|
Untitled
|
|
1 |
0 |
|
Untitled
|
|
1 |
0 |
|
Untitled
|
|
1 |
0 |
|
Untitled
|
|
1 |
0 |
|
Untitled
|
|
1 |
0 |
|
Untitled
|
- Το Νομοθετικό Διάταγμα υπ’ αριθμ. 4605/1966 αφορά την αύξηση των συντάξεων του Δημοσίου και ρυθμίζει ζητήματα που σχετίζονται με την αναπροσαρμογή των καταβαλλόμενων ποσών στους συνταξιούχους του κράτους και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. Το διάταγμα προβλέπει την αναπροσαρμογή των συντάξεων που χορηγούνται από το Δημόσιο και τα ΝΠΔΔ, καθορίζοντας αυξήσεις σε συγκεκριμένα ποσοστά ανάλογα με το ύψος της σύνταξης και την κατηγορία των συνταξιούχων. Οι αυξήσεις αυτές έχουν στόχο την ενίσχυση κυρίως των χαμηλών και μεσαίων συντάξεων. Στο κείμενο του διατάγματος παρατίθενται πίνακες με τα νέα ποσά συντάξεων μετά τις αυξήσεις, τα οποία διακρίνονται ανάλογα με την κατηγορία του συνταξιούχου, τη χρονολογία συνταξιοδότησης και τον φορέα από τον οποίο προέρχεται η σύνταξη. Επιπλέον, προβλέπονται ειδικές ρυθμίσεις για ορισμένες κατηγορίες συνταξιούχων, όπως οι στρατιωτικοί, οι πολιτικοί υπάλληλοι και οι εκπαιδευτικοί, για τους οποίους παρατίθενται ειδικές οδηγίες σχετικά με την εφαρμογή των αυξήσεων. Ορίζεται επίσης ότι οι αυξημένες συντάξεις θα καταβάλλονται από τις ίδιες πηγές χρηματοδότησης με τις προηγούμενες, όπως ο Ειδικός Λογαριασμός Συντάξεων και ο κρατικός προϋπολογισμός. Τέλος, οι ρυθμίσεις του διατάγματος έχουν αναδρομική ισχύ και εφαρμόζονται από συγκεκριμένη ημερομηνία, η οποία ορίζεται στο κείμενο, ενώ προσδιορίζονται και οι ημερομηνίες καταβολής των αυξημένων συντάξεων.
|
0 |
0 |
|
Untitled
|
- Το Βασιλικό Διάταγμα υπ’ αριθ. 555 της 21ης Ιουνίου 1966 τροποποιεί και συμπληρώνει το από 11.2.1963 Βασιλικό Διάταγμα, το οποίο είχε ήδη τροποποιήσει και συμπληρώσει το αρχικό διάταγμα της 9ης Νοεμβρίου 1955, το οποίο καθόριζε τη διοικητική και λειτουργική οργάνωση των υπηρεσιών του Οργανισμού Ελεύθερης Ζώνης και του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα, με το παρόν Διάταγμα εισάγονται νέες ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών στις εγκαταστάσεις της Ελεύθερης Ζώνης, τόσο σε επίπεδο φύλαξης όσο και τεχνικής υποστήριξης, επιτρέποντας τη διάθεση εργατοτεχνικού προσωπικού με υπερωριακή απασχόληση, εφόσον αυτό επιβάλλεται από τις περιστάσεις. Ορίζεται ότι ο ανώτατος ημερήσιος αριθμός αυτών των εργατών δεν μπορεί να υπερβαίνει τους τριάντα πέντε. Επιπλέον, για την κάλυψη επειγουσών αναγκών επισκευής και συντήρησης έργων ή εξοπλισμού στις εγκαταστάσεις της Ελεύθερης Ζώνης και του Λιμενικού Ταμείου, προβλέπεται η δυνατότητα απευθείας ανάθεσης εργασιών ή προμηθειών χωρίς τη διαδικασία διαγωνισμού, με όριο δαπάνης έως 30.000 δραχμές, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 108 παρ. 1 εδ. Β του Δημοσίου Λογιστικού. Οι ρυθμίσεις αυτές ενισχύουν την ευελιξία του Οργανισμού Ε.Ζ.Λ.Θ. στην αντιμετώπιση αναγκών που δεν μπορούν να προβλεφθούν ή να καλυφθούν άμεσα μέσω των συνήθων διοικητικών διαδικασιών, συμβάλλοντας στην εύρυθμη λειτουργία των εγκαταστάσεων και στη συνεχή εξυπηρέτηση των χρηστών της Ζώνης.
