Showing 14 results

Authority record
Κατοχή

Κουντουράκης Γεώργιος

  • Υπάλληλοι
  • Γέννηση: 1911 Πρόσληψη ΛΤΘ: 1930-05-01

Ο Κουντουράκης Γεώργιος του Δημητρίου γεννήθηκε το 1911 στο Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης. Ήταν υπάλληλος του ΛΤΘ και μέλος του ΕΛΑΣ κατά την κατοχή. Με εγκύκλιο διαταγή της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας στις 24 Ιανουαρίου 1945 ακυρώθηκαν όλες οι αποφάσεις της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας και διακόπηκε η μισθοδοσία των «εις την απελευθερωτικήν Οργάνωσιν ΕΛΑΣ υπηρετούντων υπαλλήλων ΛΤΘ» από την στιγμή που απουσιάζουν από την Υπηρεσία και μέχρι να παρουσιασθούν και συνεπώς ακυρώθηκε η μισθοδοσία του Κουντουράκη. Η κλάση επιστράτευσης του ήταν το 1932 και υπηρέτησε με το βαθμό στρατιώτη στο πεζικό.
Στις 3 Μαϊου 1930 παρουσιάσθηκε και ανέλαβε υπηρεσία από την προηγούμενη. Στις 28 Σεπτεμβρίου 1933 επιστρατεύτηκε. Στις 1 Νοεμβρίου 1934 έληξε η θέση στην υπηρεσία και παρουσιάσθηκε και ανέλαβε υπηρεσία από 01/11/1934 (κλητήρας γραμματείας). Στις 1 Νοεμβρίου 1934 αποσπάται προσωρινά στο Γραφείο Ελέγχου Διπλoτύπων Λιμενικού Φόρου Ξηράς που υπάγεται στο Λογιστήριο του ΛΤΘ. Στις 28 Οκτωβρίου 1935 αποσπάται για αναπλήρωση του υπαλλήλου Σ. Δήμου.
Στις 20 Μαρτίου 1936 τοποθετείται στο Ταμείο. Στις 2 Ιουνίου 1938 καθορίστηκε ο μηνιαίος μισθός του στις 2.750 δραχμές. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε σε Γραφέα Α' τάξεως και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Γραμματείας. Στις 3 Μαρτίου 1954 του ανατέθηκαν τα καθήκοντα Ταμείου, μέχρι την ολοκλήρωση του Οίκου Επιθεώρησης Δημοσίων Υπολόγων διενεργημένου ελέγχου του Ταμείου πρώην ΛΤΘ.
Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1956 μετατέθηκε από το Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 21 Νοεμβρίου 1956 τοποθετείται ως βοηθός του προϊσταμένου των Αποθηκών Α, Β, Γ Ελευθέρου Λιμένος και Διαχειριστής των Β, Γ Αποθηκών και του Περιβόλου. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με βαθμό 8ο του Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 7ο βαθμό του Υ.Κ.

Κίργινας Δημήτριος

  • Υπάλληλοι
  • Γέννηση: 1897 Πρόσληψη: 1928-1-31

Ο Δημήτριος Κίργινας του Ηλία, γεννηθείς το 1987, κατάγονταν από τη Σιάτιστα, είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης και ήταν έγγαμος. Την 31 Ιανουαρίου 1928 ανέλαβε χρέη φύλακα και την 1η Φεβρουαρίου 1929 μονιμοποιήθηκε. Στις 4 Μάρτη 1935 κλήθηκε για στράτευση από την οποία αποδεσμεύτηκε στις 17 Μάρτη 1935. Στις 23 Ιουλίου 1938 προήχθη σε Επόπτη Θυρών με βαθμό γραφείου Β και την 1η Δεκεμβρίου 1939 πήρε αύξηση για την συμπλήρωση μίας δεκαετίας υπηρεσιών. Στις 9 Οκτωβρίου 1941 αποσπάστηκε στο 11ο Αστυνομικό Τμήμα για παροχή υπηρεσιών στην Διαχείριση Δελτίων Τροφίμων από την οποία αποδεσμεύτηκε στις 12 Νοεμβρίου 1941. Στις 5 Φεβρουαρίου 1946 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας, ενώ στις 5 Ιουλίου 1946 ανακοινώθηκε ότι προήχθη σε Επόπτη Θυρών με βαθμό γραφείου Α σύμφωνα με την απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 1945 της ΕΕΖΘ.

