Showing 6 results

Ο Αργυρόπουλος Παύλος του Γρηγορίου γεννήθηκε στην Μαλακοπή της Μικράς Ασίας το 1885. Ήταν έγγαμος και ήταν απόφοιτος Α΄Γυμνασίου. Δεν είχε στρατευθεί. 7 Δεκεμβρίου 1925 ανέλαβε καθήκοντα ως βοηθός επιστάτης Κομιστικής Υπηρεσίας.Στις 24 Αυγούστου 1929 προάχθηκε σε γραμματέας Β΄. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 23 Ιουλίου 1938 του κοινοποιήθηκε ημερήσια διαταγή περί προαγωγής. Στις 12 Απριλίου 1945 τοποθετήθηκε στη Κομιστική Υπηρεσία. 1 Ιανουαρίου 1946 ανακοινώνεται ότι απολύεται ως δωσίλογος κατά τη περίοδο της Κατοχής. Στις 18 Ιουλίου 1947 ανέλαβε εκ νέου καθήκοντα, καθώς είχε επαναπροσληφθεί από την Υπηρεσία επειδή δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προήχθη στο βαθμό του εισηγητή. Στις 31 Δεκεμβρίου 1953 απολύθηκε λόγω συνταξιοδότησης.

Ο Ιωάννης Βαφειάδης του Παντελή γεννήθηκε στη Νικομήδεια το 1904. Δεν είχε στρατευθεί. Στα πρακτικά της Επιτροπείας ΕΖΘ φαίνεται ότι προσλήφθηκε στις αρχές Ιανουαρίου 1927 στην Κομιστική υπηρεσία. Ωστόσο, στο βιβλίο προσωπικού φαίνεται ότι προσλήφθηκε στις 6 Μαρτίου 1927 με απόφαση της Επιτροπείας στις 5 Μαρτίου 1927 στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Την 1η Ιουλίου 1927 ο μισθός αυξήθηκε. Στις 13 Μαΐου 1927 απεβίωσε.

Ο Κωνσταντίνος Ζαχαράκης του Ιωάννη γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1899. Ήταν έγγαμος και απόφοιτος δευτέρας Γυμνασίου. Υπηρέτησε ως Έφεδρος του Πολεμικού Ναυτικού. Την 1η Δεκεμβρίου 1925 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός αποθηκάριος στις 14 Δεκεμβρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του βοηθού Αποθηκάριου στο Τμήμα Εκφορτώσεων και Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Στις 19 Μαρτίου 1927 μετατέθηκε στην Κομιστική Υπηρεσία. Την 1η Ιουνίου 1927 προάχθηκε σε Γραφέα Α΄ και τις 18 Ιουνίου 1928 μετατέθηκε προσωρινώς με καθήκοντα Βοηθού Αποθηκαρίου Α΄ στην αποθήκη 2 των Προσωρινών Γενικών Αποθηκών (ΠΓΑ). Στις 20 Ιανουαρίου 1929 μετατέθηκε στην Αποθήκη 7 των ΠΓΑ. Εργάσθηκε ως φέρων το Βαθμό Αποθηκαρίου Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 αυξήθηκε ο μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 11 Νοεμβρίου 1929 μετατέθηκε στην Αποθήκη 15 από την Αποθήκη 5. Στις 3 Φεβρουαρίου 1930 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 11. Στις 17 Ιουλίου 1930 προήχθη σε Αποθηκάριο Β΄. Την 1η Απριλίου 1931 τοποθετήθηκε σε Αποθήκη 7. Στις 9 Ιουνίου 1931 τιμωρήθηκε από το Πειθαρχικό Συμβούλιο με χρηματική ποινή 4 ημερών κράτηση από τη μισθοδοσία. Για υποβολή αναφορά σε ανάρμοστο ύφος και για απροσεξία κατά παράδοση εμπορευμάτων. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 δέχθηκε έπαινο για τάξη και φιλεργία. Στις 20 Ιουνίου 1932 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 2. Την 1η Απριλίου 1933 τοποθετήθηκε σε Αποθήκη 1. Την 1η Απριλίου 1934 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 4. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3. Στις 13 Ιουνίου 1936 τοποθετήθηκε ως διαχειριστής της Αποθήκης 13. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 23 Ιουλίου 1938 προάχθηκε σε γραμματέας Α. από 1 Δεκεμβρίου 1937 του χορηγήθηκε προσαύξηση 5% για τη συμπλήρωση 10ετίας. Στις 25 Ιουλίου 1940 τοποθετήθηκε ως διαχειριστής στην Αποθήκη 6.
Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας.Στις 21 Ιουνίου 1940 τέθηκε στη διάθεση της Επιτροπής Δελτίου Τροφίμων. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 2ο Αστυνομικό Τμήμα για τη Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων. Στις 12 Νοεμβρίου 1941 ανακλήθηκε η απόσπασή του. Στις 24 Ιουλίου 1943 αποσπάστηκε στον Ερυθρό Σταυρό Θεσσαλονίκης. Στις 2 Απριλίου 1945 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 8 Μαΐου 1945 τοποθετήθηκε ως αποθηκάριος Ανατολικής Προβλήτας υπό τις διαταγές του Α. Παναμά. Στις 9 Φεβρουαρίου 1942 τοποθετείται ως επιστάτης επί της εκφόρτωσης στη θέση του απολυθέντα εισηγητή Σ. Σίμου. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προάχθηκε στο βαθμό του Εισηγητή. Στις 27 Ιουνίου 1952 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών ως διαχειριστής της Αποθήκης 4. Στις 5 Ιουλίου 1952 τοποθετήθηκε διαχειριστής της Αποθήκης 14, 15, 16 και Εύφλεκτων Υλικών. Στις 18 Αυγούστου 1954 ανέλαβε διαχειριστή στις Αποθήκες 11 και 18. Στις 4 Φεβρουαρίου 1954 μετατέθηκε εναλλάξ με τον Ιωάννη Σιδηρόπουλο. Στις 2- Φεβρουαρίου 1954 ανέλαβε προσωρινώς τη διαχείριση των αποθηκών 13,14,16 και Εύφλεκτων ειδών. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στις Αποθήκες 14, 15 και 16. Στις 12 Αυγούστου 1954 ανέλαβε τη διαχείριση της Αποθήκης 14 Αυτεπαγγέλτου Αποταμίευσης. Στις 21 Νοεμβρίου 1954 ανέλαβε προϊστάμενος στις Αποθήκες Α,Β,Γ του Ελευθέρου Λιμένος. Στις 22 Ιουνίου 1957 ανέλαβε αναπληρωτής Προϊστάμενος Τμήματος Αποθηκών. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε οργανικώς στη θέση Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 5ο του Υπαλληλικού Κώδικα.

Η διαμόρφωση των θεσμικών προϋποθέσεων
Η κομιστική υπηρεσία αποτελεί κεντρικό ζήτημα στην οργάνωση της εργασίας στο μεσοπολεμικό λιμάνι καθώς αφορά τη φορτοεκφόρτωση και τη μεταφορά των εμπορευμάτων από ή προς τις αποθήκες προς ή από βαγόνια, φορτηγίδες. Στις 20 Δεκεμβρίου 1924, το μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ και κυβερνητικός επίτροπος Μιχαήλ Μαυρογορδάτος θα επισημάνει σε μια συνεδρίαση της Επιτροπείας ότι στόχος της Ζώνης είναι η διατήρηση χαμηλών τιμολογίων μεταφορικών κι ομοιόμορφη λειτουργία εν τη ζώνη. Για αυτό θα μπορούσε η Ζώνη να εκτελεί τη μεταφορά «δι’ ιδίων μέσων ή οργάνων, αντί της κομιστικής υπηρεσίας». Τελικά, η ΕΖΘ θα αναλάβει να οργανώσει κομιστική υπηρεσία μέσω εργολάβου, αλλά το ζήτημα της ανάληψης της μεταφοράς από τον ίδιο τον οργανισμό θα επανέρχεται διαρκώς. Ωστόσο, ήδη λειτουργεί ήδη κομιστική υπηρεσία του τελωνείου.

