Εμφανίζει 81 αποτελέσματα

Η 110η Στρατιωτική Μονάδα Μηχανικού (Army Troops Company) του Βασιλικού Μηχανικού (Royal Engineers) ήταν μια μονάδα του Βρετανικού Στρατού που υπηρέτησε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ανήκε στην κατηγορία των "Army Troops", δηλαδή μονάδων του Μηχανικού που υποστήριζαν στρατηγικές διοικήσεις και όχι συγκεκριμένες μεραρχίες ή σώματα. Αυτές οι μονάδες εκτελούσαν έργα υποδομής, όπως κατασκευή στρατοπέδων, οχυρώσεων, επισκευές δρόμων, αεροδρομίων και λιμανιών.
rootschat.com

Η 110η Μονάδα Μηχανικού του Βασιλικού Μηχανικού ήταν ανεξάρτητη και υπαγόταν σε ανώτερες στρατηγικές διοικήσεις, όπως τον "Commander Royal Engineers" (CRE), αξιωματικό υπεύθυνο για το Μηχανικό σε επίπεδο στρατού. Η μονάδα αυτή είχε πιθανώς μέγεθος μεταξύ 175 και 200 ανδρών, οργανωμένη σε τέσσερις ή πέντε τμήματα, με ειδικότητες όπως χειριστές μηχανημάτων, τοπογράφοι, τοιχοποιούς, υδραυλικούς, ηλεκτρολόγους και μηχανικούς.
rootschat.com

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η 110η Μονάδα Μηχανικού υπηρέτησε σε διάφορες περιοχές, όπως η Βόρεια Αφρική, η Σικελία, η Ιταλία και η Ελλάδα. Συγκεκριμένα, υπηρέτησε με την 4η Ινδική Μεραρχία στη Θεσσαλονίκη το 1944–1945.

Ο Edmond Bartissol (2 Ιανουαρίου 1841 – 23 Νοεμβρίου 1916) ήταν ένας αυτοδημιούργητος Γάλλος μηχανικός, επιχειρηματίας και πολιτικός, γνωστός για τη συμβολή του σε μεγάλα δημόσια έργα σε διεθνές επίπεδο και για την πολιτική του δραστηριότητα στη Γαλλία.

Γεννήθηκε στο Port-Vendres της περιοχής Pyrénées-Orientales, σε οικογένεια οικοδόμων. Παρά την έλλειψη επίσημης μηχανικής εκπαίδευσης, μέσω αυτοδιδασκαλίας και πρακτικής εμπειρίας, αναδείχθηκε σε εξέχοντα μηχανικό και επιχειρηματία.

Η καριέρα του ξεκίνησε το 1866, όταν εργάστηκε ως επόπτης έργων στη διάνοιξη της Διώρυγας του Σουέζ, υπό την καθοδήγηση του Ferdinand de Lesseps. Αυτή η εμπειρία του επέτρεψε να αποκτήσει πολύτιμες γνώσεις και επαφές στον τομέα των μεγάλων δημοσίων έργων.

Μετά την επιστροφή του στη Γαλλία το 1870, ο Bartissol συνεργάστηκε με τους Alexis Duparchy και Alexandre Lavalley για την ανάληψη σημαντικών έργων στην Πορτογαλία. Ανέλαβαν την κατασκευή σιδηροδρόμων, όπως ο σιδηρόδρομος του Beira Alta (1874), και λιμενικών έργων, όπως το λιμάνι του Leixões (1879–1892), συμβάλλοντας στην ανάπτυξη των μεταφορών και του εμπορίου στην Πορτογαλία.

Ο Bartissol επέκτεινε τις δραστηριότητές του στη Βραζιλία, όπου κατασκεύασε το λιμάνι του Recife/Pernambuco (1908–1913), ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια στον Ατλαντικό Ωκεανό. Επίσης, δραστηριοποιήθηκε στη Μοζαμβίκη, αναλαμβάνοντας συμβάσεις για την εκμετάλλευση ορυχείων, την αγροτική παραγωγή και την εκμετάλλευση λιμενικών έργων, μέσω εταιρειών όπως η Compagnie d'Inhambane, η Compagnie du Sud-Est Africain και η Compagnie du Zambèze.

Επιπλέον, επένδυσε σε διάφορους τομείς, όπως η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, ιδρύοντας εργοστάσια στο Perpignan και στη Vinça, καθώς και την εταιρεία Hydroélectrique du Roussillon το 1901. Επίσης, ίδρυσε εργοστάσιο παραγωγής τσιγαρόχαρτου με την επωνυμία Suez (1893) και την εταιρεία παραγωγής απεριτίφ Banyuls-Bartissol (1904).

