Εμφανίζει 7 αποτελέσματα

Ο Ωραιόπουλος Κωνσταντίνος του Γεωργίου ήταν Μηχανολόγος μηχανικός. Έλαβε πτυχίο το 1940. Από το 1949 εργάζεται στην Α.Ε. "Αθ. Κώνστας". Το 1952 συνεργάζεται με τον Γεώργιο Αμπλιανίτη με δικό τους Τεχνικό Γραφείο.

Ο Επαμεινώνδας Χριστοδουλάτος του Χρήστου γεννήθηκε το 1907 στο Αργοστόλι. Είχε ολοκληρώσει την 1η Γυμνασίου και ήταν έγγαμος. Ανήκε στην κλάση 1927. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Την 1 Ιουλίου 1939 προσλήφθηκε ως Μηχανοδηγός στα Ψυγεία της ΕΖΘ. Στις 23 Νοεμβρίου 1939 αναλαμβάνει ως υπεύθυνος Τεχνικής Διεύθυνσης Ψυγείων. Την 1η Νοεμβρίου 1940 μονιμοποιήθηκε ως τακτικός υπάλληλος με μισθό 4200 δρχ. αναλαμβάνοντας προϊστάμενος Μηχανοστασίου Ψυγείων με βαθμό Εισηγητή. Στις 19 Μαΐου 1941 εγκρίθηκε η πρόσληψή του ως προϊστάμενος μηχανοστασίου με βαθμό εισηγητή.
Στις 10 Οκτωβρίου 1941 παρουσιάστηκε στο 1ο Αστυνομικό Τμήμα για να αναλάβει καθήκοντα στην Επιτροπή Διαχείρισης Δελτίου Τροφίμων. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάστηκε στο Τμήμα Βιομηχανίας στην Επιθεώρηση Βιομηχανίας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Την 1 Αυγούστου 1842 αποσπάστηκε στην Αυτόνομο Υπηρεσία Επισιτισμού. Στις 20 Νοεμβρίου 1942 επέστρεψε στην ΕΖΘ. Στις 3 Ιουλίου 1945 τοποθετήθηκε στην υπηρεσία των Μεταφορών στη λειτουργία των Γερανών ως επόπτης. Στις 24 Νοεμβρίου 1950 έλαβε αύξηση λόγω 8ετίας. Στις 16 Φεβρουαρίου 1954 ο Υπουργός Στρατιωτικών εκφράζει την ευαρέσκειά του διότι από 4ετίας προσφέρει ανιδιοτελώς τις υπηρεσίες του στις στρατιωτικές μονάδες. Στις 21 Αυγούστου 1957 τοποθετήθηκε στην οργανική θέση του Β5 Β Κλάδου Εργοδηγών Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων της Β Κατηγορίας με βαθμό 6ο του ΥΚ.

O Ράδοβιτς Νικόλαος του Λουκά ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1902 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Την περίοδο 1902-1906 εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας, εργολήπτης (υδραυλικά έργα Θεσσαλίας, τοπογραφικές εργασίες). Την περίοδο 1907-1909 εργάστηκε ως Διευθυντής λιμένος Πειραιώς, μεταλλείων Λοκρίδος, Κιμώλου, τροχιοδρόμων Καλαμάτας. Την περίοδο 1910-1911 εργάστηκε ως (i) Μηχανικός εγκατάστασης εργοστασίου τσιμέντων "Ηρακλής". (ii) Μηχανικός "Λατομείων Θεσσαλίας". (4) 1912-: Ελεύθερος επαγγελματίας, εργολήπτης (πυροβολεία Ναυστάθμου, γέφυρα Σπερχειού κλπ.), Τεχνικός και παραγγελιοδοχικό γραφείο στην Αθήνα. Το γραφείο του μεταξύ άλλων αντιπροσώπευσε στην Ελλάδα την γερμανική εταιρεία Womag.

Ο Παγκάκης Γεώργιος του Ιωάννης ήταν Μηχανολόγος - Ηλεκτρολόγος. Έλαβε πτυχίο το 1938-9.

