Εμφανίζει 3296 αποτελέσματα

Θέματα
Θέματα όρος Σημείωση περιεχομένου Αρχειακή περιγραφή count Καθιερωμένη εγγραφή count
Χωρίς τίτλο
  • Ο νόμος 3653 «Περί εντάξεως του προσωπικού του Οργανισμού Ελευθέρας Ζώνης και Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ε.Ζ.Λ.Θ.)», που δημοσιεύεται στο ΦΕΚ της 9ης Ιανουαρίου 1957, προβλέπει την ένταξη των θέσεων του προσωπικού του Οργανισμού σύμφωνα με τις διατάξεις που είχαν θεσπιστεί τον Δεκέμβριο του 1955. Σύμφωνα με τον νόμο αυτό, οι θέσεις του προσωπικού του Οργανισμού Ελευθέρας Ζώνης και Λιμένος Θεσσαλονίκης εντάσσονται πλέον σε ενιαία οργανική κατάσταση μαζί με τις αντίστοιχες θέσεις των Δημοσίων Υπηρεσιών του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων, καθώς και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) που εποπτεύονται από το Υπουργείο αυτό. Οι υπάλληλοι που καταλαμβάνουν αυτές τις θέσεις εντάσσονται με βάση την κατηγορία, τον βαθμό, το κλιμάκιο και το αντικείμενο εργασίας τους. Ο χρόνος που έχουν ήδη υπηρετήσει αναγνωρίζεται πλήρως ως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας στις νέες τους θέσεις. Επιπρόσθετα, καθορίζεται ότι οι οργανικές θέσεις είναι κλιμακούμενες και διαβαθμισμένες ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες της υπηρεσίας, με δυνατότητα αναπροσαρμογής ανάλογα με τις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας του οργανισμού. Ο νόμος επίσης προβλέπει τις διαδικασίες για την κάλυψη των θέσεων αυτών μέσω εσωτερικών μετακινήσεων και προαγωγών, αλλά και τη δυνατότητα πλήρωσης νέων θέσεων με προσλήψεις προσωπικού μέσω διαγωνισμών, εφόσον κριθεί απαραίτητο από τις αρμόδιες αρχές. Σκοπός αυτών των ρυθμίσεων είναι η αποτελεσματικότερη διαχείριση και αξιοποίηση του προσωπικού του Οργανισμού Ελευθέρας Ζώνης και Λιμένος Θεσσαλονίκης, καθώς και η βελτίωση της λειτουργίας και της οργανωτικής δομής του οργανισμού.
0 0
Χωρίς τίτλο 0 0
Χωρίς τίτλο 1 0
Χωρίς τίτλο 1 0
Χωρίς τίτλο 1 0
Χωρίς τίτλο 1 0
Χωρίς τίτλο
  • Ο Αναγκαστικός Νόμος υπ’ αριθμ. 173 του 1967 με τίτλο «Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Α.Ν. 99/1967, περί ελέγχου ομαδικών απολύσεων» τροποποιεί συγκεκριμένες διατάξεις του προηγούμενου νομοθετήματος για τον έλεγχο των ομαδικών απολύσεων, επεκτείνοντας το ρυθμιστικό του πεδίο και αυστηροποιώντας τις προϋποθέσεις για τη νόμιμη πραγματοποίησή τους. Στο άρθρο 1 του νόμου ορίζεται ότι η προθεσμία της πρώτης παραγράφου του άρθρου 1 του Α.Ν. 99/1967, περί υποχρεωτικής καταγγελίας συμβάσεως εργασίας και προειδοποιήσεως προς απολύσεις, αυξάνεται σε δεκαπέντε ημέρες αντί των αρχικών δύο εργάσιμων ημερών. Παράλληλα, διαγράφεται η δεύτερη περίοδος της ίδιας παραγράφου. Επίσης, η τρίτη παράγραφος του άρθρου 3 του ίδιου νόμου αναδιατυπώνεται ώστε να εξαιρούνται από τον έλεγχο οι απολύσεις που αφορούν προσωπικό ορισμένου χρόνου και μόνο κατά τη λήξη της σχετικής συμβάσεως. Το άρθρο 2 του νέου Αναγκαστικού Νόμου προβλέπει ότι ο νόμος τίθεται σε ισχύ από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και εφαρμόζεται από τότε και στο εξής. Πρόκειται ουσιαστικά για μία τροποποιητική και ερμηνευτική παρέμβαση στο νομοθετικό πλαίσιο του ελέγχου ομαδικών απολύσεων που θεσπίστηκε νωρίτερα το ίδιο έτος (1967), με στόχο την ενίσχυση των ελέγχων και τη ρύθμιση των όρων καταγγελίας της σύμβασης εργασίας.
