|
Μέγαρο Οθωμανικής Διοίκησης Δημόσιου Χρέους (Düyun-ı Umumiye).
|
- Το κτίριο κατασκευάσθηκε το1905 και λειτουργούσε ως Γραφεία της Οθωμανικής Διοίκησης Δημόσιου Χρέους (Düyun-ı Umumiye).
- Με την προσάρτηση της Θεσσαλονίκης και των λεγομένων Νέων Χωρών στην Ελλάδα το 1912, στη θέση του Οργανισμού Οθωμανικού Χρέους δημιουργήθηκε το Κρατικό Μονοπώλιο Άλατος Νέων Χωρών υπό το Υπουργείο Οικονομικών το οποίο συνέχισε να στεγάζεται στο ίδιο κτίριο εντός του λιμένα.
|
1 |
0 |
|
Μέγαρο Ολύμπος-Νάουσα
|
|
0 |
0 |
|
Μέγαρο Ρωσικής Εταιρείας Ατμοπλοΐας (Μέγαρο Σουρούτζιεβιτς)
|
- Τριώροφο του 1912 στην Ναυάρχου Βότση 5 (δίπλα στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, στο λιμάνι) Οι πρώτοι ιδιοκτήτες ήταν τα αδέλφια Σπύρος, Ιβάν και Μήτσε Σουρούτζιεβιτς (ή Σουρούγιεβιτς, Surujievic), Βουλγαρικής υπηκοότητας. [Είναι πιθανόν ο Σπύρος Σουρούτζιεβιτς να ήταν ο Σπύρος Σουρουτζής, που αναφέρεται στον οδηγό της Θεσσαλονίκης του 1911 μεταξύ των “Αποστολών Πρακτόρων” (Commissionaires, ένα είδος εμπορικών μεσαζόντων) και με γραφείο στον Φραγκομαχαλά.] Στην πυρκαγιά του 1917 κάηκε μόνο η στέγη του και λίγο στον τελευταίο όροφο. Τα πρώτα χρόνια ήταν έδρα ασφαλιστικών εταιρειών, εκτελωνιστών παραγγελιοδόχων και εμπορίας ναυτιλιακών ειδών. Μεταξύ αυτών ήταν και η Ρώσικη Εταιρεία Ατμοπλοΐας και Εμπορίου. Στέγασε επίσης το προξενείο της Ισπανίας και μετά το 1930 το προξενείο της Ιαπωνίας και την ΕΛ.Π.Α. Θεσσαλονίκης. Στο ισόγειο λειτουργούσαν καφενεία και οινομαγειρεία για τους λιμενεργάτες. Την περίοδο της Κατοχής το κτίριο επιτάχθηκε από το ναζιστικό στρατό για να χρησιμοποιηθεί ως γερμανική αστυνομία και στον Εμφύλιο χρησιμοποιήθηκε για να στεγάσει ανταρτόπληκτους κι έτσι έγιναν παρεμβάσεις για τη δημιουργία δύο διαμερισμάτων ανά όροφο με κοινή κουζίνα και τουαλέτα. Το 1951 ανασκευάστηκε πλήρως η στέγη του. Κατά τη δεκαετία του ’50, οι όροφοί του χρησιμοποιήθηκαν ως διαμερίσματα και στις αρχές της δεκαετίας του ΄70 ως οίκος ανοχής. Το 1995, ο πρώτος όροφος κάηκε κι έπαθε μεγάλες ζημιές. Έτσι άρχισε η εγκατάλειψή του κι από το 2000 ερήμωσε. Ως τελευταίοι ιδιοκτήτες αναφέρονται οι αδελφοί Αναστάσιος και Δημήτριος Πετηκάκης.
