Ο Κωνσταντίνος Χριστοδούλου του Χριστόδουλου γεννήθηκε το 1915 στην Αδριανούπολη, ήταν έγγαμος, απόφοιτος της νομικής σχολής, είχε υπηρετήσει στον στρατό κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και στις 30 Ιούλη 1949 ανέλαβε χρέη στον οργανισμό με καθήκοντα στο Τμήμα Διοικητικού.
Ο Μιχαήλ Φουντούκης του Παναγιώτη και της Αριστέας γεννήθηκε το 1919 στην Προύσα της Μικράς Ασίας, αλλά μεγάλωσε στις Σέρρες Είχε το Εθνικό Αγροτικό Ορφανοτροφείο Αρρένων Σερρών. Ήταν έγγαμος με τη Σοφία Μαραγκάκη και από το γάμο προέκυψαν δύο παιδιά, ένα αγόρι ο Παναγιώτης (1949) και ένα κορίτσι, η Ευγενία (1948). Στις 13 Δεκεμβρίου 1957 έλαβε πτυχίο οδηγού ελκυστήρα. Υπηρέτησε τη θητεία του από 1 Μαρτίου 1940 έως την 1 Μαΐου 1941 κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, ενώ υπηρέτησε και κατά διαστήματα την περίοδο από 12 Απριλίου 1945 έως 23 Ιουνίου 1952. Την περίοδο από 3 Αυγούστου 1943 έως 31 Μαρτίου 1945 εργάστηκε στην Υπηρεσία Έλξεως Υλικού των Σιδηροδρόμων του Ελληνικού Κράτους (ΣΕΚ). Από τις 22 Φεβρουαρίου 1949 έως 24 Ιουλίου 1949 απασχολήθηκε στα έργα αποκατάστασης των ΣΕΚ. Από 22 Νοεμβρίου 1949 έως 21 Φεβρουαρίου 1950 απασχολήθηκε ως έκτακτος υπάλληλος τεχνίτης οδηγός αυτοκινήτου. Από 23 Φεβρουαρίου 1950 έως 26 Αυγούστου 1950 εργάστηκε ως βοηθός εφαρμοστού έργων αποκαταστάσεως ΣΕΚ και από 26 Αυγούστου 1950 ως τακτικός σπί συμβάσει υπάλληλος. Την 1 Φεβρουαρίου 1952 μονιμοποιήθηκε ως θερμαστής. Θα απολυθεί από τους ΣΕΚ στις 16 Ιουνίου 1953.
Στις 24 Νοεμβρίου 1952 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως οδηγός τρακτέρ ελκυστήρα ως έκτακτος υπάλληλος στο μηχανολογικό Τμήμα της Τεχνικής Υπηρεσίας. Στις 12 Ιουνίου 1958 διορίστηκε ως τακτικός υπάλληλος στο Μηχανολογικό Τμήμα της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών με απόσπαση στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ ως οδηγός χειριστής ελκυστήρων και γερανών με τον 8ο βαθμό του Β7 Κλάδου Τεχνικών Β΄ Κατηγορίας. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε επειδή συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη υπηρεσία. Στις 21 Οκτωβρίου 1967 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Στις 21 Οκτωβρίου 1970 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Στις 20 Οκτωβρίου 1975 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 κατατάχθηκε στον κλάδο ΜΕ5 Τεχνιτών σύμφωνα με το νέο βαθμολόγιο. Στις 26 Μαΐου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Στυλιανός ή Ελευθέριος Στυλιανού του Δημοσθένους είχε γεννηθεί 1921 στο Τηγάνιον Σάμου. Ήταν απόφοιτος Γυμνασίου Σαμιακής και της Δημόσιας Εμπορικής Σχολής. Στις 18 Ιανουαρίου 1950 προσλήφθηκε ως έκτακτος με βαθμό γραφέα Β΄ και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Ελέγχου. Σύντομα θεωρήθηκε ότι είχε προσληφθεί ως τακτικός.
Ο Στυλιανός Ελευθέριος συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953 ως γραμματέας για τη συγκεκριμένη συνεδρίαση.