0 0
Χωρίς τίτλο
  • Το Νομοθετικό Διάταγμα υπ’ αριθ. 1/1968, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 270/Α’/21-11-1968, φέρει τον τίτλο «Περί Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργείων» και ρυθμίζει τη δομή, τη σύνθεση, τις αρμοδιότητες και τη λειτουργία του Υπουργικού Συμβουλίου, των Υπουργών, των Υφυπουργών, των Γενικών Γραμματέων και των συναρμόδιων διοικητικών υπηρεσιών. Το Υπουργικό Συμβούλιο αποτελείται από τον Πρωθυπουργό, τους Αντιπροέδρους της Κυβέρνησης και τους Υπουργούς που ορίζονται από τον Πρωθυπουργό και διορίζονται με βασιλικό διάταγμα. Ορίζει τη γενική γραμμή της πολιτικής, χαράσσει και εκφράζει την κυβερνητική πολιτική και εγκρίνει τα σχέδια εκτελέσεώς της. Συγκροτείται σε σώμα με απόφαση του Πρωθυπουργού, ο οποίος το συγκαλεί, το προεδρεύει και καθορίζει την ημερήσια διάταξη. Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, μπορεί να συγκροτεί επιτροπές, να αποφασίζει επί θεμάτων κρίσιμης σημασίας και να λαμβάνει αποφάσεις με δεσμευτική ισχύ για τα μέλη του. Ο Πρωθυπουργός ηγείται της κυβέρνησης, εκπροσωπεί την κυβέρνηση και το Στέμμα και έχει το δικαίωμα να προτείνει νομοσχέδια στη Βουλή και να εισηγείται βασιλικά διατάγματα. Συντονίζει το έργο των Υπουργών, επιβλέπει την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής, έχει αρμοδιότητες στο διορισμό, την αξιολόγηση και τις μετακινήσεις δημοσίων υπαλλήλων και υπογράφει κάθε πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου. Τον Πρωθυπουργό αναπληρώνει ένας Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης. Οι Αντιπρόεδροι δύνανται να είναι έως δύο και προΐστανται Υπουργείων, έχουν επικουρικό ρόλο στον Πρωθυπουργό, συμμετέχουν στο Υπουργικό Συμβούλιο και ασκούν όσες αρμοδιότητες τους ανατεθούν. Οι Υπουργοί προΐστανται των Υπουργείων, τα οποία καθορίζονται ρητά και είναι δεκαεπτά (π.χ. Εξωτερικών, Οικονομικών, Εθνικής Άμυνας, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών, Εμπορίου, Εργασίας, Δημοσίων Έργων). Ο κάθε Υπουργός είναι υπεύθυνος για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής στον τομέα ευθύνης του, την κατάρτιση του προϋπολογισμού, την εποπτεία των δημοσίων υπαλλήλων και των δημόσιων οργανισμών, τη διαχείριση των υπηρεσιών και την έκδοση διοικητικών πράξεων. Ο Υπουργός έχει νομοθετική πρωτοβουλία, υποβάλλει προτάσεις για σχέδια νόμων και διαταγμάτων και συμμετέχει στις νομοπαρασκευαστικές εργασίες. Ορίζεται επίσης η αρμοδιότητά του επί εποπτευομένων φορέων και οργανισμών. Η αντικατάσταση των Υπουργών γίνεται με απόφαση του Πρωθυπουργού και έκδοση βασιλικού διατάγματος. Οι Υφυπουργοί διορίζονται με πρόταση του Πρωθυπουργού και έχουν επικουρικό ρόλο. Προΐστανται συγκεκριμένων διευθύνσεων, εκτελούν συγκεκριμένες αποφάσεις και δεν έχουν αυτόνομη πολιτική ευθύνη. Οι Γενικοί Γραμματείς Υπουργείων είναι δημόσιοι υπάλληλοι που προΐστανται της διοίκησης του Υπουργείου και εκτελούν τις εντολές του Υπουργού. Η διάταξη προσδιορίζει τις ειδικές αρμοδιότητες των Υπουργών κατά τη διαδικασία μεταβίβασης, μετακίνησης ή απόσπασης προσωπικού και κατά τη διαδικασία πειθαρχικής δίωξης ή αποδοχής παραιτήσεων. Ορίζεται επίσης ο τρόπος άσκησης της πειθαρχικής εξουσίας, η διαδικασία μετάθεσης και το πειθαρχικό συμβούλιο. Προβλέπονται επίσης γραμματείες παραπλεύρως του Πρωθυπουργού, των Υπουργών και των Υφυπουργών, καθώς και Γραφεία Αντιπροέδρων και λοιπών κυβερνητικών αξιωματούχων. Ειδικά άρθρα ορίζουν τις διαδικασίες για τη μεταφορά υπηρεσιών από ένα Υπουργείο σε άλλο, καθώς και για την αλλαγή τίτλου ή τομέα ευθύνης. Οι μεταβατικές διατάξεις επιβεβαιώνουν την ισχύ των προηγούμενων πράξεων, μέχρι την προσαρμογή της νέας οργάνωσης, και καθορίζουν τον χρόνο έναρξης ισχύος του νομοθετικού διατάγματος, δηλαδή από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Το νομοθετικό διάταγμα υπογράφεται από τον Αντιβασιλέα Ζωιτάκη, τον Πρωθυπουργό Παπαδόπουλο και τα μέλη της κυβέρνησης.
0 0
Χωρίς τίτλο
  • Το Νομοθετικό Διάταγμα 449/1970 προβλέπει τη μετονομασία της Ελεύθερης Ζώνης και Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ε.Ζ.Λ.Θ.) σε Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.), διατηρώντας όλες τις προηγούμενες αρμοδιότητες της Ε.Ζ.Λ.Θ. και συμπληρώνοντάς τες με νέες. Το Διοικητικό Συμβούλιο του νέου Οργανισμού αποτελείται από τον Πρόεδρο και δώδεκα τακτικά μέλη, μεταξύ των οποίων εκπρόσωποι του Κεντρικού Λιμεναρχείου, της Διεύθυνσης Τελωνείων, των Δημοσίων Έργων, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, του Δήμου Θεσσαλονίκης, των εργαζομένων, των επαγγελματικών φορέων, των ναυτικών πρακτόρων και άλλων κοινωνικών και επαγγελματικών ομάδων. Οι αρμοδιότητες του Οργανισμού εκτείνονται σε κάθε έργο και δραστηριότητα στον λιμένα Θεσσαλονίκης και στην Ελεύθερη Ζώνη, όπως επίσης και σε συμπληρωματικές ζώνες και σε κάθε έργο φορτοεκφόρτωσης, διαμετακομιδής, αποθήκευσης, διακίνησης εμπορευμάτων και παροχής υπηρεσιών. Οι δραστηριότητες του Οργανισμού καλύπτουν επίσης τεχνικές υπηρεσίες, συντηρήσεις έργων, οδικών, σιδηροδρομικών και λοιπών υποδομών, αλλά και παροχές βοηθητικών υπηρεσιών, υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και Εργασίας. Προβλέπεται η δημιουργία Ειδικού Λογαριασμού για την εκτέλεση έργων, ο οποίος τροφοδοτείται με ίδιους πόρους και διαχειρίζεται αυτόνομα κονδύλια. Ρυθμίζονται ζητήματα υπηρεσιακής κατάστασης προσωπικού και προσλήψεων, οι οποίες νομιμοποιούνται αναδρομικά. Εισάγεται πρόβλεψη για την κοινωνική μέριμνα των εργαζομένων μέσω προγραμμάτων στέγασης και παροχών, όπως και για την εγκατάσταση των υπηρεσιών σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις με χρήση δαπανών του Οργανισμού. Προβλέπεται δαπάνη ενός εκατομμυρίου δραχμών για εκτέλεση έργων ασφαλείας και φωτισμού, ενώ εισάγεται διάταξη περί κανονιστικής εξουσιοδότησης, ώστε με αποφάσεις του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας να ρυθμίζονται τα καθήκοντα και οι υπηρεσιακές μεταβολές προσωπικού. Οι διατάξεις του Ν.