Εμφανίζει 111 αποτελέσματα

Ο Αλπάτης Κωνσταντίνος του Νικολάου και της Ευαγγελίας γεννήθηκε στις 6/11/1929 στο Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης και φοίτησε στην έκτη τάξη το 1940-41 στο εκεί 2ο Δημοτικό Σχολείο. Κατατάχτηκε στο στρατό στις 7/7/1951, απολύθηκε στις 5/4/1953, κλήθηκε ως έφεδρος για εκπαίδευση στις 10/8/1955 και απολύθηκε οριστικά 7/9/1955. Ήταν παντρεμένος με την Μενεξιά το γένος Ηλία Πόγιαντη γεννηθείσα το 1932 και είχε τρεις κόρες, Μαρία, Ευαγγελία και Ευγενία. Στις 7/4/1965 πήρε το πτυχίο Μηχανοτεχνίτη από την Επιθεώρηση Συγκοινωνιών Μακεδονίας-Θράκης της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης, προσελήφθη στην ΕΖΛΘ στις 7/4/1969 (με Απόφαση ΔΣ στις 21/3/1969) με σχέση Ιδιωτικού Δικαίου ως έκτακτος τεχνικός υπάλληλος και η εργασιακή σχέση συνεχίστηκε με διαδοχικές ανανεώσεις συμβάσεων προβλεπόμενης διάρκειας 10 ημερών έως 6 μηνών. Συμπλήρωσε και υπέγραψε Ατομικό Δελτίο-Υπεύθυνη Δήλωση (Πιστοποιητικό Κοινωνικών Φρονημάτων) στις 12/5/1969. Στις 23/8/1969 διαγράφεται από τη δύναμη του έκτακτου προσωπικού της ΕΖΛΘ λόγω αποχής αδικαιολόγητα από την εργασία του από τις 18/6/1969.

Ο Αράπης Κωνσταντίνος του Νικόλαου και της Βασιλοπούλας γεννήθηκε το 1925 στην Θεσσαλονίκη. Το 1946 ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Είναι κάτοχος πτυχίου Κυβερνητού Γ’ τάξεως. Τον Μάρτιο του 1963 προσλήφθηκε στην ΕΖΛΘ ως κυβερνήτης πλωτών μέσων. Τον Μάρτιο του 1986 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Αργυρόπουλος Αντώνιος του Χρήστου και της Φανής γεννήθηκε το 1916 στην Θεσσαλονίκη. Το 1937 υπηρέτησε στο στρατό ως λοχίας πεζικού. Είναι απόφοιτος της Δημόσιας Εμπορικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Το 1939 υπηρέτησε στην Νομαρχία Ταμείων Θεσσαλονίκης έως το 1943. Αργότερα το 1943-1947 υπηρέτησε ως έκτακτος υπάλληλος στο Νοσοκομείο Λοιμωδών Νόσων και το 1949-1950 ως έκτακτος υπάλληλος στην υπηρεσία Οικισμού Θεσσαλονίκης. Στις 12 Δεκεμβρίου 1950 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως Γραφέας Β΄. Στις 3 Ιανουαρίου 1951 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Μεταφορών ΕΖΘ. Στις 16 Αυγούστου 1952 μετατέθηκε στο Τμήμα Διοικητικού της ΕΖΘ. Στις 24 Φεβρουαρίου 1953 προάχθηκε σε Γραφέας Α΄Τάξης. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Προσωπικού και Γραμματείας της ΕΖΛΘ..Στις 7 Ιανουαρίου 1955 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Γραμματείας. Το 1956 κλήθηκε σε απολογία καθώς είχε παραλείψει να κοινοποιήσει αντίγραφα των διακηρύξεων των διαγωνισμών στο τμήμα Γραμματείας, μετά την υποβολή της απολογίας του απαλλάχτηκε από την πειθαρχική ποινή. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Α΄Κατηγορίας με βαθμό 8ο του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Λογιστικού. