|
Τσατάλτζα
|
- Η Τσαλτάλτζα είναι πόλη και αγροτική επαρχία στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας. Βρίσκεται στην ανατολική Θράκη και οι περισσότεροι κάτοικοι της είναι αγρότες.
- Σύμφωνα με Οθωμανικά στατιστικά πληθυσμού του 1914 ο πληθυσμός της Τσατλαλτζας ήταν 30.165 κάτοικοι, εκ των οποίων οι 16.984 ήταν Έλληνες.
|
0 |
1 |
|
Αγία Κυριακή
|
|
0 |
2 |
|
Κίος
|
- Η Κίος ήταν αρχαία πόλη της Μικράς Ασίας.
- Το 1919 η πόλη είχε περίπου 5000 κατοίκους εκ των οποίων 4620 Έλληνες, 242 Τούρκοι, 107 Αρμένιοι και 178 διάφοροι[1]. Ύστερα από τη Μικρασιατική καταστροφή oι πρόσφυγες της Κίου ίδρυσαν την Παραλία Πιερίας και την Νέα Κίο στην Αργολίδα.
|
0 |
2 |
|
Βασιλικό( Τσάρεβο)
|
- Το Βασιλικό(( ή αλλιώς Τσάρεβο) είναι Πόλη της Επαρχίας Πύργου στη Βουλγαρία.
- Σύμφωνα το Εθνικό Στατιστικό Ινστιτούτο της Βουλγαρίας το 2012 έχει 5.999 κατοίκους.
- Η πόλη κατά τον 7ο αιώνα ονομαζόταν Βασιλικού και το 1352 Βασιλικός. Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μετά την ανεξαρτησία της Βουλγαρίας και έως το 1934 ονομάζονταν Βασιλικό. Το όνομα της πόλης προέρχεται από τα ελληνικά, από τη λέξη «Βασιλικός» και με την έννοια του σχετιζόμενου με το βασιλικό θεσμό. Το 1934 η ονομασία Βασιλικό μεταφράστηκε στα βουλγαρικά ως Τσάρεβο.
|
0 |
2 |
|
Ζαχάρω
(1)
|
- Η Ζαχάρω είναι κωμόπολη της νοτιοδυτικής Ελλάδας στη δυτική Πελοπόννησο. βρίσκεται προς τα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και κοντά στα παράλια του Κυπαρισσιακού κόλπου ενώ την πόλη διασχίζει η Εθνική Οδός GR-9/E55, που συνδέει την Πάτρα με την Καλαμάτα. Η ιστορία της Ζαχάρως αρχίζει στα μέσα του 19ου αιώνα ενώ κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 η Ζαχάρω ήταν αραιοκατοικημένη. Ωστόσο, τις επόμενες δεκαετίες πληθυσμοί από τα γύρω ορεινά βουνά άρχισαν να κατεβαίνουν και να εγκαθίστανται σ' αυτή. Διοικητικά υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος.
|
0 |
2 |
|
Κουμουθέρκα( Αρτέμιδα)
|
- Η Αρτέμιδα είναι χωριό που υπάγεται στο Δήμο Ζαχάρως του Νομού Ηλείας.
- Μέχρι το 1912 η Αρτέμιδα ονομαζόταν Κομποθέκρα, μέχρι το 1940 Κουμποθέκρας και μέχρι τη δεκαετία του 1980 Κουμουθέκρας.
- Βρίσκεται στις νότιες πλαγιές του βουνού Λάπιθος (Λαπίθας), δίπλα στην επαρχιακή οδό Ζαχάρως-Ανδρίτσαινας και ΒΑ. της Ζαχάρως, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 420. Απέχει 43 χλμ. περίπου ΝΑ. του Πύργου
- Ο μόνιμος πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ανέρχεται στους 152 κατοίκους.
|
0 |
1 |
|
Ολύμπια
(1)
|
- Η Αρχαία Ολυμπία (όνομα του σύγχρονου οικισμού) ή Ολύμπια(παλαιότερα) αποτελεί χωριό και δήμο της Ηλείας. Είναι χτισμένη στους πρόποδες βουνού, μέσα στην κοιλάδα όπου ρέει ο Αλφειός ποταμός. Στην ίδια θέση βρισκόταν η ιερή άλτη της Αρχαίας Ολυμπίας.
|
0 |
3 |
|
Σκουροχώρι
|
- Το Σκουροχώρι είναι πεδινό χωριό και κοινότητα στον δήμο Πύργου Ηλείας.
