Ο φάκελος του Γερωνυμάκη Ελευθέριου περιλαμβάνει τα ατομικά έγγραφα του υπαλλήλου, οικονομικές υποθέσεις, προαγωγές. Συγκεκριμένα, περιέχονται τα ατομικά του δελτία ως υπάλληλος στις τρεις μορφές του οργανισμού αρχικά ως ΕΖΘ έπειτα ως ΕΖΛΘ και τέλος ως ΟΛΘ. Επίσης περιέχει το πιστοποιητικό στράτευσης μαζί με μια βεβαίωση του χρόνου υπηρεσίας του εναντίον των «κομμουνιστοσυμμοριτών». Περιέχεται βεβαίωση ότι υπηρέτησε ως έφεδρος πολεμιστής οπλίτης, απόσπασμα ποινικού μητρώου, εκθέσεις προσόντων ΕΖΘ / ΕΖΛΘ / ΟΛΘ μαζί με έγγραφα χορήγησης επιδομάτων τριετιών κατά τα χρόνια της εργασίας του. Επίσης, υπάρχουν πιστοποιητικά με τις υπηρεσιακές μεταβολές του υπαλλήλου, δήλωση με την περιουσιακή του κατάσταση και κάποιες άδειες λόγω ασθένειας. Ο Γερωνυμάκης εργάστηκε κατά διαστήματα και στο εξωτερικό. Για την αποστολή του συντάχθηκαν ορισμένα έγγραφα, τα οποία περιέχονται στο φάκελο του: 1) η βεβαίωση από τον οργανισμό ώστε να εκδώσει διαβατήριο και 2) βεβαίωση που δηλώνει την εργασία του στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στη Βουλγαρία ως υπάλληλος στον Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης. Περιέχονται οι εγκύκλιες διαταγές με όλες τις αποφάσεις που αναφέρθηκαν, καθώς και με τις αναφορές στις προαγωγές, μεταβολές κλπ. κατά το διάστημα που εργάστηκε στον οργανισμό. Τέλος, περιέχονται τα δικαιολογητικά συνταξιοδότησής του. Μετά το θάνατο του Γερωνυμάκη χορηγήθηκαν ύστερα από αίτηση της συζύγου του Μαρίας Γερωνυμάκη τα εξής έγγραφα: μια βεβαίωση ότι ο σύζυγος της ήταν υπάλληλος του Οργανισμού, ώστε να χρησιμοποιηθεί στο ΙΚΑ και μια αίτηση που αναφέρεται η σταδιοδρομία του συζύγου της στον οργανισμό.
Ο φάκελος περιέχει τα υπηρεσιακά έγγραφα του Μπόγια Χαραλάμπου του Αντωνίου ο οποίος προσλήφθηκε ως μόνιμος φορτοεκφορτωτής κύτους στις 30/08/1950. Διαγράφθηκε από το δυναμικό της εταιρίας στις 10/06/1981 λόγω θανάτου. Στον φάκελο περιέχεται πίνακας των πραγματοποιηθέντων ημερομισθίων, φύλλο μητρώου και μεταβολών, κατάσταση αδειών, πιστοποιητικό εισαγγελίας και απόδειξη ποινικού μητρώου. Όλα αυτά τα πιστοποιητικά Δήμου και Εισαγγελέα χρησιμοποιούνται για την απόδειξη της νομιμόφρονας φύσης του κάθε λιμενεργάτη. Στην συνέχεια, εντός του φακέλου περιέχονται αιτήσεις αδειών, γνωματεύσεις ιατρών και εξιτήρια, ατομικά δελτία και δελτία απογραφής και σχετικά έγγραφα με τις εκθέσεις ετήσιας αξιολόγησης για την απόδειξη της νομιμοφροσύνης του. Έπειτα περιλαμβάνονται διάφορες βεβαιώσεις όπως βεβαίωση των ημερομισθίων, βεβαίωση χρονολογίας εργασίας και ληξιαρχική πράξη θανάτου. Τέλος, υπάρχουν η βεβαίωση εγγεγραμμένου μέλους στο σύνδεσμο τραυματιών και πολεμιστών οπλιτών νομού Θεσσαλονίκης και η αίτηση για τη μετάθεση του από μόνιμος φορτοεκφορτωτής σε άλλη εργασιακή ομάδα και ειδικά στην ομάδα ιστιοφόρων, λόγω ζητήματος υγείας.