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε στον 7ο βαθμό του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 28 Αυγούστου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Ευάγγελος Βίγκος του Γεωργίου γεννήθηκε το 1927 στη Θεσσαλονίκη Ανέλαβε καθήκοντα στις 30 Σεπτέμβρη 1946 ως έκτακτος ημερομίσθιος τεχνίτης στο ΛΤΘ με καθήκοντα υδραυλικού και σχέση προσωπικού ιδιωτικού δικαίου. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου υπηρέτησε στον Εθνικό στρατό σε δύο φάσεις, από τις 4 Οκτωβρίου 1948 έως τις 4 Αυγούστου 1949 και από τις 12 Αυγούστου 1949 έως τις 31 Οκτωβρίου 1949, ως ναύτης στο πολεμικό ναυτικό. Ήταν έγγαμος με δύο τέκνα και από τις 12 Ιουνίου 1958 εργάζονταν ως τακτικός υπάλληλος, ενώ την 16η Σεπτέμβρη 1960 μονιμοποιήθηκε. Στις 25 Νοεμβρίου 1962 πήρε προαγωγή και στις 15 Σεπτέμβρη 1965 αύξηση, ενώ αύξηση έλαβε εκ νέου στις 2 Οκτωβρίου 1967, στις 2 Οκτωβρίου 1970, την 1η Αυγούστου 1973, την 21η Οκτωβρίου 1975 και την 30η Σεπτέμβρη 1976. Στις 16 Μάη 1979 έγινε δεκτή η παραίτηση που είχε υποβάλλει στις 27 Μάρτη 1979. Στη διάρκεια των υπηρεσιών του, τα καθήκοντα του περιλάμβαναν εργασίες επισκευής και συμπλήρωσης του υδραυλικού δικτύου, ενώ εκτελούσε και χρέη σιδηρουργού-λευκοσιδηρουργού και εργασίες οξυγονοκόλλησης.

Ο Ιωάννης Βανίδης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε το 1926 στη Θεσσαλονίκη και ήταν έγγαμος με δυο παιδιά. Υπηρέτησε ως υποσμηνίας-ηλεκτροτεχνίτης στην πολεμική αεροπορία από τις 9 Ιουνίου 1947 έως τις 17 Φεβρουαρίου 1950 παίρνοντας μέρος σε επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Στις 20 Νοεμβρίου 1950 αποφοίτησε από το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ηλεκτροτεχνητών του Εθνικού Στρατού. Ανέλαβε καθήκοντα με σχέση προσωπικού ιδιωτικού δικαίου στις 2 Απριλίου 1951 και στις 12 Ιουνίου 1958 διορίστηκε ως τακτικός, ενώ στις 16 Σεπτέμβρη 1960 μονιμοποιήθηκε. Στις 31 Μάη 1963 πήρε προαγωγή, ενώ το ίδιο συνέβη και στις 26 Μάη 1966 και στις 20 Οκτώβρη 1975. Στις 28 Ιουλίου 1965 του χορηγήθηκε βεβαίωση προκειμένου να μεταβεί στο εξωτερικό για υπηρεσιακούς λόγους, όπως και στις 23 Ιουνίου 1976, αλλά και την 21η Οκτωβρίου 1978 για να ταξιδέψει στις Ανατολικές χώρες και εκ νέου στις 4 Νοέμβρη 1978. Την 21η Οκτώβρη 1975 πήρε αύξηση, όπως και την 1η Απρίλη 1976, ενώ από την 1η Ιανουαρίου 1978, την 2α Απρίλη 1979, την 1η Ιανουαρίου 1980 και την 2α Απρίλη 1980 λάμβανε επιδόματα. Στις 2 Μάρτη 1983 έγινε δεκτή η παραίτηση που είχε υποβάλλει για να συνταξιοδοτηθεί. Στην διάρκεια των χρόνων που υπηρέτησε τον οργανισμό εργάστηκε ως ηλεκτροτεχνίτης γενικών καθηκόντων και με την ευθύνη λειτουργίας των γερανών και του υποσταθμού της 3η προβλήτας και ως ηλεκτρολόγος στο συνεργείο συντήρησης και επισκευών.

