Showing 7 results

Ο Αλκιβιάδης Βόγας του Πανταζή γεννήθηκε στα Βελεσά ή Παρασκευή κοντά στο Μοναστήρι της μετέπειτα Γιουγκοσλαβίας το 1881. Η οικογένεια Βόγα με προέλευση από το Μοναστήρι είναι από τις παλαιότερες στη Θεσσαλονίκη και οι διάφοροι κλάδοι της ανέπτυξαν βιοτεχνική και εμπορική δραστηριότητα. Το 1908 Ο Αλέξανδρος Βόγας παντρεύτηκε την Μαρία Κωνσταντινίδου και από το γάμο τους προέκυψε τουλάχιστον μία κόρη, η Ιωάννα. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Μοναστηρίου το 1897. Η οικία του επί της Τσιμισκή αποτεφρώθηκε το 1917 λόγω της μεγάλης φωτιάς. Το Μάιο του 1925, προσλήφθηκε στο Γραφείο Εποικισμού Μακεδονίας της Γενικής Διεύθυνσης Εποικισμού μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου 1930.

Προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 στο ΛΤΘ με το βαθμό του λογιστή Α ως μόνιμος υπάλληλος. Την 1 Μαΐου 1930 προάχθηκε στο βαθμό του εισηγητή και τοποθετήθηκε στο Ελεγκτήριο του ΛΤΘ. Από την αρχή απασχολήθηκε στο Λογιστήριο όντας ένα από τα έμπιστα πρόσωπα της νέας διοίκησης. Εμφανίζεται στο οργανόγραμμα του 1935. Το 1939 παρέμεινε με το βαθμό του Εισηγητή στο ίδιο Τμήμα μέχρι τον Απρίλιο του 1941. To 1942 Είχε αναλάβει διευθυντή στη Διεύθυνση Υπηρεσίας Εκμετάλλευσης του ΛΤΘ. Ωστόσο, συνταξιοδοτήθηκε διότι η αναγραφόμενη ηλικία του ήταν το έτος 1872. Στη συνέχεια, με αίτησή του διορθώθηκε και επαναπροσλήφθηκε και επανατοποθετήθηκε στην ίδια θέση μέχρι την συνταξιοδότησή του το 1948.

Ο Ανδρέας Κυριάδης του Παύλου και της Γλυκερίας, γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1911, αποφοίτησε από το γυμνάσιο το 1929 και ανήκε στην κλάση του 1932. Ήταν μέλος του Ναυτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης. Ο αδελφός του ήταν γνωστός ιατρός καρδιολόγος της πόλης και είχε προσληφθεί ως ιατρός της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης.

Ο Αθανάσιος Αγγελίδης του Σταύρου και της Φωτίκα ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1917 στη Ραιδεστό Ανατολικής Θράκης και ήρθε στην Ελλάδα ως πρόσφυγας. Ήταν έγγαμος με την Καλουδά Τσαμπούνη. Υπηρέτησε τη θητεία του την περίοδο από 1η Απριλίου 1938 έως 22 Δεκεμβρίου 1939. Πολέμησε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο από 28 Οκτωβρίου 1940 έως την κατάρρευση του μετώπου. Στη συνέχεια συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση. Το 1951 "αποχαρακτηρίσθηκε της κατηγορίας του κομμουνιστού διότι έκτοτε επειδεικνύει νομιμόφρονα διαγωγή". Προσλήφθηκε ως επίκουρος εργάτης το 1941 στο σωματείο ιστιοφόρων. Στις 30 Αυγούστου 1950 κατατάχθηκε στη λίστα των τακτικών λιμενεργατών Κύτους. Διαγράφτηκε στις 27 Ιουνίου 1977, λόγω ορίου ηλικίας