Δ. 449/70 υπερισχύουν κάθε προηγούμενης σχετικής νομοθεσίας και τίθενται σε ισχύ από τη δημοσίευσή τους στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
  • Άρθρο 1 – Μετονομασία Ε.Ζ.Λ.Θ. Το άρθρο αυτό θεσπίζει ότι η νομική οντότητα που έως τότε ονομαζόταν «Ελεύθερη Ζώνη και Λιμήν Θεσσαλονίκης» (Ε.Ζ.Λ.Θ.), σύμφωνα με το Νομοθετικό Διάταγμα 2551/1953, μετατρέπεται και μετονομάζεται σε Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.). Η νέα αυτή μορφή του οργανισμού συγκροτείται ως καθολικός διάδοχος της Ε.Ζ.Λ.Θ., αναλαμβάνοντας πλήρως τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της, και αποκτά διοικητική, οικονομική και λειτουργική αυτοτέλεια υπό δημόσιο έλεγχο. Παράλληλα, απορροφά όλες τις λειτουργίες της Ελεύθερης Ζώνης, οι οποίες μέχρι τότε υπάγονταν στο Δημόσιο Ταμείο Θεσσαλονίκης και στο Υπουργείο Οικονομικών, και καθίσταται ο αποκλειστικός αρμόδιος φορέας για τη διαχείριση του λιμένα και της ζώνης, με εξουσίες που θεμελιώνονται σε ειδική νομοθετική πρόβλεψη. Ερμηνευτικά, το άρθρο αυτό θεμελιώνει τη θεσμική συγκρότηση του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης ως ενιαίου φορέα λιμενικής πολιτικής στην πόλη, ο οποίος υποκαθιστά τα προηγούμενα θεσμικά σχήματα με στόχο την ενοποίηση και ενίσχυση της διοίκησης του λιμένα.
  • Άρθρο 2 – Διοικητικό Συμβούλιο. Το άρθρο αυτό περιγράφει τη δομή και συγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.), το οποίο αποτελεί το ανώτατο όργανο διοίκησης του Οργανισμού. Το Διοικητικό Συμβούλιο αποτελείται από εννέα μέλη, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται ο Πρόεδρος, ο οποίος διορίζεται με Βασιλικό Διάταγμα κατόπιν πρότασης του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας και γνώμης του Υπουργικού Συμβουλίου. Στη σύνθεση του Συμβουλίου συμμετέχουν επίσης εκπρόσωποι του Κεντρικού Λιμεναρχείου Θεσσαλονίκης, της Διεύθυνσης Τελωνείων Θεσσαλονίκης, της Περιφερειακής Διεύθυνσης Δημοσίων Έργων Θεσσαλονίκης, του Δήμου Θεσσαλονίκης, του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, του Συλλόγου Ναυτικών Πρακτόρων Θεσσαλονίκης, καθώς και ένας εκπρόσωπος των εργαζομένων του Οργανισμού, ο οποίος εκλέγεται από τους ίδιους, ενώ ένας επιπλέον εκπρόσωπος ορίζεται από το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας σύμφωνα με το Νομοθετικό Διάταγμα 4436/1964. Ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου κατέχει βαθμό και ασκεί αρμοδιότητες αντίστοιχες προς αυτές Γενικού Διευθυντή Δημόσιας Επιχείρησης. Το Συμβούλιο εκλέγει δύο Αντιπροέδρους (Α΄ και Β΄) και αποφασίζει με πλειοψηφία για όλα τα ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία του Οργανισμού. Ερμηνευτικά, το άρθρο κατοχυρώνει μια ισορροπία μεταξύ κρατικής εποπτείας και τοπικής συμμετοχής στη διοίκηση του Ο.Λ.Θ., διασφαλίζοντας την παρουσία τόσο του κεντρικού κράτους όσο και των θεσμικών φορέων της πόλης, με τον Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας να διατηρεί ρυθμιστικό ρόλο καθοριστικής σημασίας.
  • Άρθρο 3 – Συμπλήρωση αρμοδιοτήτων Οργανισμού. Το άρθρο αυτό καθορίζει τις λειτουργικές και ρυθμιστικές αρμοδιότητες του νέου Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.), ο οποίος καθίσταται αρμόδιος για όλες τις λιμενικές εγκαταστάσεις και εργασίες στον λιμένα Θεσσαλονίκης, τόσο στην περιοχή της Ελεύθερης Ζώνης όσο και στον υπόλοιπο λιμένα. Ο Οργανισμός διαχειρίζεται την εκμετάλλευση όλων των λιμενικών χώρων και υποδομών, καθώς και των σχετικών εσόδων. Προβλέπεται ρητά ότι οι φορτοεκφορτωτικές εργασίες, είτε με μηχανικά μέσα είτε με ανθρώπινο δυναμικό, διεξάγονται αποκλειστικά από τον Οργανισμό ή από τρίτους που έχουν συνάψει σύμβαση με αυτόν. Παράλληλα, ο Οργανισμός έχει τη δυνατότητα να εκτελεί τεχνικά έργα, να διενεργεί μελέτες, επισκευές και διαμορφώσεις χώρων και να εκμεταλλεύεται τις κτιριακές υποδομές του λιμένα, όπως αποθήκες, σιλό και προβλήτες. Οι όροι και οι διαδικασίες για την εκτέλεση έργων και την παραχώρηση χώρων καθορίζονται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού, η οποία τελεί υπό την έγκριση του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας. Επιπλέον, προβλέπεται δυνατότητα συνεργασίας του Ο.Λ.Θ. με την Επιτροπή Τεχνικών Έργων του Υπουργείου για την υλοποίηση έργων μεγάλης κλίμακας. Ερμηνευτικά, το άρθρο αυτό αποδίδει στον Οργανισμό πλήρη και ενοποιημένη εξουσία επί κάθε τεχνικής και λειτουργικής πτυχής του λιμανιού. Η παραχώρηση μονοπωλιακής αρμοδιότητας στην εκτέλεση των φορτοεκφορτωτικών εργασιών υποδεικνύει την υιοθέτηση ενός κρατικιστικού προτύπου οργάνωσης, σε απόλυτη εναρμόνιση με τη γενικότερη στρατηγική της δικτατορίας για τον κεντρικό έλεγχο των στρατηγικών υποδομών της χώρας.
