Showing 117 results

Ο Περικλής Δερβίσης του Δημήτρη και της Χρύσας, κάτοικος Θεσσαλονίκης Παύλου Μελά 15. Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και ήταν απόφοιτος νυκτερινής εμπορικής σχολής. Ανήκε στην κλάση του 1941 και υπηρέτησε ως δεκανέας στην ΕΣΑ. Προσελήφθη στις 15 Μαρτίου 1939 ως έκτακτος. Μονιμοποιήθηκε αργότερα. Τοποθετήθηκε αρχικά ως βοηθός Λογιστή στοΤμήμα Κατασκευής Νέων Έργων και Συντήρησης υπαρχόντων Τεχνικής Υπηρεσίας ΛΤΘ. Την περίοδο της Κατοχής που η Τεχνική Υπηρεσία δεν λειτουργούσε τοποθετήθηκε στο Λιμενικό Φόρο Ξηράς ως εισπράκτορας μέχρι που επιστρατεύτηκε και ο ίδιος στις 15 Μαΐου 1945 ως έφεδρος δεκανέας στην Ελληνική Στρατιωτική Αστυνομία (κλάση 1941), μάλιστα με σχετικές αιτήσεις 1945-46 ζητά την τακτοποίηση της θέσης του και να του καταβληθούν οι αμοιβές του ως έφεδρος. Αναφέρονται δύο προαγωγές, σε Γραμματέα Β στις 10/5/1945 και σε υπηρεσιακή έκθεση στις 24/4/1948 προτείνεται για προαγωγή στον επόμενο βαθμό ως φίλεργος και ευσυνείδητος με ανεπίληπτη συμπεριφορά. Εργάστηκε επίσης στη Γραμματεία του ΛΤΘ και στο Τμήμα Ελέγχου ΕΖΛΘ, Αποθήκη Α. Το διάστημα 1950-1955 υπάρχουν αρκετές κλήσεις σε απολογία, επιπλήξεις και πρόστιμα λόγω απουσιών που χαρακτηρίζονται αδικαιολόγητες και τελικά στις 30/1/1956 του κοινοποιείται έγγραφο οριστικής απόλυσης «δι αδικαιολόγητον εξακολουθητικήν αποχήν από της εκτελέσεως των καθηκόντων σας» μετά από τη σχετική διαδικασία εξέτασης του θέματος από Υπηρεσιακό Συμβούλιο, Απόφαση ΔΣ ΕΖΛΘ και δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Ο Σκλαβούνος Κωνσταντίνος του Σπυρίδωνος και της Ρόζας γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1895. Ήταν έγγαμος με την Αιμιλία (γένος Χατζηαποστόλου) και είχαν δύο παιδιά. Ήταν τελειόφοιτος ελληνογαλλικού λυκείου Θεσσαλονίκης. Ανήκε στην κλάση 1914 και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος υπαξιωματικός με το βαθμό του λοχία Μηχανικού Σώματος.

Ο Αθανάσιος Κωνσταντίνου του Χαρίλαου και της Ειρήνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1926 και ολοκλήρωσε το Δημοτικό Σχολείο. Όταν προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ήταν άγαμος, αλλά αργότερα παντρεύτηκε την Ευγενία Ακράνη και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, ένα κορίτσι, η Ειρήνη (1960), και δύο αγόρια, ο Κωνσταντίνος (1963) και ο Χαρίλαος (1968). Άρχισε να εργάζεται την 22α Μάρτη 1946 αποσπασμένος στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας. Στις 29 Μαρτίου 1948 υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία του ως ναύτης-μηχανικός στο Σκαραμαγκά. Στις 23 Μαΐου 1950 απολύθηκε από τις τάξεις του στρατού και ανέλαβε υπηρεσία στην ίδια θέση. Από την 12η Σεπτέμβρη 1951 προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος στο βαθμό φύλακα Α΄ με καθήκοντα φύλακα ημέρας και νύκτας για τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου υποκειμένων εμπορευμάτων σε φόρους και την παρακολούθηση των πυροσβεστικών θεωρητικών και πρακτικών ασκήσεων. Στις 28 Ιουνίου 1957, με το νέο βαθμολόγιο της ΕΖΛΘ είχε τον 8ο βαθμό Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄ Κατηγορίας. Στις 9 Μαΐου 1958 προάχθηκε κατ’ αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1964 ανέλαβε φύλακας θυρών και βοηθός επόπτη θυρών 2 και 6 για τον έλεγχο των διακινούμενων υποκειμένων και μη σε φόρους εμπορευμάτων. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Το 1970 προάχθηκε σε υπαρχιφύλακα και το 1973 ανέλαβε αρχιφύλακας. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 αυτοδίκαια κατατάχθηκε στον Κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Στις 11 Απριλίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Μιχαήλ Μαστοράκος του Παναγιώτη και της Διαμαντώ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1922, νυμφεύθηκε την Ναυσικά Γεωργιανίδου και απέκτησαν 2 παιδιά, γνώριζε Γαλλικά και ήταν απόφοιτος γυμνασίου. Στην διάρκεια της κατοχής της χώρας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο συμμετείχε στον ΕΔΕΣ, ενώ μεταπολεμικά, από τις 31 Ιούλη 1945 μέχρι της 16 Ιουλίου 1949, υπηρέτησε στο στρατό από διάφορες θέσεις. Μάλιστα στις 12 Αυγούστου 1948 υπέστη τραυματισμό κατά τη διάρκεια μάχης, ενώ όταν απολύθηκε είχε φτάσει στο βαθμό του λοχία. Άρχισε να εργάζεται ως τακτικός υπάλληλος την 23η Νοέμβρη 1949 ως Γραφέας Β' στο Τμήμα Αποθηκεύσεων με χρέη διαχείρισης εμπορευμάτων, ενώ στην πορεία έγινε προϊστάμενος στάβλων και προϊστάμενος διαχείρισης ΣΙΛΟ, με καθήκοντα διαχείρισης ζώων και δημητριακών αντίστοιχα. Κατηγορήθηκε για την πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις στις 20 Απριλίου του 1975, καθώς και για τις ζημιές που προκλήθηκαν, αποτελώντας έναν από τους βασικούς κατηγορούμενους της υπόθεσης. Ήταν το πρόσωπο που στράφηκε η δικογραφία. Στις 21 Δεκεμβρίου 1951 προάχθηκε σε Γραφέας Α'. Στις 13 Φεβρουαρίου 1953 ανέλαβε τη διαχείριση της Αποθήκης Αζήτητων. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1953 επανήλθε στην Αποθήκη 1. Στις 4 Φεβρουαρίου 1954 μετατίθεται εναλλάξ με τον Λεωνίδα Δρόσου. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στις Αποθήκες 14-16. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάγεται σε Γραμματέα Β'. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατίθεται στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων από το Τμήμα Αποθηκών. Στις 27 Μαρτίου 1956 παίρνει μετάθεση. Στις 28 Ιουλίου 1956 αποσπάται από το Τμήμα Αποθηκών στην Διεύθυνση Τεχνικών Συντηρήσεως. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 αποσπάται από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 21 Νοεμβρίου 1956 του ανατέθηκε η διαχείριση της Αποθήκης 14. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β' Κατηγορίας με βαθμό 70 του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετείται ως βοηθός διαχειριστή της Αποθήκης 10 του Τμήματος Αποθηκών.
Στις 24 Αυγούστου 1979 δήλωσε παραίτηση που έγινε δεκτή, πιθανότατα λόγω συνταξιοδότησης.