Ο Αρκάς Ερνέστος του Γεωργίου γεννήθηκε στα Σκόπια το 1906. Υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός. Προσλήφθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1927 με το βαθμό του Γραφέα Β΄ στο Τμήμα Ελέγχου ως γ΄ επιτυχών στο διαγωνισμό. Στις 21 Δεκεμβρίου 1929 εισήλθε στο Νοσοκομείο για να υποστεί εγχείρηση με έξοδα της υπηρεσίας. Στις 10 Ιανουαρίου 1930 αποχώρησε για 10ημερη αναρρωτική άδεια με αποδοχές. Την 1 Φεβρουαρίου 1930 παραιτήθηκε.
Ο Περικλής Βαλάλης του Νικολάου γεννήθηκε το 1907 στο Κρούσοβο Μοναστηρίου. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Ήταν πτυχιούχος δημόσιας εμπορικής σχολής. Στις 29 Νοεμβρίου 1926 προσλήφθηκε ως υπολογιστής Β΄στην ΕΖΘ κατόπιν διαγωνισμού στις 20 Νοεμβρίου 1926.
Ο Περικλής Βατάλης του Νικολάου γεννήθηκε το 1907 στο Κρούσοβο Μοναστηρίου και ήταν απόφοιτος της Δημόσιας Εμπορικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Στις 29 Δεκεμβρίου 1926 προσλήφθηκε με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ και την 1η Ιανουαρίου 1927 ανέλαβε καθήκοντα Υπολογιστή Β. Στις 3 Μάη 1927 αποχώρησε για στρατιωτικές υπηρεσίες, μέχρι τον επαναδιορισμό του στις 6 Σεπτεμβρίου 1928 στο Τμήμα Ελέγχου και την προαγωγή του στις 17 Ιουλίου 1938 σε Υπολογιστή Α. Στις 28 Μάη 1931 τοποθετήθηκε στις Κοινές Αποθήκες. Στις 20 Ιουνίου 1932 στην Αποθήκη 13, την 1η Απρίλη 1934 στην Αποθήκη 12, στις 25 Ιουλίου 1935 στην Αποθήκη 1 ως βοηθός, στις 7 Μάρτη 1936 ξανά στην Αποθήκη 12 ως διαχειριστής, στις 23 Μάρτη 1936 εκ νέου στις Κοινές Αποθήκες και την 1η Απρίλη 1938 στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 19 Μάη 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου και την 28η Οκτωβρίου αποχώρησε για το μέτωπο από το οποίο αποχώρησε στις 9 Μάη 1941. Στις 16 Ιουλίου 1945 μεταφέρθηκε στο Λογιστικό Τμήμα και στις 25 Νοεμβρίου 1945 και στις 9 Σεπτεμβρίου 1949 προήχθη σε Γραμματέα Α και Γραμματέα Β αντίστοιχα αργότερα. Στις 15 Δεκέμβρη 1952 προήχθη σε εισηγητή, ενώ στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στο Τμήμα Προσωπικού και Γραμματείας και στις 7 Ιανουαρίου 1956 στο Τμήμα Γραμματείας. Στις 19 Ιουλίου 1958 του ανατέθηκαν προσωρινώς καθήκοντα προϊσταμένου στο Τμήμα Γραμματείας, ενώ στις 16 Αυγούστου 1958 ανέλαβε προσωρινώς χρέη προϊσταμένου στο Τμήμα γραμματείας της Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών. Στις 20 Απρίλη 1961 έλαβε επίδομα ευδοκίμου, όπως και στις 20 Απρίλη 1964. Το Σεπτέμβριο του 1966 πήρε αύξηση, ενώ την 18η Σεπτέμβρη 1967 του ανατέθηκε προσωρινά η θέση του Διευθυντή Διοικητικών Υπηρεσιών. Στις 27 Μάη 1968 υπέβαλλε την παραίτηση του, η οποία στις 8 Ιουνίου 1968 έγινε δεκτή από το ΔΣ και δημοσιεύτηκε στις 18 Ιουνίου 1968 σε εγκύκλιο διαταγή.