  • Άρθρο 4 – Προσωπικό του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης. Το άρθρο 4 ρυθμίζει μεταβατικά και οργανωτικά ζητήματα που αφορούν το προσωπικό του νέου Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.), το οποίο προέρχεται από τις υπηρεσίες της πρώην Ελεύθερης Ζώνης και Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ε.Ζ.Λ.Θ.) και του Λιμενικού Ταμείου. Όλο το τακτικό και έκτακτο προσωπικό που κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Νομοθετικού Διατάγματος υπηρετεί στην Ε.Ζ.Λ.Θ. εντάσσεται αυτοδίκαια στον νέο Οργανισμό χωρίς την ανάγκη διαγωνισμού ή άλλης διαδικασίας. Οι υπάλληλοι διατηρούν την ίδια εργασιακή και μισθολογική σχέση και η υπηρεσία τους θεωρείται συνεχής. Ρητά αναφέρεται ότι οι ασφαλιστικές και συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις που ίσχυαν για αυτούς εξακολουθούν να ισχύουν. Παράλληλα, προβλέπεται η δυνατότητα ο Ο.Λ.Θ. να διορίζει νέο προσωπικό, σύμφωνα με τις ανάγκες του, ακολουθώντας ειδικό κανονισμό προσλήψεων ο οποίος θα εγκρίνεται από τον Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας. Το άρθρο αφήνει επίσης ανοικτό το ενδεχόμενο δημιουργίας εσωτερικού κανονισμού προσωπικού, προκειμένου να εξειδικευτούν ζητήματα που αφορούν τους όρους απασχόλησης, το ωράριο εργασίας, τις άδειες, τις πειθαρχικές διαδικασίες και άλλα συναφή θέματα. Ερμηνευτικά, το άρθρο αυτό εδραιώνει την οργανική συνέχεια του προσωπικού, αποτρέποντας την εμφάνιση νομικών ή λειτουργικών κενών κατά τη μετάβαση στον νέο φορέα. Ο Ο.Λ.Θ. δεν ξεκινά από το μηδέν, αλλά απορροφά το ήδη υπηρετούν προσωπικό, διασφαλίζοντας διοικητική σταθερότητα και μεταφέροντας πολύτιμη εμπειρία, ενώ ταυτόχρονα ανοίγει τον δρόμο για έναν πιθανό επανακαθορισμό του εργασιακού καθεστώτος μέσω νέων κανονιστικών προβλέψεων.
  • Άρθρο 5 – Εξαγορά φορτηγίδων της εταιρείας Ποσειδών. Το άρθρο αυτό επιτρέπει στον Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.) να προχωρήσει στην εξαγορά δύο φορτηγίδων, οι οποίες μέχρι την 20ή Μαρτίου 1969 εκτελούσαν λιμενικές εργασίες στον λιμένα Θεσσαλονίκης και ανήκουν στην ιδιωτική εταιρεία Ποσεοδών, η οποία είχε σχετική σύμβαση με το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Οι φορτηγίδες αυτές αποτελούν μέσα φορτοεκφόρτωσης κρίσιμης σημασίας για την εύρυθμη λειτουργία του λιμανιού. Ο Οργανισμός αποκτά την κυριότητα των φορτηγίδων μέσω εξαγοράς και όχι μέσω απαλλοτρίωσης, γεγονός που σημαίνει ότι η διαδικασία δεν είναι υποχρεωτική για την ιδιοκτήτρια εταιρεία και ότι το τίμημα της εξαγοράς καθορίζεται κατόπιν εκτίμησης αρμόδιου τεχνικού ή οικονομικού οργάνου, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων. Παρέχεται η δυνατότητα το τίμημα να καταβληθεί είτε εφάπαξ είτε τμηματικά, ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες του Οργανισμού και σύμφωνα με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του. Από τη στιγμή της μεταβίβασης, ο Ο.Λ.Θ. αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη για τη λειτουργία, συντήρηση και αξιοποίηση των φορτηγίδων. Ερμηνευτικά, το άρθρο αυτό εντάσσεται στη στρατηγική κρατικοποίησης των μέσων εργασίας του λιμένα, με σκοπό τη μείωση της εξάρτησης από ιδιωτικές επιχειρήσεις και την ενίσχυση της λειτουργικής αυτονομίας και του τεχνολογικού εξοπλισμού του Οργανισμού. Η ρύθμιση αυτή ενισχύει τον κρατικό έλεγχο επί των λιμενικών δραστηριοτήτων και ευθυγραμμίζεται με την ευρύτερη διοικητική και οικονομική φιλοσοφία της περιόδου.
  • Άρθρο 6 – Δαπάνες για έργα υποδομής στον λιμένα. Σύμφωνα με το άρθρο 6, ο Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.) υποχρεούται να διαθέσει κονδύλι ύψους 1.000.000 δραχμών για την υλοποίηση έργων εντός της Α΄ Προβλήτας του λιμένα Θεσσαλονίκης. Τα έργα αυτά περιλαμβάνουν την κατασκευή ή ανακατασκευή αποχετευτικών δικτύων, με σκοπό τη βελτίωση της υγιεινής και της περιβαλλοντικής ασφάλειας, καθώς και την επέκταση ή ενίσχυση του ηλεκτροφωτισμού σε κρίσιμα σημεία της προβλήτας, προκειμένου να αυξηθεί η παραγωγικότητα και η ασφάλεια των λιμενεργατών κατά τις νυχτερινές ώρες. Η χρηματοδότηση των έργων αυτών προέρχεται απευθείας από τον προϋπολογισμό του Οργανισμού, χωρίς απαίτηση συγχρηματοδότησης από κρατικούς πόρους ή άλλους φορείς. Ερμηνευτικά, το άρθρο αυτό υπογραμμίζει ότι ο Ο.Λ.Θ. δεν λειτουργεί αποκλειστικά ως διαχειριστικός φορέας, αλλά έχει αναπτυξιακή και τεχνική αποστολή. Η αυτοχρηματοδοτούμενη επένδυση σε υποδομές ενισχύει τη στρατηγική μετατροπής του λιμανιού σε σύγχρονο, λειτουργικό και τεχνολογικά εξοπλισμένο κόμβο.