Ο Δημήτριος Λεοντής του Φώτιου ήταν Ηλεκτρολόγος μηχανικός. Το 1917 ήταν δίπλωμα Universite Faculte des Sciences techniques Grenoble. Την περίοδο 1917-1919 διετέλεσε Μηχανικός γραφείου μελετών της "Cie Generale d'Electrochimie" στο Bozel, Γαλλία. Την περίοδο 1919-1920 διετέλεσε Επιμελητής του Πανεπιστημίου Grenoble. Την περίοδο1920-1922 διετέλεσε Ελεύθερος επαγγελματίας (εγκαταστάσεις ηλεκτροφωτισμού Πρέβεζας). Την περίοδο 1922-1924 διετέλεσε Μηχανικός εταιρείας "Electrica", Ρουμανία. Μετά το 1925 διετέλεσε Τμηματάρχης συντήρησης Εταιρείας Μεταλλουργείων Λαυρίου. Από το 1934 διετέλεσε Μηχανικός στο Δήμο Θεσσαλονίκης.

Ο Λαλακάκης Μιχαήλ του Νικόλαου ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1925 έλαβε δίπλωμα Ε.Μ.Π. Το 1925- ανέλαβε Μηχανικός Τεχνικής Εταιρείας "Δ. Καψαμπέλης και Σία" και το 1934 ανέλαβε Διευθυντής γραφείου Θεσσαλονίκης (εργοστάσια χαρτοποιΐας Αιγίου, αποθήκες Εμπορικής Τραπέζης Βόλου, οικοδομές Εμπορικής και Ιονικής Τραπέζης Θεσσαλονίκης). Ήταν εργολάβος Δ τάξεως, μέλος του τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας στο Τμήμα Θεσσαλονίκης και του Συνδέσμου Εργοληπτών Θεσσαλονίκης.

Ο Γεώργιος Δημητριάδης ήταν Πολιτικός μηχανικός - Μηχανολόγος. Τα έτη 1915 και 1917 σπούδασε και έλαβε το δίπλωμα από το Universite Ecole d'Ingenieurs Lausanne. Την περίοδο 1917-1919 ανέλαβε Μηχανικός μελετών παρά τον I. Landry διευθυντή Σχολής Μηχανικών Λωζάνης. Την περίοδο 1919-1920 απασχολήθηκε στην Εταιρεία ΕΟΣ. στην Ελβετία. Το 1920 ανέλαβε Διευθυντής Υδραυλικών έργων Γενικής Διοικήσεως Θράκης. Την περίοδο 1927-1930 υπήρξε Τεχνικός σύμβουλος Ελληνικής Αντιπροσωπείας ΚΤΕ. Την περίοδο 1927-1932 ανέλαβε Τεχνικός σύμβουλος Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από 1924 κι έπειτα ήταν Συνδιευθυντής Τεχνικής Εταιρείας "Αδελφοί Δημητριάδη" την οποία διατηρούσε με τον αδελφό του Ιωάννη Δημητριάδη, διαπρεπή αρχιτέκτονα μηχανικό της πόλης. Από 1928 κι έπειτα ανέλαβε Τεχνικός πραγματογνώμονας πρακτορείου Αγγλικού Lloyd Θεσσαλονίκης. Φαίνεται πως διατηρούσε σχέσεις με το Λαϊκό Κόμμα. Για αυτό το λόγο, ανέλαβε προσωρινά Επιθεωρητής Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνιών στη θέση του Βασίλειου Δημητρίου μετά την καταστολή του κινήματος του 1935 στο οποίο ο τελευταίος φαίνεται πως είχε εμπλοκή. Με την εξομάλυνση των πολιτικών πραγμάτων ο Δημητριάδης αποχώρησε από την Υπηρεσία. Πάντως, στο ίδιο πλαίσιο ανέλαβε και τη θέση του Δημητρίου στην επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Η τελευταία του παρουσία στην επιτροπεία ΕΖΘ ήταν στις 8 Μαΐου 1935.