Τσότρας Δημήτριος

  • Υπάλληλοι
  • Γέννηση: 1893 Πρόσληψη ΕΖΘ: 1936-9-1 Απόλυση: 1947-5-27

Ο Δημήτριος Τσότρας του Ιωάννη γεννήθηκε στο Κεράμι της Μυτιλήνης 1893, ήταν έγγαμος και υπήρξε έφεδρος αξιωματικός. Ανέλαβε καθήκοντα ως κλητήρας την 1η Σεπτεμβρίου 1936 με τη διαμεσολάβηση του Περιφερειακού Συμβούλου της Πανελληνίου Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων. Την 13η Δεκεμβρίου 1938 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Δικαστικό Τμήμα, στις 22 Μάρτη 1939 μετατέθηκε προσωρινά στο Τμήμα Μεταφορών και την 22α Ιουλίου 1940 μεταφέρθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Επιστρατεύτηκε και αποστρατεύτηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1941 και στις 20 Μάη 1941 αντίστοιχα, ενώ στις 9 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στο 11ο Αστυνομικό Τμήμα για την διαχείριση Δελτίων Τροφίμων μέχρι την απαλλαγή του στις 12 Νοεμβρίου 1941. Στις 25 Νοεμβρίου 1941 αποσπάστηκε στην Υπηρεσία Ιχθυόσκαλας, μέχρι την επιστροφή στις υπηρεσίες του, στις 29 Δεκεμβρίου 1941. Στις 27 Μάη 1947 απολύθηκε σύμφωνα με την διάταξη του Θ ψηφίσματος περί εξυγίανσης των δημοσίων υπηρεσιών και ως συνεργάτης των κατακτητών κατά την περίοδο της κατοχής.