Ο Βοσνιάκος Βασίλειος του Ναούμ γεννήθηκε το 1899 στο Κρούσοβον. Διέθετε απολυτήριο γυμνασίου. Ήταν ανάπηρος πολέμου. Και προσλήφθηκε στις 5 Μαρτίου 1936. Στις 8 Ιουνίου 1936 τοποθετήθηκε στο 2ο φυλάκειο του Λ.Φ.Ξ. Στις 27 Αυγούστου 1936 αποσπάται από τις 29/08/1936 μέχρι 09/09/1936 από το 2ο φυλάκειο στο 4ο φυλάκειο Λ.Φ.Ξ. Στις 29 Απριλίου 1939 πήρε το βαθμό του Γραφέα Α' και τοποθετήθηκε στο Ελγκτήριο. Στις 29 Απριλίου 1949 προάχθηκε με τον βαθμό του Γραμματέα Β' τάξεως. Στις 26 Μαϊου 1954 αποσπάστηκε προσωρινά στην Διεύθυνση Διοικητικών Υπηρεσιών. Στις 29 Μαϊου 1954 επανέρχεται στη θέση του, έπειτα από την απόσπαση του. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο Λογιστικό Τμήμα. Στις 1 Ιανουαρίου 1957 διαγράφεται από τη δύναμη του οργανισμού καθώς απεβίωσε στις 31 Δεκεμβρίου του 1956.
Ο Αλκιβιάδης Βόγας του Πανταζή γεννήθηκε στα Βελεσά ή Παρασκευή κοντά στο Μοναστήρι της μετέπειτα Γιουγκοσλαβίας το 1881. Η οικογένεια Βόγα με προέλευση από το Μοναστήρι είναι από τις παλαιότερες στη Θεσσαλονίκη και οι διάφοροι κλάδοι της ανέπτυξαν βιοτεχνική και εμπορική δραστηριότητα. Το 1908 Ο Αλέξανδρος Βόγας παντρεύτηκε την Μαρία Κωνσταντινίδου και από το γάμο τους προέκυψε τουλάχιστον μία κόρη, η Ιωάννα. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Μοναστηρίου το 1897. Η οικία του επί της Τσιμισκή αποτεφρώθηκε το 1917 λόγω της μεγάλης φωτιάς. Το Μάιο του 1925, προσλήφθηκε στο Γραφείο Εποικισμού Μακεδονίας της Γενικής Διεύθυνσης Εποικισμού μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου 1930.
Προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 στο ΛΤΘ με το βαθμό του λογιστή Α ως μόνιμος υπάλληλος. Την 1 Μαΐου 1930 προάχθηκε στο βαθμό του εισηγητή και τοποθετήθηκε στο Ελεγκτήριο του ΛΤΘ. Από την αρχή απασχολήθηκε στο Λογιστήριο όντας ένα από τα έμπιστα πρόσωπα της νέας διοίκησης. Εμφανίζεται στο οργανόγραμμα του 1935. Το 1939 παρέμεινε με το βαθμό του Εισηγητή στο ίδιο Τμήμα μέχρι τον Απρίλιο του 1941. To 1942 Είχε αναλάβει διευθυντή στη Διεύθυνση Υπηρεσίας Εκμετάλλευσης του ΛΤΘ. Ωστόσο, συνταξιοδοτήθηκε διότι η αναγραφόμενη ηλικία του ήταν το έτος 1872. Στη συνέχεια, με αίτησή του διορθώθηκε και επαναπροσλήφθηκε και επανατοποθετήθηκε στην ίδια θέση μέχρι την συνταξιοδότησή του το 1948.
Ο Γεώργιος Γιολδίδης του Σωτηρίου γεννήθηκε στο Μοναστήρι το 1882. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος φύλακας από 8 Σεπτεμβρίου 1927. Την 1η Μαΐου 1929 ανέλαβε καθήκοντα ως μόνιμος Φύλακας Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Από 1 Δεκεμβρίου 1927 έλαβε προσαύξηση μισθού 5% για συμπλήρωση 10ετίας. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 31 Δεκεμβρίου 1940 απολύθηκε της υπηρεσίας επειδή έφτασε στο όριο της ηλικίας.
Ο Δέλλιος Χρήστος ή Ζαχαροπλάστης του Κυριάκου ήταν οπλαρχηγός στον Μακεδονικό Αγώνα και πρόκριτος της Γευγελής, γεννημένος στην Βογδάντσα. Γεννήθηκε το 1869 στη Βογδάντσα. Οι πρόγονοί του κατάγονταν από το Κοστουρίνο της Στρώμνιτσας, αλλά κατέφυγαν στη Βογδάντσα λόγω αναταραχών με τους Τούρκους. Ο ίδιος μεγάλωσε και πήγε σχολείο στις Σέρρες (1872-1885) και κατόπιν μετακόμισε στη Γευγελή το 1888. Γρήγορα αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους προκρίτους της πόλης. Ασκούσε το επάγγελμα του ζαχαροπλάστη (είχε καφενείο με μπιλιάρδο την κεντρική πλατεία), γεγονός που του έδωσε και το προσωνύμιο "Ζαχαροπλάστης". Με τη σύζυγό του, Μόσχου Μαρία του Αθανασίου απέκτησε τέσσερα παιδιά (Βασίλειος, Αναστασία, Βικτωρία που έζησαν στην Ελλάδα - Θεσσαλονίκη και Κορυφή Ημαθίας, και έναν γιο με το πιθανό όνομα Αντώνιος, του οποίου η τύχη αγνοείται μετά την μετοίκησή του στην Νότιο Αμερική στις αρχές του 20ου αιώνα).
