Showing 17 results

Ο Μιχαήλ Μαστοράκος του Παναγιώτη και της Διαμαντώ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1922, νυμφεύθηκε την Ναυσικά Γεωργιανίδου και απέκτησαν 2 παιδιά, γνώριζε Γαλλικά και ήταν απόφοιτος γυμνασίου. Στην διάρκεια της κατοχής της χώρας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο συμμετείχε στον ΕΔΕΣ, ενώ μεταπολεμικά, από τις 31 Ιούλη 1945 μέχρι της 16 Ιουλίου 1949, υπηρέτησε στο στρατό από διάφορες θέσεις. Μάλιστα στις 12 Αυγούστου 1948 υπέστη τραυματισμό κατά τη διάρκεια μάχης, ενώ όταν απολύθηκε είχε φτάσει στο βαθμό του λοχία. Άρχισε να εργάζεται ως τακτικός υπάλληλος την 23η Νοέμβρη 1949 ως Γραφέας Β' στο Τμήμα Αποθηκεύσεων με χρέη διαχείρισης εμπορευμάτων, ενώ στην πορεία έγινε προϊστάμενος στάβλων και προϊστάμενος διαχείρισης ΣΙΛΟ, με καθήκοντα διαχείρισης ζώων και δημητριακών αντίστοιχα. Κατηγορήθηκε για την πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις στις 20 Απριλίου του 1975, καθώς και για τις ζημιές που προκλήθηκαν, αποτελώντας έναν από τους βασικούς κατηγορούμενους της υπόθεσης. Ήταν το πρόσωπο που στράφηκε η δικογραφία. Στις 21 Δεκεμβρίου 1951 προάχθηκε σε Γραφέας Α'. Στις 13 Φεβρουαρίου 1953 ανέλαβε τη διαχείριση της Αποθήκης Αζήτητων. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1953 επανήλθε στην Αποθήκη 1. Στις 4 Φεβρουαρίου 1954 μετατίθεται εναλλάξ με τον Λεωνίδα Δρόσου. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στις Αποθήκες 14-16. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάγεται σε Γραμματέα Β'. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατίθεται στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων από το Τμήμα Αποθηκών. Στις 27 Μαρτίου 1956 παίρνει μετάθεση. Στις 28 Ιουλίου 1956 αποσπάται από το Τμήμα Αποθηκών στην Διεύθυνση Τεχνικών Συντηρήσεως. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 αποσπάται από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 21 Νοεμβρίου 1956 του ανατέθηκε η διαχείριση της Αποθήκης 14. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β' Κατηγορίας με βαθμό 70 του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετείται ως βοηθός διαχειριστή της Αποθήκης 10 του Τμήματος Αποθηκών.
Στις 24 Αυγούστου 1979 δήλωσε παραίτηση που έγινε δεκτή, πιθανότατα λόγω συνταξιοδότησης.

Ο Πασχάλης Μπαμπάτσικος του Αλεξάνδρου και της Ευθυμίας γεννήθηκε το 1919 σ στη Θεσσαλονίκη. Είχε ολοκληρώσει την Ε΄ Δημοτικού. Ήταν έγγαμος και ολοκλήρωσε μέχρι την τέταρτη τάξη δημοτικού. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση του 1940 και υπηρέτησε τη θητεία του κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο από Μάρτιο 1940 έως Μάιο 1941. Τον Σεπτέμβριο του 1945 κατετάγη στην Εθνοφυλακή, υπηρέτησε ως δεκανέας και απολύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1948. Ήταν έγγαμος με τη Δήμητρα Αλεξανδρή και από το γάμο τους θα γεννηθούν δύο αγόρια, ο Αλέξανδρος (1952) και ο Χρήστος (1954).
Στις 29 Αυγούστου 1949 προσλήφθηκε ως έκτακτος φύλακας Β΄ στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Αμέσως θεωρήθηκε ότι προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος. Στις 21 Νοεμβρίου 1951 είχε προαχθεί κατ’ αρχαιότητα σε φύλακα με βαθμό Γραφέα Α΄ τάξης. Τα καθήκοντά του ήταν η φρούρηση των υπαίθριων χώρων ως φύλακας ημέρας και νυκτός, ενώ συμμετέχει και στις ασκήσεις της Πυροσβεστικής. Στις 22 Μαΐου 1955 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 28 Ιουνίου 1957 είχε ενταχθεί σε οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄. τα καθήκοντά του ήταν η φρούρηση των υποκειμένων σε φόρο και ελεύθερων εμπορευμάτων σε υπαίθριο χώρο. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 είχε προαχθεί κατ’ αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1959 έχει καθήκοντα του φύλακα στη φρούρηση του Οργανισμού και τον έλεγχο των εξερχομένων από τις θύρες εμπορευμάτων. Το 1960 θα αναλάβει επιπλέον βοηθός Επόπτη. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε κατ’ αρχαιότητα στον 6ο βαθμό. Το 1967 θα αναλάβει καθήκοντα Αρχιφύλακα. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 κατατάχθηκε αυτοδίκαια στον κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Συνταξιοδοτήθηκε στις 16 Απριλίου 1979.

