|
Στενίμαχος( Στενήμαχος)
|
- Η Στενήμαχος είναι χωριό της Ημαθίας που υπάγεται στον Νομό Ημαθίας και την περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.
- Βρίσκεται σε υψόμετρο 153 μέτρων στους πρόποδες του όρους Βέρμιο.
- Ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται περίπου στους 800 και οι άτοικοι της ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και τη γεωργία αλλά και με την αμπελουργία.
- Η παλαιά ονομασία του ήταν Διχαλεύρι. Μεταγενέστερα αποκαλούνταν Χωροπάνι και άλλαξε το 1953, όταν το χωριό ονομάστηκε Στενήμαχος, όπως και η βουλγαρική πόλη Ασένοβγκραντ της Ανατολικής Ρωμυλίας απ’ όπου και κατάγεται η πλειονότητα των κατοίκων του χωριού. Τη δεκαετία του 1960 η Στενήμαχος, όπως και η ευρύτερη περιοχή, γνώρισε σπουδαία βιομηχανική ανάπτυξη. Το 1967 λειτούργησε για πρώτη φορά ένα από τα διασημότερα οινοποιία της Ελλάδας, το οινοποιείο Μπουτάρη. Επίσης στη Στενήμαχο είχαν έδρα και άλλες βιομηχανικές μονάδες της Νάουσας, κυρίως κλωστοϋφαντουργίες. Στην περιοχή σώζονται τα ερείπια του παλιού οικισμού «Διχαλεύρι» και η οικία του «Γέρου Καρατάσου», διάσημου οπλαρχηγού στην επανάσταση της Νάουσας.
- Από το 1998 με το νόμο Καποδίστρια , το χωρίο ανήκει στο Δήμο Νάουσας.
|
0 |
1 |
|
Στερεά Ελλάδα
(41)
|
- Η Στερεά Ελλάδα είναι γεωγραφικό διαμέρισμα της Ελλάδας, το δεύτερο μεγαλύτερο σε έκταση και το πρώτο σε πληθυσμό με 5.039.516 κατοίκους( απογραφή 2011)
- Είναι η περιοχή που δημιούργησε τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό και κατ' επέκταση τον δυτικό πολιτισμό.
- Η Στερεά Ελλάδα είναι μια από τις ορεινότερες περιοχές της Ελλάδας, ιδιαίτερα στο κεντρικό τμήμα της, όπου εκτείνεται και δεσπόζει η Νότια Πίνδος. Βρέχεται δυτικά από το Ιόνιο πέλαγος, ανατολικά από το Αιγαίο και νότια από τον Πατραϊκό, τον Κορινθιακό και το Σαρωνικό κόλπο.
|
0 |
57 |
|
Στοκχόλμη
|
- Η Στοκχόλμη είναι η πρωτεύουσα της Σουηδίας και η μεγαλύτερη σε πληθυσμό αστική περιοχή στις Βόρειες Χώρες· 975.000 άνθρωποι ζουν στον δήμο, 1,6 εκατομμύρια στην αστική περιοχή και 2,4 εκατομμύρια στην ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή.
- Η Στοκχόλμη είναι το πολιτιστικό, ενημερωτικό, πολιτικό και οικονομικό κέντρο της Σουηδίας. Η περιφέρεια της Στοκχόλμης αντιπροσωπεύει περισσότερο από το ένα τρίτο του ΑΕΠ της χώραςαι ανήκει στις 10 πρώτες περιοχές της Ευρώπης ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ .
|
1 |
1 |
|
Στουτγκάρδη
|
- Η Στουτγκάρδη (γερμανικά: Stuttgart) ή αλλιώς Στουτγάρδη, είναι πόλη της Γερμανίας και βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χώρας. Είναι η πρωτεύουσα του ομόσπονδου κρατιδίου της Βάδης-Βυρτεμβέργης (συνολικής εκτάσεως 36.000 τ.χλμ. και πληθυσμού 11 εκ.)