Το 1898 όταν σημειώθηκαν μαζικές δολοφονίες προκρίτων και ιερέων με ελληνική συνείδηση από το Βουλγαρικό κομιτάτο στη Γευγελή και κατ επέκταση γενικότερα λόγω της εντεινόμενης βουλγαρικής δράσης στην περιοχή της Γευγελής, ο Δέλλιος Χρήστος αποφάσισε να ιδρύσει το 1902 τη Φιλόπτωχο Αδελφότητα. Η Φιλόπτωχος Αδελφότητα της Γευγελής οργανώθηκε στα πρότυπα της Φιλικής Εταιρείας και ενώ φαινομενικά εμφανίζονταν στις Οθωμανικές αρχές ως φιλανθρωπικό ίδρυμα, ωστόσο δρούσε κρυφά ως ένοπλος πυρήνας. Στην αδελφότητα μυήθηκαν μερικοί από τους πιο σημαντικούς και ικανούς Γευγελιώτες. Τα αρχικά στελέχη ήταν ο Αρβανίτης Αθανάσιος, ο Τσολάκης Γεώργιος, ο Χατζηζαφειρίου Χαρίσιος και ο Σιωνίδης Βασίλειος. Για να οργανώσει την ένοπλη ομάδα ο Δέλλιος Χρήστος φρόντισε να προμηθευτεί οπλισμό με ιδίους πόρους. Η πολιτοφυλακή αυτή, υπό την ηγεσία του Δέλλιου Χρήστου, έδρασε στην πόλη της Γευγελής και στα περίχωρα της.
Τη δεκαετία του 1920 ο Δέλλιος Χρήστος φαίνεται ότι ζούσε την Θεσσαλονίκη. Τότε, προσλήφθηκε από την ΕΖΘ ως φύλακας στις 27 Αυγούστου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 19 Αυγούστου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Στη 1 Ιουλίου 1927 είχε τον τίτλο του Φύλακα Α΄. Στις 31 Δεκεμβρίου 1932 συνταξιοδοτήθηκε από την υπηρεσία.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του (απεβίωσε το 1957) τα έζησε στην Κορυφή Ημαθίας όπου καλλιεργούσε τα χωράφια που του παραχώρησε το Ελληνικό κράτος (τότε Βασίλειο της Ελλάδος) μετά την παρασημοφόρηση του στις 7 Μαΐου 1938. Το 1970 στο χωριό Κορυφή Ημαθίας στήθηκε προτομή του, φιλοτεχνημένη από τον καθηγητή Μηνόπουλο Αθανάσιο.
Ο Δημήτριος Δαλέγκας του Κωνσταντίνου και της Βικτωρίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης, οδός Μόργκεντάου 8, γεννήθηκε το 1883 στο Μοναστήρι όπου και ήταν απόφοιτος της 5ης τάξης του Γυμνασίου. Ωστόσο, δεν την ολοκλήρωσε διότι εξαιτίας του μακεδονικού αγώνα η οικογενειακή οικία καταστράφηκε και η οικογένειά του κατέφυγε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1907, η οικογένειά του ήρθε στην Θεσσαλονίκη. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με το εμπόριο υφασμάτων για 25 χρόνια μέχρι που προσλήφθηκε στο ΛΤΘ. Στην αίτησή του για εργασία ο ίδιος δηλώνει «γνώστης τέλειος της αγοράς μας εν τη οποία επί εικοσαετίαν ολόκληρον διετήρησα εμπορικά καταστήματα υπό την ιδίαν επωνυμίαν». Μάλιστα, 1906 συμμετείχε μέλος της Εμπορικής Λέσχης, γνωστής ως Νέας Λέσχης, ενώ το 1937 δήλωνε μέλος της Ένωσης Εφέδρων Υπαξιωματικών και παλαιών Πολεμιστών. Παντρεύτηκε την Κωνσταντία Γιάκου γεννημένη το 1886 και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, η Βικτωρία το 1910, η Ελένη το 1911 και η Αναστασία το 1918. Ανήκε στην κλάση του 1904 και αποστρατεύτηκε τον Αύγουστο του 1922 ύστερα από 15 μήνες θητείας.