Στις 24 Σεπτεμβρίου 1925, περίπου ένα μήνα πριν την έναρξη της λειτουργίας της Ζώνης διεξάχθηκε σε μια πρώτη φάση ο μειοδοτικός διαγωνισμός για την ανάληψη της εργολαβίας. Η Επιτροπή θα αναδείξει τον Θεόδωρο Λεφάκη ως μειοδότη ανατρέποντας την αρχική ειλημμένη απόφαση για άλλο πρόσωπο ύστερα μάλλον από άνωθεν παρέμβαση. Στις 25 Ιουνίου 1925, είχε εκδηλωθεί πραξικόπημα με αρχηγό το στρατηγό Θεόδωρο Πάγκαλο και όπως θα αποδειχθεί στη συνέχεια ο Επαμεινώνδας Λεφάκης είχε στενή σχέση με το νέο καθεστώς. Η εργολαβική εταιρία αποτελείται από τους εταίρους Αδ. Αλμυράντης, Επ. Λεφάκη και Ρούση. Ο τελευταίος θα αναλάβει την οικονομική διαχείριση. Σύντομα θα προκύψουν αντιθέσεις ανάμεσα στην Εργολαβία της Κομιστικής Υπηρεσίας και την Επιτροπεία. Η εργολαβία ζητάει αναθεώρηση των τιμών με βάση τους αρχικούς όρους της προκήρυξης και όχι τους όρους των χαμηλότερων δικών τους προτάσεων με βάση τους οποίους κέρδισαν την εργολαβία. Κατά βάση επικαλούνται διάσταση ανάμεσα στην εθιμική διαδικασία της εργασίας ή επιπλέον εργασίες και τη γραπτώς καθορισμένη από τη σύμβαση. Η αντιδικία θα λήξει σε βάρος της Επιτροπείας ύστερα από παρέμβαση του ίδιου του Θεόδωρου Πάγκαλου, ενώ θα προηγηθεί η εκδήλωση της διαφωνίας της Επιτροπείας απέναντι στην κυβέρνηση. Στις 28/4/1926, θα επέλθει ο οριστικός διακανονισμός ανάμεσα σε Επιτροπεία και Εργολάβο. Σύντομα όμως η εργολαβία της Κομιστικής Υπηρεσίας θα προκαλέσει νέο πρόβλημα στην Επιτροπεία καθώς οι συνέταιροι θα έρθουν σε μεταξύ τους ρήξη. Η εμπειρία από την πρώτη εργολαβία κομιστικής υπηρεσίας θα είναι πολύ αρνητική. Το ζήτημα της οργάνωσης της κομιστικής υπηρεσίας συζητήθηκε εκ νέου στο σύνολό του σε συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής στις 16 Σεπτεμβρίου 1926. Σε κάθε περίπτωση, η Εκτελεστική Επιτροπή προκρίνει ως καλύτερη λύση «την άνευ εργολάβου και δι’ ομάδων αχθοφόρων» διενέργεια της κομιστικής υπηρεσίας όπως και «της δια της ομάδος των καραγωγέων» χρησιμοποίησης των κάρων για τις μεταφορές στη Ζώνη. Βασική προϋπόθεση ήταν να παρασχεθούν οι απαιτούμενες εγγυήσεις από ομάδες εργατών. Μάλιστα, θεωρείται ότι η παροχή αυτών των εγγυήσεων από τους καραγωγείς είναι πιο εύκολη. Αποφασίζεται εντέλει το όλο ζήτημα ν αποτελέσει αντικείμενο έρευνας τόσο οι εγγυήσεις όσο και ο αριθμός των υπαλλήλων που θα πρέπει να προσληφθούν. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1926, το ζήτημα θα συζητηθεί για πρώτη φορά στην Επιτροπεία. Θα αποδειχθεί πως δεν υπάρχει ομοφωνία όλων των μελών. Για παράδειγμα, ο διευθυντής του Τελωνείου και μέλος της Επιτροπείας Βασίλης Γεωργακόπουλος θα κρίνει ελαττωματικό το «δι’ ομάδων σύστημα» διότι οι εργάτες συνήθως εγείρουν απαιτήσεις και διαμαρτύρονται. Μάλιστα, θεωρεί το σύστημα αυτό αποτυχημένο στην περίπτωση του Τελωνείου στην κομιστική υπηρεσία του οποίου εφαρμόζεται. Η Επιτροπεία θα αποπειραθεί μία ακόμη προσπάθεια να ευρεθεί εργολάβος, αλλά θα οδηγηθεί σε αποτυχία. Η Επιτροπεία αποφασίζει την επ’ αόριστον αναβολή της νέας διακήρυξης της δημοπρασίας της κομιστικής υπηρεσίας. Κομιστικής υπηρεσίας και θα δοκιμάσει την ανάληψη της εργασίας χωρίς τη μεσολάβηση εργολάβου.
Κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο λειτουργίας της Κομιστικής Υπηρεσίας δια του συστήματος ομάδων εργατών, η Επιτροπεία εκτίμησε το αποτέλεσμα της διαχείρισης. Ύστερα από συζήτηση στην Επιτροπεία, ο διευθυντής Δ. Βάλσαμος αναφέρει ότι η δοκιμή που έγινε με την εκτέλεση της εργασίας «δι’ ομάδων εργατών» παρουσιάζει δυσχέρειες για την υπηρεσία της Ζώνης. Συγκεκριμένα, η Ζώνη επιβαρύνεται από το σύστημα αυτό με σημαντικές φροντίδες, ενώ χρειάζεται να αντιμετωπίζει πολλές φορές τις «δυστροπίες» των εργατών κατά την εκτέλεση της εργασίας. Υποστηρίζει ότι θα ήταν προτιμότερη η κατανομή της εργασίας σε μικρότερες ομάδες των οποίων να προΐστανται αρχηγοί προερχόμενοι από τους κομιστές με τους οποίους θα διακανονίζει τις σχέσεις. Οι εργάτες της Κομιστικής παραπονέθηκαν στην Γενική Διοίκηση ότι και με το νέο σύστημα της υπηρεσίας «ουδόλως εβελτιώθη η θέσις των», θεωρώντας ότι η Ζώνη τους εκμεταλλεύεται. Η Επιτροπεία θα αποφασίσει εκ νέου η Κομιστική Υπηρεσία να ανατεθεί μέσω δημοπρασίας σε εργολάβο. Τελικά, η εργασία της φορτοεκφόρτωσης θα ανατεθεί απευθείας στους εργάτες το 1928 ύστερα από πίεση των εργατών "ίνα μην είναι αντικείμενον εκμεταλλεύσεως των εργολάβων". Αρχικά, οι εργάτες συγκρότησαν μικρο-ομάδες αναλόγως της ειδικότητας και της θέσης εργασίας κάτω από αντίστοιχους ομαδάρχες και πληρεξουσίους εντολοδόχους οι οποίοι εισέπρατταν το σύνολο των αμοιβών τους από την υπηρεσία και το μοίραζαν στους εργάτες. Αργότερα, οι διάφορες αυτές ομάδες της Κομιστικής Υπηρεσίας μιας ενιαία ομάδα από πληρεξούσιους εντολοδόχους μέσω από τους οποίους τακτοποιούσαν τα έσοδα για τις παρεχόμενες εργασίες. Οι εργάτες αυτές εργάζονταν με αυτόν τον τρόπο ως το έτος 1952 αποκαθιστώντας κατά τους άλλους εργολάβους Κομιστικής χωρίς να έχουν κάποιο άλλο δικαίωμα που να απορρέει από την εργασία αυτή. Από το έτος 1952 κατόπιν ενεργειών των ενδιαφερόμενων εργατών και σχετική αλληλογραφία και επαφές με το Υπουργείο Εργασίας, οι εργάτες της Κομιστικής Υπηρεσίας θεωρήθηκαν εξαρτημένοι εργάτες έχοντας ως μόνιμο εργοδότη την ΕΖΘ. Κατόπιν τούτου, έκτοτε καταβάλλονται σε αυτούς τα ημερομίσθια ασθενείας μέχρι 30 ημερών όπως προβλέπεται από το ΙΚΑ. Επίσης, καταβάλλονται 16 ημέρες κατά έτος κανονικές άδειες μετ' αποδοχών.
