Showing 1 results

Ο φάκελος περιέχει τα έγγραφα του μόνιμου κύτους Αναστάσιου Αντωνόπουλου που προσελήφθη ως μόνιμος εργάτης το 1966 και διαγράφηκε το 1977 ύστερα από αίτημα του. Αρχικά, περιέχονται αναλυτικά τα ημερομίσθια και οι άδειες και 12 έγγραφα (αιτήσεις, εγκύκλιος διαταγή) που χρησιμοποιήθηκαν για την διαγραφή του. Όπως σε κάθε φάκελο υπάρχει απόσπασμα ποινικού μητρώου και πιστοποιητικό στο οποίο όπως χαρακτηριστικά αναγράφεται «δεν διώκεται παρ’ ημών ως φυγόπονος ούτε ως φυγόδικος». Περιέχεται επίσης πιστοποιητικό στρατολογικής καταστάσεως όπου αναγράφεται ότι εκπλήρωσε τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις ως έφεδρος πεζικού και «δεν υπέχει στρατιωτικήν υποχρέωσιν». Το 1966 ζήτησε πιστοποιητικό νομιμοφροσύνης ξανά προκειμένου να μονιμοποιηθεί ως λιμενεργάτης. Έτσι περιλαμβάνεται αίτηση έκδοσης πιστοποιητικού νομιμοφροσύνης, αλλά και το ίδιο πιστοποιητικό όπου με τις απαντήσεις γίνεται αντιληπτό ότι ο λιμενεργάτης Αντωνόπουλος ήταν νομιμόφρων και πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις για να εργαστεί στο ΟΛΘ. Είναι σημαντικό να αναφέρουμε μια επιστολή του λιμενεργάτη Αντωνόπουλου στις 23/1/1962 προς την διεύθυνση λιμένος Θεσσαλονίκης. Στην επιστολή αναφέρει ότι πληρεί όλες τις προϋποθέσεις, επισυνάπτει όλα τα δικαιολογητικά και ζητά εργασία καθώς «τυγχάνω πατήρ και προστάτης πενταμελούς οικογενείας, πλην των αποδοχών εκ της τιμίας εργασίας μου, πλήν όμως από πολλού χρόνου μένω άνεργος». Όπως προκύπτει όμως απ’ τα στοιχεία το αίτημα του έγινε γνωστό 4 χρόνια μετά καθώς προσλήφθηκε το 1966. Τέλος, στις 10 Οκτωβρίου 1970 δημιουργείται μία κλήση προς έγγραφη απολογία του λιμενεργάτη καθώς ο πρόεδρος του σωματείου κύτους Γεώργιος Κατρακάζας ανέφερε ότι στις 12/9/1970 χρησιμοποίησε απρεπείς φράσεις εναντίον του. Έπειτα, στις 14/9/1970 δηλαδή δύο μέρες μετά από το πρώτο συμβάν δεν ανέλαβε τα καθήκοντα της εργασίας του αποστέλλοντας κάποιον άλλον στην θέση του και δημιουργώντας ρήξη μεταξύ των φορτοεκφορτωτών και απαντώντας περιφρονητικά «έτσι το θέλω εγώ είμαι προσωρινώς συνταξιούχος και θα πηγαίνω να εργάζωμαι όποταν και όταν θέλω». Δύο ακόμη έγγραφα που περιέχονται σχετικά με αυτήν την υπόθεση είναι αρχικά η επιστολή του ίδιου Κατρακάζα αλλά και η απολογία του μαρτύρου Βασίλειου Στερνιώτη, ο οποίος υποστηρίζει άμεσα τον λιμενεργάτη Αντωνόπουλο.