|
0 |
0 |
|
Untitled
|
- Ο Αναγκαστικός Νόμος υπ’ αριθ. 99 του 1967 αφορά τη ρύθμιση των ομαδικών απολύσεων και την τροποποίηση και συμπλήρωση του Νόμου 2112/1920 για την υποχρεωτική καταγγελία σύμβασης εργασίας. Σύμφωνα με το άρθρο 1 του νόμου, οι ομαδικές απολύσεις εργατών και υπαλλήλων λόγω οικονομικών ή τεχνικών λόγων ή για λόγους αναδιάρθρωσης των επιχειρήσεων, θεωρούνται ότι αποτελούν ειδική μορφή καταγγελίας της σύμβασης εργασίας και διέπονται από τις διατάξεις του παρόντος νόμου. Οι απολύσεις αυτές μπορούν να πραγματοποιούνται μόνο μετά από άδεια του Υπουργού Εργασίας, που χορηγείται μετά από πρόταση ειδικής επιτροπής που συγκροτείται από εκπροσώπους του Υπουργείου, του εργοδότη και των εργαζομένων. Σε περίπτωση που δεν συγκληθεί ή δεν αποφανθεί η επιτροπή εντός πέντε ημερών από την υποβολή του σχετικού αιτήματος, η απόφαση λαμβάνεται απευθείας από τον Υπουργό. Στο άρθρο 2 ορίζεται ότι οι ομαδικές απολύσεις δεν μπορούν να υπερβαίνουν το ποσοστό 10% του προσωπικού κάθε μήνα και μέχρι του ανώτατου ορίου των 30 εργαζομένων, εκτός εάν χορηγηθεί ειδική άδεια για υπέρβαση των ορίων αυτών. Για να εγκριθούν οι απολύσεις, ο εργοδότης οφείλει να υποβάλει αίτηση στην αρμόδια Διεύθυνση Εργασίας, να προσκομίσει λεπτομερή κατάλογο των απολυομένων και να αιτιολογήσει πλήρως τους λόγους των απολύσεων. Οι λόγοι μπορεί να σχετίζονται με αναδιάρθρωση της παραγωγής, εισαγωγή νέας τεχνολογίας, μείωση δραστηριότητας, οικονομικές δυσχέρειες, κατάργηση θέσεων, μετεγκατάσταση μονάδων, ή άλλους λόγους που αποδεδειγμένα επιβάλλουν τον περιορισμό του προσωπικού. Στο άρθρο 3 ορίζεται ότι η απόλυση θεωρείται ομαδική όταν αφορά προσωπικό των μεταλλείων, εργοστασίων, ναυπηγείων, εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων και γεωργικών συνεταιρισμών, όταν αυτή υπερβαίνει τα παραπάνω όρια. Επίσης, προβλέπεται ότι η αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης για λόγους που δεν οφείλονται σε υπαιτιότητα του εργαζομένου παραμένει ως δικαίωμα και καταβάλλεται με βάση την κείμενη νομοθεσία. Επιπλέον, αν η απόλυση πραγματοποιηθεί χωρίς την έγκριση του Υπουργείου Εργασίας, θεωρείται άκυρη και ο εργαζόμενος διατηρεί όλα τα δικαιώματά του. Στο άρθρο 4 ορίζεται ότι δεν θεωρούνται ομαδικές απολύσεις εκείνες που οφείλονται σε λήξη ορισμένου χρόνου σύμβασης ή προσωπικού που απολύεται λόγω πειθαρχικών λόγων, ανυπακοής, ανεπάρκειας, κατάργησης οργανικών θέσεων λόγω συνταξιοδότησης, απόλυσης μετά από καταδικαστική απόφαση, ή σε περιπτώσεις όπου διακόπτεται η λειτουργία της επιχείρησης για λόγους ανωτέρας βίας. Στο άρθρο 5 ορίζεται ότι ο Νόμος 2112/1920 τροποποιείται ως προς την υποχρέωση γνωστοποίησης της απόλυσης, η οποία πλέον απαιτεί έγγραφη ανακοίνωση στον εργαζόμενο, την οποία υπογράφει και ο ίδιος, ενώ στον εργοδότη επιβάλλεται να γνωστοποιεί την απόλυση στην αρμόδια Διεύθυνση Εργασίας, εντός ορισμένου χρόνου. Αν η καταγγελία δεν γίνει εγγράφως και δεν πληρούνται οι παραπάνω προϋποθέσεις, η απόλυση είναι άκυρη. Το άρθρο 6 προβλέπει ότι οι διατάξεις του παρόντος νόμου εφαρμόζονται και σε απολύσεις προσωπικού ιδιωτικών οργανισμών και επιχειρήσεων που έχουν περισσότερους από 50 εργαζομένους, ανεξαρτήτως του είδους της επιχείρησης. Ο Υπουργός Εργασίας δύναται με απόφασή του να εξαιρέσει ορισμένες κατηγορίες επιχειρήσεων από την εφαρμογή του νόμου αυτού, αν τούτο κρίνεται απαραίτητο για λόγους δημοσίου συμφέροντος ή εθνικής οικονομίας. Στο άρθρο 7 ορίζεται ότι η ισχύς του παρόντος νόμου αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Με τον Α.Ν. 99/1967 επιχειρείται η επιβολή διοικητικού ελέγχου στις ομαδικές απολύσεις μέσω προληπτικής έγκρισης από το Υπουργείο Εργασίας, καθώς και η ενίσχυση της προστασίας των εργαζομένων έναντι αυθαίρετων ομαδικών καταγγελιών της σχέσης εργασίας.