Ο Κωνσταντίνος Σταυρίδης του Νικολάου και της Ελένης γεννήθηκε το 1922 Κωνσταντινούπολη, ήταν άγαμος, απόφοιτος εξατάξιου γυμνασίου αρρένων Θεσσαλονίκης. Ήταν σχεδιαστής καθώς από το 1939 και μέχρι την κήρυξη του πολέμου εργαζόταν στο αρχιτεκτονικό γραφείο Γεωργίου Μανούση. Από την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο το 1943 έως την αποχώρηση των Γερμανών από τη χώρα είχε εργαστεί στη γενική Οικοδομική Εταιρεία υπό τον Τηλέμαχο Λαζαρίδη. Στη συνέχεια εργάστηκε ως επιβλέπων εργοδηγός στην 277 μονάδα Μηχανικού του Αγγλικού Στρατού και στα έργα της διαστρώσεως του αεροδρομίου Σέδες, την οδοποιία της οδού Θεσσαλονίκης-Γιδά και εντός της πόλης της Θεσσαλονίκης καθώς και στην επισκευή των στρατώνων Ιππικού Μικρών Εμβόλων. Είχε παντρευτεί την Χρυσούλα Σίμου και από το γάμος τους προέκυψαν δύο παιδιά, η Ελένη (1950) και Φωτεινή (1957).
Στις 29 Αυγούστου 1945 προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος διαλογέας για τη συμπλήρωση της ομάδας διαλογής εμπορευμάτων παραλίας στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων.
Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 τοποθετήθηκε προσωρινά ως βοηθός λογιστής στο Γραφείο Έκδοσης Τιμολογίων στο Τμήμα Εισαγωγής και Αποταμιεύσεως με καθήκοντα την έκδοση τιμολογίων τόσο του Δημοσίου (Α.Τ.Ε) όσο και γενικών εμπορευμάτων όταν αυτά άρχισαν να εισάγονται από το 1948 καθώς και την αλληλογραφία. Στις 23 Ιουνίου 1947 απολύθηκε λόγω στράτευσης μέχρι την επαναπρόσληψη του στις 14 Αυγούστου 1947 και την εκ' νέου αποχώρηση του για στράτευση στις 16 Ιουνίου 1948 και την αποστράτευση του στις 6 Ιουλίου 1948. Στις 22 Αυγούστου 1949 ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα Αποθηκεύσεων, ενώ την 13η Φεβρουαρίου 1950 κρίθηκε ικανός να εργαστεί από την υγειονομική επιτροπή του ΙΚΑ, κατόπιν σχετικής παραπομπής του. Στις 18 Δεκεμβρίου 1953 αποσπάστηκε στην Τεχνική Υπηρεσία της νέας ΕΖΛΘ ως σχεδιαστής και στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Τεχνικών Μελετών της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών. Στις 30 Νοεμβρίου 1957 προσλήφθηκε και ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος με 8ο βαθμό του Β6 Κλάδου Σχεδιαστών Β΄ Κατηγορίας. Τα καθήκοντά του ήταν η σχεδίαση υπό κλίμακα σχεδίων τεχνικών έργων εξ αντιγραφής εκ σκαριφημάτων και την παραβολή των συνταχθεισών μελετών, η λήψη επιμετρικών στοιχείων σχετικά με τμήματα εκτελεσθέντων έργων και η σύνταξη των σχετικών επιμετρήσεων καθώς και ο έλεγχος συντελεσθεισών επιμετρήσεων και πιστοποιήσεων. Πιο συγκεκριμένα, η σύνταξη σχεδίων των υπό εκτέλεση ή εκτελούμενων έργων, η σύνταξη σχεδίων ηλεκτρολογικών κλπ εγκαταστάσεων, στην ευρύτερη λιμενική περιοχή της ΕΖΛΘ, η επίβλεψη ανέγερσης των μεταλλικών υποστέγων χώρου σιτηρών και περιοχή Λάνκασάιρ, η σύνταξη επιμετρήσεων και λογαριασμών πληρωμής εργολαβιών με την οδηγία του επιβλέποντα μηχανικού, η συντήρηση και λειτουργία του παλιρροιογράφου του ΕΖΛΘ κλπ. Στις 5 Απριλίου 1960 μονιμοποιήθηκε γιατί συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη δοκιμαστική υπηρεσία. Στις 26 Ιανουαρίου 1962 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 5 Ιουλίου 1969 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Στις 5 Μαΐου 1976 προάχθηκε κατ’ εκλογήν στον 4ο βαθμό. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον ΜΕ4 Κλάδο Σχεδιαστών. Στις 10 Ιουνίου 1980 συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Στέλιος Σαρατζόπουλος του Διονυσίου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη τον 1926, ήταν άγαμος απόφοιτος γυμνασίου και ανέλαβε χρέη διαλογέα-σημειωτή την 25η Φλεβάρη 1946. Στις 27 Ιουλίου 1946 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων, ενώ στις 29 Μάρτη 1948 αποχώρησε λόγω στράτευσης από την οποία επέστρεψε στις 6 Μάη 1948. Αποχώρησε εκ νέου για στρατιωτικές υποχρεώσεις στις 26 Μάρτη 1949 από τις οποίες αποδεσμεύτηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1952 για να αναλάβει καθήκοντα στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 26 Ιούλη 1954 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 7 και στις 29 Ιούλη 1957 στην Αποθήκη 15, ενώ την 25η Νοέμβρη 1957 η σχέση εργασίας του με την υπηρεσία μετατράπηκε σε τακτικού υπάλληλου.