- Το κτίριο αποτελεί ένα αρχιτεκτονικό παλίμψηστο και έναν μάρτυρα της ιστορίας του λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Η πολυλειτουργική του χρήση διαχρονικά —από έδρα διεθνών εμπορικών εταιρειών και προξενείων έως κατάλυμα προσφύγων, οικία και οίκος ανοχής— το καθιστά ένα μοναδικό τεκμήριο για τη μελέτη της αστικής, κοινωνικής και οικονομικής εξέλιξης της πόλης. Χρήσεις:
- * Αρχική Χρήση: Στέγασε εμπορικές και ναυτιλιακές επιχειρήσεις, όπως ασφαλιστικές εταιρείες, εκτελωνιστές, και κυρίως τη Ρωσική Εταιρεία Ατμοπλοΐας και Εμπορίου.
- * Διπλωματική Παρουσία: Φιλοξένησε το Προξενείο της Ισπανίας και, μετά το 1930, το Προξενείο της Ιαπωνίας.
- * Κοινωνική Λειτουργία: Στέγασε την ΕΛ.Π.Α. Θεσσαλονίκης, ενώ στο ισόγειο λειτουργούσαν καφενεία και οινομαγειρεία για τους λιμενεργάτες.
- * Πολεμικές Περίοδοι: Επιτάχθηκε από τον ναζιστικό στρατό την περίοδο της Κατοχής ως έδρα της γερμανικής αστυνομίας. Στον Εμφύλιο, μετατράπηκε σε κατάλυμα για ανταρτόπληκτους, με παρεμβάσεις για δημιουργία διαμερισμάτων.
- * Μεταπολεμική Περίοδος & Παρακμή: Τη δεκαετία του '50 χρησιμοποιήθηκε ως οικιστικό κτίριο (διαμερίσματα) και στις αρχές του '70 λειτούργησε ως οίκος ανοχής.
- Τελευταίοι Ιδιοκτήτες: Αδελφοί Αναστάσιος και Δημήτριος Πετηκάκης.
- Το κτίριο υπέστη σημαντικές φθορές από δύο πυρκαγιές: το 1917 (στέγη και τελευταίος όροφος) και το 1995 (πρώτος όροφος), η οποία οδήγησε στην οριστική του εγκατάλειψη. Η στέγη του ανακατασκευάστηκε πλήρως το 1951. Από το 2000 παραμένει ερειπωμένο.
- Το κτίριο έχει υποστεί πολλαπλές καταστροφές (πυρκαγιές 1917, 1995) και αλλοιώσεις (εσωτερικές διαρρυθμίσεις για στέγαση προσφύγων). Σήμερα βρίσκεται σε κατάσταση ερήμωσης και κρίνεται επικινδύνως ετοιμόρροπο, με την ιστορική και αρχιτεκτονική του αξία να κινδυνεύει με ολική απώλεια.
|
0 |
1 |
|
Μέγαρο Στάιν
|
|
0 |
0 |
|
Μέγαρο Τελωνείου ή Επιβατικός Σταθμός
(4)
|
- Το Μέγαρο Τελωνείου Θεσσαλονίκης αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά μνημεία της βιομηχανικής αρχιτεκτονικής της πόλης. Τα σχέδια ανατέθηκαν το 1909 στον Ελί Μοδιάνο, μηχανικό με καταγωγή από τη Θεσσαλονίκη και σπουδές στην École Centrale του Παρισιού, όπου ειδικεύτηκε στις κατασκευές από οπλισμένο σκυρόδεμα – μια τεχνική άγνωστη ως τότε στην πόλη. Η στατική μελέτη εκπονήθηκε από το Τεχνικό Γραφείο Hennebique, που κατείχε την πατέντα για το σύστημα του οπλισμένου σκυροδέματος.