- Το 2011, το χωριό είχε 609 κατοίκους και η κοινότητα 795( μαζί με το χωριό κάτω Καβούρι)
|
0 |
1 |
|
Αντρώνι
|
|
0 |
1 |
|
Μπεξιναρ ή Μπεχτσινάρι
|
- Μπεχτσινάρι ή Μπεχ Τσινάρ ή Κήπος των Πριγκήπων ονομαζόταν παλιότερα η περιοχή της Θεσσαλονίκης που σήμερα βρίσκεται στο λιμάνι της πόλης, στο ύψος περίπου της τρίτης και της τέταρτης προβλήτας του σημερινού λιμανιού και πολύ κοντά στη Βίλα Πετρίδη και την Πύλη Αξιού. Η λέξη στα τούρκικα σημαίνει
- Σε εκείνο το σημείο υπήρχε παραλία η οποία ήταν κατάλληλη για αναψυχή (φίνο ακρογιάλι, όπως έγραψε ο Βασίλης Τσιτσάνης στο τραγούδι του Μπαξέ Τσιφλίκι). Μετά την επέκταση του λιμανιού η περιοχή άλλαξε χρήση με μουσεία, μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και βιοτεχνικά κτίρια. Στην περιοχή βρίσκεται το νέο κτιριακό συγκρότημα που στεγάζει τις υπηρεσίες της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, το Μουσείο Ύδρευσης Θεσσαλονίκης και το υπό ανέγερση Μουσείο Ολοκαυτώματος Ελλάδος.
- Το τοπίο πέραν των βορειοδυτικών τειχών της Θεσσαλονίκης περιγραφόταν ήδη από βυζαντινές πηγές με κύρια χαρακτηριστικά το καλό κλίμα λόγω της γειτνίασης με τη θάλασσα, τα αμπέλια, τα πυκνόφυλλα δένδρα, τα περιβόλια, τα οικήματα και τις πολλές ιερές μονές[2]. Η τοποθεσία ήταν γνωστή ως φυσική παραδείσια περιοχή και στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης, με πηγή, πλατάνια και πανδοχείο, όπως αναφέρουν στα απομνημονεύματά τους οι αγωνιστές Νικόλαος Κασομούλης και Στέφανος Καλαμίδας. Το πάρκο δημιουργήθηκε στα 1836 από τον Βαλή Σαμπρί Πασά. Υψηλοί καλεσμένοι από όλη την Ευρώπη έφταναν εκεί φιλοξενούμενοι τις εξουσίας και στις αρχές του αιώνα, εκεί καλούσε η Φεντερασιόν τους εργάτες για να εορτάσουν την Εργατική Πρωτομαγιά. Η ακρογιαλιά ήταν χωρισμένη σε ανδρών και γυναικών όπου το ναυτικό διαφύλαττε την κομψή διεξαγωγή των λουτρών. Η γυναικεία πλευρά διέθετε και κλειστές καμπίνες για να έχουν τη δυνατότητα οι λουόμενες να αποφεύγουν την ηλιοφάνεια (συμβαδίζοντας με τη μόδα της εποχής)
- Στην είσοδο του Κήπου των Πριγκήπων έφτανε το Τραμ Θεσσαλονίκης. Οι βασικές γραμμές των ιππηλατών τραμ αφορούσαν τις διαδρομές: 1. Τελωνείο (Πλατεία Ελευθερίας) - Νίκης - Λευκός Πύργος - Αποθήκη και 2. Σιδηροδρομικός Σταθμός Ανατολικών Σιδηροδρόμων ή Μπεστσινάρ - Εγνατία - Λευκός Πύργος - Αποθήκη, υπήρχε η γραμμή σύνδεσης Εγνατίας με Νίκης και η γραμμή Τελωνείου με 26ης Οκτωβρίου της γραμμής Ντεπώ - Μπεχτσινάρι (και «Χαριλάου – Κήπος των Πριγκίπων» μετά την απελευθέρωση)
- Το 1908 ξεκινούν να λειτουργούν τα ηλεκτροκίνητα τραμ. Το δίκτυο των γραμμών που χρησιμοποίησε τελικά το ηλεκτροκίνητο τραμ δεν ξεπερνά εκείνο του ιππήλατου. Έτσι, οι βασικές γραμμές για αρκετά χρόνια θα παραμείνουν οι εξής: α) Ντεπώ - Βασιλίσσης Όλγας - Λευκός Πύργος - Παραλία - Πλατεία Ελευθερίας και β) Ντεπώ - Βασιλίσσης Όλγας - Εθνικής Αμύνης - Εγνατία - Βαρδάρη, που διακλαδωνόταν μετά για Παλαιό Σταθμό ή συνέχιζε για τον Κήπο των Πριγκήπων. Γύρω στο 1930 οι γραμμές ήταν:Ντεπώ-Aνδρούτσου-Βενιζέλου-Τσιμισκή, Νοσοκομείου Χιρς-Σιδηροδρομικού Σταθμού, Νοσοκομείου Χιρς-Κήπου Πριγκίπων, 25ης Μαρτίου-Συνοικισμού Χαριλάου, Πλατείας Λευκού Πύργου-Συντριβάνι.