  • Άρθρο 7 – Κανονιστική αρμοδιότητα. Το άρθρο αυτό ορίζει ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.), σε συνεργασία με τον Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας, έχει τη δυνατότητα να καταρτίζει και να εισηγείται κανονισμούς λειτουργίας, οι οποίοι ρυθμίζουν όλες τις λεπτομέρειες της εσωτερικής οργάνωσης του Οργανισμού, καθορίζουν τις αρμοδιότητες των υπηρεσιών, των μονάδων και του προσωπικού, καθώς και τις διαδικασίες που αφορούν προμήθειες, εκτέλεση έργων, προγραμματισμό και έλεγχο. Οι κανονισμοί αυτοί μπορούν να θεσπίζονται με υπουργική απόφαση, κατόπιν εισήγησης του Διοικητικού Συμβουλίου. Ερμηνευτικά, το άρθρο παρέχει στον Οργανισμό θεσμική ευελιξία και ενδυνάμωση, επιτρέποντάς του να ρυθμίζει εσωτερικά και λειτουργικά ζητήματα χωρίς την ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης. Με τον τρόπο αυτό ενισχύεται η δυνατότητα αυτορρύθμισης, στοιχείο κρίσιμο για έναν τεχνικό και οικονομικό οργανισμό με σύνθετες και μεταβαλλόμενες ανάγκες.
  • Άρθρο 8 – Ενσωμάτωση προσωπικού της Ε.Ρ.Φ.Λ.Θ. στον Ο.Λ.Θ. Το άρθρο αυτό ρυθμίζει τη διοικητική και οργανική ενσωμάτωση του προσωπικού που απασχολείται στην Επιτροπή Ρυθμίσεως Φορτοεκφορτώσεων Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ε.Ρ.Φ.Λ.Θ.) στις υπηρεσίες του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.). Συγκεκριμένα, το προσωπικό της Ε.Ρ.Φ.Λ.Θ., το οποίο μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος Νομοθετικού Διατάγματος απασχολείται σε εργασίες εντός του λιμένα, ιδίως σε αποθηκευτικές δραστηριότητες, μετατάσσεται υποχρεωτικά στον Ο.Λ.Θ. με τις ίδιες αποδοχές, τα ίδια δικαιώματα και την ίδια ασφαλιστική κάλυψη. Η μετάταξη αυτή πραγματοποιείται χωρίς την ανάγκη διαγωνισμού ή άλλης διαδικασίας, ενώ αναγνωρίζεται η συνεχής υπηρεσία των εργαζομένων στον λιμενικό χώρο. Το προσωπικό αυτό υπάγεται εφεξής πλήρως στις υπηρεσιακές και πειθαρχικές διατάξεις που διέπουν τον Ο.Λ.Θ. Παράλληλα, καθιερώνεται ρητά ότι οι συνταξιοδοτικές διατάξεις του Δημοσίου εξακολουθούν να ισχύουν για τους εντασσόμενους υπαλλήλους, διασφαλίζοντας την εργασιακή και ασφαλιστική τους σταθερότητα. Ερμηνευτικά, το άρθρο επιτυγχάνει την οργανική ενοποίηση των αποθηκευτικών και λοιπών λιμενικών υπηρεσιών υπό έναν ενιαίο φορέα, καθιστώντας τον Ο.Λ.Θ. αποκλειστικά αρμόδιο για όλες τις λειτουργίες που σχετίζονται με τη διακίνηση εμπορευμάτων, από την εκφόρτωση έως και την αποθήκευση. Η ενοποίηση αυτή είναι κρίσιμη για τη διοικητική αποδοτικότητα και την ενίσχυση του ελέγχου επί της εμπορικής κυκλοφορίας στο λιμάνι.
  • Άρθρο 9 – Κρατική εποπτεία επί του Οργανισμού. Το άρθρο αυτό ορίζει με σαφήνεια τα όρια και τα πεδία εποπτείας που ασκούνται από τα αρμόδια υπουργεία επί του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.). Συγκεκριμένα, το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας είναι αρμόδιο για την εποπτεία της λειτουργίας, της διοίκησης, των προσλήψεων, των εργασιακών σχέσεων και της εκμετάλλευσης του λιμένα, ενώ το Υπουργείο Δημοσίων Έργων διατηρεί την αρμοδιότητα επί των τεχνικών έργων του λιμένα, καθώς και για τον προγραμματισμό των σχετικών επενδύσεων. Ο Ο.Λ.Θ. υποχρεούται να υποβάλλει στα δύο αυτά υπουργεία τους προϋπολογισμούς έργων, τις τεχνικές μελέτες, τα προγράμματα αναπτυξιακής πολιτικής και τις διοικητικές πράξεις που εμπίπτουν στο πεδίο της εποπτείας τους. Ορίζεται ρητά ότι καμία πράξη στρατηγικής ή τεχνικής σημασίας δεν δύναται να υλοποιηθεί χωρίς την έγκριση των αρμόδιων υπουργείων. Ερμηνευτικά, το άρθρο αυτό αντανακλά το διοικητικό μοντέλο της «ελεγχόμενης αυτονομίας», στο οποίο ο Οργανισμός διαθέτει ευχέρεια δράσης και διαχείρισης, αλλά υπόκειται σε διπλή κρατική εποπτεία. Το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας ασκεί ρύθμιση και έλεγχο επί της διοικητικής λειτουργίας, ενώ το Υπουργείο Δημοσίων Έργων διασφαλίζει την επίβλεψη των τεχνικών παρεμβάσεων, συνδυάζοντας με αυτόν τον τρόπο την κεντρική εποπτεία με την ανάληψη τοπικής ευθύνης για την εύρυθμη και στρατηγικά ελεγχόμενη ανάπτυξη του λιμένα.