Ο Κίμων Ραπτόπουλος του Ιωάννη γεννήθηκε το 1916 στο Βόλο, είχε απολυτήριο Δημοτικού Σχολείου και ήταν έγγαμος. Είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης τη θητεία του κατά το μεσοπόλεμο. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου υπηρέτησε στον Εθνικό Στρατό και σύμφωνα με τον νόμο 751/1948, «περί προστασίας των απολυομένων εκ των υπηρετούντων ή υπηρετησάντων εις τας τάξεις του στρατού κατά την διάρκεια της παρούσης κατά του έθνους συμμοριακής δράσεως», ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα Μεταφορών ως διαλογέας-σημειωτής την 1η Μάρτη 1950. Μεταξύ άλλων ήταν διαχειριστής με ευθύνες παραλαβής-παράδοσης εμπορευμάτων, συμπλήρωσης της γραφικής εργασίας στις αποθήκες, όντας μάλιστα και διαχειριστής σε ορισμένες από αυτές, ενώ είχε και ευθύνες για την εποπτεία των εργαζομένων στα μηχανικά μέσα, για την σύνταξη εκθέσεων και πρωτοκόλλων παραλαβής εμπορευμάτων, αλλά και για την εποπτεία της διαδικασίας φορτοεκφόρτωσης πλοίων, ενώ ο ΄ίδιος εργάστηκε και ως σημειωτής ατμοπλοίων. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε φύλακας με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Φορτοεκφόρτωσης και μεταφορών ΕΖ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 8ο. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε σε βαθμό 7ο.
Στις 11 Αυγούστου 1979 υπέβαλλε την παραίτηση του.
Ο Θωμάς Ρίζος του Νικολάου γεννήθηκε το 1912 στη Λεύκα Δομοκού. Είχε ενδεικτικό Γ΄τάξης Δημοτικού Σχολείου και ήταν έγγαμος. Ανήκε στην κλάση 1938 και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος χωροφύλακας. Στις 5 Αυγούστου 1938 του ανετέθησαν καθήκοντα Φύλακα Β, μέχρι την απόλυση του στις 4 Μάρτη 1939 λόγω νομίμου κωλύματος, ωστόσο τις 17 Μαρτίου 1939 ανέλαβε ξανά καθήκοντα σύμφωνα με το άρθρο 17 του Α.Ν. 962/1937. Στις 22 Ιουλίου 1940 κλήθηκε από το στρατό από τον οποίο αποχώρησε στις 9 Μάη 1941. Στις 19 Μάη 1941 έλαβε επίδομα λόγω οικογενειακών βαρών.
Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα. Την 1 Ιουλίου 1945 επέστρεψε λογικά από την απόσπαση.
Την 5η Ιούλη 1946 ανακοινώθηκε η προαγωγή του σε Φύλακα Α με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 24 Μάρτη 1946 επιστρατεύτηκε, ενώ στις 10 Σεπτεμβρίου 1948 επέστρεψε στα καθήκοντα του. Στις 28 Οκτωβρίου 1949 προήχθη σε Γραφέα Α. Στις 29 Οκτωβρίου 1949 έλαβε το μισθό του γραφέα Α΄. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 8ο. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε στον 7ο βαθμό.