Ο Μασκάλιας Γεώργιος του Παναγιώτου και της Ελένης γεννήθηκε το 1926 στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης . Ήταν απόφοιτος Δ΄Τάξης Δημοτικού. Ήταν άγαμος και δεν είχε παιδιά.

Ο Ιωάννης Βανίδης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε το 1926 στη Θεσσαλονίκη και ήταν έγγαμος με δυο παιδιά.

Ο Βασίλειος Αβραμίδης του Ιωάννη και της Μαρίας ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1921 στην Κωνσταντινούπολη και ήρθε στην Ελλάδα το 1922 ως πρόσφυγας. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής είχε οργανωθεί στο ΕΑΜ. Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας συνέχισε να είναι στρατευμένος στην ΕΔΑ. Ήταν έγγαμος με την Φωτεινή Δάλλα. Ο λιμενεργάτης προσλήφθηκε ως επίκουρος λιμενεργάτης το 1950 και εργάστηκε ως το 1959. Το 1965 μονιμοποιήθηκε, αλλά στις 10 Αυγούστου 1966 διαγράφηκε από τη λίστα των εκτάκτων λιμενεργατών της ΕΡΦΛΘ γιατί δεν συγκέντρωνε τα προσόντα καθώς είχε αρνητικό πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, ενώ είχε αντιμετωπίσει και εξορίες. Παράλληλα εργαζόταν ως υποδηματεργάτης, ενώ παλιότερα εργαζόταν ως οικοδόμος. Ωστόσο, το 1967 επανεγράφη στη λίστα των εκτάκτων λιμενεργατών και συνέχισε να εργάζεται. Ύστερα από αρκετές αιτήσεις για τη μονιμοποίησή του (1970, 1971 και 1972), το 1974 μεταφέρεται στη λίστα των τακτικών λιμενεργατών, καθώς υπέγραψε δήλωση καταδίκης του κομμουνισμού και θεωρήθηκε εθνικόφρων. Ωστόσο, ο ίδιος μέχρι το θάνατό του θεωρούσε τον εαυτό του ενταγμένο στην αριστερά.
Συνταξιοδοτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1981.

Ο Λιάγκας Νικόλαος του Γεωργίου και της Ελισάβετ είχε γεννηθεί το 1922 στην Θεσσαλονίκη. Ήταν απόφοιτος της πρώτης τάξης του Γυμνασίου και της στρατιωτικής κλάσης του 1943. Ήταν έγγαμος με Βασιλική Βαλίδη και είχαν 2 παιδιά.

O Πιτσώκος Σωτήριος του Κωνσταντίνου και της Ευαγγελίας γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1924 και ήταν προσφυγικής προέλευσης. Αποφοίτησε από τη ΣΤ' δημοτικού . Ήταν παντρεμένος με τη Ελευθερία και μαζί είχαν ένα παιδί.