Εμμανουηλίδης Στέργιος

  • Υπάλληλοι
  • Πρόσληψη: 1939-11-11 Απόλυση από ΛΤΘ: 1946-6-16

Ο Στέργιος Εμμανουηλίδης γεννήθηκε στον Χορτιάτη. Ήταν ημερομίσθιος εργάτης του ΛΤΘ και μέλος του ΕΛΑΣ κατά την κατοχή.
Προσλήφθηκε από το ΛΤΘ στις 11 Νοεμβρίου 1939 ως έκτακτος εργάτης στην Τεχνική Υπηρεσία για να καλύψει τις ανάγκες «μικροέργων επειγούσης φύσεως εν των λιμένι». Διατηρήθηκε στην υπηρεσία κατά τη διάρκεια της κατοχής με σκεπτικό «ότι απόλυσις αυτών εις τοιαύτας κρισίμους στιγμάς θα απετέλει δι’ αυτούς καταδίκην εις θάνατον». Στη συνέχεια ο Εμμανουηλίδης αποσπάσθηκε με διαταγή της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας (ΓΔΜ) ως κλητήρας στην Επιθεώρηση Σιδηροδρόμων Μακεδονίας Θράκης όπου «υπέδειξε υποδειγματική διαγωγήν». Ωστόσο, σύμφωνα με το ΛΤΘ, «ούτος εργάτης, είτε διότι επείσθη από τον εμπρησμόν του Χωρίου Χορτιάτη υπό των Γερμανών, όπερ τυγχάνει γενέτειρά του, είτε διότι έκλινε προς τον άκρατον αριστερισμόν», αν και τη διάρκεια της υπηρεσίας του ουδέποτε «εξεδήλωσε τας πολιτικάς του πεποιθήσεις» εγκατέλειψε την υπηρεσία την 1η Σεπτεμβρίου 1944, μετά τη λήξη της μηνιαίας άδειας που του είχε δοθεί, για να καταταγεί στον ΕΛΑΣ, προφανώς την 1 Αυγούστου 1944, ωστόσο συνέχιζε να αμείβεται από το ΛΤΘ με απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας, δηλαδή της Επιτροπής του ΕΑΜ που διοικούσε την Θεσσαλονίκη κατά την ΕΑΜοκρατία. Με εγκύκλιο διαταγή της ΓΔΜ στις 24 Ιανουαρίου 1945 ακυρώθηκαν όλες οι αποφάσεις της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας και διακόπηκε η μισθοδοσία των «εις την απελευθερωτικήν Οργάνωσιν ΕΛΑΣ υπηρετούντων υπαλλήλων ΛΤΘ» από την στιγμή που απουσιάζουν από την Υπηρεσία και μέχρι να παρουσιασθούν και συνεπώς ακυρώθηκε η μισθοδοσία του. Ο Εμμανουηλίδης επανήλθε από τον ΕΛΑΣ στη θέση του στον οργανισμό στις αρχές Μαρτίου 1945. Μετά την εγκατάσταση της τεχνικής υπηρεσίας του ΛΤΘ στα γραφεία του οργανισμού εντός του λιμένα, ο αρχιμηχανικός Κώστας Γκούτας ανασυγκροτώντας το εργατικό προσωπικό ζήτησε να τον χρησιμοποιήσει. Ωστόσο, το Γραφείο Αντικατασκοπείας απαγόρευσε την είσοδό του στο λιμάνι καθώς θεωρήθηκε επικίνδυνος για την δημόσια ασφάλεια. Ως εκ τούτου, παρέμεινε στη διάθεση της Υπηρεσίας Εκμεταλλεύσεως η οποία για να μην τον διατηρεί σε κατάσταση αναμονής ή αργομισθίας τον τοποθέτησε προσωρινά μέχρι να κριθεί η υπόθεσή του από το Υπουργείο Δημοσίων Έργων ως εισπράκτορα σε κάποιο από τα φορολογικά φυλάκια. Ωστόσο, θεωρήθηκε πως δεν διέθετε τα πνευματικά προσόντα για να ανταποκριθεί στην συγκεκριμένη υπηρεσία και ούτε ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθεί σε άλλη υπηρεσία. Τον Μάιο του 1946 ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Εκμετάλλευσης Σ. Κουκίδης έφερε το θέμα του στην Επιτροπεία του ΛΤΘ υποστηρίζοντας πως πρέπει να απολυθεί, αλλά δεν αποφασίστηκε. Παράλληλα, με επίκληση του πολύ χαμηλού εισοδήματος, αλλά μάλλον λόγω του συγκεκριμένου αδιεξόδου, επιτράπηκε από τον Αρχιμηχανικό Κώστα Γκούτα να εργάζεται τις απογευματινές ώρες ως εισπράκτορας στους τροχιοδρόμους για να συμπληρώνει το πενιχρό του εισόδημα. Ως εκ τούτου, στις 22 Φεβρουαρίου 1946 προσλήφθηκε από την Εταιρία Τροχιοδρόμων και Ηλεκτρισμού Θεσσαλονίκης ως εισπράκτορας στους τροχιοδρόμους. Τον Ιούνιο του 1946 ο Σ. Κουκίδης επανέφερε το θέμα της απόλυσης και τότε παρά τα επιχειρήματα του Κώστα Γκούτα, η Επιτροπεία αποφάσισε την απόλυσή του με το αιτιολογικό της δεύτερης εργασίας. Έτσι, στις 16 Ιουνίου 1946 απολύθηκε από το ΛΤΘ.

Κυριάδης Ανδρέας

  • Υπάλληλοι
  • Πρόσληψη: 1932-4-11 Απόλυση: 1954-2-11

Ο Ανδρέας Κυριάδης του Παύλου και της Γλυκερίας, γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1911, αποφοίτησε από το γυμνάσιο το 1929 και ανήκε στην κλάση του 1932. Ήταν μέλος του Ναυτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης. Ο αδελφός του ήταν γνωστός ιατρός καρδιολόγος της πόλης και είχε προσληφθεί ως ιατρός της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης.