- με πληθυσμό περίπου 597.939 κατοίκους (Δεκ. 2012), ενώ αν συμπεριληφθούν και τα προάστια ο πληθυσμός της φθάνει τα 5.300.000. Είναι η έκτη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας. Η πόλη είναι χτισμένη σε μια εύφορη κοιλάδα και περιβάλλεται από δάση και αμπελώνες.
|
1 |
1 |
|
Στράντζα Ανατολικής Θράκης
|
- Η πόλη Στράντζα ήταν ως το 1914 κέντρο άνθησης του Ελληνισμού. Στις 6 Απριλίου του ίδιου χρόνου 200 οικογένειες απελάθηκαν βίαια από την πόλη εξαναγκάζοντας τους να αφήσουν τις περιουσίες και τα υπάρχοντά τους.
|
2 |
3 |
|
Στρατηγείου, οδός
|
|
0 |
0 |
|
Στρατιωτική Αποθήκη Πυρομαχικών 656 ΠΑΠ
|
|
2 |
0 |
|
Στρογγυλό
|
|
0 |
1 |
|
Στρώμνιτσα
|
- Η Στρώμνιτσα (σλαβομακεδονικά: Струмица [ˈstrumitsa] (βοήθεια·λήψη), είναι πόλη στη Νοτιοανατολική περιφέρεια και μεγαλύτερη πόλη της ανατολικής Βόρειας Μακεδονίας, κοντά στη μεθοριακή διάβαση Νόβο Σέλο-Πετρίτσι προς τη Βουλγαρία. Κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν Αστραίον και επί ρωμαικής εποχής Τιβεριούπολις. Τη διαρρέει ο ποταμός Στρωμνιτσιώτης (σήμερα Στρούμιτσα), παραπόταμος του Στρυμώνα.
- Υπό την οθωμανική διοίκηση η πόλη αναφέρεται και ως Ουστρούμτσε. Ανήκε στο Σαντζάκι του Κιουστεντίλ και καθιερώθηκε το τιμαριωτικό σύστημα των σπαχήδων. Εγκαταστάθηκαν νομάδες και κτηνοτρόφοι τουρκικής προέλευσης, που άλλαξαν τη γενική όψη της πόλης, καθιστώντας την πιο ανατολίτικη. Σύμφωνα με την απογραφή του 1519 η Στρώμνιτσα είχε πληθυσμό 2.780, εκ των οποίων 1.450 ήταν Χριστιανοί και 1.330 Μουσουλμάνοι. Υπήρχαν περίοδοι που ο προσηλυτισμός στο Ισλάμ κορυφωνόταν στην περιοχή, με αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού των Μουσουλμάνων (2.200) σε σύγκριση με τους Χριστιανούς (1.230) σύμφωνα με την απογραφή του 1570. Το 17ο αιώνα έγινε έδρα ενός καδιλίκ (περιοχή ενός καδή:μουσουλμάνου δικαστή), υποδιαίρεση σαντζακίου). Την εποχή περίπου αυτή τη Στρώμνιτσα επισκέφθηκαν οι Τούρκοι περιηγητές-συγγραφείς Χατζή Κάλφα (1665) και Εβλιγιά Τσελεμπή (1670), που έδωσαν μια περιγραφή της πόλης και όλων των ισλαμικών κτιρίων της. Στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα η Στρώμνιτσα ανήκε στο Σαντζάκι της Θεσσαλονίκης. Οι κάτοικοι της περιοχής Στρώμνιτσας συμμετείχαν στην Επανάσταση του 1821. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα η επιρροή του Πατριαρχείου αυξήθηκε και το ίδιο έκανε και ο αριθμός των χριστιανών με ελληνική συνείδηση. Αργότερα με την ίδρυση της Βουλγαρικής Εξαρχίας ορισμένοι χριστιανικοί πληθυσμοί την ακολούθησαν. Έτσι άρχισαν σιγά σιγά να οργανώνεται στην πόλη, εκτός της ελληνικής, και βουλγαρική κοινότητα. Το πρώτο βουλγαρικό σχολείο στην περιοχή της Στρώμνιτσας άνοιξε στο Ρόμποβο μόλις το 1860 και ο πρώτος δάσκαλός του ήταν ο Αρσένι Kόστεντσεφ από το Στιπ. Η περίοδος αυτή συνέπεσε με το έργο των μεγάλων μαστόρων τοιχογραφιών από τη Στρώμνιτσα - Βασίλ Γκιοργκίεφ και Γκριγκόρι Πετσάνοφ, που εργάστηκαν σε πολλές εκκλησίες που χτίστηκαν στην περιοχή της Στρώμνιτσας εκείνη την εποχή. Τις επόμενες δεκαετίες οι χριστιανοί με ελληνική συνείδηση της Στρώμνιτσας και της γύρω περιοχής δέχθηκαν αλλεπάλληλες διώξεις από βουλγαρικές ένοπλες ομάδες.
