Εμφανίζει 753 αποτελέσματα

• Μεγάλη αποθήκη με δεσπόζουσα θέση στο χώρο των συνεργείων του Ο.Λ.Θ. Κατασκευάσθηκε το 1987 και έχει συνολική επιφάνεια 4.030 μ² .

• Η Παλαιόστανη ή Παλαιοστάνη είναι χωριό του Νομού Πιερίας και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 340 μ. Έχει 546 κατοίκους (απογραφή 2011) και βρίσκεται βορειοδυτικά της Κατερίνης, στις πλαγιές των Πιερίων. Απέχει από την Κατερίνη 24 χιλιόμετρα.

Use for: Το παλιό Σιλό (Σιταποθήκη) βρισκόταν στον Προβλήτα 2, στην ανατολική πλευρά καταλαμβάνοντας μέρος της προβλήτας και του εδάφους. Γενικά, το Σιλό (Silos) είναι κυλινδρική αποθήκη που χρησιμοποιείται για αποθήκευση χύδην στερεών υλικών (δημητριακών, χαλικιών κτλ.). Το Σιλό του λιμένα Θεσσαλονίκης ήταν χωρητικότητας 3.500 τόνων και διέθετε μεγάλη σωλήνα απορρόφησης δημητριακών, «ρουφήχτρα», η οποία έφτανε στη μεσαία αποθήκη, στο μέσο στου κρηπιδώματος 4 (Ε-Ζ) του Προβλήτα 2. Αποτελείται από έναν πύργο και 4 σειρές από 7 κυλίνδρους, συνολικά 28 κυλίνδρους. Περατώθηκε το 1913 με εργολαβία του Έλι Μοδιάνο από τη διοίκηση της Γαλλικής Εταιρίας Εκμετάλλευσης του Λιμένα Θεσσαλονίκης. , Το 1923 το Σιλό περιήλθε στη ζώνη παραχώρησης της Σερβικής Ελεύθερης Ζώνης Θεσσαλονίκης (μετέπειτα Γιουγκοσλαβικής Ελεύθερης Ζώνης Θεσσαλονίκης), αλλά δεν είχε εκχωρηθεί στους Γιουγκοσλάβους και δεν χρησιμοποιούταν από αυτούς. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, το Σιλό δέχθηκε πλήγματα από βομβαρδισμούς. Στη συνέχεια η Γερμανική Διοίκηση λεηλάτησε τα μηχανήματα, ενώ ανατινάχθηκε ολοσχερώς είτε λίγο νωρίτερα είτε κατά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων τον Οκτώβριο του 1944.

• Το Παλαιοσέλλι είναι ορεινό χωριό των Ιωαννίνων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.080 μέτρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2001, έχει 112 μόνιμους κατοίκους.

• Η Παλαιά Φώκαια ήταν πόλη της Τουρκίας, που βρισκόταν κοντά στη Σμύρνη
• Στην απογραφή του 1904 οι κάτοικοι της Παλαιάς Φώκαιας υπολογίσθηκαν σε 7.704, από τους οποίους 6.300 ήταν Έλληνες. Τον Ιούνιο του 1914 (τέλη Μαΐου με το παλαιό ημερολόγιο), ξέσπασε ο «πρώτος διωγμός» εναντίον των Ελλήνων, σε εφαρμογή ενός ευρύτερου σχεδίου απομάκρυνσής τους από τα παράλια της Μικράς Ασίας.
• Η 12η Ιουνίου είναι η ημέρα, κατά την οποία άρχισαν οι σφαγές στη Φώκαια της Μικράς Ασίας, για να ξεριζωθεί όλο το ελληνικό – χριστιανικό στοιχείο από τις πατρογονικές του εστίες. Η Γενοκτονία εφαρμόσθηκε σε όλα τα παράλια της Ιωνίας. Είχε έρθει η σειρά της Φώκαιας να πληρώσει το δικό της «μερίδιο» στη δημιουργία του τουρκικού κράτους.