  • Άρθρο 10 – Αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου που απαιτούν έγκριση. Το άρθρο αυτό καθορίζει τις περιπτώσεις στις οποίες το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.) δεν έχει την εξουσία να αποφασίζει αυτόνομα, αλλά απαιτείται προηγούμενη έγκριση από το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας ή από άλλα αρμόδια όργανα. Ειδικότερα, η έγκριση αυτή είναι απαραίτητη για τις προσλήψεις προσωπικού, τη χορήγηση επιδομάτων και πρόσθετων παροχών, τη σύναψη συμβάσεων έργων και προμηθειών που υπερβαίνουν ένα καθορισμένο χρηματικό όριο, την εκποίηση ή μίσθωση ακινήτων, την ίδρυση ή συμμετοχή του Οργανισμού σε νομικά πρόσωπα ή εμπορικές εταιρείες, την τροποποίηση του εσωτερικού κανονισμού προσωπικού, καθώς και για την έγκριση τεχνικών μελετών και αναπτυξιακών σχεδίων που υπερβαίνουν τις τακτικές του αρμοδιότητες. Ερμηνευτικά, το άρθρο αυτό διασφαλίζει ότι οι αποφάσεις στρατηγικής ή οικονομικής σημασίας τελούν υπό τον άμεσο έλεγχο της κεντρικής εξουσίας, αναδεικνύοντας τον συγκεντρωτικό χαρακτήρα του διοικητικού μοντέλου της περιόδου. Πρόκειται για χαρακτηριστική επιλογή του καθεστώτος της 21ης Απριλίου, το οποίο, ακόμη και όταν χρησιμοποιούσε ημικρατικούς φορείς, όπως ο Ο.Λ.Θ., διατηρούσε τον έλεγχο επί των ζωτικών λειτουργιών των υποδομών μέσω θεσμοθετημένης εποπτείας και περιορισμού της αυτονομίας των διοικητικών οργάνων.
  • Άρθρο 11 – Μεταβατικές διατάξεις για το προσωπικό. Το άρθρο αυτό διασφαλίζει τα δικαιώματα των υπαλλήλων που υπηρετούσαν ήδη στην Ελεύθερη Ζώνη και Λιμήν Θεσσαλονίκης (Ε.Ζ.Λ.Θ.) και στο Λιμενικό Ταμείο κατά τη στιγμή της έναρξης ισχύος του Νομοθετικού Διατάγματος. Συγκεκριμένα, όλο το προσωπικό, τακτικό και έκτακτο, που υπηρετούσε στους φορείς αυτούς, ενσωματώνεται αυτοδίκαια στον Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.). Η υπηρεσία τους θεωρείται συνεχιζόμενη χωρίς διακοπή και διατηρούν τους βαθμούς, τις μισθολογικές κατατάξεις και τις υπηρεσιακές μεταβολές τους. Τα προϋφιστάμενα ασφαλιστικά ταμεία, οι κανονισμοί και οι εργασιακές ρυθμίσεις εξακολουθούν να ισχύουν χωρίς καμία τροποποίηση. Η ένταξη των υπαλλήλων στον νέο Οργανισμό πραγματοποιείται αυτόματα, χωρίς την ανάγκη έκδοσης διοικητικής πράξης. Ερμηνευτικά, το άρθρο 11 κατοχυρώνει τη νομική συνέχεια του προσωπικού, αποτρέποντας ενδεχόμενες νομικές αμφισβητήσεις ή την απώλεια ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων, ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζει τη διατήρηση της τεχνογνωσίας και της εμπειρίας εντός του νέου φορέα. Η ρύθμιση αυτή αναδεικνύει επίσης τη μέριμνα του κράτους για την ομαλή διοικητική και κοινωνική μετάβαση, χωρίς αναταράξεις και αβεβαιότητες για το ανθρώπινο δυναμικό.
  • Άρθρο 12 – Νομιμοποίηση πράξεων και προσλήψεων της Ε.Ζ.Λ.Θ. (1963–1970). Το άρθρο αυτό προβλέπει τη νομιμοποίηση όλων των προσλήψεων, διορισμών, οικονομικών δαπανών και διοικητικών πράξεων που είχαν πραγματοποιηθεί από τον φορέα της Ελεύθερης Ζώνης και Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ε.Ζ.Λ.Θ.) από την 1η Ιανουαρίου 1963 μέχρι τη θέση σε ισχύ του παρόντος Νομοθετικού Διατάγματος. Στο πεδίο εφαρμογής της ρύθμισης περιλαμβάνονται οι προσλήψεις προσωπικού, οι μισθολογικές παροχές και τα επιδόματα, οι συμβάσεις έργων και υπηρεσιών, καθώς και οι οικονομικές ενισχύσεις προς τρίτους. Προϋπόθεση για τη νομιμοποίηση όλων αυτών των πράξεων είναι ότι είχαν εγκριθεί ή υπογραφεί από τα αρμόδια όργανα της Ε.Ζ.Λ.Θ., σύμφωνα με τον τότε ισχύοντα κανονισμό. Ερμηνευτικά, το άρθρο λειτουργεί ως θεσμική “αμνηστία” για το προηγούμενο διοικητικό καθεστώς, κατοχυρώνοντας τη διοικητική συνέχεια και τη νομιμότητα όλων των ενεργειών που είχαν γίνει κατά την προηγούμενη περίοδο. Με τον τρόπο αυτό αποτρέπεται ο κίνδυνος ακύρωσης πράξεων λόγω της αλλαγής καθεστώτος και διασφαλίζεται η ασφάλεια δικαίου και η διοικητική σταθερότητα, στοιχείο κρίσιμο για τη λειτουργική ομαλότητα του νέου Οργανισμού.
