Showing 142 results

Ο Λυκοβαρδάκης Νικόλαος του Ευστράτιου γεννήθηκε στα Χανιά το 1889. Ήταν έγγαμος με πέντε παιδιά και ήταν τελειόφοιτος Σχολαρχείου. Υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως φύλακας στις 16 Ιουλίου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 15/7/1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε Επόπτη Θυρών Β΄. Στις 24 Αυγούστου 1929 προάχθηκε σε Επόπτη θυρών Α'. Στις 23 Ιουλίου 1935 απολύθηκε από την υπηρεσία δυνάμει της Δ' Συντακτική πράξης. Στις 23 Μαρτίου 1936 επανήλθε στην υπηρεσία. Στις 19 Μαΐου 1939 λαμβάνει επίδομα λόγω ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Τις 4 Ιουλίου 1939 του εκφράζεται η ευαρέσκεια για τη συμβολή του στην αποτροπή πλημμύρας στην αποθήκη και του δίδεται υλική αμοιβή.

Στις 11 Νοεμβρίου 1944 φαίνεται ότι είναι αποσπασμένος στην υπηρεσία Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης, αλλά πιθανόν να έχει αποσπαστεί νωρίτερα. Την 1 Ιουλίου 1945 επέστρεψε λογικά από την απόσπαση.

Στις 17 Σεπτεμβρίου 1948 προάγεται σε υπαρχιφύλακα Β'. Στις 18 Ιανουαρίου 1949 προάγεται σε γραμματέα Β'. Στις 23 Μαΐου 1949 του απονέμεται έπαινος για επιδειχθείσα δραστηριότητα κατά την πυρκαγιά στις 18 και 25 Ιανουαρίου 1949. Στις 19 Δεκεμβρίου 1950 προάχθηκε σε υπαρχιφύλακα Α'. Στις 7 Απριλίου 1953 απολύεται έπειτα από αίτημα παραίτησης του ιδίου.

Ο Βελαρίδης Δημήτριος του Γεωργίου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1905. Ήταν απόφοιτος διταξίου Εμπορικής Σχολής Κωνσταντινίδη. Υπηρέτησε ως έφεδρος ναύτης στο Πολεμικό ναυτικό. Ήταν έγγαμος.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως βοηθός λογιστή στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Αποχώρησε λόγω στρατιωτικής θητείας στις 15 Φεβρουαρίου 1926. Στις 16 Δεκεμβρίου 1927 επαναπροσλήφθηκε όταν παρουσιάστηκε μετά την εκπλήρωση της θητείας του με βαθμό υπολογιστή Β΄. Την 1 Νοεμβρίου 1929 προάχθηκε σε υπολογιστή Α΄. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 19 Μαΐου 1939 προάχθηκε σε λογιστή Β΄. Στις 22 Μαρτίου 1940 αποφασίζεται να αποσπάται κάθε Τετάρτη της εβδομάδας στην Ανώτερη Περιφερειακή Διοίκηση της Ε.Ο.Ν. Στις 30 Ιουλίου 1940 του απονέμεται έπαινος για την εκπλήρωση καθήκοντος χρηστού και ευσυνείδητου πολίτη.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 1940 αποσπάστηκε στην Ειδική Υπηρεσία στη Περιφερειακή Διοίκηση Ε.Ο.Ν της Θεσσαλονίκης. Στις 17 Μαΐου 1941 στρατεύθηκε. Στις 30 Μαρτίου 1945 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 12 Απριλίου 1945 τοποθετήθηκε στο Γραφείο Κομιστικής. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προήχθη στη γραμματεία. Από 9 Σεπτεμβρίου 1949 έγινε εισηγητής. Στις 27 Μαρτίου 1950 του εκφράστηκε η άκρα ευαρέσκεια της Διεύθυνσης κατόπιν της επιστολής του Άγγλου στρατιωτικού Αξιωματικού Λιμένος στις 18 Μαρτίου 1950 για τις υπηρεσίες κατά τις φορτοεκφορτώσεις των αγγλικών στρατιωτικών ειδών. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ. Στις 18 Νοεμβρίου 1955 παραιτήθηκε λόγω συνταξιοδότησης.