|
0 |
0 |
|
Untitled
|
- Ο Αναγκαστικός Νόμος 377/1968 ρυθμίζει τον επανυπολογισμό και την αναπροσαρμογή των συντάξεων που είχαν χορηγηθεί με βάση προηγούμενους μισθούς, λόγω της ψήφισης του Α.Ν. 274/1968 περί αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων, πολιτικών και στρατιωτικών. Συγκεκριμένα, οι συντάξεις του Δημοσίου Ταμείου αναπροσαρμόζονται με βάση τις νέες αποδοχές, προσαυξάνονται κατά 5% και συνυπολογίζονται τυχόν βοηθήματα. Προσωπικά και αμεταβίβαστα επιδόματα περιλαμβάνονται στον υπολογισμό της σύνταξης, ενώ καθορίζονται και συντελεστές αναπροσαρμογής αναλόγως της κατηγορίας και των συνθηκών απονομής της σύνταξης. Για τις περιπτώσεις όπου οι συντάξεις είχαν καθοριστεί με παλαιότερα καθεστώτα (π.χ. Ν.Δ. 1845/1951), εφαρμόζεται αναπροσαρμογή με βάση ειδικές διατάξεις. Ρυθμίζεται επίσης η διαδικασία επανυπολογισμού για υπαλλήλους Βουλής, Ανωτάτων Δικαστηρίων και συνταξιούχους στρατιωτικούς. Οι διατάξεις επεκτείνονται σε κάθε σύνταξη που τελεί υπό την αρμοδιότητα του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Προβλέπεται ειδική μεταχείριση για περιπτώσεις καθυστέρησης της υπηρεσίας ή λόγω ανωτέρας βίας. Τέλος, ορίζεται ότι ο νόμος τίθεται σε ισχύ από 1 Ιανουαρίου 1968.
- Με τον Αναγκαστικό Νόμο 377 του 1968 ρυθμίζονται οι συντάξεις που απονέμονται με βάση μισθούς, επιδόματα και βοηθήματα αποδοχών. Όλες οι συντάξεις που χορηγήθηκαν ή καταβαλλόταν με βάση οποιοδήποτε συνταξιοδοτικό καθεστώς έως τις 31 Δεκεμβρίου 1967, επανυπολογίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του Αναγκαστικού Νόμου 274/1968 περί αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων. Το νέο ποσό καθορίζεται με βάση τις αποδοχές της αντίστοιχης υπηρεσιακής κατηγορίας του υπαλλήλου ή του στρατιωτικού, αυξημένο κατά 5% και λαμβάνοντας υπόψη τα βοηθήματα και τις προσαυξήσεις. Για όσους υπάγονται σε ειδικά καθεστώτα (πολιτικοί, στρατιωτικοί ιερείς, εκπαιδευτικοί, υπάλληλοι Βουλής, μέλη Ανώτατων Δικαστηρίων), η σύνταξη επανυπολογίζεται με βάση το δικό τους μισθολογικό καθεστώς. Σε περιπτώσεις που ο δικαιούχος λάμβανε περισσότερες της μιας συντάξεις, γίνεται αναπροσαρμογή καθεμιάς σύμφωνα με τα νέα δεδομένα. Για τους παλαιούς συνταξιούχους, το ποσό της σύνταξης προσαρμόζεται βάσει πίνακα συντελεστών, ανάλογα με το ποσοστό αναπηρίας, τα τέκνα, την κατηγορία και την προέλευση του δικαιώματος. Επιπλέον, προβλέπεται ειδικό προσωπικό και αμεταβίβαστο επίδομα για στρατιωτικούς, με διαφοροποιήσεις ανάλογα με τις συνθήκες και τα έτη της υπηρεσίας τους. Καθορίζονται επιπλέον και τα ποσά βοηθήματος για τις οικογένειες των πολιτών του αμάχου πληθυσμού σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 1512/1950. Προβλέπεται επίσης ότι οι συντάξεις που δεν είχαν καθοριστεί με βάση μισθό, αναπροσαρμόζονται αναλόγως των νέων επιδομάτων, ενώ στις περιπτώσεις που δεν είναι δυνατός ο αναλογικός καθορισμός, η σύνταξη καθορίζεται με απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Ο νόμος εφαρμόζεται επίσης σε συντάξεις των υπαλλήλων της Βουλής και της Ακαδημίας, όπως και για τις συντάξεις που απονέμονται σύμφωνα με τον Ν.Δ. 4605/1966. Για κάθε σύνταξη που απονέμεται με βάση νόμους που δεν προέβλεπαν τον προσδιορισμό βάσει αποδοχών, ισχύει η αναπροσαρμογή με βάση τις αντίστοιχες σημερινές αποδοχές της θέσης. Το ίδιο ισχύει για όσους είχαν δικαιωθεί σύνταξη σύμφωνα με τους όρους της κοινωνικής πρόνοιας ή είχαν ενταχθεί σε άλλους θεσμούς. Η εφαρμογή όλων των παραπάνω διατάξεων γίνεται από 1 Ιανουαρίου 1968, ημερομηνία από την οποία τίθεται σε ισχύ και ο παρών Νόμος.