  • Άρθρο 13 – Μετατάξεις υπαλλήλων και επιχορηγήσεις σχετιζόμενων υπηρεσιών. Το άρθρο αυτό εξουσιοδοτεί τον Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας να εγκρίνει μετατάξεις ή αποσπάσεις υπαλλήλων που υπηρετούν σε συναφείς κρατικές υπηρεσίες, εφόσον αυτές συνδέονται λειτουργικά με το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, όπως για παράδειγμα τα τελωνεία, οι ναυτιλιακές διοικήσεις ή τα νηολογεία. Παράλληλα, παρέχεται η δυνατότητα παροχής οικονομικών ενισχύσεων, επιδομάτων ή εξόδων μετακίνησης στους εν λόγω υπαλλήλους, εφόσον συμβάλλουν άμεσα στη λειτουργία του λιμένα. Οι παροχές αυτές μπορούν να καλυφθούν από τον προϋπολογισμό του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.). Ερμηνευτικά, η διάταξη αυτή παρέχει ευελιξία στη στελέχωση του Οργανισμού με εξειδικευμένους δημόσιους υπαλλήλους, χωρίς την ανάγκη νέων προσλήψεων, και λειτουργεί ως εργαλείο διακυβέρνησης και διοικητικής κινητικότητας. Στόχος είναι να ενισχυθούν κρίσιμες υπηρεσίες του λιμανιού, ιδίως σε τεχνικούς και τελωνειακούς τομείς, εξασφαλίζοντας την εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία του.
  • Άρθρο 14 – Συστατικός λογαριασμός έργων και εξοπλισμού. Το άρθρο αυτό θεσμοθετεί την ίδρυση ειδικού λογαριασμού εντός του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.) με την επωνυμία “Λογαριασμός Εσόδων υπέρ έργων και εξοπλισμού”. Οι πόροι του λογαριασμού αυτού προέρχονται από τα έσοδα του Οργανισμού, από δωρεές, κληρονομιές και επιχορηγήσεις, από τυχόν πλεονάσματα του προϋπολογισμού, καθώς και από τέλη και δικαιώματα που σχετίζονται με την παροχή λιμενικών υπηρεσιών. Ο λογαριασμός αυτός δεν υπόκειται σε κρατήσεις υπέρ τρίτων ή του Δημοσίου, ούτε δεσμεύεται από διατάξεις που προβλέπουν την απόδοση εισπράξεων στο κράτος, και αποτελεί αποκλειστικό εργαλείο χρηματοδότησης αναπτυξιακών και τεχνικών έργων στον λιμένα. Ερμηνευτικά, το άρθρο εισάγει έναν θεσμικά προστατευμένο μηχανισμό οικονομικής ενίσχυσης του Οργανισμού, έναν είδος “ειδικού προϋπολογισμού” αναπτυξιακής κατεύθυνσης, ο οποίος θωρακίζεται από εξωτερικές παρεμβάσεις και κρατικές δεσμεύσεις. Ο σκοπός του είναι να επιτρέψει στον Ο.Λ.Θ. να σχεδιάζει και να υλοποιεί επενδύσεις με ίδια μέσα, ενισχύοντας την οικονομική του αυτοδυναμία και τη δυνατότητά του να επιτελεί τον αναπτυξιακό του ρόλο με ταχύτητα και ευελιξία.
  • Άρθρο 15 – Συγχρηματοδότηση έργων Δήμου Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, ο Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.) έχει τη δυνατότητα να επιχορηγεί ή να συγχρηματοδοτεί έργα του Δήμου Θεσσαλονίκης, υπό την προϋπόθεση ότι τα έργα αυτά εξυπηρετούν άμεσα ή έμμεσα τη λειτουργία του λιμανιού. Παραδείγματα τέτοιων έργων περιλαμβάνουν την κατασκευή ή επισκευή δρόμων πρόσβασης προς τον λιμένα, την ανάπτυξη υποδομών φωτισμού, ύδρευσης ή αποχέτευσης σε όμορες περιοχές, καθώς και αστικές αναπλάσεις που σχετίζονται με την προσβασιμότητα και την ασφάλεια των μεταφορών. Η επιχορήγηση αποφασίζεται από το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού και απαιτεί την έγκριση του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας. Ερμηνευτικά, το άρθρο αυτό αναγνωρίζει ότι το λιμάνι δεν λειτουργεί απομονωμένα, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο ενός ευρύτερου αστικού και πολεοδομικού συστήματος. Μέσω της πρόβλεψης αυτής, ο Ο.Λ.Θ. αποκτά τον ρόλο ενεργού αναπτυξιακού εταίρου του Δήμου, γεγονός που αποτελεί καινοτόμο και προοδευτική προσέγγιση για την εποχή, ενισχύοντας την ενσωμάτωση του λιμανιού στον αστικό ιστό και τις τοπικές ανάγκες.
  • Άρθρο 16 – Κανονιστική νομοθεσία του Οργανισμού. Το άρθρο αυτό εξουσιοδοτεί τον Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας να θεσπίσει, κατόπιν εισήγησης του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.), κανονισμούς που θα ρυθμίζουν λεπτομερώς τη λειτουργία του Οργανισμού. Οι κανονισμοί αυτοί μπορεί να αφορούν την οργανωτική δομή των υπηρεσιών του Ο.Λ.Θ., τη διαχείριση του προσωπικού, περιλαμβανομένων των διορισμών, προαγωγών και πειθαρχικών διαδικασιών, τη λειτουργία των τεχνικών υπηρεσιών και την υλοποίηση έργων του λιμένα, τη χρήση και εκμετάλλευση των λιμενικών εγκαταστάσεων όπως αποθήκες και προβλήτες, τους κανόνες ασφαλείας και περιβαλλοντικής προστασίας εντός του λιμένα, καθώς και τη διαχείριση της ελεύθερης ζώνης και τις σχέσεις με τις τελωνειακές αρχές. Οι κανονισμοί αυτοί έχουν ισχύ κανονιστικής πράξης και δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Ερμηνευτικά, το άρθρο παρέχει στον Οργανισμό τη δυνατότητα να διαμορφώσει ένα εσωτερικό κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας, εξασφαλίζοντας έτσι τη διοικητική του ευελιξία και τη θεσμική του προσαρμοστικότητα χωρίς να απαιτείται κάθε φορά νέα νομοθετική παρέμβαση. Πρόκειται για ένα ισχυρό εργαλείο αυτορρύθμισης, που ενισχύει την αποτελεσματικότητα και τον δυναμισμό του Οργανισμού στο πλαίσιο της δημόσιας διοίκησης.