- Μετά την ενσωμάτωση της πόλης στο ελληνικό κράτος το πάρκο ονομάστηκε «Κήπος των Πριγκίπων» προς τιμήν των παιδιών του Γεωργίου Α΄. Η ίδρυση του Κήπου των Πριγκήπων και η σύνδεση του αργότερα με το τραμ (τέρμα), έδωσε στην περιοχή έναν ιδιαίτερα σημαντικό χαρακτήρα με τη συγκέντρωση κόσμου, περιπατητών, καθώς και διαφόρων ορχηστρών που ψυχαγωγούσαν το κοινό. Διέθετε πάρκο με καφενείο, μπυραρία, εστιατόριο, καμπαρέ, θεατρική σκηνή και πίστα πατινάζ. Από το 1920 το πάρκο αποτελούσε πλέον δημοφιλή τόπο αναψυχής για πολλούς Θεσσαλονικείς. Λειτούργησε εκεί στρατόπεδο γυμνιστών από το γιατρό Ντουάρτε που εφάρμοζε μια νέα για την εποχή σωματική αγωγή. Πενήντα νέοι και νέες είχαν αρχίσει να παίρνουν μέρος στο σύλλογο. Από το 1930 στον χώρο άρχισε η ανάπτυξη βυρσοδεψίων και των βιομηχανιών. Η επέκταση των εγκαταστάσεων του λιμανιού και η ανέγερση πετρελαιοδεξαμενών έδιωξαν οριστικά τους λουόμενους.
- Το παραπλέυρως του Μπέξινάρ οικόπεδο το οποίο ανήκε στον Δήμο Θεσσαλονίκης, κατά την έναρξη των λιμενικών έργων από το ΛΤΘ το 1937 χρησιμοποιήθηκε ως εργοτάξιο των μηχανημάτων της εταιρίας ΕΡΘΑ. Καταλήφθηκε από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια της Κατοχής και μετατράπηκε σε μηχανοστάσιο για την επισκευή των μηχανημάτων των λιμενικών έργων. Στη συνέχεια οι αγγλικές αρχές συνεχίζοντας τις εργασίες του λιμένα χρησιμοποίησαν αυτό ως μηχανοστάσιο. Όταν αποχώρησαν παραχώρησαν το χώρο για τη συνέχιση των έργων. Τον Σεπτέμβριο του 1945 παραχωρήθηκε εκ νέου στο ΛΤΘ για τρη συνέχιση των εργασιών των λιμενικών έργων από την κοινοπραξία Αιμίλιου Αυδή.
- Στην περιοχή βρίσκεται το Μουσείο Ύδρευσης Θεσσαλονίκης που στεγάζεται στo ιστορικό κεντρικό αντλιοστάσιο της πόλης του 1894 , ο πολυχώρος πολιτισμού Μύλος (διατηρητέος πενταόροφος αλευρόμυλος του 1924) και το Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Θεσσαλονίκης LABattoir (διατηρητέο κτίριο παλαιών σφαγείων του 1896)[
- Ακόμη τα κτίρια της παλιάς εταιρείας Φωταερίου του 1888 αποκαταστάθηκαν και εντάχθηκαν στο νέο κτιριακό συγκρότημα που στεγάζει τις υπηρεσίες της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας στην οδό 26ης Οκτωβρίου. Στην ίδια οδό βρίσκεται το ιστορικό εργοστάσιο Ζυθοποιίας ΦΙΞ του 1892 και το διατηρητέο μεγάλο πέτρινο βυρσοδεψείο του 1913 με τη χαρακτηριστική πρόσοψη κεραμικών πλίνθων το οποίο λειτουργεί ως ξενοδοχείο. Ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον με στοιχεία μπαρόκ και αρτ-νουβό, παρουσιάζει επίσης η οικία Μεϊμάρη έργο του Μαξιμιλιανού Ρούμπενς στην οδό 26ης Οκτωβρίου 32
- Το 2018 θεμελιώθηκε στην περιοχή το Μουσείο Ολοκαυτώματος και βρίσκεται σε φάση ανέγερση.
- Ακόμη δημιουργήθηκε Πάρκο Μνήμης, με ελαιώνα που αποτελείται από 200 και πλέον αιωνόβιες ελιές
|
4 |
0 |