- Η θεμελίωση του κτιρίου πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1910 από τον Υπουργό Οικονομικών των Νεότουρκων, Τζαβίτ Μπέη (Ντονμέ εβραϊκής καταγωγής από τη Θεσσαλονίκη), και η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1912. Με μήκος 200 μέτρων και έκταση 12.000 τ.μ., το κτίριο αποτέλεσε την πρώτη κατασκευή της πόλης με σκελετό από μπετόν αρμέ, θέτοντας τις βάσεις για την εκβιομηχάνιση της αρχιτεκτονικής στη Θεσσαλονίκη. Η μορφολογία του παραπέμπει σε νέο-αναγεννησιακό στυλ με έντονες γαλλικές επιρροές, ανάλογες με κτίρια στην Αλεξάνδρεια, την Κωνσταντινούπολη (Σίρκετζι) και τη Σμύρνη.
- Αν και ο αρχικός αρχιτεκτονικός σχεδιασμός αποδίδεται στον Alexandre Vallaury, η μελέτη και η αποπεράτωση έγιναν από τον Μοδιάνο, ο οποίος μετέφερε στη Θεσσαλονίκη την τεχνογνωσία που απέκτησε στη Γαλλία.
- ο κτίριο τοποθετήθηκε στρατηγικά στο μέτωπο της θάλασσας, ανάμεσα στους λιμενοβραχίονες, εξυπηρετώντας τις ανάγκες του ταχέως αναπτυσσόμενου λιμένα. Στεγάστηκε αρχικά η οθωμανική τελωνειακή υπηρεσία και αποτέλεσε κομβικό σημείο του διεθνούς εμπορίου. Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912, πέρασε στον έλεγχο του ελληνικού κράτους και συνέχισε να λειτουργεί ως τελωνείο, ενώ η δημιουργία της Ελεύθερης Ζώνης (1923) αύξησε τη σημασία του ως εμπορικού κέντρου.
- Το κτίριο υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο λόγω βομβαρδισμών (1944) και περαιτέρω φθορές κατά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων, ενώ επλήγη και από τον σεισμό του 1978. Οι εργασίες αποκατάστασης ολοκληρώθηκαν το 1952–1953, με χρηματοδότηση αρχικά από το Λιμενικό Ταμείο και αργότερα από το Σχέδιο Μάρσαλ.
- Το κτίριο κηρύχθηκε διατηρητέο το 1977, αλλά η επίδραση του θαλάσσιου περιβάλλοντος και οι σεισμικές καταπονήσεις προκάλεσαν σοβαρά στατικά προβλήματα. Για μεγάλο διάστημα παρέμεινε εκτός λειτουργίας. Σήμερα στεγάζει τον Επιβατικό Σταθμό, εξυπηρετώντας κυρίως τα κρουαζιερόπλοια, καθώς οι τακτικές ακτοπλοϊκές γραμμές έχουν διακοπεί από το 2014.
|
8 |
8 |
|
Μέγαρο Τράπεζας της Ελλάδας
|
|
0 |
0 |
|
Μέλισσα
|
- Η Μέλισσα ανήκει στον Νομό Λακωνίας που βρίσκεται στη Περιφέρεια Πελοποννήσο.
- Ο οικισμός είναι χτισμένος σε υψόμετρο 300 μέτρων και απέχει 50 χιλιόμετρα από την Σπάρτη.
- Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, ο πληθυσμός ανέρχεται στους 100 κατοίκους.
|
0 |
1 |
|
Μήδεια
|
|
0 |
8 |
|
Μαγαρίσιο
|
|
0 |
1 |
|
Μαγικό
|
- Το Μαγικό είναι χριστιανικός οικισμός του Νομού Ξάνθης, υπαγόμενος με βάση το σχέδιο Καλλικράτης στον Δήμο Αβδήρων, στην ενότητα Βιστωνίδος. Μέχρι την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και την ίδρυση του εν λόγω δήμου αποτελούσε μαζί με τον μουσουλμανικό οικισμό Αλκυόνη την Κοινότητα Μαγικού.
- Η πλειοψηφία των κατοίκων του είναι προσφυγικής καταγωγής. Ο οικισμός ιδρύθηκε το 1924.
- Οι κάτοικοι του οικισμού ανέρχονται, με βάση την απογραφή του 2011, στους 611 κατοίκους.
|
1 |
1 |