Ο Ισδρά Ισαάκ ή Ezrati Isaak του Ιωσήφ ή Iosif γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στα 1881. Ήταν έγγαμος και υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 15 Οκτωβρίου 1925 ως βοηθός Αποθηκάριος. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του βοηθού Αποθηκάριου στο Τμήμα Εκφορτώσεων και Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε βοηθός Αποθηκάριος Α΄. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 επαινέθηκε για τάξη και φιλεργία. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1 ως βοηθός. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στις ΠΓΑ. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Την 1η Απριλίου 1939 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 14. Στις 25 Ιουλίου 1940 τοποθετήθηκε ως βοηθός στην Αποθήκη 13. Στις 7 Δεκεμβρίου 1940 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 14. Στις 20 Φεβρουαρίου 1943 «αποσχών των καθηκόντων του απολύεται από ταύτης αποφάσει του Υπηρεσιακού Συμβουλίου εγκριθείση δια της υπό αριθμό 75956. Στις 24 Απριλίου 1946 το Υπηρεσιακό Συμβούλιο της ΕΖΘ δεν γνωρίζει ακόμη την κατάληξη των οκτώ Ισραηλιτών υπαλλήλων του οργανισμού από τον Απρίλιο του 1943. Για αυτό να ζητήσει πληροφορίες από την Ισραηλιτική Κοινότητα με την ελπίδα ότι είναι σε θέση να παράσχει τα αναγκαία στοιχεία με βάση τα οποία να ληφθεί κάποια σχετική απόφαση. Τελικά, σύμφωνα με την απόφαση της 18 Σεπτεμβρίου 1946 της ΓΔΚΜ με την αιτιολογία πως απείχε των καθηκόντων του απολύεται από την ΕΖΘ σύμφωνα το άρθρο 25 και 29 του ΑΝ 962/1937 {αρ. πρωτ. 3322}. Αριθμός ΦΕΚ 112/22.11.1946. Πιθανότατα εξοντώθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα. Στη λίστα του Ισραηλιτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης εμφανίζεται ένα όνομα με τα στοιχεία του συγκεκριμένου προσώπου το οποίο εξοντώθηκε στο Άουσβιτς.

Ο Κωνσταντινίδης Άγγελος του Κωνσταντίνου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1867. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 15 Οκτωβρίου 1925 ως αποθηκάριος στο Τμήμα Αυτεπαγγέλτου Αποταμιεύσεως και στα Κοινά Αποταμιευτήρια. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του Αποθηκάριου Β΄ στο Τμήμα Αυτεπαγγέλτου Αποταμιεύσεως και Αποταμιευτήρια ΕΖΘ. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε Αποθηκάριος Β΄. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1928 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 2 των Προσωρινών Γενικών Αποθηκών (ΠΓΑ). Στις 15 Οκτωβρίου 1928 συμπλήρωσε τριετία στον ίδιο βαθμό. Στις 17 Ιουλίου 1930 κρίθηκε στάσιμος για το 1930. . Στις 23 Νοεμβρίου 1931 αντικαθίσταται στη διαχείριση της Αποθήκης Αζήτητων την οποία ανέλαβε προσωρινά ο ελεγκτής Α΄ Κωνσταντίνος Τσακτσήρας. Στις 20 Ιουνίου 1932 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 17. Στις 31 Δεκεμβρίου 1932 απολύθηκε λόγω συμπλήρωσης ορίου ηλικίας.

Ο Χρήστου Αλέξανδρος του Χρήστου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1882. Δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε ως αρχιελιγμοδηγός στην ΕΖΘ στις 20 Οκτωβρίου 1925. Θα αποχωρήσει από την ΕΖΘ στις 18 Δεκεμβρίου 1925.

Ο Μουδιώτης Γεώργιος του Ιωάννη γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στο 1871. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 20 Νοεμβρίου 1925 ως φύλακας. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε φύλακας Α΄. Στις 31 Μαρτίου 1936 απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας.

Ο Ισραήλ Αμπαστάδο ή Ampastado Israil του Αβραάμ ή Avraam ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης και κατόπιν υπάλληλος ΕΖΘ στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο. Γεννήθηκε το 1874 στην Θεσσαλονίκη. Ήταν έγγαμος και έχει απαλλαγεί από την στρατιωτική θητεία. Κατοικούσε στην οδό Αετοράχης 30. Την 1η Δεκεμβρίου 1925 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός αποθηκάριος με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 14 Δεκεμβρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του βοηθού Αποθηκάριου στο Τμήμα Εκφορτώσεων και Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε Βοηθός Αποθηκάριος Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 αυξήθηκε ο μισθός του λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Ιουλίου 1930 ο μισθός αυξήθηκε. Στις 3 Νοεμβρίου 1930 μετατέθηκε από την Αποθήκη 6 στην Αποθήκη 12 των Κοινών Αποταμιευτηρίων. Την 1η Απριλίου 1931 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 δέχθηκε έπαινο για τάξη και φιλεργία. Στις 20 Ιουνίου 1932 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3. Την 1η Απριλίου 1933 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 15. Την 1η Απριλίου 1934 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 12. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 12 ως βοηθός. Στις 7 Μαρτίου 1936 τοποθετείται στην Αποθήκη 13. Την 1η Ιανουαρίου 1938 απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας. Ο Ισραήλ Αμπαστάδο ή Ampastado Israil του Αβραάμ ή Avraam εξοντώθηκε στο Άουσβιτς καθώς το όνομά του εντοπίστηκε στη λίστα του Ισραηλιτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης με τα θύματα από το ολοκαύτωμα.