|
0 |
0 |
|
Untitled
|
- Το Νομοθετικό Διάταγμα 169/1969 αποσκοπεί στην τακτοποίηση των έκτακτων υπαλλήλων που είχαν προσληφθεί έως τις 15 Νοεμβρίου 1968 σε δημόσιες υπηρεσίες ή ΝΠΔΔ με οποιαδήποτε σχέση, δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου. Προβλέπει ότι μπορούν να διοριστούν ως μόνιμοι υπάλληλοι, εφόσον καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες των υπηρεσιών στις οποίες απασχολούνται και διαθέτουν τα προβλεπόμενα τυπικά προσόντα. Ο διορισμός τους γίνεται μετά από πρόταση του Υπουργού Προεδρίας της Κυβερνήσεως και του αρμόδιου Υπουργού, με απόφαση του Προέδρου της Δημοκρατίας που εκδίδεται μέσα σε δύο μήνες από τη δημοσίευση του διατάγματος. Εξαιρούνται από αυτήν τη ρύθμιση οι ιατροί και οδοντίατροι, οι κυνηγοί, καθώς και όσοι κατέχουν ειδικές διατάξεις του δημόσιου υπαλληλικού κώδικα. Όσοι διοριστούν λαμβάνουν τις αποδοχές του κατώτατου μισθολογικού κλιμακίου και κατατάσσονται με βάση τα προσόντα τους και το βαθμό που κατείχαν, ενώ η σχετική πράξη δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Το διάταγμα προβλέπει αναλυτικά τις ειδικές κατηγορίες που δύνανται να ενταχθούν, όπως προσωπικό διοικητικό, τεχνικό, βοηθητικό, εργατοτεχνίτες, προσωπικό επιστημονικών κλάδων (τεχνίτες, σχεδιαστές, γεωργοτεχνίτες, χημικοί κ.λπ.), εργαζόμενοι στα Υπουργεία Γεωργίας, Συγκοινωνιών, Τύπου και Πληροφοριών και άλλες ειδικότητες σε φορείς του Δημοσίου. Για ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται γνώμη των υπηρεσιακών συμβουλίων και έγκριση της αρμόδιας Διεύθυνσης του Υπουργείου Οικονομικών. Προβλέπονται επίσης μετατάξεις των υπαλλήλων σε αντίστοιχες θέσεις ή άλλες υπηρεσίες ανάλογα με τις ανάγκες και την υπηρεσιακή πορεία των υπαλλήλων. Προβλέπεται επίσης η μετατροπή της σύμβασης εργασίας των έκτακτων υπαλλήλων σε αορίστου χρόνου και η δυνατότητα αναγνώρισης του χρόνου προϋπηρεσίας τους για μισθολογικούς και ασφαλιστικούς σκοπούς, ενώ όσοι κατέχουν ειδικές γνώσεις και πληρούν τα τυπικά προσόντα δύνανται να μονιμοποιηθούν. Σε ειδικές περιπτώσεις, εάν η υπηρεσία το επιτρέπει και οι ανάγκες το απαιτούν, ορίζεται δυνατότητα μονιμοποίησης και υπαλλήλων άνω του 45ου έτους της ηλικίας τους. Όσοι είχαν διοριστεί προσωρινά ή κατά πείρον σε προσωρινές θέσεις, επίσης εμπίπτουν στις διατάξεις του διατάγματος. Τέλος, για τις περιπτώσεις υπαλλήλων που είχαν προσληφθεί με σχέση ιδιωτικού δικαίου και παρείχαν πάγιες και διαρκείς υπηρεσίες, επιτρέπεται η μετάταξή τους σε κενές οργανικές θέσεις μονίμων υπαλλήλων.
|
0 |
0 |