- Μετά το Συνέδριο του Βερολίνου του 1878, όταν η οθωμανική Αυτοκρατορία έχασε αρκετά μεγάλο μέρος των εδαφών της στα Βαλκάνια, ένα ρεύμα των προσφύγων συνέρρευσε στην περιοχή, μερικοί από τους οποίους κατέληξαν στη Στώμνιτσα. Αυτοί οι άνθρωποι ονομάζονταν
- Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα η Στρώμνιτσα ανήκε στο Βιλαέτι της Θεσσαλονίκης. Στα μέρη αυτά έδρασε η Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση της επαρχίας Ογκράζντε. Ένας από τους πιο φοβερούς κομιτατζήδες της οργάνωσης στη Στρώμνιτσα ήταν ο Χρίστο Τσερνοπέεφ, που έλαβε μέρος στην Επανάσταση των Νεοτούρκων (1908 - 1909). Το αποτέλεσμα όμως δεν ήταν η ελευθερία για τους ντόπιους, που τελικά παρέμειναν υπό οθωμανική κυριαρχία.
- Κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο το 1912 οι Οθωμανοί νικήθηκαν και εκδιώχθηκαν από τη Μακεδονία με την κοινή προσπάθεια της Βαλκανικής Συμμαχίας (Ελλάδα,Σερβία, Βουλγαρία και Μαυροβούνιο). Η Βουλγαρία προσάρτησε την πόλη της Στρώμνιτσας. Στο Β' Βαλκανικό Πόλεμο (1913), μεταξύ των τριών από τους βαλκανικούς συμμάχους κατά της Βουλγαρίας, η τελευταία ηττήθηκε, ωστόσο, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (28 Ιουλίου 1913) η Στρώμντσα έμεινε υπό βουλγαρική κυριαρχία. Κατά την αποχώρηση του ελληνικού στρατού η πόλη πυρπολήθηκε, και η φωτιά κράτησε από τις 8 μέχρι τις 15 Αυγούστου 1913. Η ζημιά ήταν μεγάλη: κάηκαν πάνω από 1900 δημόσια κτίρια, ιδιωτικές κατοικίες και άλλες κατασκευές. Από το 1913 έως το 1919 οι περισσότεροι Έλληνες μετακινήθηκαν στη Μακεδονία εντός ελληνικής επικράτειας και εγκαταστάθηκαν στο Κιλκίς και τη Θεσσαλονίκη. Η Στρώμνιτσα παρέμεινε υπό βουλγαρική κυριαρχία μέχρι το 1919 (παρόλο που καταλήφθηκε για δεύτερη φορά από τον ελληνικό στρατό), όταν παραχωρήθηκε στο Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων μετά τη Συνθήκη των Βερσαλλιών (1919). Από το 1929 ως το 1941 η Στρώμνιτσα ανήκε στη Μπανόβινα του Βαρδάρη του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας.
|
0 |
1 |
|
Συγκρότημα Συνεργείων
(4)
|
- Ο χώρος των συνεργείων βρίσκεται βόρεια της αποθήκης υλικού και ανατολικά του συγκροτήματος των στάβλων. Είναι ένα συγκρότημα κτιρίων συνεργείων και μηχανουργείων. Κατασκευάσθηκε το 1963.
|
0 |
0 |