Η Βικτωρία Κοντζαμάνη του Παρασκευά γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1910. Στις 29 Ιουλίου 1939 παντρεύτηκε τον Χρήστο Μέντζο, υπάληλο της ΕΖΘ, και υιοθέτησε το επώνυμό του. Από τον γάμο τους προέκυψαν δύο τέκνα. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 16 Οκτωβρίου 1926 ως δακτυλογράφο επί δοκίμου με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 20 Οκτωβρίου 1926. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε δακτυλογράφο Β΄. Την 1η Μαΐου 1929 προάχθηκε σε Δακτυλογράφο Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός της αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Διοικητικό Τμήμα. Από 1 Δεκεμβρίου 1937 της χορηγήθηκε προσαύξηση 5% για συμπλήρωση 10ετούς υπηρεσίας. Στις 19 Μαΐου 1939 λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου οαραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 29 Ιουλίου 1939 ενεκρίθη η αλλαγή του επωνύμου της σε Μέντζου λόγω τέλεσης γάμου την ίδια ημέρα.
Την 1 Ιουλίου 1947 στη διάταξη ΑΝ 610/1945 και πράξεως 479/1946 ΥΣ ως κεκτημένη υπηρεσία στον ίδιο βαθμό πλέον των 17 ετών.

Ο Χρήστος Λασκαρίδης του Βασιλείου γεννήθηκε στο Χορτιάτη το 1900. Ήταν πτυχιούχος Νομικής και Πολιτικών Επιστημών. Είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης. Στις 1 Ιανουαρίου 1926 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως λογιστής Α΄ στο Τμήμα Λογιστηρίου μετά από εξετάσεις που οργάνωσε η διοίκηση της ΕΖΘ. Την 1η Ιουλίου 1927 προήχθη «κατ’ εκλογήν» σε Εισηγητή. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός του αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 13 Οκτωβρίου 1929 ο μισθός του αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Την 1η Ιουλίου 1930 ο μισθός αυξήθηκε λόγω τριετίας στον ίδιο βαθμό. Την 1η Οκτωβρίου 1930 οι αποδοχές του ελαττώθηκαν λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 3 Ιουνίου 1932 του ανατέθηκαν καθήκοντα Προϊσταμένου Τμήματος Λογιστηρί10 Ιουνίου 1941ου. Στις 7 Ιουνίου 1934 του εκφράστηκε ευαρέσκεια της Επιτροπείας ΕΖΘ για τάχιστη υποβολή Απολογισμού 1933-1934 και εξαιρετικό ζήλο και ικανότητα κατά την αναδιοργάνωση του λογιστηρίου και εκτέλεση υπηρεσίας. Στις 12 Ιουλίου 1934 προάχθηκε σε Τμηματάρχη Β΄. Την 1η Σεπτεμβρίου 1936 ανέλαβε καθήκοντα Τμηματάρχη Εμπορευμάτων και Τελών. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε ως προϊστάμενος του Τμήματος Μεταφορών. Στις 17 Δεκεμβρίου 1937 προάχθη σε Τμηματάρχη Α΄.
Στις 8 Μαΐου 1941 του ανατέθηκαν προσωρινώς τα καθήκοντα του Τμηματάρχη Μεταφορών και τα καθήκοντα του Τμηματάρχη Διοικητικού καθώς απουσίαζε ο τμηματάρχης Δ. Σαρατζόπουλος εξαιτίας της στράτευσης. Στις απαλλάσσεται από τα καθήκοντα του Τμηματάρχη Διοικητικού περιοριζόμενος στα καθήκοντα του Τμήματος Μεταφορών. Στις 24 Οκτωβρίου 1941 δέχεται να αναλάβει καθήκοντα προσωρινώς για Γραφείο Επιθεώρησης Βιομηχανίας παρά της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Την 1 Απριλίου 1943 ειδοποιείται ότι έληξε η απόσπασή του στην Υπηρεσία Επισιτισμού. Την 1η Μαρτίου 1946 τοποθετήθηκε προϊστάμενος του Τμήματος Ελέγχου. Μετατέθηκε από το Τμήμα Μεταφορών στο οποίο διετέλεσε από τον Μάρτιο του 1945 το οποίο διεύθυνε και πριν την «εχθρική κατοχή». Στις 14 Ιουνίου 1946 υποβιβάστηκε σε Τμηματάρχης Β΄. Στις 31 Αυγούστου 1946 παραιτήθηκε.