Παπαϊωάννου Μιχαήλ

  • Υπάλληλοι
  • Γέννηση: 1899 Πρόσληψη ΕΖΘ: 1925-10-25 Απεβίωσε: 1942-2-8

Ο Παπαϊωάννου Μιχαήλ του Ανδρέα γεννήθηκε στη Χειμάρρα Βορείου Ηπείρου το 1899. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 25 Οκτωβρίου 1925 ως φύλακα. Παντρεύτηκε της Εριφύλη. Ένας από τα παιδιά τους ήταν ο Ανδρέας Παπαϊωάννου ο οποίος θα προσληφθεί στην ΕΖΘ το 1947. Στις 6 Φεβρουαρίου 1926 απολύθηκε από την υπηρεσία επειδή απέδειξε ανάρμοστη διαγωγή προς Σέρβο ενοικιαστή οικοπέδου της Ζώνης. Στις 3 Μαΐου 1927 επαναπροσλήφθηκε ως ελιγμοδηγός. Την 1η Απριλίου 1927 προάχθηκε στο βαθμό του γραφέα Α΄. Στις 26 Ιουλίου 1938 παραπέμφθηκε σε Υπηρεσιακό Συμβούλιο. Το 1942 εξαφανίστηκε απαχθής από των Γερμανών. Στις 8 Φεβρουαρίου 1942 απεβίωσε στην ομηρία των Γερμανών. Συγκεκριμένα, ο Μιχαήλ Παπαϊωάννου υπέπεσε σε κάποια "ύποπτη" για τους Γερμανούς ενέργεια και μετά από πληροφορίες του Ούγγρου Ιούλιου Τσερεσνίκ. Κρατήθηκε στο στρατόπεδο "Παύλος Μελάς¨και στάλθηκε στη Γερμανία.
Η σύζυγός του Εριφύλη θα λάβει τη σύνταξη από την ΕΖΘ.

Τσεβελέκος Κωνσταντίνος

  • Υπάλληλοι
  • Γέννηση: 1886 Πρόσληψη: 1928-11-1

Ο Κωνσταντίνος Τσεβελέκος του Παναγιώτη γεννήθηκε στην Άνω Καρυά Μεγαλόπολης της Αρκαδίας το 1886. Ήταν έγγαμος και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος αξιωματικός. Την 1η Νοεμβρίου 1928 προσλήφθηκε κατόπιν διαγωνισμού ως βοηθός αποθηκάριος στην Αποθήκη 4 και στις 28 Αυγούστου και 10 Νοεμβρίου 1929 είχε ήδη πάρει αύξηση. Μάλιστα την 1η Γενάρη 1930 προήχθη σε βοηθό αποθηκάριο, ενώ την 1η Απρίλη 1931 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 6. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 έλαβε επαίνους και στις 20 Ιουνίου 1932 μεταφέρθηκε στην Αποθήκη 7. Την 1η Απρίλη 1933 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1, ενώ στις 21 Ιούνη 1935 του ανατέθηκε η διαχείριση της Αποθήκης 9 με καθήκοντα αποθηκάριου και στις 25 Ιούλη 1935 η Αποθήκη 5. Στις 16 Σεπτέμβρη 1935 τοποθετήθηκε ως διαχειριστής στην αποθήκη 2, ενώ στις 7 Απρίλη 1937 μεταφέρθηκε στην Αποθήκη 14 ως προϊστάμενος. Στις 25 Οκτωβρίου 1937 τοποθετήθηκε διαχειριστής στην Αποθήκη 2 και αντίστοιχα στην Αποθήκη 14 στις 30 Δεκέμβρη 1937, ενώ την 1η Απρίλη 1938 μεταφέρθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 19 Μάη 1939 έλαβε επίδομα και στις 31 Μάη 1940, ενώ στις 24 Ιούλη 1940 έλαβε αύξηση για την συμπλήρωση μίας δεκαετίας ως υπάλληλος στο λιμάνι στις 41 Οκτώβρη 1938. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, στις 10 Οκτωβρίου1941 διετάχθη να υπηρετεί στο “Αστυνομικό Τμήμα Διαχείρισης Δελτίων Τροφίμων” και ένα μήνα αργότερα, στις 12 Νοεμβρίου 1941, επέστρεψε στα καθήκοντα του. Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης επέστρεψε, στις 2 Απρίλη 1945, στο Τμήμα Αποθηκεύσεως και στις 5 Ιούλη 1946 προήχθη σε Γραμματέα Β. Στις 14 Ιανουαρίου 1949 προήχθη σε Γραμματέα Α.

