα, εκ των ιδρυτών του Ομίλου Αντισφαιρίσεως Αθηνών το 1895, σκοτώθηκε στη Μάχη Κιλκίς - Λαχανά (19-21 Ιουνίου 1913), κατά τη διάρκεια του Β' Βαλκανικού Πολέμου. Ο ίδιος ο Μιχαήλ Αλμέιδα πολέμησε στους Βαλκανικούς αγώνες και συνέχισε τη ζωή του στη Θεσσαλονίκη. Πριν τον πόλεμο ο Αλμέιδα αποφοίτησε το 1908 από τη νομική σχολή με βαθμό "Άριστα." Ο απόγονός του Απόστολος Παπαδόπουλος Αλμέιδα σήμερα είναι στέλεχος της ΟΛΘ Α.Ε.

Ο Αλμείδα Μιχαήλ δούλεψε ως δημόσιος διοικητικός υπάλληλος από το 1926 έως το 1953. Καθ' όλη την διάρκεια αυτών των χρόνων εργάστηκε ως νομικός δημόσιος υπάλληλος σε αρκετές νομαρχίες και κατάφερε να ανέλθει σε υψηλόβαθμες θέσεις. Πιο συγκεκριμένα: Τις χρονιές 1926-1927 ξεκίνησε να εργάζεται ως διοικητικός υπάλληλος στην νομαρχία Σερρών. Το 1927 μετατίθεται στον δήμο Ξάνθης, εκεί κατάφερε να παίξει σημαντικό ρόλο και να εμπλακεί στην κατασκευή διαφόρων δημοσιών έργων. Στις 15 Ιανουαρίου του 1929 μεταφέρεται ξανά από τη περιφέρεια Γενικής Διοίκησης Θράκης στη νομαρχία Σερρών (πιο συγκεκριμένα στη κοινότητα Σιδηροκάστρου) εξαιτίας διάφορων εντάσεων με άλλους υψηλόβαθμους δημοσίους υπαλλήλους. Το 1930 παίρνει μετάθεση στον νομό Αχαΐας, όπου και παραμένει μέχρι το 1933. Στη συγκεκριμένη νομαρχία είχε αναλάβει τα έργα στο νομικό τους πλαίσιο και πιο συγκεκριμένα για τον Δήμο Πάτρας. Μάλιστα, το 1933 λαμβάνει και την πρώτη του προαγωγή στη θέση τμηματάρχη Β τάξης.
Στις 29 Μάϊου του 1935 μετατίθεται στη νομαρχία Αττικής και Βοιωτίας. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου ο Μιχαήλ Αλμέιδα ήταν Τμηματάρχης Β του Υπουργείου Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Το 1938 καταφέρνει και παίρνει κι άλλη προαγωγή και εξελίσσεται σε τμηματάρχης Α. Θα παραμείνει στη Νομαρχία Μακεδονίας μέχρι και το 1941.
Το 1941 μεταφέρεται στη Νομαρχία Φλώρινας και προάγεται σε Διευθυντής Β' τάξης και θα παραμείνει μέχρι και το 1945. Το 1945 μετατίθεται εκ νέου στη Νομαρχία Δράμας. Το 1947, υποβιβάζεται από θέση του Β΄ διευθυντή και ξανά λαμβάνει το βαθμό του τμηματάρχη Α΄ τάξης. Τον Δεκέμβρη του 1949 έθεσε αίτηση στο Συμβούλιο Διοικητικής Υπηρεσίας διεκδικώντας λόγω παλαιότητας τη θέση του Διευθυντή Α΄ τάξης. Το αίτημά του του απορρίφθηκε με 2 ψήφους υπέρ και 3 κατά. Το 1950 αποφάσισε να κινηθεί νομικά προσφεύγοντας στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τη λάθος, κατά τη γνώμη του, απόφαση να μη προαχθεί ως αρχαιότερος στη θέση του Διευθυντή Α' τάξης. Τελικά, αποσύρει τη καταγγελία και παραμένει στην ίδια θέση. Τον Δεκέμβρη του 1949 μεταφέρεται στη νομαρχία Πέλλας και προάγεται σε διευθυντή Β τάξης. Το 1952 μεταφέρεται στη νομαρχία του Κιλκίς, πάλι ως Διευθυντής Β τάξης. Το 1953, αφού είχε συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας του συνταξιοδοτείται.

Ο Αλμέιδα Μιχαήλ συμμετέχει στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 13 Δεκεμβρίου 1935 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος εκπροσωπώντας την Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Διαδέχθηκε τον Παναγιώτη Σταθακόπουλο. Συμμετέχει στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος. Τέλος, επανέρχεται στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947 και στην Ένατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ 16 Απριλίου 1947 ως αντιπρόσωπος της Γενικής Διοίκησης Κεντρικής Μακεδονίας. Διαδέχθηκε τον Χαράλαμπο Γιούλη

Αμολοχίτης Γ. Ε.

  • Μέλη Διοίκησης

Αναπληρωτής σύμβουλος στο ΔΣ της ΕΖΛΘ

Αμπαδογιάννης Καλλίμαχος

  • Μέλη Διοίκησης
  • Ανάληψη θέσης: 1935-4-24

Ο Καλλίμαχος Αμπαδογιάννης του Γεωργίου ήταν Πολιτικός μηχανικός και ανώτερο δημόσιος υπάλληλος του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ στις 1919. Την περίοδο 1919-1923 εργάστηκε ως Δόκιμος μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο 1923-1925 εργάστηκε ως Μηχανικός Β΄ Την περίοδο 1925-1928 ως Μηχανικός Α΄. Την περίοδο ανέλαβε 1928-: Νομομηχανικός Χαλκιδικής. Το Γραφείο Νομομηχανικού Χαλκιδικής βρισκόταν στον Πολύγυρο. Το 1934- ανέλαβε Μηχανικός Γραφείου Αποκαταστάσεως Σεισμοπαθών Χαλκιδική της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Το 1949 θα τοποθετηθεί στο Γραφείο Μελετών Οδοποιΐας Υπουργείου Δημοσίων Έργων. Ο Αμπαδογιάννης Καλλίμαχος συμμετείχε στην επιτροπεία ΛΤΘ στις 17 Μαΐου 1935 ως αναπληρωτής της Διεύθυνσης Δημοσίων Έργων.

Αμπατζής Νικόλαος

  • Μέλη Διοίκησης
  • Ανάληψη θέσης: 1958-11-7 Αποχωρηση: 1959-4-7

Ο Νικόλαος Αμπατζής ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος στο Υπουργείο Εργασίας, διευθυντής του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης και μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ
Ο Νικόλαος Αμπατζής διαδέχθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1958 τον Αντρέα Ταγκαλάκη στην πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ ως νέος διευθυντής του Γραφείου Λιμένος Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε στην έκτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ, αλλά στις 7 Απριλίου 1959 αποχώρησε όμως και στη θέση του τοποθετήθηκε ο Σταύρος Κεκές.

Results 1 to 10 of 208