Ο Βασίλειος Αβραμίδης του Ιωάννη και της Μαρίας ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1921 στην Κωνσταντινούπολη και ήρθε στην Ελλάδα το 1922 ως πρόσφυγας. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής είχε οργανωθεί στο ΕΑΜ. Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας συνέχισε να είναι στρατευμένος στην ΕΔΑ. Ήταν έγγαμος με την Φωτεινή Δάλλα. Ο λιμενεργάτης προσλήφθηκε ως επίκουρος λιμενεργάτης το 1950 και εργάστηκε ως το 1959. Το 1965 μονιμοποιήθηκε, αλλά στις 10 Αυγούστου 1966 διαγράφηκε από τη λίστα των εκτάκτων λιμενεργατών της ΕΡΦΛΘ γιατί δεν συγκέντρωνε τα προσόντα καθώς είχε αρνητικό πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, ενώ είχε αντιμετωπίσει και εξορίες. Παράλληλα εργαζόταν ως υποδηματεργάτης, ενώ παλιότερα εργαζόταν ως οικοδόμος. Ωστόσο, το 1967 επανεγράφη στη λίστα των εκτάκτων λιμενεργατών και συνέχισε να εργάζεται. Ύστερα από αρκετές αιτήσεις για τη μονιμοποίησή του (1970, 1971 και 1972), το 1974 μεταφέρεται στη λίστα των τακτικών λιμενεργατών, καθώς υπέγραψε δήλωση καταδίκης του κομμουνισμού και θεωρήθηκε εθνικόφρων. Ωστόσο, ο ίδιος μέχρι το θάνατό του θεωρούσε τον εαυτό του ενταγμένο στην αριστερά.
Συνταξιοδοτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1981.

Ο Χατζηαποστόλου Θωμάς του Χρήστου και της Αναστασίας γεννήθηκε στη Στράντζα Θράκης το 1900. Δεν είχε στρατευθεί. Είχε ολοκληρώσει την Γ τάξη Εμπορικής Γαλλικής Σχολής.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως φύλακας στις 17 Ιουλίου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 15 Ιουλίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Την 1 Ιουλίου 1927 θα είναι Φύλακας Α'. Στις 30 Απριλίου 1929 μετετάχθηκε στην Εξωτερική Υπηρεσία ως σημειωτής με βαθμό γραφέας Β΄. Την 1 Ιουλίου 1931 προήχθη σε σημειωτής Α' στην Υπηρεσία Εξωτερικής. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 επαινέθηκε για τάξη και φιλεργία. Την 1 Απριλίου 1934 τοποθετήθηκε σε Αποθήκη 1α. Στις 18 Ιουνίου 1934 τοποθετήθηκε στις αποθήκες 5 και 6. Στις 23 Ιουλίου 1935 απολύθηκε δυνάμει της Δ’ Συντακτικής πράξης. Στις 23 Μαρτίου 1936 επαναπροσλήφθηκε λαμβάνοντας καθήκοντα Προϊσταμένου Γενικών Αποθηκών Υλικού και Κοινών Αποθηκών. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 10 Μαΐου 1939 λαμβάνει επίδομα λόγω ευδοκίμου παραμονής στο βαθμό. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 παρουσιάστηκε στο 8ο Αστυνομικό τμήμα για διαχείριση τροφίμων. Στις 28 Οκτωβρίου 1941 αποσπάται στο Τμήμα Εμπορίου Επιθεώρησης Βιομηχανίας Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στις 3 Φεβρουαρίου 1942 αποσπάται στη Διεύθυνση Επισιτιστικών και Οικονομικών Αναγκών Γ.Δ.Μ. Στις 2 Νοεμβρίου 1942 απαλλάχθηκε των καθηκόντων του για να υπερασπιστεί την ένωση της Μακεδονίας. Στις 4 Νοεμβρίου 1942 εκδόθηκε όμοια απόφαση. Στις 24 Ιουλίου 1943 αποσπάται στην υπηρεσία Επιτροπής Διευθύνσεως Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης.
Στις 12 Απριλίου 1945 αποσπάται στο γραφείο της υπηρεσίας Κομιστικής και επέστρεψε λογικά από την απόσπαση.. Στις 5 Ιουλίου 1946 προάγεται σε γραμματέα Β’. Στις 24 Ιανουαρίου 1949 προάγεται σε γραμματέας Α’. Στις 7 Δεκεμβρίου 1948 προάγεται σε Γραμματέας Α΄. Στις 21 Δεκεμβρίου 1951 προάχθηκε σε εισηγητής. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών της Διεύθυνσης ΕΖ της ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄Κατηγορίας με βαθμό 5ο.