Χατζηαντωνίου Δημήτριος

  • Υπάλληλοι
  • Γέννηση: 1905 Πρόσληψη ΕΖΘ: 1928-11-1

Ο Δημήτριος Χατζηαντωνίου του Χρήστου γεννήθηκε στο Βόλο το 1905. Ήταν κάτοχος απολυτηρίου Γυμνασίου. Ήταν έγγαμος με ένα παιδί. Είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης με το βαθμό του υποδεκανέα πεζικού. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ την 1η Νοεμβρίου 1928, κατόπιν διαγωνισμού, ως Γραφεύς Β στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών, ενώ στις 26 Νοεμβρίου 1928 μετατέθηκε στις Κοινές Αποθήκες (Ταμιευτήρια). Την 1η Ιανουαρίου 1931 προήχθη σε Βοηθός Αποθηκάριος Α και την 1η Απρίλη 1931 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 13. Στις 28 Μάη 1931 μετατάχθηκε προσωρινά στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών και στις 5 Οκτώβρη 1932 επέστρεψε από αναρρωτική άδεια. Την επομένη, στις 6 Οκτώβρη 1932, ανέλαβε καθήκοντα στο τμήμα Ελέγχου και την 31η Μάη 1935 αποσπάστηκε στις Ιδιωτικές Αποθήκες Επαλήθευσης. Την 1η Απρίλη 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως και στις 19 Μάη 1939 έλαβε επίδομα. Την 28η Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύτηκε και στις 9 Μάη επέστρεψε στα καθήκοντα του. Στις 21 Ιούνη 1941 τέθηκε στη διάθεση της Επιτροπής Διαχείρισης Δελτίων Τροφίμων. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1941 κλήθηκε να προσέρχεται στην υπηρεσία της ΕΖΘ. Στις 9 Οκτωβρίου του ίδιου έτους διετάχθη να παρουσιαστεί στο 2ο Αστυνομικό Τμήμα για να αναλάβει υπηρεσία στο Δελτίο τροφίμων. Ένα μήνα μετά, στις 12 Νοεμβρίου 1941, επέστρεψε στα καθήκοντα και στις 9 Ιούνη 1942 έλαβε αύξηση, ενώ στις 12 Ιούνη του ίδιου έτους επέστρεψε στην υπηρεσία. Στις 17 Ιούνη 1943 αποσπάστηκε στην Αυτόνομη Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας, ενώ στις 15 Σεπτέμβρη του ίδιου έτους επέστρεψε στα καθήκοντα του. Στις 4 Ιούλη 1947 προσήχθη σε Γραμματέα Β και στις 19 Δεκέμβρη 1950 προήχθη στο βαθμό του Γραμματέα Α