Ο Ξενοφών Βασιλειάδης του Κωνσταντίνου και της Δέσποινας (Πιπίνας) Μιχαηλίδου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη 1926. Το 1944 αποφοίτησε από το Γυμνάσιο. Ήταν έγγαμος με την Ελένη Ζορμπά από την Χαλκιδική. Το 1959 απέκτησαν ένα γιο, τον Κωνσταντίνο, και το 1963 μία κόρη την Αθανασία. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 15 Μαΐου 1945 ως ημερομίσθιος έκτακτος εργάτης διαλογέας και είχε στην τεχνική Υπηρεσία. Την 1 Απριλίου 1948 επιστρατεύθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό ως υποκελευστής Β΄ Σημαιοφόρος κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Απολύθηκε από τον στρατό στις 28 Ιουνίου 1950 και επέστρεψε στην Τεχνική Υπηρεσία της ΕΖΘ ως βοηθός γραφείου και συγκεκριμένα του προϊσταμένου της Τεχνικής Υπηρεσίας Βέλκου ασκώντας γραφική εργασία. Στις 16 Αυγούστου 1952 μετατέθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων. Στις 17 Δεκεμβρίου 1952 μετατέθηκε από το Τμήμα Μεταφορών στην Τεχνική Υπηρεσία. Στις 22 Οκτωβρίου 1953 μετατέθηκε προσωρινώς από την Τεχνική Υπηρεσία στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων ασκώντας την εργασία του σημειωτή με το βαθμό του έκτακτου διαλογέα. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινώς στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και μεταφορών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 6 Ιουνίου 1955 αποσπάται προσωρινώς από το Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών στην Διεύθυνση Τεχνικής Υπηρεσίας και στις 22 Αυγούστου 1955 μετατίθεται οργανικώς στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών. Συνεχίζει να απασχολείται ως σημειωτής με το βαθμό του βοηθού διαλογέα, ενώ όταν χρειαστεί απασχολείται επιπλέον και ως σημειωτής ατμόπλοιων και βαγονιών. Στις 25 Νοεμβρίου 1957 ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος του Β1 κλάδου Διοικητικών υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας ή με το νέο βαθμολόγιο Μέσης Εκπαίδευσης 4ο βαθμό. Με το επόμενο βαθμολόγιο θα ανήκει στον 8 βαθμό Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας. Απασχολείται πλέον σταθερά ως σημειωτής βαγονιών και ατμόπλοιων. Στις 5 Απριλίου 1960 μονιμοποιήθηκε μετά το πέρας δύο ετών δόκιμης υπηρεσίας. Από 13 Νοεμβρίου 1961 έως 31 Δεκεμβρίου 1961 εργάστηκε ως στο Γραφείο Τιμολογίων και Διαχείρισης Κομιστικής στη Διεύθυνση της Ελευθέρας Ζώνης με αντικείμενο την έκδοση τιμολογίου είσπραξης δικαιωμάτων επί διακινήσει εμπορευμάτων από τους συναλλασσόμενους. Την 1 Ιανουαρίου 1962 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ως διαχειριστής Ψυγείων. Στις 8 Φεβρουαρίου 1962 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 4 Μαρτίου 1963 τοποθετήθηκε στο Λογιστικό Τμήμα της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών με καθήκοντα τη διαλογή εσόδων από τα τιμολόγια της ΕΖΛΘ καθώς ήταν πολύ καλός γνώστης των τιμολογίων της υπηρεσίας. τήρηση πρόχειρου βιβλίου Εσόδων. Την 1 Ιανουαρίου 1964 ανέλαβε διαχειριστής της Αποθήκης 16 και των Ψυγείων. Στις 12 Οκτωβρίου 1965 ανέλαβε διαχειριστής της Αποθήκης 4 και των Ψυγείων. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Στις 4 Δεκεμβρίου 1967 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών της Ελευθέρας Ζώνης. Στις 30 Μαΐου 1968 επέστρεψε στο Τμήμα Αποθηκών αναλαμβάνοντας πάλι τη διαχείριση της Αποθήκης 4 και των Ψυγείων. Το αντικείμενο εργασίας του ήταν η παραλαβή, διαχείρισης και παράδοση των εμπορευμάτων, η διεκπεραίωση της γραφικής υπηρεσίας καθώς και η διαχείριση των χώρων αποταμίευσης. Στις 5 Αυγούστου 1968 μετατέθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων της Ελευθέρας Ζώνης αναλαμβάνοντας καθήκοντα ως αναπληρωτής προϊστάμενος και επόπτης εργατών. Ως αντικείμενο εργασίας είχε την κατανομή και το συντονισμό των φορτοεκφορτωτικών εργασιών και τη διάθεση των ομοχειριών των των εργατών στις διάφορες εργασίες, τον προγραμματισμό όλων των εργασιών του λιμένα, τη διάθεση των μηχανικών μέσων στα ατμόπλοια ή τα βαγόνια και γενικά όλη την εποπτεία των διαφόρων εργασιών του Λιμένος. Στις 5 Ιουλίου 1969 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Στις 5 Μαΐου 1976 προάχθηκε στον 4ο βαθμό του ΥΚ. Στις 17 Οκτωβρίου 1976 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Λογιστικού της Διεύθυνσης Οικονομικού. Στις 3 Δεκεμβρίου 1976 κατατάχθηκε στον κλάδο ΜΕ 1. Στις 12 Ιανουαρίου 1979 μετατέθηκε με 4ο βαθμό από το Τμήμα Λογιστικού της Διεύθυνσης Οικονομικού στο Τμήμα Ελέγχου της ίδιας Διεύθυνσης ως Προϊστάμενος. Τα καθήκοντά του ήταν ο έλεγχος των δικαιλογητικών που αφορούν τις πληρωμέςντων εργατών των διαφόρων σωματείων και ο έλεγχο των καταστάσεων πληρωμής των εργατών των σωματείων Στις 9 Αυγούστου 1979 συνταξιοδοτήθηκε και αυτοδικαίως έλαβε προαγωγή από τον 6ο στον 5ο βαθμό.

Ο Ευάγγελος Βίγκος του Γεωργίου και της Ελένης γεννήθηκε το 1927 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν έγγαμος με δύο τέκνα.