Χωρίς τίτλο
Ταξονομία
Κώδικας
Σημείωση περιεχομένου
- Ο Αναγκαστικός Νόμος 2344/1940 (ΦΕΚ Α’ 154/18.05.1940) αποτέλεσε το βασικό νομοθέτημα για τη ρύθμιση των θεμάτων που αφορούν τον αιγιαλό και την παραλία στην Ελλάδα. Αντικαταστάθηκε μεταγενέστερα από τον Νόμο 2971/2001, ωστόσο πολλές από τις βασικές του αρχές διατηρούνται μέχρι σήμερα. Ο νόμος ορίζει τον αιγιαλό ως τη χερσαία ζώνη που βρέχεται από τη θάλασσα κατά τις μεγαλύτερες και συνήθεις αναβάσεις των κυμάτων. Αυτή η ζώνη χαρακτηρίζεται ως κοινόχρηστο αγαθό, ανήκει στη δημόσια κτήση και προορίζεται για την ελεύθερη και απρόσκοπτη χρήση από το κοινό. Η παραλία ορίζεται ως η ζώνη ξηράς που προστίθεται στον αιγιαλό, με σκοπό τη διαπλάτυνση του για την εξυπηρέτηση κοινωφελών σκοπών. Η δημιουργία της παραλίας γίνεται μέσω απαλλοτρίωσης και η χρήση της διέπεται από τις ίδιες αρχές κοινοχρησίας με τον αιγιαλό. Ο νόμος προβλέπει διαδικασίες για τον καθορισμό των ορίων του αιγιαλού και της παραλίας, οι οποίες περιλαμβάνουν τη σύνταξη διαγραμμάτων και εκθέσεων από αρμόδιες επιτροπές, καθώς και την επικύρωσή τους από τον Υπουργό Οικονομικών. Επιπλέον, ορίζεται ότι ο αιγιαλός και η παραλία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς όπως η συγκοινωνία, η εξωραϊστική ανάπτυξη και άλλοι κοινωφελείς σκοποί, υπό την προϋπόθεση ότι δεν παρεμποδίζεται η κοινή χρήση τους. Ο Α.Ν. 2344/1940 αποτέλεσε τη βάση για την προστασία και διαχείριση των παράκτιων ζωνών στην Ελλάδα, καθιερώνοντας την αρχή της κοινοχρησίας και θέτοντας το πλαίσιο για την ορθολογική χρήση και ανάπτυξη των παραθαλάσσιων περιοχών.