Εμφανίζει 2 αποτελέσματα

Ο φάκελος περιέχει τα υπηρεσιακά έγγραφα του Μπόλκα Κρίτωνα ο οποίος προσλήφθηκε στις 25/10/1957 ως μόνιμος φορτοεκφορτωτής κύτους. Διαγράφθηκε από το δυναμικό της εταιρίας στις 15/01/1971 έπειτα από δική του αίτηση παραίτησης.
Στον φάκελο περιέχεται φύλλο μητρώου και μεταβολών, φύλλο μητρώου από στρατολογικό γραφείο και πιστοποιητικό από εισαγγελία πρωτοδικών Όλα αυτά τα πιστοποιητικά Δήμου και Εισαγγελέα χρησιμοποιούνται για την απόδειξη της νομιμόφρονας φύσης του κάθε λιμενεργάτη. Στην συνέχεια, εντός του φακέλου περιέχονται ατομικά δελτία, σχετικά έγγραφα με τις εκθέσεις ετήσιας αξιολόγησης και υπηρεσιακής ικανότητας για την απόδειξη της νομιμοφροσύνης του,.
Επίσης, περιλαμβάνεται το επαγγελματικό φορτοεκφορτωτών Λιμένος Θεσσαλονίκης, δελτία απογραφής και φύλλα ποιότητας φορτίου. Τέλος, εντοπίζονται έγγραφα που αφορούν την εγκύκλιο διαταγής διαγραφής από το δυναμικό της εταιρίας έπειτα από προσωπική του απαίτηση.

Ο υποφάκελος περιέχει δικογραφίες του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης
1954-1981. Υπάρχουν έγγραφα σχετικά με την ιδιοκτησία Ζαχαρά, η οποία ήταν
μία πολυκατοικία που βρισκόταν στην ενδιαφερόμενη περιοχή και
απαλλοτριώθηκε προς όφελος του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης. Πιο
συγκεκριμένα, κατά τα έτη 1954 με 1955 υπήρξαν αιτήσεις και επιστολές
ανάμεσα στον Ιωάννη Ζαχαρά και τον Οργανισμό για το ζήτημα καταβολής της
αποζημίωσης σε αυτόν αντί του αδερφού του ο οποίος και βρισκόταν στην
Κορυτσά της Αλβανίας και επομένως τα όποια χρήματα και αν εισέρχονταν στον
τραπεζικό του λογαριασμό δεσμεύονταν αυτόματα από την Τράπεζα Ελλάδος
και δεν μπορούσε να τα εισπράξει. Αυτό το ζήτημα έληξε το έτος 1956 όπως
ενημέρωσε τον Οργανισμό η Τράπεζα Ελλάδος μέσω επιστολής. Έπειτα κατά το
έτος 1968 αναγνωρίσθηκαν επισήμως ως κληρονόμοι του εκλιπόντος και
διαχειριστή της ιδιοκτησίας Αναστάσιου Ζαχαρά οι εξής: Ιωσήφ Ζαχαράς,
Μερόπη Ζαχαρά, Αθηνά Ευγενίδη, Χρήστος Αναστάσιος Ζαχαράς και η Ελένη
Δικογιάννη. ο 1969 ο Στέφανος Δημ. Καλλιγιάννης μέσω πλειστηριασμού,
αγόρασε το κομμάτι της μερικώς απαλλοτριωμένης ιδιοκτησίας που
αντιστοιχούσε στον Χρήστο Ζαχαρά, και επομένως αυτός θα δικαιούνταν τις
αποζημιώσεις. Επίσης σε έγγραφα που προέρχονται από την Λαϊκή Αλβανική
Δημοκρατία αναγράφεται ότι στις 27/4/1972 ο Ιωσήφ Ζαχαράς απεβίωσε, και
επομένως έπειτα από την ανάδειξη μαρτύρων και της απαραίτητης
γραφειοκρατίας ορίσθηκε η κόρη του Μαριολάν Ιωσήφ Φρασιέρη ως η μοναδική
κληρονόμος. Κατά τα έτη 1978 με 1979 η Μερόπη Ζαχαρά άσκησε αγωγή κατά
του Ο.Λ.Θ. για λήψη συμπληρωματικής αποζημίωσης για την απαλλοτρίωση
ενός άλλου οικοπέδου που βρισκόταν στην ιδιοκτησία της, η υπόθεση κρίθηκε
υπέρ της, αλλά το 1981 έγινε αίτηση από τον ΟΛΘ A.E. προς τον Άρειο Πάγο για
αναίρεση της παραπάνω απόφασης.