Ο φάκελος περιέχει τα υπηρεσιακά έγγραφα του Μέλλη Φιλώτα του Ιωάννου ο οποίος προσλήφθηκε ως μόνιμος σημειώτης στις 13/04/1968 και κατατάχθηκε στο τακτικό εργατικό προσωπικό ΟΛΘ στις 01/01/1971. Διαγράφθηκε από το δυναμικό της εταιρίας στις 01/03/1999. Στον φάκελο περιέχεται πίνακας των πραγματοποιηθέντων ημερομισθίων, υπηρεσιακό σημείωμα, ατομικό δελτίο, πιστοποιητικό εισαγγελίας, πιστοποιητικό πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης και αντίγραφο ποινικού μητρώου. Όλα αυτά τα πιστοποιητικά Δήμου και Εισαγγελέα χρησιμοποιούνται για την απόδειξη της νομιμόφρονας φύσης του κάθε λιμενεργάτη. Στην συνέχεια, εντός του φακέλου περιέχονται η ληξιαρχική πράξη γάμου, η αίτηση παραίτησης του, έγγραφα για άδειες , γνωματεύσεις γιατρών και εξιτήρια. Επίσης εντοπίζονται εκθέσεις αξιολόγησης και εκθέσεις υπηρεσιακής ικανότητας. Τέλος υπάρχει το επαγγελματικό δελτίο ταυτότητας και η εγκύκλιος διαταγή που αφορά την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου ΟΛΘ για την διαγραφή των λιμενεργατών από το δυναμικό της εταιρίας.
Μεταξύ άλλων ο υποφάκελος περιέχει δικογραφίες, λογιστικές σημειώσεις και χειρόγραφες σημειώσεις μεταξύ των ετών 1974-1978, που αναφέρονται σε έξι συγκεκριμένες υποθέσεις απαλλοτρίωσης.
Ο υποφάκελος περιέχει δικογραφίες του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης μεταξύ των ετών 1969-1984. Υπάρχουν έγγραφα σχετικά με την μεταβίβαση τίτλου κυριότητας της ιδιοκτησίας του εκλιπόντος Ελή Μοδιάνο η οποία και απαλλοτριώθηκε, προς τη σύζυγο του Βεαρτρίκη έτσι ώστε αυτή να εκλάβει την ανάλογη χρηματική αποζημίωση. Είχε ορισθεί πως για το ακίνητο έκτασης 1493 τετραγωνικών μέτρων που άνηκε στον Ελή Μοδιάνο, θα δινόταν μια ετήσια αποζημίωση χρήσεως, όμως όταν το 1968 ο εν λόγω ιδιοκτήτης έφυγε από τη ζωή, την αποζημίωση εκλάμβανε η σύζυγός του Βεατρίκη , η οποία κατέθεσε μεταφρασμένο αντίγραφο της διαθήκης του σύμφωνα με την οποία ορίζεται αυτή ως αποκλειστική κληρονόμος. Κατά το έτος 1976 έγινε αίτηση από την Βεατρίκη Μοδιάνο προς τον Ο.Λ.Θ. να της παραχωρηθεί το πλήρες ποσό της αποζημίωσης, κάτι που αδυνατούσε να προσφέρει ο οργανισμός καθώς σύμφωνα με την απόφαση του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης το 1974, η αποζημίωση δεν είχε ορισθεί για όλο το ακίνητο, αλλά για το κτίσμα που βρισκόταν εντός αυτού. Επίσης σύμφωνα με επιστολή του Γενικού Διευθυντή του Ο.Λ.Θ. Χρ. Κοσκινά προς τον πληρεξούσιο δικηγόρο της υπόθεσης Φ. Ναχμιάν. ο Ελή Μοδιάνο δεν ήταν ο μοναδικός κάτοχος της ιδιοκτησίας (γίνεται λόγος για τους Ζαν Μοδιάνο και Αλβέρτο Μοδιάνο) Για την απόδειξη της αποκλειστικής κυριότητας του ακινήτου η Βεατρίκη Μοδιάνο κινήθηκε νομικά εναντίων του Ο.Λ.Θ., σε δικαστήριο στις 21 Ιανουαρίου του 1981.
