|
Πύργος (Μπούργκας)
(1)
|
- Το Μπουργκάς ή Πύργος (βουλγαρικά: Бургас / Μπουργκάς) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη Βουλγαρική Ακτή της Μαύρης Θάλασσας και η τέταρτη μεγαλύτερη στη Βουλγαρία, μετά τη Σόφια, τη Φιλιππούπολη και τη Βάρνα,
- Ηταν έδρα διαμερίσματος στην Ανατολική Ρωμυλία πριν ενσωματωθεί στο Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας το 1885. Από τα τέλη του 19ου αιώνα το Μπουργκάς έγινε σημαντικό οικονομικό και βιομηχανικό κέντρο. Τ
|
0 |
3 |
|
Αγαθούπολη (Αχτόπολ)
|
- Η Αγαθούπολη (βουλγαρικά: Ахтопол - Αχτόπολ) είναι πόλη και παραθαλάσσιο θέρετρο στη νότια Βουλγαρική Ακτή της Μαύρης Θάλασσας. Βρίσκεται σε ένα ακρωτήριο, στο νοτιότερο τμήμα της Επαρχίας του Μπουργκάς . Είναι η νοτιότερη πόλη των Βουλγαρικών ακτών και απέχει μόλις 12 χιλιόμετρα από την Ευρωπαϊκή Τουρκία. Βρίσκεται μέσα στο Φυσικό Πάρκο Στράντζα.
- Η πόλη βρίσκεται στη θέση αρχαίου Θρακικού οικισμού, με τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης να χρονολογούνται από τη Νεολιθική περίοδο. Πιθανότατα αποικίστηκε από τους Αρχαίους Έλληνες γύρω στο 430 π.Χ. Οι Ρωμαίοι την ονόμασαν Peronticus, ενώ ο Βυζαντινός ηγέτης Αγάθων ανακατασκεύασε την πόλη μετά από βαρβαρικές επιδρομές και, ενδεχομένως, της έδωσε το όνομά του, Αγαθόπολις. Σύμφωνα με άλλες πηγές ονομάστηκε έτσι ήδη από το 323 π.Χ. Μεταβολή Πληθυσμού Ετος Πληθυσμός 1920 770 1934 972 1946 1.079 1956 1.058 1965 947 1975 945 1985 1.137 1992 1.204 2005 1.316 Κατά το Μεσαίωνα η πόλη άλλαζε συχνά χέρια μεταξύ της Βυζαντινής και της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας. Μεσαιωνική πηγές αναφέρουν την Αγαθούπολη ως ζωντανό εμπορικό λιμάνι, όπου έφταναν πολλά Βυζαντινά, Ιταλικά και άλλα πλοία. Με την εισβολή των Οθωμανικών στρατευμάτων στα τέλη του 14ου αιώνα η πόλη ονομάστηκε Αχτένμπολου και πέρασε τελικά στην Οθωμανική κυριαρχία το 1453. Ενα Οθωμανικό φορολογικό μητρώο του 1498 καταγράφει 158 χριστιανικές οικογένειες στην Αγαθούπολη, οι περισσότερες με Ελληνικά ονόματα, αλλά άλλες με προφανώς Σλαβικά (Βουλγαρικά). Το 1898 η Αγαθούπολη ήταν μια πόλη με 410 οικογένειες από τις οποίες 300 ήταν Ελληνικές (περίπου 1800 Έλληνες ασχολούμενοι κυρίως με την αλιεία), και 110 Βουλγαρικές. Κατά τον 19ο αιώνα ήταν ακόμα ακμάζον κέντρο αλιείας και εξωτερικού εμπορίου, με πολλούς ντόπιους να κατέχουν τα δικά τους πλοία και να πωλούν αγαθά σε όλη τη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο. Η αμπελουργία ήταν επίσης αρκετά ανεπτυγμένη. Η Αγαθούπολη έχει καεί και καταστραφεί πολλές φορές από πειρατές (συχνά Λαζούς του Καυκάσου), με πιο πρόσφατη πυρκαγιά εκείνη του 1918, όταν η πόλη είχε σχεδόν καταστραφεί. Τα μόνα ίχνη που έχουν απομείνει από τα αρχαία χρόνια είναι υπολείμματα του φρουρίου της πόλης (που φθάνουν μέχρι 8 μέτρα ύψος και 3,5 m πλάτος), η μονή του 12ου αιώνα του Αγίου Ιωάννη και μια κρήνη με γλυπτό ιππέα. Ένα άλλο αξιοθέατο είναι η Εκκλησία της Ανάληψης του 1796. Η Αγαθούπολη ήταν κέντρο καζά στο σαντζάκι του Κιρκλαρελί του Βιλαετίου της Αδριανούπολης μεταξύ 1878-1912 ως «Αχτάμπολου» . Από εδώ πέρασε επίσης ο Εβλιγιά Τσελεμπή το 1663 και την αναφέρει ως «Αχτάμπολου» στον 6ο τόμο του Σεϊχατναμέ (ταξιδιωτικές περιγραφές) του.
- Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, όταν η περιοχή παραχωρήθηκε στη Βουλγαρία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ο κυρίως Ελληνικός πληθυσμός της πόλης σταδιακά μετακόμισε στην Ελλάδα και αντικαταστάθηκε από Βούλγαρους πρόσφυγες, κυρίως από την Ανατολική Θράκη, ειδικά το Μπουναρχισάρ (150 οικογένειες). Οι περισσότεροι των κατοίκων έφθασαν στη Θεσσαλονίκη όπου και παρέμεινα μέχρι το 1921, όπου η τότε ελληνική κυβέρνηση τους επέτρεψε να δημιουργήσουν νέα δική τους πόλη στη παραλία Αιγαίου κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό της Μεθώνης (Ελευεροχωρίου), βόρεια της Κατερίνης (στο Νομό Πιερίας), σε ανάμνηση της γενέτειράς τους. Το 1925 είχαν ήδη εγκατασταθεί στη νέα πόλη που πήρε το όνομα Νέα Αγαθόπολη ή Νέα Αγαθούπολη περί τις 50 οικογένειες όπου και κτίστηκε σχολείο και μικρός ναός αφιερωμένος στην Αγία Αναστασία.
|
0 |
2 |
|
Μελένικο
|
- Το Μελένικο είναι χωριό της Βουλγαρίας με συνολικά 390 κατοίκους.
- Βρίσκεται σε υψόμετρο 437 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, ανάμεσα σε εντυπωσιακές αμμώδεις «πυραμίδες».
|
0 |
2 |
|
Καβακλί
|
- Το Καβακλί / (ο) Καβακλής, (η) Καβακλή[1], βρίσκεται περί τα 40 χλμ. βορείως της Αδριανουπόλεως, στις βορειοανατολικές πλαγιές του ορεινού όγκου Σακάρ Πλάνινα σ΄ένα εκτεταμένο οροπέδιο, περιβαλλόμενο απο πηγές ρευμάτων και δασωμένους λόφους και στα βάθη του βορεινού ορίζοντα απο κατάφυτα βουνά των νοτίων διακλαδώσεων του Αίμου.
|
0 |
0 |
|
Αίγυπτος
(1)
|
- Η Αίγυπτος, ή αλλιώς επίσημα Αραβική Δημοκρατία της Αιγύπτου, είναι κράτος που βρίσκεται στη βορειανατολική Αφρική
- Θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες δυνάμεις της Βόρειας Αφρικής, της Μεσογείου Θάλασσας, του Ισλαμικού κόσμου και της Ερυθράς Θάλασσας.
- Η Αίγυπτος έχει μία από τις μεγαλύτερες ιστορίες στον κόσμο. Θεωρείται το λίκνο του πολιτισμού, αφού κατέγραψε μερικές από τις πρώτες εξελίξεις της γραφής, της γεωργίας, της οργανωμένης θρησκείας και της κεντρικής κυβέρνησης στο κόσμο.
|
5 |
2 |
|
Μεσόπυργος
|
- Ο Μεσόπυργος βρίσκεται στα Ανατολικά Τζουμέρκα. Αποτελεί σταυροδρόμι 4 νομών, ενώ το χωριό το διαπερνά ο ποταμός Αχελώος. Δεν απέχει μακριά από τις λίμνες Πλαστήρα και Κρεμαστών.
- Η παλαιά ονομασία του χωριού ηταν Σουμερού
|
0 |
1 |
|
Νησίστα
|
|
0 |
1 |
|
Βήσσανη
|
- Το χωριό βρίσκεται 55 χιλιόμετρα μακριά από τα Ιωάννινα.
- Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι περίπου στους 420( απογραφή 2011) και εντάσσεται στον δήμο Πωγωνίου.
|
0 |
1 |
|
Ζαγόρι
(2)
|
- Το Ζαγόρι είναι περιοχή στην οροσειρά της Πίνδου, στην ευρύτερη περιοχή της Ηπείρου. Στην περιοχή υπάρχουν 46 οικισμοί, τα αποκαλούμενα Ζαγοροχώρια.
- Ο πληθυσμός της περιοχής ανέρχεται περίπου στους 3.700 κατοίκους.
- Η λέξη Ζαγόρι προέρχεται από την Σλαβική πρόθεση Za που σημαίνει «πίσω» και το ουσιαστικό gora που σημαίνει «βουνό». Στην αρχαιότητα η περιοχή ονομάζονταν «Παροραία», και οι κάτοικοί της «Παροραίοι», δηλαδή αυτοί που ζουν πίσω από τα όρη.
- Το Ζαγόρι απελευθερώθηκε το 1913 κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων. Μετά την ένωση του με την Ελλάδα, η μετανάστευση προς τα ελληνικά αστικά κέντρα αποψίλωσε το Ζαγόρι.
- Το Ζαγόρι έφερε το κύριο βάρος της Ιταλικής επίθεσης στην Ελλάδα το 1940. Η περιοχή επηρεάσθηκε επίσης από τις συγκρούσεις μεταξύ των Γερμανών και των ανταρτών του Ναπολέοντα Ζέρβα κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Την περίοδο εκείνη αρκετά χωριά του Ζαγορίου και η μονή Βουτσά, κάηκαν ως Γερμανικά αντίποινα. Η περιοχή σχεδόν ερημώθηκε κατά τον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο 1946-1949. Από τη δεκαετία του 1980 κρατικές πρωτοβουλίες αποσκοπούσαν να διατηρήσουν τον παραδοσιακό χαρακτήρα των χωριών και το φυσικό τοπίο.
|
0 |
2 |
|
Τσαλέπολη
|
|
0 |
1 |