  • Άρθρο 17 – Μεταβατικές διατάξεις. Το άρθρο αυτό ρυθμίζει τις μεταβατικές καταστάσεις που προκύπτουν από τη μετάβαση από το παλαιό καθεστώς της Ελεύθερης Ζώνης και Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ε.Ζ.Λ.Θ.) στο νέο καθεστώς του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Θ.). Όλες οι ισχύουσες συμβάσεις, μισθώσεις, προμήθειες, αναθέσεις έργων και υπηρεσιών που είχαν συναφθεί από την Ε.Ζ.Λ.Θ. ή το Λιμενικό Ταμείο παραμένουν σε πλήρη ισχύ και αναλαμβάνονται αυτοδικαίως από τον Ο.Λ.Θ. Επιπλέον, ορίζεται ότι σε κάθε νόμο, διάταγμα ή σύμβαση όπου αναφέρεται η Ε.Ζ.Λ.Θ., εφεξής θα νοείται ο Ο.Λ.Θ. Μέχρι την έκδοση νέων κανονισμών, εξακολουθούν να ισχύουν οι παλαιοί κανονισμοί λειτουργίας της Ε.Ζ.Λ.Θ. Ερμηνευτικά, η μεταβατική αυτή πρόβλεψη αποτρέπει διοικητικά και νομικά κενά και διασφαλίζει τη συνέχεια τόσο στις υπηρεσίες όσο και στις έννομες σχέσεις του λιμένα, παρέχοντας νομική ασφάλεια στους συναλλασσόμενους και στους εργαζομένους και εξασφαλίζοντας την ομαλή λειτουργία του νέου Οργανισμού χωρίς αιφνίδιες διακοπές ή αμφισβητήσεις.
  • Άρθρο 18 – Έναρξη ισχύος. Το τελευταίο άρθρο προβλέπει ότι το Νομοθετικό Διάταγμα τίθεται σε ισχύ από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, δηλαδή από την 27η Φεβρουαρίου 1970, χωρίς να απαιτείται καμία άλλη διαδικασία ή εγκριτική πράξη για την εφαρμογή του. Ερμηνευτικά, πρόκειται για μια τυπική διάταξη που επισφραγίζει την ισχύ του νομοθετήματος και διασφαλίζει την άμεση και καθολική εφαρμογή του, χωρίς πρόβλεψη για σταδιακή μετάβαση ή ειδικές μεταβατικές ρυθμίσεις.
0 0
Χωρίς τίτλο
  • Το Νομοθετικό Διάταγμα 185/1969 τροποποιεί και συμπληρώνει τη νομοθεσία για τις επαγγελματικές οργανώσεις εργαζομένων και εργοδοτών, με στόχο την αυστηροποίηση των προϋποθέσεων σύστασης και λειτουργίας τους, την αυξημένη κρατική εποπτεία και τον περιορισμό της δυνατότητας απεργιακής δράσης. Προβλέπεται ότι όλες οι επαγγελματικές οργανώσεις, ανεξαρτήτως βαθμίδας και επιπέδου, πρέπει να εγγράφονται στο ειδικό βιβλίο του Πρωτοδικείου και να εγκρίνονται από τον Υπουργό Εργασίας. Κάθε εργαζόμενος ή υπάλληλος δικαιούται να είναι μέλος μόνο μίας επαγγελματικής οργάνωσης και της αντίστοιχης ανώτερης Ένωσης. Απαγορεύεται η εγγραφή εργοδοτών σε οργανώσεις εργαζομένων και το αντίστροφο. Η απεργία ορίζεται ως προσωρινή και συνεχής αποχή από την εργασία και αναγνωρίζεται ως νόμιμη μόνον όταν αποφασίζεται από εγκεκριμένη οργάνωση, έχει κοινοποιηθεί με ειδικό δελτίο στο Υπουργείο Εργασίας, δεν προσκρούει στη δημόσια τάξη και προηγείται εξάντληση των διαδικασιών συνδιαλλαγής. Η απεργία θεωρείται καταχρηστική αν δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις. Ρυθμίζεται λεπτομερώς η διαδικασία επίλυσης συλλογικών διαφορών εργασίας, η οποία περιλαμβάνει την προσφυγή σε ειδική Επιτροπή Συνδιαλλαγής, η οποία συγκροτείται στο Υπουργείο Εργασίας και αποτελείται από εκπρόσωπο της Διοίκησης, εκπροσώπους των εργοδοτών και των εργαζομένων. Σε περίπτωση αποτυχίας της συνδιαλλαγής, ο Υπουργός Εργασίας δύναται να επιβάλλει υποχρεωτική διαιτησία. Εισάγονται ποινές και διοικητικές κυρώσεις για τις παραβάσεις των διατάξεων, οι οποίες περιλαμβάνουν διαγραφή οργανώσεων, παύση της διοίκησης και χρηματικά πρόστιμα. Ρυθμίζονται ειδικά ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία των εργατικών ενώσεων, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μελών, τις οικονομικές ενισχύσεις, τις διαδικασίες διάλυσης οργανώσεων και τις αρμοδιότητες των εργατικών επιτροπών. Ορίζεται ότι η συμμετοχή των οργανώσεων σε απεργιακές κινητοποιήσεις ή συλλογικές διαπραγματεύσεις χωρίς προηγούμενη έγκριση από τον Υπουργό Εργασίας ή χωρίς την τήρηση των προβλεπομένων διαδικασιών θεωρείται παράνομη και συνεπάγεται τις προβλεπόμενες κυρώσεις. Καταργούνται οι διατάξεις του άρθρου 22 του Ν. 3239/1955 και κάθε άλλη γενική ή ειδική διάταξη αντίθετη με τις διατάξεις του παρόντος Νομοθετικού Διατάγματος.
0 0
Αποτελέσματα 101 έως 110 από 3296