Ο Δημήτριος Δαλέγκας προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 με το βαθμό του Εισηγητή στη θέση του ταμία γιατί ακριβώς εκτιμήθηκε η προϋπηρεσία του στην αγορά. Ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του ΛΤΘ οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν από την Γαλλική Εταιρία. Ανέλαβε προϊστάμενος στο Τμήμα Αποθηκών Εμπορευμάτων. Το 1939 αναβαθμίστηκε πάλι σε Εισηγητή και Τμηματάρχη Β και Προϊστάμενος στο Ελεγκτήριο μέχρι τις 27 Απριλίου 1941. Αργότερα ανέλαβε Προϊστάμενος στο Γραφείο Στατιστικής και Μελετών. Συμμετείχε στο Σύνδεσμο των Υπαλλήλων του ΛΤΘ και είχε αναλάβει για μία περίοδο ταμίας. Επίσης, πρωταγωνίστησε σε σκάνδαλο που ήρθε στην επιφάνεια το 1937 με διατακτικές στο όνομα υπαλλήλων για την αγορά εμπορευμάτων. Οι υπάλληλοι αγόραζαν με τις διατακτικές και στη συνέχεια ο Δαλέγκας αφαιρούσε το ποσό αυτό από το μισθό τους, ενώ χρησιμοποιούσε και ποσά από το Ταμείο του ΛΤΘ. Συνταξιοδοτήθηκε από το ΛΤΘ στις 8 Ιανουαρίου 1949.
Ο Δημήτριος Θεοδώρου ήταν συνδικαλιστής και πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για μια από τις πιο σημαντικές μορφές του συνδικαλισμού της Θεσσαλονίκης και η εμβέλειά του υπερβαίνει τα όρια της πόλης. Ο Θεοδώρου Δημήτριος συμμετείχε ως μέλος στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και της ΛΤΘ καθώς και στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ. Με βάση το άρθρο 14 του νόμου Νόμο 2029, ΦΕΚ 70 - 21.03.1952 περί προσθήκης κλάσεων τινών εις το τελωνειακόν δασμολόγιον εισαγωγής και τινών άλλων διατάξεων συμμετέχει στην επιτροπεία ΕΖΘ ένας αντιπρόσωπος του ΕΚΘ. Ο πρώτος εκπρόσωπος του ΕΚΘ στην επιτροπεία θα είναι ο Δημήτριος Θεοδώρου. Συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 8 Απριλίου 1952 και στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 16 Απριλίου 1952 ως εκπρόσωπος του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια συμμετείχε στην ενδέκατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. Ο Θεοδώρου Δημήτριος συμμετείχε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953 και σύμφωνα με το άρθρο 3 §6 του Ν.Δ.2551/1953 και την κλήρωση που διεξάχθηκε, η θητεία του ορίστηκε σε διάρκεια ενός έτους. Ο Θεοδώρου Δημήτριος συμμετείχε από το δεύτερο έως και το δέκατο τέταρτο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ
Ο Μιχαήλ Ιωαννίδης του Ιωάννη γεννήθηκε σε Στρώμνιτσα το 1880. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε ως σταθμάρχης από την ΕΖΘ στη Σιδηροδρομική υπηρεσία της καθώς θεωρούταν ειδικός υπάλληλος στις 11 Δεκεμβρίου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 26 Ιανουαρίου 1926. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του σταθμάρχη στην υπηρεσία Σιδηροδρομικής κινήσεως της ΕΖΘ . Την 1η Ιανουαρίου 1927 αυξήθηκε. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε γραμματέας Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 16 Απριλίου 1930 του ανέθεσαν προσωρινώς τα καθήκοντα Προϊσταμένου Σιδηροδρομικής Υπηρεσίας. Στις 17 Ιουλίου 1930 του χορηγείται μισθοδοσία Εισηγητή. Στις 28 Μαΐου 1932 με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ απολύθηκε προσωρινώς «επί υπονοία ατάκτου διαχιερίσεως» Στις 11 Ιουνίου 1932 με απόφαση της Επιτροπέιας τροποιποιούμενη από το πειθαρχικό Συμβούλιο τιμωρήθηκε με προσωρινή απόλυση δύο μηνών και υποβιβασμό κατά ένα βαθμό για αποδεδειγμένη υπηρεσιακή ανικανότητα και πράξη ασυμβίβαστη με τη θέση του. Η έκτιση της ποινής ξεκίνησε από 28 Μαΐου 1932. Στις 28 Ιουλίου 1932 ανέλαβε καθήκοντα καθώς έληξε η ποινή του με το βαθμό του Σταθμάρχη. (Γραμματέας Β΄) Στις 5 Δεκεμβρίου 1933 θεωρείται ότι έχει απολυθεί προσωρινώς λόγω παροδικής νόσου η οποία παρατάθηκε μετά την εξάντληση της αναρρωτικής άδειας ενός έτους.