Στα 1887, ο Bartissol απέκτησε το δικαίωμα κατασκευής του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, υπογράφοντας σύμβαση με το Οθωμανικό Δημόσιο. Για να χρηματοδοτήσει τη δραστηριότητά του, ίδρυσε το 1897 τη Société de construction ottomane du port de Thessalonique, αναλαμβάνοντας την κατασκευή και εκμετάλλευση του λιμανιού. Η εταιρεία αυτή, αργότερα μετονομασμένη σε Société ottomane d’exploitation du port de Salonique, διαχειρίστηκε το λιμάνι για πολλές δεκαετίες, συμβάλλοντας στην οικονομική ανάπτυξη της περιοχής.

Ο Bartissol ασχολήθηκε και με την πολιτική. Διετέλεσε δήμαρχος του Fleury-Mérogis και μέλος του Γαλλικού Κοινοβουλίου, εκπροσωπώντας αρχικά την επαρχία Pyrénées-Orientales (1889–1893) και στη συνέχεια την Aude (1902–1910). Πολιτεύθηκε αρχικά με τους Μετριοπαθείς και αργότερα με τους Δημοκρατικούς Ρεπουμπλικάνους, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της γαλλικής πολιτικής σκηνής της εποχής.

Ο Bartissol ήταν γνωστός για την επιχειρηματική του διορατικότητα, την ικανότητά του να αναλαμβάνει μεγάλα έργα σε διεθνές επίπεδο και την προώθηση της γαλλικής τεχνογνωσίας στο εξωτερικό. Η δράση του άφησε σημαντική κληρονομιά στα δημόσια έργα και την οικονομική ανάπτυξη τόσο στη Γαλλία όσο και σε άλλες χώρες.

Ο Palmer Griswold Dwight (27 Νοεμβρίου 1893 – 12 Απριλίου 1954) ήταν Αμερικανός εκδότης και πολιτικός από την πολιτεία της Νεμπράσκα των ΗΠΑ. Υπηρέτησε ως ο 25ος κυβερνήτης της Νεμπράσκα από το 1941 έως το 1947 και στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1952 μέχρι τον θάνατό του το 1954. Ο Γκρίσγουολντ ήταν μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Ο Γκρίσγουολντ γεννήθηκε στο Χάρισον της Νεμπράσκα και φοίτησε σε δημόσια σχολεία στο Γκόρντον της Νεμπράσκα. Παρακολούθησε τη Στρατιωτική Ακαδημία Kearney και το Πανεπιστήμιο Nebraska Wesleyan. Ο Γκρίσγουολντ έλαβε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα στο Λίνκολν το 1914. Υπηρέτησε ως λοχίας πεζικού στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού από το 1916 έως το 1917 και έγινε λοχαγός στο πυροβολικό πεδίου κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Γκρίσγουολντ ήταν εκδότης και εκδότης του Gordon Journal στο Gordon της Νεμπράσκα από το 1922 έως το 1940. Υπηρέτησε στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Νεμπράσκα το 1920 και στη Γερουσία της Νεμπράσκα από το 1925 έως το 1929. Ήταν ανεπιτυχής υποψήφιος κυβερνήτης το 1932, 1934 και 1936. Εξελέγη κυβερνήτης το 1940 και επανεξελέγη το 1942 και το 1944. Ο Γκρίσγουολντ αμφισβήτησε τον γερουσιαστή Hugh A. Butler στις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών το 1946, αλλά ηττήθηκε άσχημα. Ο Γκρίσγουολντ υπηρέτησε στη Στρατιωτική Κυβέρνηση της Γερμανίας το 1947 και ήταν επικεφαλής της αμερικανικής αποστολής για βοήθεια στην Ελλάδα από το 1947 έως το 1948. Εκλέχτηκε στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών το 1952 για να ολοκληρώσει μια θητεία που δεν είχε λήξει, η οποία είχε προγραμματιστεί να λήξει στις 3 Ιανουαρίου 1955. αλλά πέθανε στις 12 Απριλίου 1954, στο Ναυτικό Νοσοκομείο Bethesda από καρδιακή προσβολή. Ο Γκρίσγουολντ ήταν ο τρίτος από τους έξι γερουσιαστές που υπηρέτησαν κατά τη διάρκεια της δέκατης πέμπτης θητείας της Γερουσίας για τη θέση 2ης τάξης της Νεμπράσκα, από τις 3 Ιανουαρίου 1949 έως τις 3 Ιανουαρίου 1955. Τάφηκε στο νεκροταφείο Fairview στο Scottsbluff της Νεμπράσκα. Ο Γκρίσγουολντ είναι μέλος του Hall of Fame της Νεμπράσκα.

Το όνομα του Γκρίσγουολντ δόθηκε στην κεντρική νηοδοχή του λιμένος της Θεσσαλονίκης η οποία επισκευάστηκε με τα εργαλεία της AMAG.