Λιάπης Λεωνίδας

  • Υπάλληλοι
  • Γέννηση: 1905 Πρόσληψη: 1928-11-6 Απόλυση: 1948-5-4

Ο Λεωνίδας Λιάπης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε το 1905 στη Μάδυτο, ήταν έγγαμος, είχε υπηρετήσει ως έφεδρος αξιωματικός και στις 6 Νοεμβρίου 1928 ανέλαβε καθήκοντα ως αποθηκάριος στο Τμήμα Ιδιωτικών Αποθηκών και Επαλήθευσης. Την 31η Ιανουαρίου 1931 πήρε προαγωγή, ενώ στις 23 Μάη 1935 τέθηκε εκτός υπηρεσίας μέχρι την κοινοποίηση της επικείμενης απόλυσης του που πραγματοποιήθηκε την 31η Μάη 1935. Στις 23 Μάρτη 1936 προσλήφθηκε ξανά και ανέλαβε καθήκοντα στο Γραφείο Στατιστικής μέχρι την 20η Σεπτέμβρη 1937 από το οποίο αποχώρησε προσωρινά για στρατιωτική εκπαίδευση ως έφεδρος αξιωματικός, ενώ η απουσία του παρατάθηκε έως την 21 Οκτωβρίου 1937. Στις 10 Φεβρουαρίου 1938 αποσπάστηκε στο Δικαστικό Τμήμα που είχε μόλις συσταθεί για την ταξινόμηση του αρχείου δικαστικών υποθέσεων. Στις 25 Μάη 1938 μεταφέρθηκε στην υπηρεσία Μελετών και Στατιστικής, ενώ στις 19 Μάη 1939 του αποδόθηκε επίδομα. Στις 24 Ιουλίου 1940 έλαβε αύξηση για την συμπλήρωση δέκα χρόνων υπηρεσίας την 24η Οκτωβρίου 1938 και στις 11 Σεπτέμβρη 1940 αποχώρησε για στρατιωτικές υπηρεσίες ως έφεδρος αξιωματικός επιστρέφοντας στο λιμάνι 12 Μάη 1941. Στις 21 Ιουνίου 1941 τέθηκε στη διάθεση της Επιτροπής Διαχείρισης Δελτίων Τροφίμων και πιο συγκεκριμένα στις 25 Σεπτεμβρίου 1941 στην υπηρεσία της Διεύθυνσης Επισιτισμού και Διοίκησης Μακεδονίας. Στις 9 Σεπτέμβρη 1942 έλαβε αύξηση, ενώ στις 6 Αυγούστου 1942 αποσπάστηκε στην Αυτόνομη Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας. Την 25η Αυγούστου 1943 προήχθη σε Γραμματέα Β, ωστόσο με την απελευθέρωση της χώρας στις 4 Ιούλη 1945 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών, ενώ στις 16 Ιουλίου 1945 επαναφέρθηκε στο βαθμό του Γραφεύς Α. Στις 6 Μαρτίου 1946 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως, ενώ στις 18 Ιουνίου 1946 ανακοινώθηκε ότι με απόφαση της ΕΕΖΘ της 22ας Νοεμβρίου 1945 και με τη σύμφωνη γνώμη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου και την έγκριση της Γενικής Διοίκησης κεντρικής Μακεδονίας προάγονταν σε Γραμματέα Β (είχε προηγηθεί παρόμοια ενέργεια κατά την διάρκεια της τριπλής κατοχής της χώρας, αλλά μεταπολεμικά δρομολογήθηκε η ίδια προαγωγή με τη σύμφωνη γνώμη της διοίκησης και εξαίρεση της προηγούμενης απόφασης). Στις 22 Φεβρουαρίου 1947 τοποθετήθηκε διαχειριστής της Αποθήκης 7, ωστόσο στις 4 Μάη 1948 απολύθηκε με απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών σύμφωνα με τον νόμο “περί ελέγχου νομιμοφροσύνης”.