• Η μεγάλη Αποθήκη που φέρει το όνομα ΠΑΕΓΑΕ κτίστηκε το 1927 από την κατασκευαστική εταιρεία ΤΕΚΤΩΝ για να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες αποθήκευσης στην Ελευθέρα Ζώνη και η κατασκευή του κόστισε 22.000 χρυσές λίρες, ενώ η αρχική δαπάνη είχε προϋπολογιστεί άνω των 12 εκατομμυρίων δρχμ. Το κτίριο είχε επιφάνεια 3.000 τμ και απαρτίζεται από τέσσερις ορόφους και την εποχή εκείνη θεωρήθηκε καινοτομία η εξ ολοκλήρου κατασκευή του από μπετόν αρμέ. Σύμφωνα με το εντυπο του ΤΕΕ «η θεμελίωσις του κτιρίου τούτου παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, αφ’ ενός μεν λόγω του γνωστού ασταθούς εδάφους εν τη περιοχή της ελευθέρας ζώνης Θεσσαλονίκης, αφ’ ετέρου δε λόγω των σημαντικών βαρών των συγκεντρωμένων εις έκαστον υποστύλωμα, των προερχομένων εκ των μεγάλων επιφορτώσεων με τα οποία υπελογίσθησαν τα διάφορα πατώματα». Η Εταιρία Τέκτων διέθετε τότε, σύμφωνα με το ίδιο έντυπο, το αποκλειστικό προνόμιο της εφαρμογής στην Ελλάδα «του παγκοσμίως γνωστού συστήματος πασσάλων εκ μπετόν-αρμέ «Franki» το οποίο και εφάρμοσε. Συγκεκριμένα, παρήγγειλε από την εταιρία «Societe Internatioale des Pieux Armes Frankignoul» τα αναγκαία μηχανήματα «δια την εντός του εδάφους κατασκευήν των εκ μπετόν αρμέ πασσάλων, και δη μέχρι βάθους 14 μέτρων». (Έργα, τ. 36, 1926, σ. 310)
• Το κτίριο στέγασε αποθηκευτικούς χώρους μέχρι το 1940 και κατά την περίοδο του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου επιτάχθηκε από τους Γερμανούς, μέχρι και την αποχώρησή τους το 1945. Την περίοδο 1947 –1955 στέγασε υλικό για λογαριασμό της διασυμμαχικής οργάνωσης αρωγής και αποκατάστασης (UNRRA), ενώ από το 1953 και μετά επαναλειτουργεί ως αποθήκη της Προνομιούχου Ανωνύμου Εταιρείας Γενικών Αποθηκών Ελλάδος. Το1972, στεγάζεται στους 2ο και 3ο όροφο η γερμανική εταιρεία ενδυμάτων Von Baum. Τόσο οι χώροι του ισογείου, όσο και του 1ου ορόφου εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούνται από την ΠΑΕΓΑ. Οι δύο εταιρείες συστεγάζονται μέχρι το 1982, οπότε το κτίριο πέρασε στην ιδιοκτησία του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης. Το κτίριο είναι ένα από τα μεγαλύτερα κτίρια του Λιμένα της Θεσσαλονίκης, με συνολική έκταση 13872 τετραγωνικών μέτρων και αποτελεί ένα από τα υψηλότερα κτίριά του, το οποίο δεσπόζει επάνω στο θαλάσσιο μέτωπο. Είναι συνδεδεμένο με τη λειτουργία της Ελευθέρας Ζώνης του ΟΛΘ, την ιστορία των μεταφορών και αποθήκευσης εμπορευμάτων στο λιμάνι, αλλά και της μεταποίησης αγαθών. Παρουσιάζει επίσης κατασκευαστικό ενδιαφέρον καθώς είναι από τα πρώτα κτίρια της πόλης για τη θεμελίωση του οποίου χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της πασσαλόπηξης (πάσσαλοι Franki), καθώς είναι χτισμένο σε επισφαλές έδαφος δίπλα στη θάλασσα.
• Η κατασκευή του κτιρίου κόστισε 22.000 χρυσές λίρες, ενώ η αρχική δαπάνη είχε προϋπολογιστεί άνω των 12 εκατομμυρίων δραχμές. Η εξ ολοκλήρου κατασκευή του από μπετόν αρμέ θεωρήθηκε την εποχή εκείνη καινοτομία. Σύμφωνα με το έντυπο του Τεχνικού Επαγγελματικού Επιμελητηρίου (ΤΕΕ) «η θεμελίωσις του κτιρίου τούτου παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, αφ’ ενός μεν λόγω του γνωστού ασταθούς εδάφους εν τη περιοχή της ελευθέρας ζώνης Θεσσαλονίκης, αφ’ ετέρου δε λόγω των σημαντικών βαρών των συγκεντρωμένων εις έκαστον υποστύλωμα, των προερχομένων εκ των μεγάλων επιφορτώσεων με τα οποία υπελογίσθησαν τα διάφορα πατώματα». Η Εταιρία Τέκτων διέθετε τότε, σύμφωνα με το ίδιο έντυπο, το αποκλειστικό προνόμιο της εφαρμογής στην Ελλάδα «του παγκοσμίως γνωστού συστήματος πασσάλων εκ μπετόν-αρμέ «Franki» το οποίο και εφάρμοσε.
• Η Αποθήκη στέγασε αποθηκευτικούς χώρους μέχρι το 1940 και κατά την περίοδο του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου επιτάχθηκε από τους Γερμανούς, μέχρι και την αποχώρησή τους το 1945. Την περίοδο 1947 –1955 στέγασε υλικό για λογαριασμό της διασυμμαχικής οργάνωσης αρωγής και αποκατάστασης (UNRRA), ενώ από το 1953 και μετά επαναλειτουργεί ως αποθήκη της Προνομιούχου Ανωνύμου Εταιρείας Γενικών Αποθηκών Ελλάδος. Το1972, η γερμανική εταιρεία ενδυμάτων Von Baum στεγάζεται στον 2ο και 3ο όροφο. Τόσο οι χώροι του ισογείου, όσο και του 1ου ορόφου εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούνται από την ΠΑΕΓΑ. Οι δύο εταιρείες συστεγάζονται μέχρι το 1982, οπότε το κτίριο πέρασε στην ιδιοκτησία του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης. Επίσης, στον ισόγειο χώρο στεγαζόταν το Γραφείο της Υπηρεσίας Επισιτισμού από το 1940, αργότερα το αντίστοιχο Γραφείο του Υπουργείου Επισιτισμού και κατόπιν του Υπουργείου Εμπορίου. Για αυτό το λόγο στο χώρο αυτό εντοπίστηκε αρχειακό υλικό αυτών των υπηρεσιών.