Ο Ξενοφών Βασιλειάδης του Κωνσταντίνου και της Δέσποινας (Πιπίνας) Μιχαηλίδου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη 1926. Το 1944 αποφοίτησε από το Γυμνάσιο. Ήταν έγγαμος με την Ελένη Ζορμπά από την Χαλκιδική. Το 1959 απέκτησαν ένα γιο, τον Κωνσταντίνο, και το 1963 μία κόρη την Αθανασία. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 15 Μαΐου 1945 ως ημερομίσθιος έκτακτος εργάτης διαλογέας και είχε στην τεχνική Υπηρεσία. Την 1 Απριλίου 1948 επιστρατεύθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό ως υποκελευστής Β΄ Σημαιοφόρος κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Απολύθηκε από τον στρατό στις 28 Ιουνίου 1950 και επέστρεψε στην Τεχνική Υπηρεσία της ΕΖΘ ως βοηθός γραφείου και συγκεκριμένα του προϊσταμένου της Τεχνικής Υπηρεσίας Βέλκου ασκώντας γραφική εργασία. Στις 16 Αυγούστου 1952 μετατέθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων. Στις 17 Δεκεμβρίου 1952 μετατέθηκε από το Τμήμα Μεταφορών στην Τεχνική Υπηρεσία. Στις 22 Οκτωβρίου 1953 μετατέθηκε προσωρινώς από την Τεχνική Υπηρεσία στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων ασκώντας την εργασία του σημειωτή με το βαθμό του έκτακτου διαλογέα. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινώς στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και μεταφορών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 6 Ιουνίου 1955 αποσπάται προσωρινώς από το Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών στην Διεύθυνση Τεχνικής Υπηρεσίας και στις 22 Αυγούστου 1955 μετατίθεται οργανικώς στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών. Συνεχίζει να απασχολείται ως σημειωτής με το βαθμό του βοηθού διαλογέα, ενώ όταν χρειαστεί απασχολείται επιπλέον και ως σημειωτής ατμόπλοιων και βαγονιών. Στις 25 Νοεμβρίου 1957 ανέλαβε καθήκοντα ως τακτικός υπάλληλος του Β1 κλάδου Διοικητικών υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας ή με το νέο βαθμολόγιο Μέσης Εκπαίδευσης 4ο βαθμό. Με το επόμενο βαθμολόγιο θα ανήκει στον 8 βαθμό Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας. Απασχολείται πλέον σταθερά ως σημειωτής βαγονιών και ατμόπλοιων. Στις 5 Απριλίου 1960 μονιμοποιήθηκε μετά το πέρας δύο ετών δόκιμης υπηρεσίας. Από 13 Νοεμβρίου 1961 έως 31 Δεκεμβρίου 1961 εργάστηκε ως στο Γραφείο Τιμολογίων και Διαχείρισης Κομιστικής στη Διεύθυνση της Ελευθέρας Ζώνης με αντικείμενο την έκδοση τιμολογίου είσπραξης δικαιωμάτων επί διακινήσει εμπορευμάτων από τους συναλλασσόμενους. Την 1 Ιανουαρίου 1962 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ως διαχειριστής Ψυγείων. Στις 8 Φεβρουαρίου 1962 προάχθηκε στον 7ο βαθμό. Στις 4 Μαρτίου 1963 τοποθετήθηκε στο Λογιστικό Τμήμα της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών με καθήκοντα τη διαλογή εσόδων από τα τιμολόγια της ΕΖΛΘ καθώς ήταν πολύ καλός γνώστης των τιμολογίων της υπηρεσίας. τήρηση πρόχειρου βιβλίου Εσόδων. Την 1 Ιανουαρίου 1964 ανέλαβε διαχειριστής της Αποθήκης 16 και των Ψυγείων. Στις 12 Οκτωβρίου 1965 ανέλαβε διαχειριστής της Αποθήκης 4 και των Ψυγείων. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Στις 4 Δεκεμβρίου 1967 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών της Ελευθέρας Ζώνης. Στις 30 Μαΐου 1968 επέστρεψε στο Τμήμα Αποθηκών αναλαμβάνοντας πάλι τη διαχείριση της Αποθήκης 4 και των Ψυγείων. Το αντικείμενο εργασίας του ήταν η παραλαβή, διαχείρισης και παράδοση των εμπορευμάτων, η διεκπεραίωση της γραφικής υπηρεσίας καθώς και η διαχείριση των χώρων αποταμίευσης. Στις 5 Αυγούστου 1968 μετατέθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων της Ελευθέρας Ζώνης αναλαμβάνοντας καθήκοντα ως αναπληρωτής προϊστάμενος και επόπτης εργατών. Ως αντικείμενο εργασίας είχε την κατανομή και το συντονισμό των φορτοεκφορτωτικών εργασιών και τη διάθεση των ομοχειριών των των εργατών στις διάφορες εργασίες, τον προγραμματισμό όλων των εργασιών του λιμένα, τη διάθεση των μηχανικών μέσων στα ατμόπλοια ή τα βαγόνια και γενικά όλη την εποπτεία των διαφόρων εργασιών του Λιμένος. Στις 5 Ιουλίου 1969 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Στις 5 Μαΐου 1976 προάχθηκε στον 4ο βαθμό του ΥΚ. Στις 17 Οκτωβρίου 1976 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Λογιστικού της Διεύθυνσης Οικονομικού. Στις 3 Δεκεμβρίου 1976 κατατάχθηκε στον κλάδο ΜΕ 1. Στις 12 Ιανουαρίου 1979 μετατέθηκε με 4ο βαθμό από το Τμήμα Λογιστικού της Διεύθυνσης Οικονομικού στο Τμήμα Ελέγχου της ίδιας Διεύθυνσης ως Προϊστάμενος. Τα καθήκοντά του ήταν ο έλεγχος των δικαιλογητικών που αφορούν τις πληρωμέςντων εργατών των διαφόρων σωματείων και ο έλεγχο των καταστάσεων πληρωμής των εργατών των σωματείων Στις 9 Αυγούστου 1979 συνταξιοδοτήθηκε και αυτοδικαίως έλαβε προαγωγή από τον 6ο στον 5ο βαθμό.

Ο Νικηφόρος Βικελίδης (25 Μαΐου 1913 - 3 Ιουλίου 1988) ήταν γενικός διευθυντής της ΕΖΛΘ. ¨ομως έμεινε γνωστός ως Έλληνας ποδοσφαιριστής και αθλητής του στίβου.
Γεννήθηκε το 1911 στην Θεσσαλονίκη και έπαιξε ποδόσφαιρο στον Άρη. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ και έγινε δικηγόρος και συμβολαιογράφος. Είχε άλλα επτά αδέλφια, από τα οποία τα πέντε ήταν επίσης αθλητές του Άρη. Ο αδελφός του Κώστας και ο Κλεάνθης ήταν συμπαίκτες του τόσο στον Άρη όσο και στην Εθνική ομάδα. Αγωνίστηκε 14 φορές με τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας και πρώτη φορά έπαιξε στις 30 Ιουνίου 1929 εναντίον της Βουλγαρίας, σε ηλικία 16 ετών. Παραμένει έως και σήμερα ένας από τους ποδοσφαιριστές που φόρεσε σε νεαρότερη ηλικία τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1938. Κατά την διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας, κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Ελλάδος, το 1927-28 και το 1931-32 και 6 πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης, το 1927-28, το 1928-29, το 1929-30, το 1930-31, το 1933-34 και το 1937-38.
Διετέλεσε πρόεδρος του Α.Σ. Άρης την περίοδο 1961-62, μαζί με τον Στέργιο Γιουβανάκη.

Για την κάλυψη της θέσης του Γενικού Διευθυντή, το ΔΣ δέχθηκε 3 αιτήσεις. Η μία ήταν του Γεωργίου Γεωργιάδη του Αθανασίου, η δεύτερη του Κωνσταντίνου Βικελίδη του Δημητρίου και η τρίτη του Ευάγγελου Καλιγκάστη του Χρήστου. και οι τρεις ήταν δικηγόροι παρ' Εφετείω. Ο Μπακατσέλος στηρίζει την υποψηφιότητα του Βικελίδη υποστηρίζοντας "διότι πρόκειται, πράγματι, περί σεμνού επιστήμονος όστις θα κοσμήση την θέσιν του Γενικού Διευθυντού", ενώ παράλληλα θα "ικανοποιηθή η επιθυμία της κυβερνήσεως εις την συμπαράστασιν της οποίας υπολογίζει πάντοτε ο οργανισμός".
Την 1η Ιανουαρίου 1958 ανέλαβε Γενικός Διευθυντής της ΕΖΛθ και παραιτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1961 για να συμμετάσχει στις εκλογές με το ψηφοδέλτιο της ΕΡΕ στις εκλογές στις 29 Οκτωβρίου 1961.