Μαυρουδής Σταύρος

  • Υπάλληλοι
  • από 1930-3-3 έως 1944-10-3

Ο Μαυρουδής Σταύρος του Κωνσταντίνου προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 3 Μαρτίου 1930 και απολύθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1944. Συγκεκριμένα, είχε κατηγορηθεί από την Επιτροπεία του ΛΤΘ ότι όταν εισήλθαν οι Γερμανοί στην πόλη είχε καταδώσει τα υψηλόβαθμα στελέχη του ΛΤΘ Σωτήριο Κουκίδη, Ηλία Ιώβη, Παναγιώτη Κωνσταντινίδη και Ανδρέα Κυριάδη του στην Γκεστάπο «επί αντιγερμανική προπαγάνδα, δυσφημίσει του γερμανικού στρατού και μεταφορά ειδήσεων των ραδιοφωνικών σταθμών». Συγκεκριμένα κατηγορήθηκαν ότι «ήκουον τον Ραδιοφωνικόν Σταθμόν Λονδίνου και μετέδιδον τας ειδήσεις αυτού εις τους συναδέφλους των με προφανή σκοπόν να αναπτερώσουν το θάρρος των συναδέλφων των επί την τελικήν νίκην των Συμμάχων». Οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι συνελήφθηκαν και υπέστησαν βασανιστήρια. Ωστόσο, μετά τη γερμανική ανάκριση αφέθησαν ελεύθεροι, ενώ ο Μαυρουδής για αυτή την κακόβουλη πράξη του συνελήφθηκε από τις γερμανικές αρχές και κλείστηκε στις φυλακές Επταπυργίου και αργότερα σύρθηκε ενώπιον του Εκτάκτου Γερμανικού Στρατοδικείου «ίνα δικασθή ως υπαίτιος ότι από εμπάθειαν προς τους συναδέλφους του εξέθεσεν εις κινδύνον την ζωήν των και δια της αδίκου ταύτης πράξεώς του εξέθεσεν την υπόληψιν της Γερμανικής Δικαιοσύνης εις τα μάτια των κατεχομένων λαών». Ο Πρόεδρος του Γερμανικού Δικαστηρίου ζήτησε την παραδειγματική τιμωρία του, αλλά ο Δικαστικός Επίτροπος προσπάθησε να ελφρύνει τη θέση του κατηογρουμένου υποστηρίζοντας ότι επειδή είχε γερμανίδα γυναία ενδιαφερόταν για την ασφάλεια των γερμανικών στρατευμάτων. Το ΛΤΘ δεν προέβη στην παραδειγματική τιμωρία του για να μην εκθέσει σε κίνδυνο τη ζωή των υπαλλήλων του και των συμβούλων της Επιτροπείας, αλλά αποφασίστηκε να απολυθεί μετά την απελευθέρωση. Καθώς πλησίαζε η μέρα της απελευθέρωσης, ο Μαυρουδής ζήτησε να μεταβεί στην Αθήνα και να χαθούν τα ίχνη του στη μεγαλούπολη. Αφού λοιπόν μετέφερε όλα του τα έπιπλα αναχώρησε αεροπορικώς στην Αθήνα. Ωστόσο, οι υπάλληλοι του ΛΤΘ ζήτησαν την τον εγκλεισμό του και την τιμωρία του. Για αυτό το λόγο, σύμφωνα με την επιτροπεία του ΛΤΘ πρέπει να θεωρηθεί δωσίλογος. Από την εισαγγελική ανάκριση στις 26 Ιουλίου 1946 προέκυψε ωστόσο πως «αντί του καταδότου μετά της Γερμανίδος συζύγου, απεδείχθη ότι επρόκειτο περί ενός μικρού πτωχού υπαλλήλου του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης έχοντος σύζυγον μίαν εκ Βιέννην Αυστριακήν διδασκάλισσαν σφοδροτάτην πολεμίαν του Χιτλερισμού, παρακολουθουμένην υπό των οργάνων της Γερμανικής Αστυνομίας.» Ο ίδιος θα υποστηρίξει πως διώχθηκε από τους Γερμανούς «επί συνεργεία εις την απόκρυψιν Άγγλων αιχμαλώτων» οι οποίο αργότερα στάλθηκαν στο Κάιρο μέσω τη βοήθεια του αδελφού του κατηγορουμένου. Επειδή λοιπόν είχε καταστεί ύποπτος στις γερμανικές αρχές διέφυγε στην Αθήνα. Αφορμή για την απόλυσή του δόθηκε ακριβώς η απουσία του χωρίς να έχει προηγηθεί άδεια από τη διοίκηση του Οργανισμού. Το ΛΤΘ όμως θα αρνηθεί την επιστροφή του επιμένοντας στις αρχικές κατηγορίες.

Results 1 to 10 of 14