• Το Πήλιο είναι βουνό στο Νομό Μαγνησίας, δίπλα από τον Βόλο με ύψος 1.623 μέτρα.
• Το Πήλιο συγκεντρώνει αρκετούς επισκέπτες, τόσο τους χειμερινούς όσο και τους καλοκαιρινούς μήνες. Το χειμώνα προτιμάται από όσους επιθυμούν να απολαύσουν το πανέμορφο βουνό και τον καθαρό αέρα, το χιόνι, να κάνουν σκι, να περάσουν χρόνο στη φύση, ενώ το καλοκαίρι οι παραθεριστές απολαμβάνουν τις πανέμορφες παραλίες του Πηλίου για κολύμπι, ρακέτες, θαλάσσια σπορ, πεζοπορία, κ.λπ. Το Πήλιο παραμένει πανέμορφο όλους τους μήνες και ενδείκνυται για κάθε είδους δραστηριότητα, καθώς και για εναλλακτικός τουρισμός ή και αγροτουρισμός

• Η πέμπτη προβλήτα αποτελείται από το κρηπίδωμα 20 (Π-Ρ), το κρηπίδωμα 21 (Ρ-Σ) και το κρηπίδωμα 22 (Σ-Τ). Πριν την κατασκευή της, η γεωγραφία της περιοχής ήταν αρκετά διαφορετική. Υπήρχε ένα μικρός κολπος στον οποίο είχε κατασκευαστεί μια μικρή προβλήτα της εταιρίας Shell. Σε αυτή βρίσκονταν δύο Αποθήκες και μία μεγάλη δεξαμενή, στο ίδιο ακριβώς σημείο που στους μετέπειτα χάρτες βρίσκονταν οι εγκαταστάσεις της Shell. Με άλλα λόγια, η θάλασσα βρισκόταν πίσω σχεδόν και λίγο δυτικά σε σχέση με το κρηπίδωμα Π-Ο.
• Η πέμπτη προβλήτα ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1961, αλλά στην πράξη το 1962. Τα έργα συνεχίστηκαν το 1963. Πρώτα κατασκευάστηκε το Κρηπίδωμα Π-Ο και είχε ήδη αρχίσει να οικοδομείται η νέα ιχθυόσκαλα. Σε φωτογραφία, η μικρή προβλήτα της Shell υπάρχει ταυτόχρονα με την υπό ανέγερση Νέα Ιχθυόσκαλα.
• Το 1964 η πέμπτη προβλήτα ουσιαστικά είχε ολοκληρωθεί καθώς είχαν πλήρως ολοκληρωθεί τα κρηπιδώματα των εκατέρωθεν πλευρών της προβλήτας μήκους 650 περίπου μέτρων και είχε επιχωματωθεί περισσότερο από το μισό της επιφάνειας καθώς και όπισθεν τμήμα της προβλήτας. Επίσης, είχαν αρχίσει να κατασκευάζονται τα συστήματα ύδρευσης της προβλήτας. Μέχρι το 1965 χρησιμοποιούταν η αλφαβητική μέτρηση των κρηπιδωμάτων, ενώ το ίδιο έτος υιοθετήθηκε επίσημα η αριθμητική.
• Το κρηπίδωμα 20 (Π-Ρ) και το κρηπίδωμα 22 (Σ-Τ) έχουν βάθος 10, 45 μ. Το κρηπίδωμα 21 (Ρ-Σ) έχει βάθος 12 μ.