Η αμοιβή των εργατών ενεργείται βάσει τιμολογίου, δηλαδή τιμή κατά τόνο παρεχομένης φορτοεκφορτωτικής εργασίας κατά περίπτωση εργασίας όπως ορίστηκαν αυτές με αποφάσεις της Επιτροπείας ΕΖΘ μέχρι και το έτος 1953. Στη συνέχεια οι αμοιβές αυξήθηκαν με βάση υπουργικές αποφάσεις λόγω της αναπροσαρμογής του εθνικού νομίσματος. Η κατά τόνο αποζημίωση των εργασιών των λιμενεργατών θεωρήθηκε από τη διοίκηση της ΕΖΛΘ θετική διότι ταίριαζε με τους εργάτες και τους διατηρούσε αμείωτη την εκάστοτε απόδοσή τους.
Το 1955, οι τακτικοί εργάτες Κομιστικής Υπηρεσίας ανέρχονταν στους 58. Εκτός όμως από αυτούς, ανάλογα με τις ανάγκες προσλαμβάνονταν επικουρικώς έκτακτοι με βάση του ισχύοντος Κανονισμού με βάση συγκεκριμένη σύμβαση. Υπολογίζεται ότι ημερησίως εργάζονταν 100 λιμενεργάτες. Η εκάστοτε αμοιβή των εργατών κυμαίνονται αναλόγως της έντασης εργασίας και του αριθμού των εργαζομένων λόγω του συστήματος της κατά τόνο πληρωμή.

Ο Σάββας Ζαφείριος του Αθανασίου γεννήθηκε 1898 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν έγγαμος. Είχε ολοκληρώσει την 4η Γυμνασίου. Προσλήφθηκε στις 4 Αυγούστου 1930 ως Σημειωτής Φορτοεκφορτώσεων Ατμόπλοιων με βαθμό και μισθό Γραφέας Β΄. Στις 24 Δεκεμβρίου 1935 τοποθετήθηκε της Αποθήκης 5. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Φορτοεκφορτώσεων Ατμόπλοιων. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 23 Ιουλίου 1938 προάχθηκε σε γραφέας Α΄. Στις 9 Ιουλίου 1941 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στο ίδιο βαθμό από 1 Δεκεμβρίου 1927 επί τριετία. Στις 8 Ιουλίου 1941διατάχθηκε να προσέρχεται στην υπηρεσία. Στις 10 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 1ο Αστυνομικό Τμήμα για τη Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων. Στις 12 Νοεμβρίου 1941 ανακλήθηκε από την απόσπαση. Στις 12 Απριλίου 1945 τοποθετήθηκε στο Γραφείο Κομιστικής. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προάχθηκε στο βαθμό του Γραμματέα Β΄. Στις 21 Νοεμβρίου 1951 προάχθηκε σε Γραμματέας Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Διαχειρίσεως και Κομιστικής ΕΖ της ΕΖΛΘ. Στις 9 Φεβρουαρίου 1955 προάχθηκε στο βαθμό του Εισηγητή. Στις 12 Ιουλίου 1957 τοποθετήθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 5ο του ΥΚ.

Ο Θεόφιλος Τέρζογλου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, Τουρκία, το 1920 με γονείς τον Λεωνίδα και τη Δέσποινα Τέρζογλου. Αποφοίτησε από το δημοτικό στη ΣΤ' Δημοτικού μαθαίνοντας και την Τούρκικη γλώσσα. Είχε άλλα τέσσερα αδέρφια: Την Τριανταφυλλία, τον Βασίλειο, τον Θεόδωρο και την Ελισάβετ. Ως πρόσφυγας ήρθε στην Ελλάδα, παντρεύτηκε τη Ζωή Παπάζογλου, όπου μαζί έκαναν τρία παιδιά: Τη Δέσποινα, τον Λεωνίδα και την Κυριακή εκ των οποίων κατοικούσαν στη Βασιλίσσης Όλγας 65.